Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

από inlovewithlife 02/01/2007 2:57 πμ.

Μετάφραση του κειμένου που επηρέασε όσο τίποτε άλλο την παγκόσμια ιντερνετική κοινότητα.


Η διακήρυξη της ανεξαρτησίας του διαδικτύου είναι το κείμενο που επηρέασε την ιντερνετική κοινότητα όσο κανένα άλλο. Μολονότι γραμμένη το 1996, μια εποχή που το διαδίκτυο ήταν ακόμη στα πρώτα βήματά του, οι αρχές και οι στόχοι που ευαγγελίζεται είναι σήμερα πιο επίκαιροι παρά ποτέ. Κάθε λογής εξουσίες, κρατικές ή ιδιωτικές, επιχειρούν όλο και περισσότερο να χαλιναγωγήσουν τις ηλεκτρονικές μας επικοινωνίες και να αλλάξουν τον κατεξοχήν ελευθεριακό χαρακτήρα του κυβερνοχώρου σε ένα απόλυτα ελεγχόμενο περιβάλλον. Ο αντίρροπος αγώνας σε αυτές και η δόμηση μιας δίκαιης και ελεύθερης κοινωνίας της πληροφορίας δεν είναι υπόθεση μιας εκλεκτής κάστας τεχνολόγων. Είναι υπόθεση όλων μας.

Ακολουθεί μετάφραση της διακήρυξης :

H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύου

του John Perry Barlow

Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.

Δεν έχουμε καμμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυρρανίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.

Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.

Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.

Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.

Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.

Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.

Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.

Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι’ αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.

Στις ΗΠΑ σήμερα ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.

Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ιθαγενείς σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα μετανάστες.
Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.

Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαμπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.

Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν έχουν παγμόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, ο,τιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.

Αυτά τα αυξανώμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στην εξουσίασή σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.

Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.

Νταβός, Ελβετία

Φεβρουάριος 8, 1996

Links :
Το Αγγλικό κείμενο
Ο συγγραφέας
Η Οικονομία των Ιδεών


ευρυζωνικές υπηρεσίες, σε λίγο θα μας βάλουν το μαχαίρι στο λαιμό.

θες καλύτερες ταχύτητες κύριε, καλύτερη ποιότητα βίντεο, ταχύτερη αναζήτηση, πρέπει να αναβαθμίσουμε-τροποποιήσουμε τους δρομολογητές.

Σήμερα το ίντερνετ λειτουργεί με 'best-effort' υπηρησίες, δηλαδή υπηρεσίες "της υπομονής", επί το ελληνικότερον. Οι ενδιάμεσοι κόμβοι που δρομολογούν την πληροφορία δεν έχουν "μνήμη". Είναι αμνήμονες κρουνοί που για το διαπανεπιστημιακό δίκτυο του 90 λειτουργούσαν μια χαρά, σήμερα όμως λειτουργούν σαν εμπόδιο στην παραπέρα ανάπτυξη του διαδικτύου.

Η πληροφορία λοιπόν σήμερα διαχέεται ισότιμα για όλους, είτε έχεις φράγκα είτε όχι. Δεν υπάρχει κάποιος ενδιάμεσος φύλακος-φρουρός που να ξεχωρίζει ταξικά το αποστολέα ή τον παραλήπτη μιας συγκεκριμένης ροής πακέτων.

Αυτά φίλτατοι ήταν μέρχι σήμερα. Γιατί αύριο, μεθαύριο οι δρομολογητές θα αποκτήσουν χαρντγουερική μνήμη και τότε τα ταξικά κριτήρια θα διαπρέψουν στο διαδίκτυο.

Στην αρχή οποιος πληρώνει θα έχει και καλύτερες υπηρεσίες. Μετά καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ.

Μη σας ξεγελάνε τα πιασάρικα ιδεολογήματα ορίζοντα δεκαετίας, περί δήθεν οάσεων σοσιαλισμού στο πέλαγος του καπιταλισμού.

