Δίκες της Μόσχας στο ΡΙΖΑΣΠΑΣΤΗ

Με το ένα πόδι εκτός ΚΚΕ ο ιστρορικός του Ριζοσπαστη

Με το ένα πόδι έξω από το ΚΚΕ είναι ο δημοσιογράφος-ιστορικός του Ριζοσπάστη ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, μετά την συνέλευση της απόλυτα ελεγχόμενης από το ΠΓ κόβας της εφημερίδας, που τίποτα δεν είχε να ζηλέψει από μια σταλινική δίκη. Το έγκλημα του αναγνωρισμένου ιστορικού ήταν πως δημοσίευσε στο ΒΗΜΑ ένα σημείωμα για τον εμφύλιο που ναι μεν όπως αναγκάστηκαν να παραδεχτούν οι κατήγοροί του δεν ήταν εκτός  γραμμής, αλλά δεν τους είχε πάρει προηγουμένως την άδεια για να το κάνει. Με δύο λόγια βρήκαν ευκαιρία να στριμώξουν τον Πετρόπουλο με τον οποίο από παλιά λόγω των διαφορετικών απόψεων που έχει με την επίσημη ιστορία του ΚΚΕ έχουν διαφορές. Η κατηγορία εντελώς ηλίθια: «Αντικομματική ενέργεια». Η γνωστή δηλαδή καραμέλα όλων των σταλινικών όταν θέλουν να φάνε ένα διαφωνούντα.

 

Ο Πετρόπουλος λεβέντικα υπερασπίστηκε το δικαίωμα του επιστήμονα να εκφράζει την επιστημονική του άποψη, αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τα μέλη μιας κόβας που τους ταΐζει το κόμμα και όπως τους παίζει χορεύουν. Ακόμα όμως πιο πρόστυχη από την κατηγορία ήταν η ποινή που ψηφίστηκε: Αυστηρή κριτική. Η καθοδήγηση της κόβας απέρριψε πρόταση που έκανε ο αποσπασμένος από Τράπεζα υπεύθυνος του πολιτικού τμήματος και παλιός γραμματέας της κόβας ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ, για προειδοποίηση διαγραφής. Δεν αποκλείετε να σκέφτηκαν καλά αυτό που είπε ο Πετρόπουλος πως αν ήθελε να χτυπήσει το κόμμα έχει βρει από τις έρευνες που κάνει τέτοια στοιχεία που ούτε ο ίδιος έχει τολμήσει να γράψει σε χαρτί.

 

Φυσικά το πόσο αστεία και προσχηματική ήταν η κατηγορία σε βάρος του Πετρόπουλου, φαίνεται και από το γεγονός πως τίποτα δεν έπαθε ο γνωστός σχολιογράφος του Ριζοσπάστη και γλείφτης της κομματικής ηγεσίας ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ όταν είχε δώσει ολόκληρη συνέντευξη στον ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ. Εκτός και αν η εφημερίδα των κάφρων του Ολυμπιακού εκφράζει και τις πολιτικές θέσεις του παπαρηγικού ΚΚΕ…

από περίεργος; 16/11/2007 9:45 μμ.


Πηγή υπάρχει;Η τα καταβαζουμε απ'το κεφαλι μας;

από α 16/11/2007 9:56 μμ.


ολα και ειναι γνωστα αυτα για το κκε αλλα μια απορια ... ποιος ειναι τουτος ο πετροπουλος ?

Θεωρείται καλός γνώστης των θεμάτων γενικά και καλός μελετητής.

Ήταν παρουσιαστής του βιβλίου για την Καθαίρεση του Ζαχαριάδη (Επέμβαση
 του ΚΚΣΕ στο ΚΚΕ) που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Φιλίστωρ.

Πηγή: http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15201&m=A26&aa=1 61 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΑΡΧΗΓΕΙΟΥ ΑΝΤΑΡΤΩΝ

Ηταν αναπόφευκτος ο εμφύλιος πόλεμος; Εικόνες και μνήμες της αναμέτρησης 1946-1949 μέσα από τη διαχρονική «ματιά» της κομμουνιστικής Αριστεράς

Λ. ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
Εξήντα ένα χρόνια μετά την ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, προαγγέλου της συγκρότησης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) και της εμφύλιας αναμέτρησης 1946-1949, «Το Βήμα» επιχειρεί να φωτίσει εικόνες και μνήμες του Εμφυλίου μέσα από τη διαχρονική «ματιά» της κομμουνιστικής Αριστεράς. Μία από τις πιο αιματηρές σελίδες που γράφτηκαν σε αυτόν τον τόπο κατά τον 20ό αιώνα και στιγμάτισαν κοινωνικοπολιτικά τη μεταπολεμική Ελλάδα αφήνοντας ως τις ημέρες μας τα «ίχνη» τους ήταν δίχως αμφιβολία ο εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στις κομμουνιστογενείς δυνάμεις του ΔΣΕ και στις κυβερνητικές δυνάμεις με την έμπρακτη συμβολή των Αγγλοαμερικανών. Ηταν αναπόφευκτος ή όχι ο εμφύλιος πόλεμος; Η απόπειρα να δοθεί εκ των υστέρων απάντηση σε αυτό το θεμελιώδες ερώτημα κινδυνεύει να είναι μια αναδρομική «ανάγνωση» της ιστορίας και των πεπραγμένων της, γεμάτη υποθετικά «εάν» και ερμηνείες κατά το δοκούν. Ηταν σίγουρα μια πολεμική αναμέτρηση για την εξουσία και την τελική επικράτηση της μιας ή της άλλης αντιμαχόμενης πλευράς σε ένα σύνθετο εσωτερικό πολιτικό πεδίο αστάθειας και βίας, άμεσα συνδεδεμένο με τις εξελίξεις σε ένα διεθνές περιβάλλον εύθραυστων ισορροπιών και αντιφάσεων και ως εκ τούτου τα περιθώρια για εξεύρεση μιας άλλης, ειρηνικής διευθέτησης των (αγεφύρωτων) διαφορών προφανώς ήταν εξ ορισμού περιορισμένα.




Αριστερά, νέοι και, επάνω, γυναίκες μέλη του Δημοκρατικού Στρατού σε αναμνηστική φωτογραφία με εκπροσώπους του ΟΗΕ

Το μεν εαμογενές κίνημα έβγαινε βαθιά τραυματισμένο από την ανοιχτή σύγκρουση του Δεκεμβρίου 1944 με τις κυβερνητικές δυνάμεις και τους βρετανούς επικυρίαρχους στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό - ως την «παράδοση της σκυτάλης» στους Αμερικανούς το 1947 με το Δόγμα Τρούμαν - και αυτοεγκλωβισμένο από τη συμβιβαστική συμφωνία που υπέγραψε τον Φεβρουάριο του 1945 στη Βάρκιζα με τους νικητές της αναμέτρησης. Το δε αντίπαλο στρατόπεδο επιχειρούσε να θέσει, με κάθε μέσον, εκτός πολιτικού παιχνιδιού το ισχυρό εαμικό κίνημα και τον στρατιωτικό βραχίονά του, τον ΕΛΑΣ, δηλαδή το ΚΚΕ, το οποίο αποτέλεσε τον κύριο στυλοβάτη ενός εκ των σημαντικότερων εθνικών αντιστασιακών κινημάτων στην κατοχική Ευρώπη.

* Η «λευκή τρομοκρατία»

Το κύμα τρομοκρατίας που ακολούθησε την παράδοση των όπλων από τον ΕΛΑΣ, που έμεινε στην ιστορία ως «λευκή τρομοκρατία», την οποία ασκούσαν οι πολυάριθμες ακροδεξιές φιλομοναρχικές ομάδες και η χωροφυλακή ανά την Ελλάδα κατά των ΕΑΜιτών, αποτυπώνεται ευκρινώς στη δήλωση της 5ης Ιουνίου 1945 των αρχηγών των κομμάτων του τότε Κέντρου (Θεμ. Σοφούλη, Ν. Πλαστήρα, Γ. Καφαντάρη, Εμμ. Τσουδερού και Αλ. Μυλωνά): «Η εγκαθιδρυθείσα μετά το κίνημα του Δεκεμβρίου εις ολόκληρον την χώραν τρομοκρατία της άκρας Δεξιάς επεκτείνεται καθημερινώς, έχει δε προσλάβει ήδη έκτασιν και βιαιότητα καθιστώσαν αφόρητον την ζωήν των μη βασιλοφρόνων πολιτών, και αποκλείουσαν οιανδήποτε σκέψιν διεξαγωγής ελευθέρου δημοψηφίσματος ή εκλογών». Και ακόμη: «Αι τρομοκρατικαί οργανώσεις της άκρας Δεξιάς, εκ των οποίων αι κυριώτεραι είχον οπλισθή εν μέρει υπό των Γερμανών και παντειοτρόπως συνειργάσθησαν μετ' αυτών, όχι μόνον δεν αφωπλίσθησαν, όχι μόνον δεν διώκονται, αλλά αναφανδόν συμπράττουν με τα όργανα της τάξεως προς τελείαν κάθε δημοκρατικής πνοής κατάπνιξιν».

* Σαν σήμερα στην Τσούκα

Σε αυτό το κλίμα σαν σήμερα πριν από 61 χρόνια, στις 28 Οκτωβρίου 1946, συγκροτήθηκε στην Τσούκα Αντιχασίων το Γενικό Αρχηγείο Ανταρτών με επικεφαλής τον Μάρκο Βαφειάδη και δύο μήνες αργότερα οι αντάρτικοι σχηματισμοί που δρούσαν στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα ως «ομάδες καταδιωκόμενων αγωνιστών» θα αποτελέσουν τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας με την υπ' αριθμόν 19 διαταγή της 27ης Δεκεμβρίου 1946. Η διαταγή για την ίδρυση του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών ανέφερε τα εξής:

«ΓΕΝΙΚΟ ΑΡΧΗΓΕΙΟ ΑΝΤΑΡΤΩΝ. Επιτελικό Γραφείο 1. Αριθ. Πρωτ. 1

Η στυγνή δίωξη των αγωνιστών και του δημοκρατικού λαού από τον αγγλόδουλο μοναρχοφασισμό και τα όργανά του, που ανάγκασαν χιλιάδες δημοκράτες να βγούνε στα βουνά για να υπερασπίσουν τη ζωή τους, οδήγησε στη σημερινή ανάπτυξη του αντάρτικου κινήματος. Εχοντας υπόψη ότι είναι ώριμη πια η ανάγκη της δημιουργίας συντονιστικού οργάνου για το συντονισμό και την καθοδήγηση του όλου αντάρτικου αγώνα, αποφασίζουμε τη δημιουργία του Γενικού Αρχηγείου Ανταρτών, στο οποίο θα υπάγονται τα αρχηγεία Ανταρτών Μακεδονίας, Θεσσαλίας, Ηπείρου και Ρούμελης.

