κείμενο ανοιχτής συνέλευσης πάτρας

το κείμενο είναι μια πρώτη θέση της ανοιχτής συνέλευσης αυτόνομων σχημάτων και καταληψιών φοιτητών πάτρας. καλό θα ήταν να υπάρχει σνεργασία και με άλλες πόλεις γι αυτό ανεβάζουμε εδώ τις θέσεις μας.

Ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος και κοινωνική απεύθυνση – μορφές πάλης

Οι νίκη των Γάλλων φοιτητών ενάντια στο νόμο πρώτης απασχόλησης του Ντε Βιλπέν, η απόσυρση του νόμου πλαισίου τον Ιούνιο από τη κυβέρνηση και η σημερινή υποχώρηση του ενός πόλου εξουσίας (ΠΑΣΟΚ) με το ουσιαστικό πάγωμα της αναθεώρησης κατέδειξαν ένα πράγμα. Η πολιτική δεν γίνεται στο κτίριο της βουλής αλλά στο δρόμο. Ο δρόμος είναι το πεδίο που διεξάγονται οι κοινωνικές συγκρούσεις, αλλά και η πολιτική η ίδια. Ο δρόμος είναι η πραγματικότητα, αλλά και η φαντασία, και έρχεται σε αντιδιαστολή με την κάλπη και τη βουλή τα οποία αποτελούν την αντιπροσώπευση του μη υπαρκτού. Δεν χωράει διάλογος ανάμεσα σε ένα υπαρκτό κίνημα και τους μη υπάρχοντες, ανάμεσα σε ζωντανούς και πεθαμένους.

Το κίνημα πρέπει σήμερα να απορρίψει το διάλογο και στη θεωρία και στην πράξη. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε πως η υιοθέτηση εν πολύς αμυντικών αιτημάτων (Ν+2, Άσυλο) χωρίς την ταυτόχρονη προώθηση επιθετικών (πχ. ελεύθερη πρόσβαση, κοινωνικός μισθός, διεύρυνση του ασύλου) αποτελούν κατ’ ουσία παζάρεμα με την εξουσία, καθώς η υποχώρηση της σε ένα από αυτά τα αιτήματα θα δώσει το έναυσμα για το ξεφούσκωμα του κινήματος.

Το ζητούμενο είναι σήμερα να απορρίψουμε το διάλογο σε κάθε του μορφή, να πάρουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων στην κοινωνική σύγκρουση και να προωθήσουμε αιτήματα και πρακτικές ολικής ρήξης με την εξουσία αλλά και ταυτόχρονα πρακτικές που θα ανοίξουν το λόγο μας στην κοινωνία.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;

Με την προώθηση αιτημάτων πέραν των αμυντικών και εν πολύς συντεχνιακών. Που θα αμφισβητούν την ίδια την μορφή του πανεπιστημίου και τους στόχους του, που θα  διαχέουν το κίνημα σε κοινωνικές ομάδες όπως οι μαθητές, οι άνεργοι, οι επισφαλείς εργαζόμενοι κ.α. Αιτήματα όπως ελεύθερη πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κοινωνικός μισθός για όλους τους νέους, γενικευμένη ασφάλιση, μείωση του ωραρίου εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, κατάργηση της έμμεσης φορολογίας σε αγαθά πρώτης ανάγκης, δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες είναι λίγα από τα αιτήματα που θα μπορούσαμε να θέσουμε.

Αλλά και σε κάθε σχολή ξεχωριστά να αναδείξουμε το ρόλο του καθηγητικού κατεστημένου, να μπλοκάρουμε την επιχειρηματική δραστηριότητα (γραφείο διασύνδεσης, εργαστήρια που κάνουν έρευνα για εταιρίες), να καταλάβουμε την πρυτανεία και να ανοίξουμε το γραφείο της επιτροπής ερευνών, να δημοσιοποιήσουμε τη μυστική έρευνα.