Το διαδίκτυο είναι μια σύγχρονη μεγάλη καπιταλιστική βιομηχανία, απο το μοντεμάκι στο σπίτι, την καλωδίωση του "backbone" (κεντρικού) δικτύου, τα access points (τις κεραίες- σταθμούς βάσεις) του ασύρματου δικτύου μέχρι τον ιστό (τη βολική για το χρήστη παραθυρική απεικόνιση της πληροφορίας), τις διάφορς εφαρμογές και πολλά άλλα που  σκόπιμα παρέλειψα, γιατί θα σας κούραζα...

Μα πιπιλάνε τόσο καιρό το παραμύθι για τη διόγκωση του τριτογενούς τομέα.

Οταν η διαδικτυακή πληροφορία είναι ένα κατεξοχήν βιομηχανικό προϊόν, εξεταζόμενο από την αρχή της παραγωγής της μέχρι το τέλος της παράδοσής της.

κωδικοποίηση πηγης----> κωδικοποίηση καναλιού ---> διαμόρφωση ----> 

κανάλι               ------->

 αποδιαμόρφωση ----->

αποκωδικοποίηση καναλιού ------> αποκωδικοποίηση πηγής                 -------> στο πιάτο μας

ξέρετε τί παραγωγική δουλειά πέφτει σε κάθε ένα από αυτούς τους 6 σταθμούς μετάδοσης της πληροφορίας;

Για να μην πιάσουμε και την ιεραρχία των πρωτοκόλλων.

ένας    δικτυάς

από Δικτυακός Πρόσφυγας 02/01/2007 10:51 πμ.


  Μέσα από όλες αυτές τις διαμεσολαβήσεις στη διαδικτυακή πρόσβαση, δε σας δημιουργείται η αίσθηση πως, όση ελευθερία και αν φαινομενικά παρέχεται, άλλο τόσο μεγαλύτερη είναι η ευκολία παρακολούθησης από όποιον έχει συμφέρον;. Παρακολούθηση - Σχηματισμός ομάδων χρηστών - Χαρακτηρισμός των ομάδων αυτών - Δημιουργία μπλοκ οιωνει ενόχων.

Η ανεξαρτησία του δικτύου, περνάει και αυτή μέσω της περι δικαίου αίσθησης της κοινωνίας. Όταν αυτή χάνεται, το ρόλο της υποδύεται η Δικαιοσύνη (ή οποία απέδειξε πως έχουμε πολλούς ΄λόγους για να μην την εμπιστευόμαστε)

Οι τεχνικές δομές, υπάρχουν. Η ωριμότητα της κοινωνίας μας και οι  θεσμικές διασφαλίσεις;;;;;;

από inlovewithlife 02/01/2007 6:15 μμ.


Αυτό που λες φίλε Λυσιέν είναι η επόμενη απειλή για το ίντερνετ. Αυτή τη στιγμή πληρώνεις ένα ποσό για να αποκτήσεις σύνδεση απλή ή ευρυζωνική. Οι μεγάλες εταιρίες τηλεπικοινωνιών παγκοσμίως έχουν θέσει θέμα δημιουργίας ενός ίντερνετ δύο ταχυτήτων. Στο πρώτο θα κάνουμε τις απλές μας εργασίες. Για το δεύτερο, που θα μας επιτρέπεται να κατεβάζουμε αρχεία και γενικότερα πιο απαιτητικές εργασίες, θα πληρώνουμε έξτρα. Αυτά χοντρικά και απλοϊκά.

Το διαδίκτυο είναι το μεγαλύτερο και το πιο τέλειο μέσο μαζικής διαδικτύωσης πολλών προς πολλούς με δυνατότητες διασυνεννόησης και δημιουργίας κοινοτήτων. Αλλά δεν είναι το πρώτο που έχει δει η ανθρώπινη ιστορία. Και ο τηλέγραφος και το ραδιόφωνο είχαν τα ίδια χαρακτηριστικά όταν ξεκίνησαν. Στα πρώτα χρόνια του ραδιοφώνου κυριαρχούσε ο ραδιοερασιτεχνισμός και η αυτόνομη εκπομπή από απλό κόσμο. Ο καθένας που είχε λίγα γκαφρά αγόραζε ένα πομπό και έβγαινε στον αέρα πριν κυριαρχήσουν οι κερδοσκοπικοί ραδιοσταθμοί και οι διαφημίσεις.