Σταθμός Διοίκησης Γενικού Αρχηγείου

28 Οκτώβρη 1946».

* Η «μαζική λαϊκή αυτοάμυνα»



Ο Μάρκος Βαφειάδης

Λίγους μήνες πριν (25-27 Ιουνίου 1945) - και λίγες ημέρες μετά τον τραγικό θάνατο του αποκηρυγμένου από το κόμμα του Αρη Βελουχιώτη στη χαράδρα του Φάγγου στη Μεσούντα της Αρτας (στις 16 Ιουνίου) - η 12η Ολομέλεια του ΚΚΕ αποφάσιζε να περάσει στη «μαζική λαϊκή αυτοάμυνα» και επεξεργαζόταν τη «νέα μορφή κρατικής εξουσίας της λαϊκής δημοκρατίας και τα προβλήματα της λαϊκής δημοκρατίας στην Ελλάδα», όπως αναφέρεται στο «Βοήθημα για την ιστορία του ΚΚΕ» που κυκλοφόρησε το 1952 και συντάχθηκε από το Τμήμα Σχολών και Κομματικής Μόρφωσης του Οργανωτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ «με βάση τις "Θέσεις για την ιστορία του ΚΚΕ" του σ. Νίκου Ζαχαριάδη και τις βασικές αποφάσεις του κόμματος». Ηταν η περίοδος κατά την οποία (ο έγκλειστος στο Νταχάου καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου) Νίκος Ζαχαριάδης, έχοντας επιστρέψει στην Ελλάδα από τις 29 Μαΐου 1945, αναλαμβάνει να αποκαταστήσει «θεωρητικά - πολιτικά - οργανωτικά την πορεία του κόμματος και του κινήματος πάνω στον σωστό μαρξιστικό - λενινιστικό δρόμο από τον οποίο είχε πολιτικά και οργανωτικά εκτραπεί στην πρώτη κατοχή».

Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους συνέρχεται το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ, το οποίο μεταξύ άλλων επιβεβαιώνει την ανάγκη για «μαζική λαϊκή αυτοάμυνα ενάντια στη χίτικη δολοφονική τρομοκρατία», για «πανδημοκρατικό μέτωπο για την ομαλή δημοκρατική εσωτερική εξέλιξη σ' ελεύθερες εκλογές» και αποφασίζει «να πάρει όλα τα στρατιωτικοτεχνικά μέτρα που θα του επιτρέψουν ν' αντιτάξει την ένοπλη άμυνα του λαού σε κάθε προσπάθεια των μοναρχοφασιστών να επιβάλουν με οποιαδήποτε μορφή και με τη βία των όπλων ανοιχτό φασιστικό καθεστώς».

Θα ακολουθήσει η 2η Ολομέλεια του Φεβρουαρίου 1946, όπου η «γραμμή» για την ένοπλη απάντηση στο «μοναρχοφασιστικό άγος» θα συνδυαστεί οργανικά με τον ήδη υπάρχοντα προσανατολισμό προς την αποχή από τις δρομολογούμενες εκλογές οι οποίες προετοιμάζονταν σε συνθήκες αμφιλεγόμενης εγκυρότητας και σε κλίμα διώξεων (το Κέντρο είχε ανοιχτά καταγγείλει την αναθεώρηση των εκλογικών καταλόγων από την κυβέρνηση Βούλγαρη ως «καθαράν πράξιν εκλογικής νοθείας»). Τότε θα αποφασιστεί η προοδευτική έναρξη του ένοπλου αγώνα, σε συνδυασμό με την πολιτική δουλειά και τη μαζική πάλη. Ωστόσο εκτιμήθηκε ως σημαντικό λάθος (Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949, Αθήνα, 1988) το γεγονός ότι η Ολομέλεια, «ενώ προσανατόλισε το κίνημα και προς την ένοπλη πάλη, δεν επεξεργάστηκε ένα συγκεκριμένο σχέδιο για τον ένοπλο αγώνα και δεν έδωσε σαφείς οδηγίες στις οργανώσεις, αφήνοντας έτσι να χαθεί η μεγάλη ευκαιρία για γρήγορη ανάπτυξη του ένοπλου αγώνα».

* Λάθη στρατηγικής και τακτικής

Την ίδια άποψη είχε άλλωστε και ο Ζαχαριάδης, ο οποίος ωστόσο έβλεπε τα λάθη στρατηγικής και τακτικής στην πρώτη φάση (ως την 3η Ολομέλεια του Σεπτεμβρίου 1947) ως απόρροια της «αρνητικής κληρονομιάς της πρώτης κατοχής και του πρώτου ένοπλου αγώνα στον δεύτερο αγώνα». Μάλιστα στα «Δέκα χρόνια πάλης» θα γράψει ότι «ο ΕΛΑΣ ούτε σα συγκρότηση, διάρθρωση, ούτε στον πολιτικό προσανατολισμό του, ούτε στη στελέχωση, μα ούτε και στην ταχτική και στρατηγική ανοικοδομήθηκε σαν όργανο της σωστής λαϊκής επαναστατικής πολιτικής». «Επρεπε λοιπόν να απαλλαγεί ο ΔΣΕ από την αρνητική, απαράδεχτη κληρονομιά του ΕΛΑΣ, να γίνει ένα καινούργιος λαϊκοεπαναστατικός στρατός», όπως αναφέρεται στο «Βοήθημα» του 1952.

Η επιλογή του ΚΚΕ για αποχή από τις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 ερχόταν εκ των πραγμάτων σε ευθεία ταύτιση με την άλλη επιλογή του Ζαχαριάδη για την ένοπλη σύγκρουση. Εκ των υστέρων αναγνωρίστηκε από τον ίδιο ως «ένα άλλο σοβαρό λάθος ταχτικής», διότι, όπως παραδέχθηκε (στα «Δέκα χρόνια πάλης»), με την αποχή «πιστεύαμε ότι θα καλλιεργούσαμε τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες στις μάζες, τη στιγμή που ξέραμε ότι οι Αγγλοι και οι μοναρχοφασίστες θα χρησιμοποιούσαν τα εκλογικά αποτελέσματα για να δυναμώσουν την τρομοκρατική επίθεσή τους», αλλά και γιατί «πιστεύαμε ότι με την αποχή αφαιρούμε αυτή τη δυνατότητα απ' τον εχθρό και προετοιμάζουμε καλύτερα το λαό για τη νέα ένοπλη αντιπαράθεση».

Ετσι η επίθεση ανταρτών κατά του Σταθμού Χωροφυλακής στο Λιτόχωρο ανήμερα τις εκλογές ήταν η έμπρακτη απόδειξη της επιλογής του ΚΚΕ για ένοπλη αναμέτρηση με τον αντίπαλο. Το Γ´ Ψήφισμα της Γ´ Αναθεωρητικής Βουλής των Ελλήνων περί «εκτάκτων μέτρων» που ψηφίστηκε τον Ιούνιο του 1946 και προέβλεπε την ποινή του θανάτου «κατά των επιβουλευομένων την δημοσίαν τάξιν και την ακεραιότητα του κράτους» επισφράγισε την επιλογή της κυβερνητικής πλευράς - με τη συγκατάθεση πάντοτε των Βρετανών - για το «ξεκαθάρισμα των λογαριασμών», ενώ η επάνοδος του βασιλιά Γεωργίου Β´ με το δημοψήφισμα της 1ης Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου, το οποίο διεξήχθη σε ασφυκτικό πολιτικό κλίμα, σηματοδοτούσε την οριστική απόφαση της φιλομοναρχικής Δεξιάς για εξοβελισμό του ΕΑΜικού κινήματος από τη μεταβαρκιζιανή πολιτική σκηνή. Θα ακολουθήσει εντός του 1947 η ψήφιση του περιβόητου Νόμου 509 «περί μέτρων ασφαλείας του κράτους» (διατηρήθηκε ως τη Μεταπολίτευση) ως απάντηση της κυβέρνησης Σοφούλη στη δημιουργία της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης του βουνού, υπό τον Βαφειάδη. Με τον Νόμο 511, εξάλλου, δημιουργήθηκαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Μακρονήσου, της Γυάρου κ.ά.

* «Αγόμεθα προς δύσκολον θέσιν»



Ο Νίκος Ζαχαριάδης

Ο Εμφύλιος, έπειτα από μια δυναμική αρχικά εμφάνιση των δυνάμεων του ΔΣΕ, η οποία απείλησε στρατιωτικά τον αντίπαλο («αγόμεθα μοιραίως προς δύσκολον θέσιν» έγραφε σε αναφορά του ο στρατηγός Κ. Βεντήρης), θα οδηγήσει σταδιακά σε ήττα του ΚΚΕ και στην κυριαρχία των κυβερνητικών δυνάμεων, τον Αύγουστο του 1949. Σε αυτό επέδρασαν καθοριστικά μια σειρά λάθη (όπως η μη έγκαιρη επίλυση του προβλήματος των εφεδρειών και του ανεφοδιασμού των τμημάτων του Κλιμακίου του Γενικού Αρχηγείου στη Νότια Ελλάδα κτλ.) και αντικειμενικά εμπόδια που έθετε η στάση ουδετερότητας που τήρησε ο Στάλιν στο πλαίσιο των συμφερόντων της ΕΣΣΔ και των «παζαριών» με τον Τσόρτσιλ, αλλά και το γύρισμα της πλάτης που επεφύλαξε στον Ζαχαριάδη η «φασιστική κλίκα του Τίτο», όπως την αποκαλούσε.

Ως προς την πολιτική «γραμμή» πάντως, το ΚΚΕ θεωρούσε ότι «ήταν βασικά σωστή» όπως εκτιμούσε ο Ζαχαριάδης, ο οποίος ερμήνευε την ήττα ως αναγκαστική «προσωρινή υποχώρηση» και καλούσε τις αποδεκατισμένες δυνάμεις των μαχητών του ΔΣΕ - η πλειονότητα των οποίων διέφυγε μέσω Αλβανίας προς τις σοσιαλιστικές χώρες - να είναι με «το όπλο παρά πόδα»!