Στο δρόμο οι καταλήψεις νομαρχιών και κυβερνητικών κτιρίων, οι καταλήψεις στο κέντρο της πόλης ως μέσο προπαγάνδας του κινήματος, η σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής όταν δεν μας αφήνουν να υλοποιήσουμε τις αποφάσεις μας, το άνοιγμα διοδίων, η αντιπληροφόρηση μέσω της κατάληψης σταθμών, οι εκδηλώσεις σε γειτονιές μετά από μαζικά καλέσματα και το κάλεσμα σε άλλα κοινωνικά κινήματα είναι λίγες από τις δράσεις που μπορούμε να κάνουμε.

Όλα τα παραπάνω πιστεύουμε ότι πρέπει να ανοιχτούν μέσα στο κίνημα και τις διαδικασίες του και να γίνουν κτήμα του. Σε καμία περίπτωση δεν θεωρούμε τους εαυτούς μας φορείς μιας καθολικής αλήθειας, ειδικούς της βίας και των προωθημένων αιτημάτων αλλά απλούς αγωνιστές που προωθούν με τις ιδέες τους μέσα στο κίνημα τη ριζοσπαστικοποίησή του.

Αμεσοδημοκρατία στο κίνημα

Η άμεση δημοκρατία στο τρόπο λήψης των αποφάσεων δεν είναι για εμάς μια έννοια φετίχ. Το κίνημα του Μάη-Ιούνη απέδειξε πως είναι ο πιο άμεσος, συγκρουσιακός και αποτελεσματικός τρόπος δράσης. Η αμεσοδημοκρατία αποτελεί έτσι σήμερα το βασικό κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος στον τρόπο λήψης των αποφάσεων, μέσα από πρωτοβάθμια ανοιχτά συντονιστικά και διασυντονιστικά. Το κίνημα αποκρύπτοντας λογικές εκπροσώπησης κατέκτησε δομές που το εργατικό και άλλα κινήματα δεν είδαν ποτέ τα τελευταία χρόνια.

Όμως η  αμεσοδημοκρατία στο κίνημα είναι μια κατάκτηση που τίθεται εν αμφιβόλω κάθε στιγμή, τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς το περιεχόμενο της. Και αν στο επίπεδο της μορφής οι δομές του φοιτητικού κινήματος παραμένουν αμεσοδημοκρατικές στο επίπεδο του περιεχομένου τα πράγματα είναι σε πολύ πρωτόλειο επίπεδο. Όλες οι δομές που σήμερα είναι τα εργαλεία του κινήματος είναι στη μορφή τους αμεσοδημοκρατικές (Γενικές Συνελεύσεις, Συντονιστικά, Διασυντονιστικά) στο περιεχόμενο τα πράγματα όμως δεν είναι καθόλου έτσι. Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό και έχει πολλές αιτίες. Λογικές παραταξιακού συμφέροντος, πλαίσια που διαμορφώνονται σε κομματικά γραφεία, τα ίδια τα πλαίσια ως λογική, η απουσία διαλόγου και η στείρα αντιπαράθεση αλλά και οι κυρίαρχες λογικές της ανάθεσης σε μια ομάδα ειδικών ακόμα και η ίδια η λογική της εκπροσώπησης, σε μια δομή αμεσοδημοκρατική, είναι λίγες μόνο από τις λογικές που πρέπει να αντιπαλέψουμε.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Μάσα στις γενικές συνελεύσεις να επιδιώκουμε να ψηφίζονται προτάσεις και όχι πλαίσια (όπως πχ στο τμήμα θεατρικών σπουδών και σε πολλούς συλλόγους σε Γιάννενα, Θεσσαλονίκη και Αθήνα), και όπου αυτό δεν είναι δυνατόν να ψηφίζονται προτάσεις μετά τα πλαίσια. Αν συνθήκες διαλόγου δεν υπάρχουν κυρίως με τις καθεστωτικές παρατάξεις, να επιδιώκουμε τα κινηματικά πλαίσια να είναι ανοιχτά μέσα στην γενική συνέλευση ή να κατεβαίνουν ως πρωτοβουλίες των ΣΕΚ (πράγμα που έγινε κατά κόρον Μάη και Ιούνη) με την προϋπόθεση πως αυτές είναι πραγματικά ανοιχτές και ανακοινώσιμες.