Το διαδίκτυο ενδέχεται να έχει την κατάληξη του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης. Να γίνει ένα πλήρως εμπορευματικοποιημένο μέσο ενός προς πολλούς με το κλασσικό μοντέλο ενός πομπού τύπου μμε προς πολλούς παθητικούς δέκτες. Προσωπικά δεν το πιστεύω αλλά καλό θα ήταν να αγωνιζόμαστε για να αποτρέψουμε την άκρατη εμπορευματικοποίησή του και να το κρατάμε όσο το δυνατόν πιο ελεύθερο μπορούμε. Και Λυσιέν μας τα λες πολύ κυνικά και κομμε΄να και ραμμένα στα μέτρα τους σαν αναπόφευκτα αλλά σίγουρα σαν δικτυάς δε θα γούσταρες να καταντήσει το ίντερνετ σα την τηλεόραση και το ραδιόφωνο από τον καπιταλισμό. Λέω ίσως.




στην ψευδαίσθηση της σοσιαλιστικής νησίδας, του δήθεν σοσιαλιστικού διαδικτύου, στον ωκεανό του καπιταλισμού.

Η περαιτέρω τεχνολογική ανάπτυξη των σημερινών εφαρμογών video, επεξεργασίας εικόνας, πολυμέσων συναντούν εμπόδια στο "απαρχαιωμένο" διαδίκτυο.

Εχουμε απίστευτες εφαρμογές και το διαδίκτυο δεν μπορεί να τις μεταδόσει με τις ανάλογες αποδόσεις-επιδόσεις. ΓΙΑΤΙ?? ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ, οι ενδιάμεσοι κόμβοι δρομολόγησης της πληροφορία δεν έχουν μνήμη.

Σόρρυ φίλε μου, αλλά η μοίρα του διαδικτύου είναι προδιαγεγραμμένη.

Οπως και κάθε βιομηχανία στα σπάργανά της έτσι κι αυτή από τον ημινόνιμο-ημιπαράνομο χαρακτήρα εδραίωσής της θα οδηγηθεί σε μια καλώς ταξικά διαρθωμένη πυραμίδα.

Ομως, η πυραμίδα αυτή θα έχει ασύγκριτα καλύτερα- περισσότερα οφέλη για την κοινωνία. ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ.

Μόνο που μες στον καπιταλισμό η μνήμη των δρομολογητών θα ταιριάξει παρεούλα με την ταξική κατηγοριοποίηση της ροής πακέτων παραλήτη-αποστολέα.

Η λύση δεν είναι στην διατήρηση του παρόντος διαδικτύου.

Η λύση κρύβεται στην κατάργηση του συστήματος που ακούει στο όνονομα ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ,

η κοινωνικοποίηση του διαδικτύου θα άρει και τις όποιες ταξικές αντιθέσεις που αναπόφευκτα θα φέρουν η άναβάθμισή του στα πλαίσια του καπιταλισμού.

Αυτό που θέλω να πω εν ολίγοις, είναι ότι η προάσπιση του σημερινού διαδικτύου είναι ΠΡΩΤΟΓΟΝΙΣΜΟΣ!!!

Σκέψου το λίγο, είναι σαν τους προλετάριους των πρώιμων χρόνων του καπιταλισμού που κατέστρεφαν τις μηχανές.

Ηδη με τις ευρυζωνικές αυτό διαφαίνεται.

Αυτό για το οποίο πρέπει να αγωνιστούμε είναι να κλείνει η ψαλίδα στις διαφορετικές υπηρεσίες. Κάτι που πράττουμε σε όλες τις διεκδικήσεις μας στα πλαίσια του καπιταλισμού.

 

από inlovewithlife 03/01/2007 8:40 μμ.


Δεν ξέρω αν η υπεράσπιση του σημερινού διαδικτύου είναι πρωτογονισμός αλλά σίγουρα το σημερινό διαδίκτυο δεν μοιάζει με αυτό που ήταν παλιά, έχει υπηρεσίες όπως video/audio streaming, VoIP κτλ, οι οποίες απαιτούν ποιότητα υπηρεσιών, που η σημερινή τεχνολογία του δικτύου (TCP/IP) δεν τη δίνει.