* Η σύγκρουση ΕΛΑΣ και ΔΣΕ

Οπως σχολιάζει σχετικά ο ιστορικός κ. Ν. Μαραντζίδης, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και μέλος του Δικτύου για τη Μελέτη των Εμφυλίων Πολέμων, κατά την περίοδο των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων «της ζαχαριαδικής - σταλινικής παντοδυναμίας» για το ΚΚΕ «δεν επρόκειτο περί εμφυλίου πολέμου, αλλά για απελευθερωτικό πόλεμο ενάντια στην ξένη κατοχή και στα φασιστικά όργανά τους που στην πρώτη φάση είναι οι Γερμανοί και τα τάγματα ασφαλείας και στη συνέχεια οι Αγγλοαμερικανοί και οι ελληνικές κυβερνήσεις». Επισημαίνει δε, ότι στη φάση αυτή «η σύγκριση ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τον ΔΣΕ απέβαινε εις βάρος του πρώτου, καθώς ήταν φανερό πως η προηγούμενη σταδιοδρομία του ΕΛΑΣ όχι μόνο δεν ενθουσίαζε τη ζαχαριαδική ηγεσία, αλλά αντιμετωπιζόταν με περιφρόνηση και καχυποψία, όπως επίσης και η μάζα των καπεταναίων που τον είχε στελεχώσει».

Κατά τον κ. Μαραντζίδη η εικόνα και η μνήμη του Εμφυλίου στην κομμουνιστική Αριστερά υπόκειται στη μεταζαχαριαδική περίοδο και σε βάθος χρόνου (1956-1990) μια συστηματική προσπάθεια αναθεώρησης της κυρίαρχης εικόνας της περιόδου της Κατοχής. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά, το 1959 αποφασίστηκε η συγκρότηση κύκλου Ιστορίας με αντικείμενο τη μελέτη του 20ού αιώνα, με ιδιαίτερο στόχο την ανάδειξη της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Σύμφωνα μάλιστα με γράμμα του υπεύθυνου του ιστορικού κύκλου Α. Παπαναγιώτου, «η σχετική καθυστέρηση εκ μέρους του κόμματος να αναδείξει την ΕΑΜική Αντίσταση οφείλεται βέβαια στην κατάσταση που διαμορφώθηκε μεταπολεμικά στη χώρα μας και στην πολιτική Ζαχαριάδη που έκανε ό,τι μπόρεσε για να σβήσει και να συκοφαντήσει το υπέροχο αυτό κίνημα».

Στη Μεταπολίτευση, τα πράγματα κινήθηκαν προς την ίδια κατεύθυνση με μια βασική ιδιαιτερότητα, όπως σημειώνει ο κ. Μαραντζίδης: τον ανταγωνισμό μεταξύ κομμουνιστικής Αριστεράς και ΠαΣοΚ για τη μνήμη της Εθνικής Αντίστασης. «Σε ό,τι αφορά τον εμφύλιο πόλεμο, η μνήμη της Αριστεράς κόπηκε κατά κάποιο τρόπο στα δύο: από τη μια αυτή του ΚΚΕ εσωτερικού που επέμεινε να αναδεικνύει τον τυχοδιωκτισμό της ηγεσίας του ΚΚΕ και ιδιαίτερα του Ζαχαριάδη, όπως επίσης και τα στρατηγικά της λάθη (αποχή από τις εκλογές) και από την άλλη το ΚΚΕ έμοιαζε να στέκεται αμήχανο απέναντι στη ζαχαριαδική κληρονομιά που ενώ δεν υιοθετούσε, δεν έδειχνε να απορρίπτει κιόλας» υπογραμμίζει.

Οσον αφορά την περίοδο της συγκυβέρνησης Δεξιάς - Αριστεράς, το 1989, ο κ. Μαραντζίδης θεωρεί ότι «τότε γίνεται μια ακόμη "αναθεώρηση" της ματιάς για τον Εμφύλιο από το ΚΚΕ και μάλιστα στο κρίσιμο θέμα της περιοδολόγησής του». Η κυβέρνηση Τζαννετάκη ψήφισε νόμο για την άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου, ο οποίος προσδιόριζε ως εμφύλιο πόλεμο τη χρονική περίοδο αμέσως μετά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων (1944) ως το 1949. «Ετσι όλες οι αιματηρές συγκρούσεις μεταξύ του ΕΛΑΣ και των ταγμάτων ασφαλείας στην Πελοπόννησο και τις διάφορες ένοπλες ομάδες στη Βόρεια Ελλάδα γίνονταν τώρα αποδεκτές από τη θεσμική μνήμη της χώρας ως εμφύλιος πόλεμος» σχολιάζει, διευκρινίζοντας ότι το γεγονός αυτό ανέτρεπε το πάγιο σχήμα περιοδολόγησης που προώθησε συστηματικά η Αριστερά: Κατοχή 1941-1944, Λευκή Τρομοκρατία 1945-1946, Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949.

Από τη διάσπαση του ΚΚΕ το 1991 και μετά, παρατηρείται κατά τον κ. Μαραντζίδη «η φανερή ωραιοποίηση και μυθοποίηση του ΔΣΕ, καθώς ο εμφύλιος πόλεμος παρουσιάζεται τώρα από το ΚΚΕ ως μια "δικαιωμένη πολιτική", η δε ηρωοποίηση του ΔΣΕ μετατρέπεται σε πράξη "προάσπισης της ιστορίας της Αριστεράς, υπόμνησης των αγώνων της και υπενθύμισης πως η ιστορία δεν τελείωσε"».

* Η καθυστερημένη προβολή του ΔΣΕ

Στο ερώτημα γιατί το ΚΚΕ ασχολήθηκε καθυστερημένα με την προβολή του ΔΣΕ και της ιστορίας του και αν αυτό υπέκρυπτε κάποιου είδους πολιτικό και ιστορικό «κόμπλεξ» γύρω από το ζήτημα του Εμφυλίου, ο ιστορικός και δημοσιογράφος του «Ριζοσπάστη» κ. Γ. Πετρόπουλος σχολιάζει ότι «αυτό δεν είναι ορθό διότι ο αγώνας του ΔΣΕ δεν σταμάτησε ποτέ να θεωρείται κορυφαία στιγμή στην κομματική ιστορία». Κατά την άποψή του η πραγματικότητα έχει ως εξής: «Για δεκαετίες ολόκληρες η ΕΑΜική Αντίσταση δεν αναγνωριζόταν από την Πολιτεία, συκοφαντούνταν και οι αγωνιστές της βρίσκονταν υπό καθεστώς παντός είδους διωγμού. Η ανάγκη να σταματήσει αυτό συσπείρωνε ευρύτατες δυνάμεις, πολύ πέρα από το ΚΚΕ, και υποχρέωνε το κόμμα, στην πολιτική του προς τα έξω, να προβάλλει περισσότερο το ζήτημα της αναγνώρισης της Εθνικής Αντίστασης, γεγονός που δημιουργούσε την εντύπωση πως ο ΔΣΕ είτε περνούσε σε δεύτερη μοίρα, είτε είχε "πέσει" στη σιωπή».

Εκπρόσωπος μιας άλλης «σχολής» της αριστερής ιστοριογραφίας, ο κ. Πετρόπουλος πιστεύει ότι «αν περιοριστούμε στην ερμηνευτική έννοια του όρου "εμφύλιος πόλεμος" ως πολέμου μεταξύ ατόμων της ίδιας φυλής, τότε συσκοτίζουμε - αν δεν διαστρεβλώνουμε - την ιστορική αλήθεια, αφού ισοπεδώνουμε τις ταξικές διαφορές που υπάρχουν μέσα στην κοινωνία με αποτέλεσμα να παραβλέπουμε ή να υποβαθμίζουμε τις κοινωνικές αιτίες που οδηγούν σε μια τέτοια εξέλιξη».

Θεωρεί δε, ότι το ΚΚΕ και το ΕΑΜ «δεν είχαν κανένα λόγο να καταφύγουν στα όπλα για να πάρουν την εξουσία, καθώς την είχαν και την παρέδωσαν». Ετσι, ισχυρίζεται ότι «το ΚΚΕ υποχρεώθηκε να ακολουθήσει τον ένοπλο αγώνα, καταρχήν για λόγους άμυνας, εξαιτίας του μονόπλευρου εμφυλίου πολέμου που είχε επιβάλει ο αντίπαλος, ενώ στη συνέχεια πέρασε ολοκληρωτικά σ' αυτή τη μορφή πάλης μη έχοντας διαφορετική επιλογή».

Τέλος, έχει σημασία η επισήμανσή του ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα «και πριν και μετά τον εμφύλιο προβληματίστηκε για το αν θα μπορούσε να αποφύγει την ένοπλη πάλη» και ότι «μόνο σε μία περίπτωση στην ιστορία του ταλαντεύτηκε για αυτή του την επιλογή: στο 8ο Συνέδριο, το 1961, όταν διατυπώθηκε η θέση - η οποία και υιοθετήθηκε - ότι η αποχή από τις εκλογές του '46 ήταν λάθος "καθοριστικής σημασίας"». Η ερμηνεία του είναι ότι «έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, το ΚΚΕ περνούσε στην άποψη ότι αν συμμετείχε στις εκλογές, θα μπορούσε να υπάρξει τέτοιο εκλογικό αποτέλεσμα που θα καθιστούσε την ένοπλη πάλη μη αναγκαστική, δυνατότητα όμως που οι εκλογές του '46 δεν παρείχαν ως ενδεχόμενο, ούτε κατά διάνοια».


Το ΒΗΜΑ, 28/10/2007 , Σελ.: A26


(Υπογράμμισα το κείμενο σχετικά με τις δηλώσεις του Πετρόπουλου)

από ιστοριοδιφης 16/11/2007 11:25 μμ.


...πετροπουλος προλογισε το βιβλιο "η επεμβαση του κκσε στο κκε" και ειναι ...ακομα μελος του κκε ?

και υστερα πηγε στην κοβα του και απειλησε τον περισσο οτι εχει πολλα (ιστορικα) "ραματα για την γουνα του" και ...φοβηθηκε το κομμα και αυτος ο πετροπουλος ειναι ακομα μελος του κκε ?

και δηλαδη η κοβα του κανει συνελευση και υστερα το τι γινεται στην κοβα του το μαθαινει η ελλαδα ολη ...και ο πετροπουλος ειναι ακομα μελος του κκε ?

και "υπερασπιζει ο επιστημονας την επιστημοσυνη του" στην κοβα του ...και δηλαδη αν του πεις να μας φερει το πτυχιο απο το βελιγραδι ...θα το φερει ?

και εγραφε τα ιστορικα ...στον ριζοσπατη και ειναι και συγκροτημενος ...αλλα δεν καταλαβε οτι του την εστησε η παρεουλα στην ... σωκρατους ! 

...μπαχαλο το καταντησε η αλεκα του περισσου τον ...περισσο !