Μέσα στα συντονιστικά πρέπει εκτός από τη μαζική και ενεργή συμμετοχή μας να υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις τον ανοιχτό και αμεσοδημοκρατικό τους χαρακτήρα. Να επιδιώκουμε να συμμετέχουν ανένταχτοι, να είναι δραστήρια, να αναλαμβάνουν πρακτικές δράσεις μέσα στις σχολές και «έξω» στην κοινωνία.

Μέσα στα διασυντονιστικά πρέπει να επιδιώκουμε ο χαρακτήρας τους να παραμένει ο συντονισμός των κινηματικών δράσεων και όχι ο καθορισμός των πλαισίων. Να κατατίθενται ενστάσεις επί της διαδικασίας όποτε αυτό χρειάζεται. Να φροντίσουμε, τέλος, ο λόγος και οι προτάσεις μας να ακούγονται εκεί.


Το άσυλο και το νόημά του για εμάς

Το άσυλο δεν διασφαλίζει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, καθώς αυτή υπάρχει σε όλη την κοινωνία, αλλά την ύπαρξη του πανεπιστημίου ως δημόσιου χώρου ανοιχτού στην κοινωνία, προστατευμένου από κράτος και ιδιωτικό κεφάλαιο. Που διασφαλίζει την ελευθερίας της έρευνας, της γνώσης, την αμφισβήτηση οποιασδήποτε αυθεντίας και οποιασδήποτε εξουσίας, την συνδικαλιστική και πολιτική ελευθερία. Το άσυλο κατακτήθηκε κοινωνικά μέσω της αμφισβήτησης στην θρησκευτική αυθεντία, της αμφισβήτησης στην κρατική εκπαίδευση και όταν τελικά μετά από αγώνες θεσμοθετήθηκε διασφάλιζε την  προστασία από την επιβολή δημόσιας δύναμης. Σήμερα αποτελεί θεσμό της κοινωνίας και ως τέτοιο το υποστηρίζουν ακόμα και οι συντηρητικοί. Δεν είναι τυχαίο που ενώ με το νέο νόμο πλαίσιο καταργείται, η κυβέρνηση μιλά για ουσιαστική διασφάλισή του. Το άσυλο ως θεσμός είναι εγγεγραμμένο στο συλλογικό υποσυνείδητο της κοινωνίας και έτσι κανένας δεν τολμά να το καταργήσει. Το ζήτημα είναι όμως τι νόημα του δίνει. Ποιο νόημα μπορεί να δώσει η εξουσία στο άσυλο αφού αυτό κατοχυρώνει την αμφισβήτηση της;

Ο νέος νόμος πλαίσιο είναι σαφής: ο άσυλο συνίσταται πλέον, μεταξύ άλλων, στην «προστασία του δικαιώματος...στην εργασία...». Οι απεργίες του διδακτικού ή διοικητικού προσωπικού, καθώς και οι καταλήψεις από μέρους των φοιτητών χαρακτηρίζονται πλέον ως ενέργειες που παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο! Οι αστυνομικές δυνάμεις δεν είναι πλέον εκείνες που, δυνητικά, παραβιάζουν το πανεπιστημιακό άσυλο αλλά είναι αυτές που το προστατεύουν από τους απεργούς φοιτητές, καθηγητές, εργαζόμενους κ.λ.π. Στο εξής, η αστυνομική επέμβαση θα «διασφαλίζει» το «δικαίωμα στην εργασία» από οποιεσδήποτε ανεπιθύμητες ενέργειες. Αυτή είναι η νέα έννοια του «πανεπιστημιακού ασύλου».

Το άσυλο αποκτά πραγματικό νόημα μόνο όταν γίνεται η κοιτίδα της κοινωνικής αμφισβήτησης και αντεπίθεσης, όταν μπλοκάρει τα ερευνητικά προγράμματα, όταν διαλύει την ίδια την επιχειρηματικότητα μέσα στο πανεπιστήμιο, όταν ανοίγει τις πύλες του στους καταπιεσμένους καταστρέφοντας τη συντεχνιακή λογική, όταν αμφισβητεί το ίδιο το σύστημα εκμετάλλευση, όταν αποκαθηλώνει την αυθεντία και την όποια εξουσία. Με λίγα λόγια όταν ξαναβρίσκει την πρωταρχική του νοηματοδότηση.