Αν θέλουμε όμως να διατηρήσουμε τον ανοιχτό χαρακτήρα του, δηλαδή το ότι δε διακρίνει μεταξύ χρήσεων και επομένως μεταξύ χρηστών (που για μένα αποτελεί το λόγο της μέχρι σήμερα επιτυχίας του - πχ end to end principle), πρέπει να κάνουμε τις όποιες μετατροπές χωρίς να τον αλλοιώνουμε.

Το να διακρίνουμε τα πακέτα πληροφοριών και να στέλνουμε ταχύτερα κάποια και πιο αργά κάποια άλλα προϋποθέτει ότι υπάρχει κάποιο πεπερασμένο αγαθό (η ταχύτητα μεταφοράς πληροφοριών), που επομένως χρειάζεται διαχείριση. Μπορεί η ταχύτητα μετάδοσης πληροφοριών μέσα στο διαδίκτυο να μην είναι απεριόριστη πάντως σίγουρα με τις κατάλληλες τεχνολογικές λύσεις μπορεί να μας δώσει ποιότητα μετάδοσης στις υπηρεσίες που θέλουμε χωρίς να κάνει τις υπόλοιπες αργές. Επομένως, τα περί διάκρισης είναι μάλλον ένας ωραίος τρόπος για να πληρώνουμε στις μεγάλες εταιρείες επικοινωνιών αυτά που μέχρι τώρα κάναμε τσάμπα και δεν έχει σχέση με την καλυτέρευση των υπηρεσιών του διαδικτύου.

Η συζήτηση έγινε αρκετά τεχνική αλλά η ουσία παραμένει - πως θέλουμε το ιντερνετ? να συμπεριφέρεται ίσα στους χρήστες του ή όχι? να τρέχει τις ιστοσελίδες και τις υπηρεσίες που πληρώνουν ταχύτερα ή να συμπεριφέρεται σε όλες το ίδιο? αυτή η συζήτηση πάντως μας αφορά όλους γιατί ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στο μέσο που χρησιμοποιούμε στο πολύ κοντινό μέλλον.

Συμφωνώ πάντως ότι νησίδες σοσιαλισμού δυστυχώς δεν υπάρχουν και ότι ο δρόμος εμπορευματικοποίησης που παίρνει το διαδίκτυο έχει
άμεση σχέση με τον καπιταλισμό. Αν θέλουμε το διαδίκτυο να είναι δημόσιο αγαθό ανοιχτό προς όλους θα πρέπει να στοχεύουμε την κατάργηση του συστήματος και όχι φτιασιδώματα.

από any.user 27/02/2008 1:33 μμ.


Φίλε inlovewithlife μπράβο για την μετάφρασή σου!

Με την ευκαιρία να πούμε και πως το άρθρο του Barlow "Η οικονομία των ιδεών" που μας δίνεις το link στα αγγλικά, στο τέλος του άρθρου σου, υπάρχει μεταφρασμένο και στα ελληνικά, μόνο με τον αλλαγμένο τίτλο...  "Πουλώντας Κρασί χωρίς Μπουκάλια: Η Οικονομία του Ανθρώπινου Πνεύματος στο Παγκόσμιο Δίκτυο". :-)

http://hyperion.math.upatras.gr/courses/soctech/thefoit/erg99/retzekas_etal.html 

από anonimos 29/02/2008 8:54 μμ.


Σκιαγραφώντας για ελάχιστο τον χαρακτήρα τούτου του κειμένου ξεκαθαρίζω πως εκμεταλλευόμενος την ανωνυμία μου, παραθέτω αυτά που σκέφτομαι με ειλικρίνεια απόλυτη και δίχως το παραμικρό ψήγμα φόβου.

 

Ποιος όμως θέλει να διαβάσει  έναν άνθρωπο που η βαρύτητα της ίδιας της ταυτότητας του εμποδίζει ουσιαστικά την φυσιολογική διατύπωση του λόγου και των επιχειρημάτων του?