ω ρε γελια !

υγ

στην ανασυνταξη ...τον βλεπω τον πετροπουλο να παιζει ταβλι με τον νικανδρο ... ο παπασωτηρίου, ο μπαλος και ο βρυωνακης απλα να πιανουν τα ζαρια στην σκαφη κι οταν βρουν και πεμπτο ας με φωναξουν ... να γεμισουμε το ταξι...

εκτος αν του βρει δουλια του γιωργακη ο σιδερατος ...και επιτελους αναδειχθει η επιστημονικη του οντοτητα διπλα σε ενα κορδατο ( προφανως με τον παπαρηγοπουλο δεν συμβιβαζεται )

και χαθει ο καστιγιο της ιστοριας ...

φιλακια

μητσος κουτσουμπας τ.διευθυντης Ρ και νυν μονο των διεθνων σχεσεων

υγ 2

μην τολμησει το indymedia και δημοσιευσει την συνενετυξη του γαβροειδους δημοσιογραφου στο γαβροειδες του σωκρατη ... θα ...βγαλω ολα τα απλυτα στην φορα ( βρακια, φανελες, σλιπακια )...

ολα 8 !


Πέρυσι ή πρόπερσι 2 διορθτές είχαν τιμωρηθεί με κράτηση μισθού για ένα λάθος τους. Κάποιος το είχε στείλει στην Αυγή.

Πάντως το θέμα του Πετρόπουλου είναι επιστημονικό και δεν μπορεί να έχει άποψη ο κάθε.. τραπεζοϋπάλληλος.

από ιστοριο-φίδης 17/11/2007 1:48 πμ.


...είναι το κείμενο που αναρτήθηκε.
Αυτή είναι η δική μου γνώμη (όσο και η γνώμη του Πετρόπουλου με τον οποίο μίλησα μόλις το είδα). Δυστυχώς η ελευθερία του διαδικτύου δίνει τη δυνατότητα σε θρασύδειλα σκουλήκια να γράφουν με την ασφάλεια της ανωνυμίας ό,τι θέλουν.
Ο χειρότερος γκαιμπελισμός  είναι να ανακατεύονται μισές αλήθειες για να καλύψουν ένα τεράστιο ψέμα. Οι αλήθειες φαίνεται να είναι τα πρόσωπα και πράγματα που πετά ο  ανώνυμος αρθρογράφος ("ιστορικός" αυτοαποκαλείται) σχετικά με τα μέλη της ΚΟΒ του Ριζοσπάστη. Από αυτά θέλει να βγάλει ο αναγνώστης το συμπέρασμα πως κι όλα τα άλλα είναι αλήθεια. Ας πάρουμε λοιπόν την πιθανότητα πως όλα όσα μάθαμε είναι αλήθεια. Αποδεικνύουν πως:
1. κάποιο μέλος της ΚΟΒ του Ριζοσπάστη για δικούς του λόγους βγάζει τη συζήτηση στο διαδίκτυο. Τι σκοπούς έχει; Άγνωστο. Πάντως όχι για να υπερασπιστεί τον Πετρόπουλο στον οποίο θα πέσουν όλες οι υποψίες για τη διαρροή. Να χτυπήσει την καθοδήγηση του Ρ. και του ΚΚΕ; Άβυσσος η ψυχή των ανώνυμων δειλών.
2. πως ο συγκεκριμένος τύπος έχει πρόβλημα με τους συντρόφους του. Κυρίως με τον Μπογιόπουλο που αποκαλεί γλύφτη αλλά και με τον Αμπελογιάννη που αποκαλεί υποτιμητικά (;) υπάλληλο τράπεζας. Κι επειδή δε μπορεί να τα βάλει ευθέως μαζί τους χρησιμοποιεί την υπόθεση Πετρόπουλου.
3. πως ο τύπος δεν έχει καμμιά σχέση με το φιλότιμο και την παληκαριά των κομμουνιστών κι ας φέρει (ελπίζω προσωρινά) αυτό τον τίτλο. Ποτέ (ακόμα και στις πιο δύσκολες και προβληματικές περιόδους του ΚΚΕ) δεν υπήρξε μέλος του κόμματος που να λειτουργεί γλειώδικα. Όσοι διαφωνούσαν, έφευγαν αλλά δεν παρέμεναν στο χώρο για να λένε άλλα στο φως κι άλλα στο σκοτάδι.
4. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον αν μας έλεγε ο συγκεκριμένος ΠΟΙΑ από τις προτάσεις ψήφισε: τη "σκληρή" του Αμπελογιάννη, τη "μαλακή" που πέρασε ή άλλη πρόταση;

Δυστυχώς ο οχετός συνεχίζεται. Στα σχόλια ο αρθρογράφος επανέρχεται (με το ψευδώνυμο "ιστοριοδίφης") για να μας πει κι άλλα. Πως ο πετρόπουλος πρέπει να διαγραφεί από το κκε επειδή προλόγισε βιβλίο (εν γνώσει του κκε), πως σπούδασε στο βελιγράδι, πως έχει συνεργαστεί με τον Άγγελο Σιδεράτο (από το ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ) κλπ. Τέτοια στοιχεία μπορεί να γνωρίζει κάποιος που είναι μέσα στο χώρο και κοντά στον Πετρόπουλο.
Φαίνεται πως ο κατά τα άλλα άρτια πληροφορημένος για τα εσωτερικά του Ρ και του ΚΚΕ αρθρογράφος (με όποιο ψευδώνυμο) "ξέχασε" πως ο πετρόπουλος έχει διατελέσει συνεργάτης της ιδεολογικής επιτροπής, του ιστορικού τμήματος της ΚΕ, του ΚΜΕ και συντάκτης του Ρ σε καίρια πόστα (πολιτικός ρεποστάζ στον ΣΥΝ όταν το ρεπορτάζ αυτό "εκαιγε" και κοινοβουλευτικό).
Προ ετών απομακρύνθηκε από το κοινοβουλευτικό όταν υπερασπίστηκε  συνεργάτη του που έκανε ηληθιότητα  (μάλιστα επιπλήχθηκε βαρύτερα από το δράστη με το σκεπτικό πως αυτός με την κατάρτιση του θα έπρεπε να είχε συγκρατήσει τον ανώριμο συνεργάτη του). Παρόλα αυτά ούτε σε στρατόπεδο εργασίας πήγε ούτε διαγράφηκε. Αντίθετα το κόμμα τού εμπιστεύθηκε άλλα κρίσιμα πόστα όπως  ιστορικά ρεπορτάζ (για το ΔΣΕ) συμμετοχή σε εκδόσεις ιστορικών βιβλίων, εκπροσώπηση του σε πάνελς με θέματα την κομματική ιστορία. Μοιάζει αυτό με κυνήγι του ΚΚΕ στον Πετρόπουλο;
Κι από τη στιγμή που ο ίδιος αποδέχθηκε την κριτική που του έγινε, ποιος ο λόγος για να ανοίγει από τρίτους ένα θέμα που δεν ενοχλεί τον άμεσα ενδιαφερόμενο; Θα έλεγα πως μάλλον κακό του κάνει η δημοσιότητα καθώς ο Πετρόπουλος περνά ως εν δυνάμει "διαφωνών" με το κόμμα του για το οποίο έχει θυσιάσει πολλά προσωπικά του ζητήματα. Άραγε ο αυτόκλητος "υποστηρικτής" του έχει χάσει τίποτα επαγγελόμενος τον ΚΚε;
Κλείνω όπως άρχισα: Το κείμενο που αναρτήθηκε είναι ΧΑΦΙΕΔΙΚΟ ΑΣΦ-ΑΛΗΤΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΑ.
Όποιος θέλει να χτυπήσει το ΚΚΕ ας το κάνει με στοιχεία κι όχι με ψιθύρους. Να το κάνει επώνυμα κι όχι χρησιμοποιόντας τρίτους. Να το κάνει δημόσια στο φως κι όχι ως τυφλοπόντικας. Να το κάνει με τ' όνομα του κι όχι καλυπτόμενος πίσω από nicknames τύπου "ιστορικός" και "ιστοριοδίφης".
Το κατάλαβες Γιάννη;

Λίγο προσοχή στους χαρακτηριασμούς. Καλύτερα να επιπλήτεις τον Μπογιόπουλο και όχι κάποιους συνεπείς.

Ελπίζω μόνο να μην είσαι ο Τάκης γιατί τέτοια χαρακτηρισμοί δεν ταιριάζουν στο ήθος σου.

από τα γραφόμενά του

οπότε τι βλακείες είναι αυτές περί "σταλινικών πρακτικών"; ε;

από Λενινιστής 17/11/2007 2:29 πμ.


Το θέμα είναι σοβαρό.

θα σας βάλει στη θέση σας. Θα εφαρμόσει ένα Λενινισμό-Σταλινισμό που θα αφήσει εποχή.

Καλό και αυτό. Ξεκατίνιασμα Κουκουέδων στο Indymedia !

από ιστοριο-φίδης 17/11/2007 3:21 πμ.


Κι εσύ ρε "Λενινιστή" πού ξέρεις ποιος είναι ο Γιάννης κι ότι είναι συνεπής;
Μα πόσα nicknames έχει αυτός ο άνθρωπος;

από πετροπούλικός 17/11/2007 4:01 πμ.


ο Πετρόπουλος δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα στο ΒΗΜΑ, ότι δηλαδή ο Περισσός τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης δεν πρόβαλλε τον ΔΣΕ επειδή η εθνική αντίσταση δεν αναγνωριζόταν!!!!

Και σήμερα που αναγνωρίστηκε η "εθνική αντίσταση", όπως αναγνωρίστηκε ΕΝΣΩΜΑΤΩΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ με την "εθνική συμφιλίωση" επί Παπανδρέα

και την εξαργύρωση της συμμετοχής σε συντάξεις

οι του Περισσού ενσωμάτωσαν ανώδυνα στο σύστημα και το επαναστατικό κεφάλαιο του ΔΣΕ.

Και για αυτή την απόλυτα νομιμόφρνα συμπεριφορά του Πετρόπουλου ο Περισσός τον επιπλήττει;

ΧΑΧΑΧΑΧΑ

τί λαμόγια που είναι οι γραφειοκράτες

από παρατηρητικός 17/11/2007 7:08 πμ.


στό κουκουέ. αλλά είτε ο "ιστρορικός" έχει δίκιο είτε ο "ιστοριο-φίδης", δέν μάς λέει ο κος Πετρόπουλος ποιά είναι αυτά τα στοιχεία που έχει βρεί από έρευνες, που ούτε ο ίδιος δέν έχει τολμήσει να γράψει σέ χαρτί γιά το "τιμημένο κόμμα του λαού" ?   