Αυτοί που καταργούν το άσυλο δεν είναι βέβαια οι «κουκουλοφόροι», οι «βιαστές» και οι «χρήστες ναρκωτικών» αλλά οι διαρκείς και μεγάλοι καταπατητές του ασύλου είναι οι καθηγητές που έχουν μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε εργαστήρια προσωπικού κέρδους. Οι επιχειρήσεις που ελέγχουν τα κυλικεία και τα εστιατόρια του πανεπιστημίου. Οι καθεστωτικές φοιτητικές παρατάξεις που βλέπουν τους φοιτητές ως πηγή κέρδους (πάρτι, εκδρομές). Η αστυνομία που από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα προσπαθεί να το διεμβολίσει εισβάλλοντας μέσα σε αυτό για να καταστείλει και να δυσφημήσει τους κοινωνικούς αγώνες.

Αυτοί είναι οι πραγματικοί «βιαστές» του ασύλου που το αποδομούν ως έννοια ταυτίζοντας χυδαία την ελευθερία με τον φιλελευθερισμό. Αυτοί είναι οι πραγματικοί έμποροι ναρκωτικών που αναπαράγουν την μαστούρα της κυρίαρχης ιδεολογίας για περισσότερο κέρδος και ασφάλεια ενώ ταυτόχρονα σπέρνουν φόβο, εκμετάλλευση και ανασφάλιστη εργασία. Αυτοί είναι που κρύβουν το πρόσωπό τους πίσω από το άσυλο. Αυτοί είναι οι πραγματικοί κουκουλοφόροι!   

Τα χαρακτηριστικά του πανεπιστημίου που θέλουμε

Η συζήτηση για τα χαρακτηριστικά του πανεπιστημίου που θέλουμε είναι μια πολύ δύσκολη κουβέντα. Το να πούμε, πώς είναι για μας το «ιδεατό» πανεπιστήμιο τη στιγμή που αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη μιας άλλης κοινωνίας είναι μια κουβέντα που δεν μας αφορά στην παρούσα φάση. Είμαστε μέρη του κινήματος που ως βασικό του στόχο έχει θέσει πρώτα την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Οι όποιες κρίσεις, κριτικές, σχόλια και προτάσεις είναι γι’ αυτό το πανεπιστήμιο. Το χώρο που κινούμαστε καθημερινά, το χώρο που καταλαμβάνουμε για να εξεγερθούμε, το χώρο που  ερωτευόμαστε. Δεν θέλουμε να ιδρύσουμε κανένα μη κρατικό πανεπιστήμιο μέσα στον καπιταλισμό. Δεν είμαστε ομάδα «σοφών» για να πούμε πως θα πρέπει να είναι το πανεπιστήμιο στην σημερινή κοινωνία ούτε πιστεύουμε σε τέτοιες.

Είμαστε απλοί φοιτητές που όπως πολλοί άλλοι νιώθουμε καταπιεσμένοι από ένα πανεπιστήμιο που κλείνει όλο και περισσότερο τις πύλες του στην κοινωνία. Από ένα πανεπιστήμιο που αναπαράγει συνεχώς και μονότονα την κυρίαρχη ιδεολογία. Από ένα πανεπιστήμιο-εργοστάσιο που θέλει να παράγει φτηνούς και ευέλικτους εργαζόμενους. Από ένα πανεπιστήμιο επιχείρηση, ιεραρχικό και εξουσιαστικό που καταστέλλει το ελεύθερο πνεύμα. Από ένα πανεπιστήμιο γεμάτο καταναγκασμούς και αποκλεισμούς, που θέτει φραγμούς στην ίδια τη γνώση.       