 

Αν αυτό σκεφτήκατε και εσείς…είστε τελείως ηλίθιος.

 

Σαφώς, το κοινωνικό πλαίσιο καθορίζει το θεμιτό και το αθέμιτο της ανθρώπινης συμπεριφοράς όπως ξεκάθαρα η νόρμα της ευγενικής υποκρισίας επιβάλλεται σε όλα σχεδόν τα επίπεδα σύναξης του ανθρώπινου είδους.  Όποιος υποστηρίζει το αντίθετο, ή κοροϊδεύει τον εαυτό του, ή κοροϊδεύει όλους τους υπολοίπους. Αν πάλι, ο προαναφερθείς είναι μεγαλοδημοσιογράφος… απλά κάνει τη δουλεία του…εκφέρει δηλαδή -δημόσια- αυνανικά απόβλητα.    

 

Το συγκλονιστικότερο γεγονός, που συμπίπτει με το συγκυριακό της ύπαρξης μας σε τούτο το δεδομένο χωροχρόνο, είναι η επανάσταση της πληροφορίας. Συνήθως οπτικά η ακουστικά ερεθίσματα που άλλοτε η πρόσβαση σ αυτά είτε ήταν εξολοκλήρου προνόμιο κάστας, είτε συνάρτηση ή αποτέλεσμα της οικονομικής ευρωστίας του καθενός.

 

Ο τρισάθλιος λοιπόν καπιταλισμός, στα ξέφρενα γρανάζια της βιομηχανίας της διαφήμισης αναγκάζεται να γίνει δημιουργικός, ποιοτικά ανταγωνιστικός και να προσφέρει ¨δωρεάν¨ ένα σωρό αντικείμενα, λειτουργίες και υπηρεσίες σ ένα τεράστιο καταναλωτικό πλήθος, που δεν διαθέτει ιδιαίτερα πολιτισμικά γνωρίσματα πέρα από το δικαίωμα στην εσωτερική παρακμή.

 

Καταναλώνω…άρα υπάρχω (θα έλεγε και ο σοφός )

 

Ετούτη λοιπόν η ¨ευγενική προσφορά¨  αφενός δημιουργεί νέα είδη εξάρτησης σε αυτήν την trainspotting πραγματικότητα αφετέρου όμως δημιουργεί βήμα για εκατοντάδες χιλιάδες άσημους και καθημερινούς ανθρωπάκους, που ξαφνικά…έχουν δικαίωμα στο χορό. Με ένα σχετικά απλό τρόπο στήνω λοιπόν ένα πάγκο ,σ αυτή την απίστευτα βρώμικη γειτονία, και ανεβαίνω για να διαλαλήσω τα διάφορα που περιφέρονται μέσα στο μικρό μου το κεφάλι.

 

Το εξαιρετικό της υπόθεσης δεν έγκειται μόνο στο γεγονός ότι ο δέκτης με απλές διαδικασίες μπορεί να αποδεχτεί η να απορρίψει αυτό που εγώ υποστηρίζω, δεν έγκειται  στο γεγονός ότι για πρώτη φορά ,ίσως, μπορούμε να καθορίσουμε σε περίπου απόλυτο βαθμό το χαρακτήρα και την ποιότητα της πληροφορίας που δεχόμαστε, πόσο μάλλον στο γεγονός ότι περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν δικαίωμα στη έκφραση, θέση για τα κοινά και φωνή που πραγματώνει μια δημοκρατία πιο διευρυμένη, μια δημοκρατία πιο ανθρώπινη.

 

Τα Blogs κυρίες και κύριοι ήρθαν για να μείνουν. Το ιντερνέτ είναι ελεύθερο διότι μια γενιά έχει εισαγάγει σ αυτόν τον ,αφηρημένο, χώρο όλα τα όμορφα και τα σπουδαία που την χαρακτηρίζουν. Οπότε η εξουσία μπορεί να χτυπιέται ,ευπρεπώς, όσο θέλει.

 

Ο γνωστός άγνωστος Ανώνυμος.

 

Υγ. Ελευθερώστε την έκφραση. ( Παρίσι Μάης του 68)   

 

 

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License