Δεν αποκλείετε να σκέφτηκαν καλά αυτό που είπε ο Πετρόπουλος πως αν ήθελε να χτυπήσει το κόμμα έχει βρει από τις έρευνες που κάνει τέτοια στοιχεία που ούτε ο ίδιος έχει τολμήσει να γράψει σε χαρτί.

Αλλά ο κος Πετρόπουλος, δέν μπορεί νά κάνει κάτι τέτοιο, γιατί απλά όπως κάθε καλός σταλινάκος είναι κι αυτός γέννημα και παράγωγο μηχανισμών. - νομίζει ότι εκβιάζει, απλά γιατί κάποιοι έτσι τόν έμαθαν νά κάνει ...

Είναι απλό ...

ο Πετρόπουλος είναι θιασώτης του Ζαχαριάδη, η ¨μαρξιστική του επάρκεια¨ οριοθετείται ανάλογα με το ποιά στάση κρατάς απέναντι στον ζαχαριάδη η δέ ¨ταξική μαρξιστική του επιστημοσύνη¨ έγκειται στο να καταφέρει να αποκαταστήσει τήν ιδεολογική συνέπεια, που "χάθηκε όταν το ΚΚΣΕ εισπήδησε στο ΚΚΕ" ... κατα την περίοδο "αποσταλινοποίησης"  επί Χρουτσώφ ...

Μας τα λέει ο κ.Πετρόπουλος στόν πρόλογο της γνωστής έκδοσης του Φιλίστωρα ...

Ο Νίκος Ζαχαριάδης λοιπόν τό μήλο της έριδας ?

Οχι βέβαια ...γιατί απλά ο κος Πετρόπουλος "ξεχνά" ότι ο Ζαχαριάδης έφυγε ΟΠΩΣ ΗΡΘΕ... και αντιμετωπίστηκε ΟΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕ ...

Και επειδή ο ζαχαριάδης δέν δύναται να μας θυμήσει τι συνέβη στο Μπούλκες, στο Βουκουρέστι, στό Μπέλενε,΄λές και η μνήμη σταματά επιλεκτικά ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΣΟΥΡΓΚΟΥΤ... είναι φανερό, ότι ...

...διαφωνεί ο κ.Πετρόπουλος με το δοκίμιο ιστορίας του κκε - α΄ τόμος, γιά τό οποίο φάντάζομαι ώτς έγκριτος και αναγνωρισμένος ιστορικός μελετητής, ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΕ στήν έκδοση του ...άλλωστε τι σόι συνεργάτης του τμηματος ιστορίας της ΚΕ του κκε ήταν ( γιατί ...ήταν ? και γιατί δέν ...είναι ? )   

Ας τα λύσουν λοιπόν οι σταλινικοί γραφειοκράτες τα προβλήματα ΤΟΥΣ μεταξυ ΤΟΥΣ και άς μήν μάς χαλάνε τήν ζαχαρένια... δέν διαφέρει σέ τίποτε ο κος Πετρόπουλος απο τούς άλλους και βεβαίως σέ καμμία περίπτωση δέν ¨μπαίνω στόν πειρασμό" να κρίνω τήν επιστημονική επάρκεια του κου Πετρόπουλου ...

γιατί απλά ...

...ιστορικός είναι ...

...ΜΑΡΞΙΣΤΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ( ούτε καν "λενινιστής" εδώ πού τά λέμε  )  

 

από και ουχί στόν 17/11/2007 7:19 πμ.


ριζΑσπάστη ...

για αυτό

στήν Μόσχα αδελφές μου στήν Μόσχα !

από παρατήρηση 17/11/2007 9:56 πμ.


Τον τελευταίο καιρό κυκλοφορούν εδώ μέσα κάποιοι τύποι που με τυπική ασφαλίτικη λογική (και μιλώ για λογική, όχι για μισθοδοσία), βγάζουν υποτίθεται άπλυτα στη φόρα προς τέρψη όσων γουστάρουν να βλέπουν ότι το ΚΚΕ έχει εσωτερικά προβλήματα και ηδονίζονται με αυτά.

Ήθελα όμως να ήξερα (κι ας απαντήσει όποιος θέλει, δεν με νοιάζει), αν για οποιονδήοτε άλλο χώρο έβγαιναν τέτοια δημοσιεύματα χωρίς καμία απόδειξη ή στήριξη, θα κοβόντουσαν ή όχι; Εδώ δεν είναι ζήτημα μόνο συμπαθιών. Είναι ζήτημα νομιμοποίησης του κάθε αλήτη, χαφιέ, προβοκάτορα ή οτιδήποτε, να βγάζει βρώμα στο δίκτυο και να σπιλώνει ανθρώπους ή συλλογικότητες κατά το δοκούν.

Θα δεχόσασταν ποτέ να βγεί κάποιος εδώ μέσα κάποιος και να πει ότι ο Χατζησωκράτης είπε στο Ρούντι να αφήσει τις μαγκιές γιατί θα τους κόψουν την επιδότηση; Θα δεχόσασταν εδώ μέσα να βγει κάποιος και να πει ότι ο x αναρχικός παράγων εθεάθει να συνομιλεί με ασφαλίτη; Εννοείται ότι αυτά που λέω είναι ψέμματα, όμως τα φέρνω σαν παράδειγμα. Το αρχικό καθίκι, όχι για πρώτη φορά, λέει πράγματα είτε απ' τη κοιλιά του, είτε που δεν μπορεί να αποδείξει με κανένα τρόπο (ΑΡΑ απ' την κοιλιά του...) και μένει το δημοσίευμα και γίνεται και κουβέντα πάνω στις αλητείες του!

Μπορεί να μη συμπαθείτε το ΚΚΕ, όμως είναι άλλο αυτό κι άλλο να χαϊδεύετε τέτοιες συμπεριφορές που όταν τις βλέπετε σε άλλους δεν διστάζετε (και σωστά) να τους λέτε ασφαλίτες.

από επίσης παρατήρηση 17/11/2007 11:15 πμ.


που τιτλοφορείς τό άρθρο σου ώς "παρατήρηση" να σου πώ :

1. είναι φανερό ότι το ΚΚΕ ΔΕΝ τό "σέβεται" κατ αρχήν τό μέλος του κόμματος σου, που έβγαλε στήν φόρα τήν συνέλευση του κομματικού σου οργάνου. Δέν φταίει για αυτό η Σ.Ο. του IMC.

2. πέρα από το άν είναι κουτσομπολίστικο η όχι το όλο παραμύθι ( άσχετα πως εγώ τό ονομάζω ), δέν πιστεύεις ότι υπάρχει ένα σοβαρό πολιτικό πρόβλημα, τό οποίο αναδεικνύεται από τήν όλη ιστορία ?

3. Είναι ψέμματα όλα όσα διαδραματίζονται ? ... Είναι ψέμματα τό ότι ( αυτοτιτλοφορούμενοι ) κομμουνιστές ξεκατινιάζονται - όπως πολύ σωστά έγραψε ένας άλλος παραπάνω - στο Indymedia ?

4. Η Σ.Ο. εφεύρεσε κάτι για να κτυπήσει το ΚΚΕ ...όταν μέλη του ΚΚΕ ( όπως οι ίδιοι λένε ) παραβιάζουν κανόνες που το ίδιο το ΚΚΕ έχει θεσπίσει ? ... Η Σ.Ο. έχει ασφάλίτικη λογική ... η το ΚΚΕ ?

και για να μήν αισθανθείς προσβεβλημένος ...να δεχτώ ότι το ΚΚΕ δέν έχει ασφαλίτικη λογική ... ο συντροφός σου όμως ?

( εδώ πού τά λέμε ... ούτε κάν η ΓΑΔΑ δέν θα μπορούσε να στήσει ένα τέτοιο κτύπημα ... αφού τά καταφέρατε μόνοι σας ...εύγε ! )

5. φαντάζομαι διατηρώ το δικαίωμα να σε κρίνω πολιτικά ? ...δέν έχεις τήν εξουσία ακόμα και δέν τήν έχω και εγώ ακόμα ...

6. τουλάχιστον μήν ξευτιλίζεστε, γιατί ούτε ο Ρούντι σας φταίει, ούτε κανείς άλλος

μέ συντροφικούς ( ας πούμε ) χαιρετισμούς

από παρατηρητικός 17/11/2007 11:23 πμ.


τό αρχικό καθίκι λέει πράματα απο την κοιλιά του - και δέν έιναι η πρώτη φορά ... 

και εσύ πού τό ξέρεις ποιά φορά είναι ?

γίνεται συζήτηση πάνω σέ αυτό πού βγήκε από τήν κοιλιά του - άρα δέν μπορεί να τό αποδείξει

μά εδώ βγήκε ό άλλος και αφού μάς λέει ότι είναι ασφ-αλήτικο κατασκεύασμα μάς ανακοινώνει ότι μίλησε με τον Πετρόπουλο και ο Πετρόπουλος παραδέχτηκε τό λάθος του ...

 

από κάποιος 17/11/2007 11:30 πμ.


http://www.books.gr/ViewAuthor.aspx?AuthorId=1514476

τό βιογραφικό του  

από Από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο! 17/11/2007 12:03 μμ.


Το συγκεκριμένο ζήτημα είναι  πιο γενικό: Αν το ΚΚΕ είναι κόμμα επαναστατικό που λειτουργεί με βάση τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό ή παρα-κρατική οργάνωση που λειτουργεί ως Ιδεολογικός Μηχανισμός του κράτους. Ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός δεν είναι ένα σύνολο καταστατικών κανόνων λειτουργίας, αλλά το συστατικό εκείνο της οργάνωσης που παράγει την επαναστατική θεωρία.

Δυστυχώς το κόμμα της Λ. Κανέλλη έχει προ πολλού, αλλάξει χαρακτηριστικά. Σήμερα δυστυχώς, απλά παγιώνονται αυτά τα νέα του χαρακτηριστικά με τρόπο που δεν έχει επιστροφή.  Το κρίσιμο σημείο είναι σε τελική ανάλυση η ανάπτυξη της ταξικής στο εσωτερικό του κόμματος. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο εξασφαλίζονται τα επαναστατικά χαρακτηριστικά του κόμματος, είναι ακριβώς η έκβαση αυτής της πάλης, η οποία επικαθορίζεται από τις σχέσεις του κόμματος με τις λαϊκές μάζες.