Θέλουμε ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό στην κοινωνία, χωρίς οποιασδήποτε είδος αποκλεισμούς, ελεύθερο στην πρόσβαση και δωρεάν για όλους. Ένα πραγματικά δημόσιο πανεπιστήμιο που θα διευρύνει την ίδια την έννοια του ασύλου. ένα πανεπιστήμιο που θα γεννά την αμφισβήτηση και τον ελεύθερο στοχασμό. ένα πανεπιστήμιο χωρίς εξετάσεις και καταναγκασμούς. Ένα δημόσιο χώρο αυτοοργανωμένο από φοιτητές, καθηγητές και εργαζόμενους. Χωρίς κατακερματισμό της γνώσης και των αντικειμένων της. Ένα πραγματικά ελεύθερο πανεπιστήμιο

 

 

 

 

 

Ανοιχτή συνέλευση

αυτόνομων σχημάτων

και καταληψιών φοιτητών

 

Η ανοιχτή συνέλευση είναι μια προσπάθεια συντονισμού αυτόνομων σχημάτων και φοιτητών. Δεν προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε καμία δομή του φοιτητικού κινήματος δημιουργώντας «αντι-δομές». Δεν είμαστε ειδικοί του κινήματος γιατί τα κινήματα δεν χρειάζονται ειδικούς. Επιδιώκουμε απλά να καταθέσουμε μέσα στο κίνημα και το δικό μας λόγω και τη δική μας πρακτική. Ας οπλίσουμε το διάλογο…     

 

από Αυτονομος 12/02/2007 4:21 μμ.


 Το κειμενο των συντροφων/ισων απο την Πατρα εχει πολλες αρετες...

Καταρχας ο λογος που εκφερει ειναι λογος που βγαινει απο το εσωτερικο του φοιτητικου κινηματος και οχι απλα ενας υπεριδεολογικοποιημενος λογος που αποστασιοποιηται απο το κινημα.

Δευτερον προσπαθει να συνδεσει τα επιμερους αιτηματα του Φ.Κ. με μια σηνολικοτερη αντιληψη για το πανεπιστημιο και την κοινωνια.Η κριτικη προς το πανεπιστημιο δεν περιοριζεται στην προασπισει του κρατικου πανεπιστημιου, ουτε απογιονεται στην αντιληψη του "καλο πανεπιστημιο ειναι αυτο που καιγεται". Αντιθετα συνδεεται με τον κοινωνικο ρολο που μπορει να εχει το πανεπιστημιο μεσα στην προοπτικη ενος συνολικοτερου κινηματος κοινωνικης απελευθερωσης. 

Τριτον αναγνωριζει οτι εαν το Φ.Κ. κινημα μπορει να νικησει αυτο θα γηνει μοναχα εαν συνδεθει με τα υπολοιπα κοινωνικα κινηματα.

Τελος προχωραει σε συγκεκριμενες πρωτασεις μορφων δρασης και αγωνα με γνωμονα το συμφερον του κινηματος και οχι του οποιου πολιτικου χωρου, χωρις ομως να παραγνωριζει την αναγκη για την συγκροτηση της ελευθεριακης αντικαπιταλιστικης τασης του Φ.Κ. 

ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ/ΕΣ!! 

Ενας παλιος απο την 3' ταση των ΕΑΑΚ 90-95  

από αυτόνομος2 12/02/2007 6:14 μμ.


Σε σωστή κατεύθυνση...

Επίθεση και προωθητικά αιτήματα όχι άμυνα και στείρα υπεράσπιση του υπάρχοντος!

Κάτι πάει να γεννηθεί τελικά από όλα αυτά...

από aris 12/02/2007 6:29 μμ.


  kali analysh alla ta pio polla zhthmata pou analueis einai thesis  kai aithmata apo to  nar diatypomena edo kai polla xronia. poy to kainoyrgio synagonisti.

den thelo na po se antagonistikes steires antiparatheseis.

από ωινεγαρ 12/02/2007 11:12 μμ.


  και το ναρ επηρρεάστηκε από εμάς και εμείς από το ναρ

πάντως κάποια που ήταν όντως διατυπωμένα και από το ναρ, τώρα τα έχει κάνει γαργάρα, όπως πχ. την ελεύθερη πρόσβαση

ούτε εγώ θέλω να μπω σε στείρα αντιπαράθεση

από autonome 12/02/2007 11:49 μμ.


poli kalo keimeno idika to telos

ade na doume kai kati allo

viva autonomia!

