ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ οι δικοι μας αγιοι

Φορτισμένος με συγκινησιακή πανούκλα επιχειρώ να μοιραστώ μαζί σας αυτό το βιβλίο που έχω στα χέρια μου.

post image

  ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΧΡΗΣΤΑΚΗΣ

 

ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ

ΑΓΙΟΙ

Φορτισμένος με συγκινησιακή πανούκλα επιχειρώ να στήσω στη μνήμη μου ένα άλλο συναξάρι αγίων, τους δικούς μας άγιους, τους δικούς μας αγίους.

Θεωρώ ότι αυτό το χρωστάω σε αυτούς που αναφέρομαι σε αυτό το βιβλίο, αφού έπαιξαν ένα ρόλο στις νοητικές μου διςργασίες, τέτοιες ώστε να κρατηθώ σε ένα περιθώριο-όσο αυτό είναι δυνατόν στην εποχή μας- πράγμα για το οποίο δεν έχω μετανιώσει μέχρι σήμερα.

Λεωνίδας Χρηστάκης

 

 

οι δικοι μου/μας αγιοι

Νικολας Ασιμος - Παυλος Σιδηροπουλος

Κατερινα Γωγου - Βαγγελης Λαμπρου

Αλεξης Τραιανος - Γιωργος Μακρης

Ναρκισσος Προβοκατσης - Sonia ti amo

Βαγγελης Κοτρωνης - Βασιλης Τσιρωνης

Τζαιησον Ξενακης - Χρηστος Κωνσταντινιδης

Δημητριος Παπαρρηγοπουλος - Δαυιδ

Παναγιωτης Λιβερετος - Θανος Βελλουδιος

Νικος Σπανιας - Περικλης Γιαννοπουλος

νικος βελμος - Σουνιας Παπαδοπουλος

Βαγγελης Βλουμιδης - Τακης Βογλης

 

 

Αυτά είναι γραμέννα στο οπισθόφυλλο του βιβλίου. Κάποια ακόμα στοιχεία που πρέπει να αναφέρω είναι τα εξής

  • επιμέλεια κειμένων Ασπα Γολέμη
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΑΟΣ & ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ
  • επιτρέπεται κάθε μορφής αναδημοσίευση του παρόντος κειμένου, υπο τον όρο βα αναφέρεται ο συγγραφέας και η πηγή

 

Πριν προχωρήσω στην εισαγωγή του βιβλίου θα ήθελα να αναφέρω ότι σκοπός μου είναι να μοιραστώ μαζί σας αυτό το καταπληκτικό βιβλίο του Λ. Χρηστάκη, (ανα)δημοσιεύοντας όποτε έχω το χρόνο κι από ένα κείμενο.

σημ. στη φωτο ο Λεωνίδας Χρηστάκης με τον καθ. Πανούση. 

 

 

Εικόνες:

από Liakos_B.O. 05/02/2007 3:40 μμ.


 Το έχεις ανεβάσει κάπου??? Δεν βλέπω κανενα λινκ...

...

από Βύρων Λιγόδωρας 05/02/2007 3:46 μμ.


  ...δεν το έχω σε ψηφιακή μορφή.

το αντιγράφω από το βιβλίο, σε λίγο τελειώνω την εισαγωγή.

από Βύρων Λιγόδωρας 05/02/2007 4:28 μμ.


  ΕΙΣΑΓΩΓΗ

 

Φορτισμένος με συγκινησιακή πανούκλα, επιχειρώ να στήσω στη μνήμη μου ένα συναξάρι Αγίων.

Τους δικούς μου αγίους.

Τους δικούς μας Αγιους.

θεωρώ ότι το χρωστάω σ'αυτούς που θ'αναφερθώ, δεδομένου ότι έπαιξαν ένα ρόλο στις νοητικές μου διεργασίες, τέτοιες ώστε να κρατηθώ σ'ένα περιθώριο -όσο αυτό είναι δυνατό στην εποχή μας- και για το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχω μετανιώσει. Ταυτόχρονα, πιστεύω ότι όλοι αυτοί στους οποίους έχω τη δυνατότητα να αναφερθώ, ως ανθρώπινα σχήματα, έχουν μια θέση, με τα κατορθώματα της υπερβασής τους, στη σημερινή νεολαία και στις επόμενες γενιές. Νέοι και των δύο φύλων, οι οποίοι με καλές προθέσεις και με μεγάλη προσήλωση, ζητάνε στοιχεία για τις ιδιαίτερες λεπτομέρειες της ζωής ορισμένων, από τις ποικίλες δημιουργίες των οποίων εκτρέφονται, ενώ οι πληροφορίες που τους παρέχονται είναι σκόπιμα ελλιπείς εώς ανύπαρκτες. Ακόμα έχω παρατηρήσει ότι φανταστικοί, σχεδιαστικοί και νοητικοί, <ήρωες> των κόμικς, έχουν αρχίσει να χλωμαίνουν και οι νεότερες γενιές αναζητούν πρότυπα, μέσα από την ίδια την ιστορία και τη ζωή των άμεσων περασμένων χρόνων, έχοντας αντιληφθεί ότι υπήρξαν τέτοια, ενώ μερικά εξακολουθούν να υπάρχουν ανάμεσά μας, και πέραν του βιολογικού τους θανάτου.