 Οι σχέσεις του κόμματος με τις μάζες επικαθορίζονται από ιδεολογικούς όρους που κυριαρχούνται από την αστική ιδεολογία μέσω της ενσωμάτωσης στα κυρίαρχα πρότυπα που δεν συγκρούονται με τον εθνικισμό και την εκκλησία. Επίσης οι πολιτικές σχέσεις με τις λαϊκές μάζες επικαθορίζονται από μια διασπαστική πολιτική για το εργατικό κίνημα που εκφράζεται μέσω της επιλογής του «ΠΑΜΕ». Οι όροι αυτοί επισφραγίζουν την δομή και την λειτουργία του κόμματος: Από την μια, δεν μπορεί να αντλήσει καμία εμπειρία από τις αγωνίες και τις επιθυμίες των μαζών που έρχονται σε ρήξη με τις κυρίαρχες ιδεολογικές και πολιτικές επιλογές, από την άλλη επειδή ακριβώς προσεγγίζει συντηρητικά λαϊκά στρώματα, για εκλογικούς λόγους (γιατί τους ψήφους στις εκλογές θεωρεί ότι είναι το μέσο που καταγράφει τις σχέσεις του με τον λαό), γίνεται ανεκτικό προς την ιδεολογία τους. Δεν είναι τυχαίο, ότι το σύνολο των ψηφοφόρων τους θα ήθελαν για Γ.Γ. την Λ. Κανέλλη!

 Είναι λοιπόν, προφανές ότι οποιαδήποτε «δημοκρατία», με την έννοια οποιασδήποτε διαπάλης ιδεών και απόψεων στο εσωτερικό του, θα ήταν καταστροφική για τους ιδεολογικούς και πολιτικούς όρους της ύπαρξής του. Επομένως, αυτές οι στάσεις και οι συμπεριφορές είναι ο κανόνας και όχι ή εξαίρεση!...

από νεκρός 17/11/2007 12:59 μμ.


για την αλήθεια και το ψέμμα που υπάρχει στην αρχική δημοσίευση, πέρα από κάθε άποψή μου που θα μπορούσα να διαμορφώσω για τα φερόμενα ως γεγονότα, πέρα από κάθε "σπουδαία" "θεωρητική" "επεξεργασία" που ακολούθησε την αρχική δημοσίευση, πέρα από κάθε σπέκουλα που συνοδεύει αυτές τις "σπουδαίες επεξεργασίες", πέρα από κάθε σκοπιμότητα κατασκευής συμπερασμάτων που μπορεί να επιχειρηθεί και επιχειρείται με αυτή τη δημοσίευση, αυτό που ξέρω είναι πως για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο καιρό βλέπω να "διαρρέουν" κατά τρόπο πολιτικά ανήθικο θέματα της εσωκομματικής λειτουργίας του ΚΚΕ. Τη μια με το παρόν θρεντ. Πριν λίγο καιρό με την "είδηση" στην "ελευθεροτυπία" της επικείμενης αλλαγής γραμματέα στην κνε. Αυτοί που επιλέγουν αυτή την τακτική, να γνωρίζουν ότι κρίνονται ηδη, ακόμα και τώρα που είναι άγνωστη η ταυτότητά τους, και ότι η ταυτότητά τους -είτε γνωστή είτε άγνωστη- δεν είναι σε θέση να ξεφύγει από την κρίση που έτσι κι αλλιώς τη συνοδεύει.

από νεκρός 17/11/2007 1:02 μμ.


σύμφωνα με το καταστατικό του κκε, την ιδιότητα του μέλους του κόμματος χάνουν αυτοί που διαγράφονται και αυτοί που αποβιώνουν. νεκρός.

από ιστοριο-φίδης 17/11/2007 1:29 μμ.


επειδή πολλά ακούγονται εδώ πέρα για τον Πετρόπουλο, ας επαναλάβω μήπως και το καταλάβουν κι εκείνοι που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν κι επειμένουν να συντηρούν ένα θέμα από το τίποτα.
Η μοναδική αντίδραση του ενδιαφερόμενου ήταν πως πρόκειται για ένα "ΑΣΦ-ΑΛΗΤΙΚΗΣ έμπνευσης κατασκεύασμα". Από τη στιγμή που ο ίδιος  το χαρακτηρίζει έτσι δε μπορώ να καταλάβω ποιοι προσπαθούν να το παίξουν βασιλικότεροι του βασιλέως (ή σταλινικότεροι του στάλιν αν προτιμάτε) και να κλαίνε για τις "διώξεις" που το ΚΚΕ ΔΕΝ κάνει.
Φαίνεται πως κάποιοι αποφάσισαν να παίξουν με τον Πετρόπουλο, το ΚΚΕ, τη Κανέλη, τον Μαυρίκο, το Στάλιν και το Ζαχαριάδη μη μπορώντας να παίξουν πια το αγαπημένο παιχνίδι των εφηβικών τους χρόνων.

από πολιτικός αναλυτής 17/11/2007 1:30 μμ.


α) πίσω από αυτή τη διαρροή μάλλον κρύβεται ο πετρόπουλος και οι κύκλοι του. β) ο μπογιόπουλος είναι γλύφτης της ηγεσίας και πρέπει κι αυτός να τιμωρηθεί που μίλησε στον πρωταθλητή. γ) όλα αυτά είναι δουλιές του μαυρίκου δ) το σχέδιο αποσκοπεί στην αναρρίχηση κανέλη σε θέση ΓΓ. Φως φανάρι

από δεν ξέρεις 17/11/2007 1:53 μμ.


Το πρόβλημα ήταν ότι έδωσε κάποιες απόψεις τους ως επιστήμονας ή ότι τις έδωσε στο Σταυρόπουλο;

Γιατί εγώ από αυτά που ακούγονται αυτό εντόπισα σαν πρόβλημα. Κάποιοι ήθελαν ένα είδος αποκλεισμού του Σταυρόπουλου λόγω των περσινών δημοσιευμάτων.

Καλά δεν τα λέω;

Και τέλος, ανεξάρτητα αν η ποινή ήταν "αυστηρή κριτική" και όχι "προειδοποίηση διαγραφής" ξέρεις ότι το πρόβλημα δεν είναι εκεί.

από ιστοριο-φίδης 17/11/2007 3:05 μμ.


... γιατί δεν είμαι δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη ούτε και μέλος της ΚΟΒ.
Εσύ πού τα ξέρεις; Τα άκουσες εκεί ή τα φαντάζεσαι;

από ένας άσχετος 17/11/2007 4:04 μμ.


ωστόσο και με τον Πετρόπουλο μίλησες και ότι αυτός που έβαλε το κείμενο δεν έχει φιλότιμο το ξέρεις.

από α/ρ 17/11/2007 4:40 μμ.


Γράφτε όσο θέλετε με το Indymedia αλλά όταν αναφέρεστε σε αγωνιστές όπως Κεπέσης, Παπασωτηρίου να είστε πιο προσεχτικοί. Ο Κεπέσης όταν χρειάστηκε δε μάσησε τα λόγια του. Και αυτοκριτική έκανε όταν έπρεπε και δεν δίστασε ούτε να κατονομάσει το Φλωράκη ως ηθικό αυτουργό της δολοφονίας Ζαχαριάδη ούτε να ζητήσει ακόμα και καθαίρεση της Παπαρήγα όταν το έκρινε σκόπιμο.

http://www.enet.gr/online/online_hprint?id=22241404

Γι' αυτό προσέχετε τα λόγια σας όταν αναφέρεστε στους παλιούς κομμουνιστές.

από ρ/σ 17/11/2007 6:53 μμ.


και είναι άκρως αποκαλυπτικά: αυτό έγινε κατά τον κεπέση διότι είναι "αναμφίβολο" και αφού ο κεπέσης δεν "αμφιβάλλει" πρόκειται για αναμφισβήτητο γεγονός. Κάθε άλλη εκδοχή είναι ύποπτη και ρεβιζιονιστική, ιδίως η εκδοχή της αυτοκτονίας του ζαχαριάδη, η οποία αντιφάσκει με τη θεμελιώδη μαρξιστικολενινιστική αρχή ότι οι κομμουνιστές δεν αυτοκτονούνε παρά μόνο πειθαρχώντας σε απόφαση της καθοδήγησης (υποταγή της μειοψηφίας στην πλειοψηφία), ομως τέτοια καθοδηγητική απόφαση - εντολή αποκλείται να δόθηκε στο ζαχαριάδη αφού αυτός ο ίδιος αποτελούσε την ανώτατη καθοδηγητική αρχή του ΚΚΕ (1918-1956).

από Από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο 17/11/2007 8:20 μμ.


Είναι τραγική η κατάσταση να είσαι μέλος του ΚΚΕ και να έχεις διαφορετική άποψη από την καθοδήγηση. Δεν μπορείς να εκφράσεις στην οργάνωσή σου γνώμη σε ένα ζήτημα που να διαφέρει λίγο από την «γραμμή» και σε κοιτάτε με μισό μάτι όλοι οι  σύντροφοι. Γιαυτό στα όργανα δεν γίνονται συζητήσεις, παρά ενημέρωση και καταμερισμός πρακτικών καθηκόντων! Όλοι κουνάνε το κεφάλι τους και είναι άφωνοι. Αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι το κόμμα δεν «παράγει» στελέχη μαζικά που να μπορούν να σταθούν σε ένα μαζικό χώρο και να πάρουν τον κόσμο με το μέρος τους. Αυτό δεν είναι τυχαίο. Τα στελέχη και τα μέλη του κόμματος δεν θα πρέπει να μεταβιβάζουν την «γραμμή» στο χώρο τους, αλλά να έχουν την «εξουσία» να αποφασίζουν για τα επιμέρους ζητήματα που προκύπτουν και το πώς θα τα χειριστούν, να συμμετέχουν στις αποφάσεις, τουλάχιστον αυτές που αφορούν τα άμεσα καθήκοντά τους. Για παράδειγμα, σε διάφορα σωματεία και συλλόγους θα μπορούσαμε να έχουμε μεγαλύτερη απήχηση στον κόσμο και να διαμορφώναμε πιο πλατιά μέτωπα και συνεργασίες που θα ενώνουν τους εργαζόμενους ενάντια στην εργοδοσία και το κεφάλαιο χωρίς να υποχωρούμε από τις θέσεις και την πολιτική μας. Όμως, αν περιορίζουμε την δράση μας στην εργατική τάξη μόνο στο ζήτημα της οικοδόμησης του ΠΑΜΕ, πολλές φορές βρισκόμαστε στο περιθώριο της ταξικής πάλης. Επίσης στα ζητήματα με τους παπάδες και τους εθνικισμούς, όπως και να το κάνουμε, είναι ζητήματα που διαφωνούν πολλά μελή του κόμματος, αλλά δεν τολμάνε να πούνε κουβέντα. Θα αναφέρω ένα περιστατικό, για να δείξω πως υπάρχει υπόγεια αυτή η αντίδραση και καταγράφεται μερικές φορές και δημόσια: Πριν μερικά χρόνια, όταν άρχισαν αυτές οι ιστορίες με την εκκλησία και το παπαδαριό, το κόμμα κατέβασε τον κ. Ζουράρι για βουλευτή και η γραμμή σταυροδοσίας για αυτόν. Όμως τα μέλη του κόμματος δεν ακολούθησαν την γραμμή και τότε σταύρωσαν τον Χουρμουζιάδη.