από Αυτονομος 13/02/2007 3:01 μμ.


 Πραγματικα αυτα που γραφουν οι συντροφοι απο την Πατρα δεν ειναι καινουργια. Το κοκκινο νημα της  αυτονομης ριζοσπαστικης τασης του ΦΚ μας πηγενει πησω στα τελη του ΄70 και στις αρχες του ΄80 με των αγωνα εναντια στον ν816, και την αποδεσμευση ενος τεραστιου δυναμηκου απο τις κομματικες νεολαιες της επισημης αλλα και της εξωκοινωβουλευτικης αριστερας και την δημιουργεια των Αριστερων Συσπειρωσεων Φοιτητων. Το πιο προοθημενο κομματι αυτη της τασης ηταν οι Αυτονομοι της Θεσσαλονικης και το πιο θεωρητικο η ΕΚΟΝ ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ Β' ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ.

Στην αναληση της Β' ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ βασιστηκε ουσιαστικα και ολη η αποψη για το πανεπιστημιο και την αναδιαρθωση που εχουν διατηποσει και τα ΕΑΑΚ απο την ιδρυση τους στις αρχες του ΄90. Την πρωτη 5ετια διαμορφωνονται στα ΕΑΑΚ ουσιαστικα 3 τασης το ΝΑΡ, οι ΑΡΙΣΤΕΡΕΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ (σημερα εχουν διασπαστει στην ΑΡ.ΑΝ και την Α.Ρ.Α.Σ) καθως και μια τριτη, πιο διαχητη ταση με αυτονομα και ελευθεριακα χαρακτηριστικα απο ανενταχτο κυριος κοσμο. Αυτη η ταση αντιπαρατεθηκε με τις 2 πρωτες σε μια σειρα ζητηματα οπως.

1)ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ ΤΩΝ ΕΑΑΚ η 3 ταση επεμενε τοτε οτι τα ΕΑΑΚ ειναι ενα δυκτιο σχηματων με πανελλαδικη καταγραφη που ομως δεν ειναι ομογενοποιημενα. Η φυσιογνωμια του καθε σχηματος καθοριζεται απο το ΙΔΙΟ το σχημα και αυτο συντονηζεται με τα υπολοιπα μεσω αιρετων και ανακλητων αντιππρωσοπων που ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΣΧΗΜΑΤΟΣ και οχι της οργανωσης στην οποια ανοικουν ή την πρωσοπικη τους. Σε αντιθεση με το ΝΑΡ και τις Α.Σ. που βλεπαν πιο πολυ τα ΕΑΑΚ σαν Παραταξη στην οποια αποφασηστικο ρολο θα ειχαν κυριος οι πολιτικες οργανωσεις και οχι τα ιδια τα σχηματα. Ακομα και οταν δεν το λεγανε ανοικτα προσπαθουσαν να επιβαλουν με οργανωτικους ορους την γραμμη τους στα πανελλαδικα συντονιστικα των ΕΑΑΚ. Αυτη η διαφορετικη αντιληψη φενονταν οτι η 3 ταση ελεγε ΤΑ ΕΑΑΚ (δηλωνοντας ετσι την πολυτασηκοτητα του εγχηρηματος) ενω ΝΑΡ και Α.Σ. λεγανε Η ΕΑΑΚ (δηλωνοντας την παραταξιακη μορφη που θελανε να του δωσουνε)

2) Δευτερο σημειο αντιπαραθεσης ηταν το ασυλο. Η 3 ταση επημενε στον ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ του χαρακτηρα ενω το ΝΑΡ και οι ΑΣ στον ΦΟΙΤΗΤΟΚΕΝΤΡΙΚΟ του ή τελοσπαντων στον εκπαιδευτικο του χαρακτηρα. Αυτη η κοντρα εκφραστηκε τοσο στο πολυτεχνειο του ΄95 οσο και στα επομενα πολυτεχνεια με κεντρικο αξονα, τους 500 συληφθεντες και το ανοικτο πολυτεχνειο

3) Το τριτο σημειο ηταν το θεμα της κρατικης καταστολης που τοτε ΝΑΡ και ΑΣ το ειχαν εξωρησει απο την ανζεντα τους ενω η 3 ταση  το ειχε σε σοβαρη πρωτεραιοτητα. 