Δεν θα ήθελα όμως να μιλήσω αποκλειστικά και μόνο για τη ζωή εκείνων των δημιουργών, που λόγω κάποιων ορισμένων καταναλωτικών οικονομικών συγκυριών, για τις οποίες δεν φταίνε φυσικά οι ίδιοι, βρίσκονται στην επικαιρότητα, όπως οι περιπτώσεις Νικόλα Άσιμου, Παύλου Σιδηρόπουλου και κατερίνας Γώγου. Αισθάνομαι ότι πρέπει να μιλήσω και για ορισμένους άλλους, που βρίσκονται σήμερα σε κάποιο δεύτερο πλάνο της ζωής μας, αλλά μια κάποια εποχή, είτε με τη ζωή τους είτε με τις ποικίλες δημιουργίες τους, ως και με το θάνατό τους, στάθηκαν ο καθένας με τον τρόπο του, ως πρότυπα μιας παροδικά έντονης αντίστασης στον τότε κοινωνικό περίγυρο, στους γνωστούς τους και στους φίλους τους.

Ο πόθος και το πάθος τους για ελεύθερη δημιουργία, για άναρχη ελευθεριότητα και για απολύτρωσηαπό τα δεσμά των ήδη καταπιεστικών κοινωνικών δεσμών, τους έφερε μπροστά σε φοβερά διλήμματα, ακόμα και Ζωής και Θανάτου.

Μερικοί πάλι, τόσο με την ίδια τους τη ζωή αλλά και με την αθυροστομία τους, υπήρξαν μια κινητή πρόκληση, σε βαθμό που ενοχλήθηκαν αυτοί που εξακολουθούν να θέλουν τον ανθρωπο να κινείται σε συμβατούς και καθόλου πρωτοποριακούς δρόμους, με αποτέλεσμα να τους <βγάλουν> -στην κυριολεξία- από τη μέση. Υπαινίσομαι τη θαυμαστή περίπτωση του γιατρού Βασίλη Τσιρώνη, που κάποιοι τον έβαλαν στο <χρονοντούλαπο της λήθης>. Κατά καιρούς τέτοια συμβάντα σημάδεψαν την υπόστασή μου και κατα τρόπο εναξίτηλο, μην αφήνοντάς μου περιθώρια να να αισθανθώ <τακτοποιημένος>, πράγμα που καθημερινά αντιλαμβάνομαι ότι γίνεται γύρω μου, στις διάφορες κοινωνικές κατηγορίες των από παλιά γνωστών και φίλων μου.

Για μένα τον ίδιο, οι περισσότεροι <μη ευτυχείς> ήσαν εκείνοι που οι επιλογές του κόσμου αυτού δεν τους επέτρεψαν να έχουν μια συνέχεια στο έργο που ξεκίνησαν και για το οποίο πολλές φορές έδωσας σκληρές μάχες, σε μια κοινωνία σαν τη δική μας που δεν δεχόνταν και εξακολουθεί να μην δέχεται υπερβάσεις.

Φυσικά αναφέρομαι στους Χρήστο Κωνσταντινίδη, στον βαγγέλη Κοτρώνη και στον Παναγιώτη Λιβερέτο. Τρία εντελώς διαφορετικά πρόσωπα, τόσο για τις ιδέες τους όσο και για τους τρόπους επιλογής μιας αυτόνομης δράσης τους.

Τώρα, σε ότι αφορά στην επιλογή της ονομασίας <Οι δικοί μας Αγιοι>, θα έλεγα ότι οι διάφορες ομάδες ανθρώπων έχουν τις προσηλώσεις τους, και, μέσα από αυτές βγάζουν/επιλέγουν τα πρόσωπα εκείνα που αντιπροσωπεύουν ή και που αντικατοπτρίζουν ένα βαθύτερο γίγνεσθαι, εφαρμογής ιδεών και ζωής/διαβίωσης τέτοιας, η οποία τους δημιουργεί την ανάγκη να τους τοποθετούν σε μια θέση ανέφικτου ή υπερβατικού όντος, το οποίο εμείς οι άλλοι δεν θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε, με εκείνον τον τρόπο που, με μια ανυπέρβλητη σε δύναμη έφεση, επιχείρησαν ή ολοκλήρωσαν αυτοί στους οποίους αναφέρομαι.