 

Δυστυχώς, αυτά τα λέω απλά για να τεκμηριώσω την άποψη, ότι αν κάποιος στο ΚΚΕ έχει διαφορετικές απόψεις και θέσεις από την ηγετική ομάδα, δεν μπορεί με κανένα τρόπο να συζητήσει με παραγωγικό τρόπο αυτά τα ζητήματα. Γι’ αυτό έχει δύο δρόμους, ή να αποστασιοποιηθεί και να αποχωρίσει ή να στήσει καμιά φράξια και να προσπαθήσει με αυτό τον τρόπο να δώσει την μάχη του στο κόμμα.

 

Υ.Γ. Ο «Μαυρίκος» είναι το σύμβολο της άλλης όψης του νομίσματος, της σκοτεινής πλευρά του φεγγαριού. Η υποχώρηση της κομμουνιστική φυσιογνωμίας του κόμματος όπως καταγράφεται με την Λ. Κανέλλη, είναι εύκολα φανερή στον καθένα. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο ότι υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια από πολλά μέλη και κυρίως στο χώρο της νεολαίας. Όμως από την άλλη, η ηγετική ομάδα έχει διαμορφώσει τους όρους για να αφομοιώνει αυτή την δυσαρέσκεια με την πολιτική της «απομόνωσης». Αυτή η συμπληρωματική διάσταση στην φυσιογνωμία του κόμματος,  αφορά την επαναστατική φρασεολογία χωρίς περιεχόμενο στην ταξική πάλη, στην κοινωνική και πολιτική «απομόνωση» του κόμματος από τις λαϊκές μάζες και την διασπαστική πολιτική στο εργατικό κίνημα με κύριο φορέα το ΠΑΜΕ. Και διευκρινίζω ότι η κοινωνική και η πολιτική «απομόνωση» του κόμματος από τις λαϊκές μάζες δεν μετριέται με τα ποσοστά που παίρνει στις βουλευτικές εκλογές. Χαρακτηριστικός εκφραστής αυτής της πολιτικής είναι ο «Μαυρίκος», ως γραφική φιγούρα περισσότερο, παρά ως «αυτόνομο» κέντρο εξουσίας μέσα στο κόμμα. Επίσης, για ένα συνειδητοποιημένο κομμουνιστή που μάχεται μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ, ο «Μαυρίκος» είναι ταυτόχρονα και τραγική φιγούρα, γιατί συμπυκνώνει ακριβώς όλες τις αντιφάσεις της σημερινής φυσιογνωμίας του κόμματος, αλλά και καταγράφει τα αδιέξοδα και τα όρια των πολιτικών επιλογών του κόμματος κυρίως στην εργατική τάξη.  

από φράξια ενάντια στη φράξια 17/11/2007 9:36 μμ.


αφού το κκε είναι έτσι απομωνομένο, μίζερο και γραφικό γεμάτο Μαυρίκους, Κανέληδες και Ζουράριδες, εσύ τι κάνεις εκεί μέσα; Δεν πάς για κανένα πατσά;

από α/ρ 17/11/2007 10:53 μμ.


Μάλλον ξεχνάς ότι υπάρχει και παραδοχή του ίδιου του ιατροδικαστή.

Ενδιαφέρον θα ήταν κάποιος να έστελνε στο Indymedia του άρθρο του Γιώργου Μαύρου που πέθανε πρόσφατα και είχε κάνει έρευνα πριν δεκαπέντε χρόνια. Για να δείτε τι βρήκε...

από παλιοφραξιες 17/11/2007 11:02 μμ.


Αν λοιπον συμμετεχεις σε ΚΟΒες και διαπιστωνεις τετοια "τερατα" αλλα δεν τα καταγγελεις στα οργανα του κομματος γιατι φοβασε μη σε δει ο Μαυρικος με μισο ματι, παρα μονο γραφεις ανονυμα στο δικτυο...
Τοτε εσυ εισαι το προβλημα του ΚΚΕ και η δικη σου δειλια ακυρωνει το δημοκρατικο συγκεντροτισμο στην πραξη.

από ιστοριο-φίδης 18/11/2007 12:16 πμ.


"Αν λοιπον συμμετεχεις σε ΚΟΒες και διαπιστωνεις τετοια "τερατα" αλλα δεν τα καταγγελεις στα οργανα του κομματος γιατι φοβασε μη σε δει ο Μαυρικος με μισο ματι, παρα μονο γραφεις ανονυμα στο δικτυο...
Τοτε εσυ εισαι το προβλημα του ΚΚΕ και η δικη σου δειλια ακυρωνει το δημοκρατικο συγκεντροτισμο στην πραξη. "

Αυτό είναι η εκ των υστέτων αυτοκριτική του δειλού ανώνυμου που προκάλεσε το ζήτημα; Εμάς δε μας ενδιαφέρει. Ας την επαναλάβει στην ΚΟΒ του.

Δεν ΣΑΣ ενδιαφέρει ή δεν ΣΕ ενδιαφέρει; Άσε που ΣΕ καίει.

από ιστοριο-φίδης 18/11/2007 12:39 πμ.


κανένα μέλος του ΚΚΕ που δεν ανήκει στο Ριζοσπάστη. Μόνο κάποιους κομπλεξικούς που παίζουν με το ΚΚΕ και τον υπολογιστή τους.

από Από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο 18/11/2007 1:39 πμ.


Ο «κομματικός μηχανισμός» είναι παρόν, και μάλιστα με χυδαίο τρόπο εδώ στο indymedia! Είναι φανερό γιατί δεν μπορεί να μιλήσει κανένας μέσα τις οργανώσεις του κόμματος ( και της ΚΝΕ, αν και εκεί τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα). Οι διαφορετικές απόψεις αντιμετωπίζονται χειρότερα απ΄ ότι εδώ, γιατί εκεί δεν υπάρχει η δημοσιότητα και ως εκ τούτου η δημόσια κατακραυγή που πιθανόν να δημιουργηθεί.

-          Μόνο με φράξιες μπορούμε να  υπερασπιζόμαστε τον κομμουνιστικό χαρακτήρα του κόμματος.

-          Δημόσια προβολή των διαφορετικών απόψεων και θέσεων. Δημόσια κριτική της ηγετική ομάδας. Οι φίλοι, οι ψηφοφόροι, αλλά και κομμουνιστής που δεν ανήκει στο κόμμα έχει δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του και τις θέσεις του για τα ζητήματα που αφορούν την φυσιογνωμία του και την πολιτική του.\

-          Το κόμμα και η ιστορία του δεν ανήκει στην ηγετική ομάδα αλλά στον ελληνικό λαό και την εργατική τάξη!

από Από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο 18/11/2007 1:47 πμ.


Ελπίζω να μην δούμε σύντομα στον 'Ρ' κανένα άρθρο της οικογένειας Παπαρήγα, (δηλαδή της Βασιλικής), που να μιλά για την κομμουνιστική ηθική και την φραξιονιστική πάλη δίχως αρχές και να καταγγέλλει όποιον διαφωνεί ως αστικό και προδοτικό σκουλήκι...

από μήτσος ντε νίρο 18/11/2007 3:01 πμ.


κι εσύ καλοσυνάτε συνασπισμένε, κι εσύ περήφανε πασόκε, κι εσύ τιμημένε καρατζαφέρη πάρτε το κκε στα χέρια σας. Σώστε το από τους κομμουνιστές.
Εμπρός για τη παντοτινή διαδικτιακή επανάσταση.
PC σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους.
Εμπρός laptop μη σκύβεις το κεφάλι. Με τον εκτυπωτή αντίσταση και πάλι.
Internet cafe για όλους τους εργάτες.

Ο τελευταίος να κάνει save as. Μη χαθεί η επανάσταση μας από μια πτώση τάσης.

από Κουτσουμπικός 18/11/2007 3:31 πμ.


Μόλις πάρει τα ηνία στο Κόμμα, θα χτυπήσει τα αντιδραστικά στοιχεία με τη σιδερένια αποφασιστικότητα  ενός Στάλιν και την αποτελεσματική μεθοδικότητα ενός Μπέρια.

Προσεχώς, το Κόμμα ανοίγει Gulag για να σας φέει στο ορθό δρόμο του Μαρξισμού-Λενινισμού-Σταλινισμού-Ζαχαριαδισμού-Κουτσουμπισμού.

από Από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο 18/11/2007 12:50 μμ.


Σύντροφοι του κομματικού μηχανισμού σας έπιασε πανικός, επειδή δεν είμαστε όλοι πρόθυμοι να υπερασπιζόμαστε το κόμμα δημοσίως σε ότι λάθη και να κάνει, αλλά διατηρούμε το δικαίωμα της κριτικής. Έχουμε άλλους στόχους, πιο χρήσιμους για το κόμμα αλλά και για το μαζικό κίνημα, από το να είμαστε θλιβεροί απολογητές των πράξεων της Λ. Κανέλλη. Τι κάνουμε;

Αξιοποιούμε την πείρα της εσωτερικής διαπάλης στο κόμμα:

  1. Όχι στις φράξιες που δεν έχουν πολιτική πλατφόρμα, αλλά συγκροτούνται μόνο για τον έλεγχο του κομματικού μηχανισμού. Με μια τέτοια φράξια κατέλαβε την ηγεσία του κόμματος η Α. Παπαρήγα και είδαμε τα αποτελέσματα:  Η πολιτική ανεπάρκεια αυτής της ομάδας αποδείχτηκε αρκετά νωρίς. Σήμερα δεν μπορούν να διορθωθούν τα πράγματα απλά με μια αλλαγή στην ηγεσία του κόμματος. Η ηγετική ομάδα είναι πολιτικά και ιδεολογικά ανεπαρκής για να ανατρέπει την ενσωμάτωση του κόμματος στο αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά και να παράγει πολιτικές που συγκροτούν μαζικό κίνημα που έρχεται σε ρήξη με τις πολιτικές του Κράτους και του Κεφάλαιου.
  2. Όχι στις διασπάσεις που στηρίζονται σε λάθη γραμμής που αφορούν την συγκυρία. Μια τέτοια διάσπαση επιχείρησε η ομάδα που συγκρότησε το ΝΑΡ, σε μια πραγματικά δύσκολη στιγμή για το κόμμα. Και είδαμε τα αποτελέσματα, που είναι φανερά στον καθένα σήμερα: Μια αριστερίστικη οργάνωση, απομονωμένη από τον λαό, καρικατούρα του κόμματος! Κανείς δεν θέλει να έχει τέτοιο μέλλον.