Τελος το θεμα της αντιθεσης στην συνδεσης των πανεπιστημιων και της ερευνας με τις επιχειρησης εμπαινε -κυριος  απο τις ΑΣ- με εναν συντεχνιακο τροπο ενω η 3 ταση προσπαθουσε να το συνδιασει με το ζητημα του ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ στην γνωση και την ερευνα και των ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ που αυτες πρεπει να εξυπηρετουν.

Αυτο το κομματι αποδηναμοθηκε πολυ μεσα στα ΕΑΑΚ προς το τελος του ΄90. Η μεγαλητερη αδυναμια του περα απο την οργανωτικη συγκροτηση ηταν οτι παραμελησε την θεωρητικη αναληση στα ζητηματα της εκπαιδευσης και οτι αντι να βαλει μπροστα τις δηκες του πρακτικες εμηνε να γκρινιαζει για τις "κακες" οργανωσεις.

Η επανεμφανηση λοιπων αυτονομων φοιτητηκων σχηματων μεσα ή εξω απο τα ΕΑΑΚ που κινουνται σε μια ελευθεριακη αντικαπιταλιστικη κατευθηνση εχει σηγουρα να προσφερει πολλα στο ΦΚ. Επησεις ενδιαφερων εχει η ενασχοληση με το ΦΚ κομματιων του Α/Α χωρου. Στην δεκαετια του ΄90 απο αυτο τον χωρο υπηρχε μια απαξιοση να ασχοληθει με το ΦΚ και να παρει μερος στις διαδηκασιες του (οπως αλοστε και το εργατικο κινημα). Το αντιμετοπιζε μοναχα ως πεδιο αντιπαραθεσης με τις δυναμεις καταστολης και οχι ως χωρο κινηματικης και πολιτικης παρεμβασεις. Πραγμα που στις μερες μας φαινεται να εχει αλλαξει, περα απο τις οποιες αδυναμιες.

από αυτόνομος, πάτρα 13/02/2007 3:40 μμ.


  ....οπωσδήποτε έχει αρκετές αρετές. Νομίζω όμως ότι δεν έχει τόσο νόημα να καθόμαστε να σχολιάζουμε τις αρετές μεταξύ μας, για αυτό και θέλω να σταθώ σε μια "αδυναμία". Αυτή την εντοπίζω στο εξής : το κείμενο δίνει την εντύπωση ενός "αθροίσματος" καλών απόψεων και καλών προτάσεων επί της πρακτικής και οπωσδήποτε θα είναι πολύ χρήσιμο για μία "με άνεση χρόνου" προώθηση του, από σχήματα ή όποιον άλλον γουστάρει αργότερα. Ομως, στη ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ συγκυρία, ενός κινήματος που "τρέχει", ο λόγος που θα προωθούμε "προς τα έξω", είτε προς τον κόσμο του κινήματος, είτε προς την ευρύτερη κοινωνία, θα πρέπει να είναι πιο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΑ ΑΙΧΜΗΡΟΣ. Να παίρνει δηλαδή πολιτική θέση, σε σχέση με το τι γίνεται τώρα, με την πορεία του κινήματος, να ανοίγει μέτωπα στους φορείς των αντιλήψεων που θεωρούμε ως πλέον επιζήμιες για το κίνημα (λέγε με, κου κου κου κου ε......), να προσπαθήσει να ψηλαφίσει-έστω- μια προοπτική νίκης για το κίνημα, στο ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ !

Οπότε, καλό για αρχή ! Ομως, θέλει, θέλει, κι άλλο !

Τα λέμε στην επόμενη ανοιχτή

από endiaferomenos 13/02/2007 4:15 μμ.


b oreite na kanete mia sidomh perigrafh tis sineleushs?pioi simetehoun klp?

από X.M. 15/02/2007 11:24 μμ.


  Υπάρχει κάποιο μέηλ της συνέλευσης αυτής στην Πάτρα?

από γενιά του '81 15/02/2007 11:30 μμ.


και όχι ο 816.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License