Αυτή και μόνο η συλλογιστική, τους κατατάσσει στους <Αγιους> με τη σωστή έννοια και όχι με εκείνη τη φορτισμένη, την οποία οι οπαδοί της Χριστιανοσύνης επιχειρούν τους τελευταίους αιώνες να μονοπωλήσουν.

Είμαι βέβαιος ότι ο καθένας μας, για εντελώς διαφορετικές αιτίες, έχει στο μυαλό του έναν ή μερικούς <Αγιους>, οι οποίοι υπήρξαν και δεν υπάρχουν πλέον στη ζωή.

 

Εδώ δεν επιχειρίται μια πλήρης αναφορά του συνόλου των <Αγιων> περιπτώσεων, αλλα΄εκφράζεται μέσα μου μια έντονη επιθυμία να αναφερθώ στη ζωή και τη δράση εκείνων των ανθρώπων, μερικούς απο τους οποίους γνώρισα και προσωπικά, που στο πέρασμά τους άφησαν έναν <αιθέρα> (μια <ενέργεια OR> όπως είπε και ο Ράιχ) από τον οποίο μέχρι σήμερα μπορούμε να αντλούμε, εμείς οι παραμένοντες στη ζωή, οφέλη. Ζώντας -διαβιώνοντας θα έλεγα- σε μια περίοδο που τα ανθρώπινα σχήματα/φαινόμενα στα οποία αναφέρομαι, σπανίζουν στην παρούσα εποχή, μέχρι ολικής εκλείψεως, φαινόμενο πολύ δυσάρεστο, για όλους εμάς τους παλαιότερους, αλλά εντελώς ατυχές και δραματικό για τις νεώτερες ηλικίες, που λόγω διαμόρφώσης νέων κοινωνικών οιωθόντων, δεν μπορούν να αισθανθούν το <ζωντανό ακούμπισμα>, έτσι δίπλα τους, παρομοίων δημιουργών.

 

Λεωνίδας Χρηστάκης

Υ.Γ. Υπάρχουν κι άλλοι άξιοι δημιουργοί οι οποίοι θα μπορούσαν να ενταχθούν στο μικρό βιβλίο των <Αγιων> -όπως, για παράδειγμα, ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός. Όμως είτε με τη ζωή τους, τα γραπτά τους, είτε με την παρουσία τους, <αγκαλιάστηκαν> από τα μεγάλα μέσα δημοσιότητας, τα οποία δημιούργησαν για αυτούς, μια προς τα έξω εικόνα στερεότυπη, που κάθε προσπάθεια ανασκευής θα έπεφτε στο κενό. Ας με δικαιολογήσουν λοιπόν, οι φίλοι τους, αφού τα μηνύματα για τον τρόπο που έζησαν τα έχουν προσλάβει, έστω και πολύ ή λίγο διαστρεβλωμένα, από τα παντα πρόθυμα να κατασπαράξουν κάποιον, ΜΜΕ. Εξ'άλλου, διατηρώ την ελπίδα, ότι σύντομα θα βρεθεί εκδότης για το ανάλογο διεξοδικό, ως προς πολλά πρόσωπα, βιβλίο μου <Οι Προάγγελοι του Χάους>.

από Λιλή Ζωγράφου 06/02/2007 7:47 πμ.


  Έ'ε'ε'ε'επ,

ξέχσε την Αγία  Λιλή  Ζωγράφου.

από στομαχικά διαταραγμένος 06/02/2007 4:21 μμ.


 είναι που ανέβηκε και η τιμή των ζαντάκ,παναθεματα

από Βύρων 06/02/2007 5:16 μμ.


  ...ήταν η μόνη φωτογραφία που είχα πρόχειρη.

από Ω. Σ. 08/02/2007 5:35 μμ.


  αυτή τη Λίλη Ζωγράφου?

από Α.Γ. 08/02/2007 5:39 μμ.


  Μιλάμε για τον γνωστό ψυχοπαθή εθνικιστή των αρχών του 20ού αιώνα, ή πρόκειται για συνωνυμία;

από . 09/02/2007 7:27 μμ.


  μαλλον αυτος ειναι.

αυτοκτονησε το 1910.

από Δημοσθενης 01/05/2011 7 μμ.


που μπορω να βρω το βιβλιο??

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License