 Αξιοποιούμε τα συμπεράσματα από την γραμμή του κόμματος στο μαζικό κίνημα:

  1. Η αδυναμία του κόμματος να συνδεθεί με κινήματα με τα οποία δεν έχει πλήρη ταύτιση ή επιμέρους διαφορές, όπως τα κινήματα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση. Όλα αυτά τα κινήματα δεν είναι εχθρικά με την πολιτική μας. Αν το ΚΚΕ συμμετείχε στο «κοινωνικό φόρουμ» θα ήταν ηγεμονική δύναμη και ο ΣΥΝ θα ήταν στο πολιτικό περιθώριο.
  2. Η αδυναμία του κόμματος στο εργατικό κίνημα να διαμορφώσει πραγματικές διαχωριστικές γραμμές προς την πολιτική του αστισμού, με την αδυναμία συγκρότησης ενός ταξικού πόλου. Το ‘ΠΑΜΕ’ δεν είναι παρά το άλλο πρόσωπο του κόμματος, χωρίς κανένα σύμμαχο!
  3. Αν δεν αναθεωρήσουμε την πολιτική μας στο εργατικό κίνημα το συντομότερο δυνατόν, θα απομονωθούμε ακόμα περισσότερο από την εργατική τάξη και τον λαό. Η ηγετική ομάδα - επειδή μετράει την δύναμη του κόμματος μόνο με τα εκλογικά αποτελέσματα στις βουλευτικές εκλογές – το μόνο που ενδιαφέρεται είναι να αυξήσει την εκλογική δύναμη του κόμματος, κάνοντας σημαντικές ιδεολογικές υποχωρήσεις: Για να προσεγγίσει λαϊκά στρώματα, που είναι εγκλωβισμένα στα πλαίσια που διαμορφώνονται οι εθνικές συναινέσεις και εμπεδώνουν την ταξική κυριαρχία. Δεν αντιπαρατίθεται σε αυτά τα πλαίσια, με όρους που να είναι ανατρεπτικοί, αλλά προσπαθεί να κρατήσει «ουδέτερη» στάση. Με αυτό τον τρόπο, κερδίσει την «συμπάθεια» λαϊκών στρωμάτων που είναι εγκλωβισμένα εντός των πλαισίων των «εθνικών συναινέσεων», αλλά αφήνει όλο το πεδίο της αντιπαράθεσης ελεύθερο σε άλλες δυνάμεις, αστικές αλλά και αριστερές όπως ο ΣΥΡΙΖΑ.  

από οπαδός του ΚΚΕ 18/11/2007 1:20 μμ.


...γι αυτό αυτή η φράξια πήρε το κόμμα διαλυμένο καί τό πήγε στό 8.5%.

έχεις μήπως καλύτερη πρόταση γιά καμμιά άλλη φράξια να το πάει το κόμμα στο 25% ?

ε ...γιωργάκη ?

από παρατήρηση 18/11/2007 1:27 μμ.


Αγαπητέ ιστοριο-φίδη, δεν έχει νόημα να απευθύνεσαι σε στημένους κλακαδόρους που έχουν κάνει τις επιλογές τους και το μόνο που ψάχνουν διακαώς είναι να μάθουν ή να αναπαράξουν κανένα κουτσομπολιό και να ικανοποιηθεί και η ανάγκη τους να πιστέψουν ότι δεν είναι μόνοι τους μέσα στο βούρκο.

Είτε είναι, είτε δεν είναι μέλος τους ΚΚΕ αυτός ο καραγκιόζης που το έβγαλε, είτε λέει όλη την αλήθεια είτε τη μισή, είτε την έχει διανθίσει με δικές του κρίσεις και γεγονότα είτε όχι, δεν έχει καμία σημασία. Μαλάκες υπάρχουν παντού και μάλιστα όσο πιο πολύ καρφώνονται τόσο το καλύτερο. Δεν είναι παράξενο να έχει ένα ή και περισσότερους μαλάκες και το ΚΚΕ.

Το μόνο πολιτικό πρόβλημα που υπάρχει εδώ μέσα είναι ότι αφήνουν να υπάρχει και (δήθεν) να "κουβεντιάζεται" με τέτοιου τύπου "καταγγελία". Αυτό όντως αποτελεί ένα πολιτικό θέμα για τη συλλογικότητα που διαχειρίζεται το μέσο, όμως, όπως επί του πρακτέου φαίνεται, έχει κάνει τις επιλογές της και έχει κηρύξει "πόλεμο με όλα τα μέσα" στο ΚΚΕ, μέσα που κατά τη γνώμη μου φτάνουν στην πλήρη αφερεγγυότητα και βρωμιά.
Μάλιστα κάποιοι εδώ μέσα έναν ανώνυμο "ιστορικό" τον έχουν βαφτίσει "μέλος του ΚΚΕ", μια ανώνυμη καταγγελία την έχουν βαφτίσει "εσωτερική διαρροή", μία καθαρά ασφαλίτικη μέθοδο την έχουν βαφτίσει "εσωκομματικές διαφορές". Κι όλα αυτά για να μπορούν να δικαιολογηθούν στοιχειωδώς στον εαυτό τους που συμμετέχουν και καλύπτουν μια τέτοια "καταγγελία-κουβέντα"!!

Δεν είμαι μέλος του ΚΚΕ (είμαι απλά συμπαθών) και τουλάχιστον εσύ ελπίζω να το πιστέψεις, για τους υπόλοιπους χέστηκα, ξεχάστε ότι το είπα. Καθαρά μια εξωτερική γνώμη λοιπόν θα πω: Η γνώμη μου λοιπόν είναι ότι δεν αξίζει να απαντάς στο κάθε στημένο και να συμμετέχεις σε μια κουβέντα που ξεκίνησε από μια ασφαλίτικου τύπου "καταγγελία".

Προηγουμένως είπα ότι αυτός ο γελοίος το έχει ξανακάνει. πολλές φορές.
Δες κι εδώ:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=771326#784319
όπου προαναγγέλει τις νέες του "επιτυχίες". ("Με πρώτη ευκαιρία θα συνεχίσω  τις αποκαλύψεις...")
Δεν είναι καθόλου περιεργο λοιπόν ότι "ξαναχτύπησε" ακριβώς με το ίδιο κουτσομπολίστικο στυλάκι. Έχει δώσει αυτό το ρόλο στον εαυτό του, προς τέρψη των διαφόρων ενδιαφερομένων εδώ μέσα που "έξω" είμαι σίγουρος ότι θα μιλάνε πάντα "πολιτικά" και δεν θα καταδέχονται να μιλούν για την ανώνυμη πλευρά τους στο δίκτυο...
Βέβαια μπορεί κανείς να με ρωτήσει: Που ξέρεις ότι είναι ο ίδιος "ιστορικός";
Μα ρε παιδιά, εδώ εσείς ξέρετε ότι είναι μέλος του ΚΚΕ(!!) και κάνω λάθος εγώ που υποθέτω ότι πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο που χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους και ψευδώνυμο;

Στο ξαναλέω λοιπόν: Δεν έχει νόημα να ασχολείσαι με τέτοια. Το μόνο πολιτικό ζήτημα εδώ είναι αυτό της κάλυψης της κατινιάς και πιστεύω ότι διευκρινίστηκε. Από εκεί και πέρα ο καθείς με τα μέσα που επιλέγει. Απλά "επίσης παρατήρηση" μη με λες σύντροφο. Τους συντρόφους μου εγώ (ακόμη και τους "ας πούμε") τους επιλέγω με πιο αυστηρά κριτήρια κι εσύ δεν τα περνάς ούτε από μακρυά...

από Μιχαλη Μπαρτσιδη 18/11/2007 1:56 μμ.



Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι τρεις εβδομάδες μετά τις εκλογές δεν υπήρξε, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, κάποια βαθύτερη ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος του ΚΚΕ. Οι συνήθεις διατυπώσεις εξαντλούνται στην αναπαραγωγή της ορθής, πλην όμως εμπειρικής παρατήρησης, ότι αναφέρεται σε λαϊκές δυνάμεις και για αυτό το λόγο πήρε ψήφους από την κρίση του δικομματισμού ανεβάζοντας έτσι τα ποσοστά του.
Πολλοί λένε ότι το ΚΚΕ δεν διέθετε κάποια πολιτική στρατηγική σε όλο το προηγούμενο διάστημα ή αν υπήρχε τέτοια ήταν δυσδιάκριτη μέσα στην μονότονη και δογματική επανάληψη των ιδεολογικών χαρακτηριστικών της καθαρότητας, της επιμονής, της συνέπειας, με λίγα λόγια της απομόνωσης του. Ο παραπάνω ισχυρισμός φαίνεται εύλογος αν συνυπολογίσει κανείς ότι έμεινε σχεδόν εκτός των εμβληματικών αγώνων για το άρθρο 16 ή, ακριβέστερα, μπήκε σε αυτούς την τελευταία στιγμή. Γνώριμη συμπεριφορά στους παλαιότερους την οποία μάλιστα θεωρούσαν καταστατική για το εν λόγω κόμμα. Στην περίοδο της διακυβέρνησης Σημίτη ήταν κινητικότατο τόσο στα κοινωνικά προβλήματα όσο και στις αντιπολεμικές κινητοποιήσεις με αφορμή τους πολέμους στη Γιουγκοσλαβία και στη Μέση Ανατολή. Είναι όμως αρκετή αυτή η εκ περιουσίας εξήγηση; Από την άλλη, όσον αφορά στη μεγάλη συμβολική πολιτιστική σύγκρουση για το εγχειρίδιο της Ιστορίας απαίτησε την απόσυρση του φροντίζοντας να είναι μέσα στο ρεύμα των αντιδράσεων όπως και για άλλα ανάλογης θεματολογίας ζητήματα. Η πρόχειρη και αρκετά ελλειπτική αυτή αναδρομή στα πεπραγμένα του κόμματος δείχνει αν μη τι άλλο ότι το μείγμα είναι κάπως ασυνήθιστο, οπωσδήποτε άξιο παρατήρησης αλλά και καθόλου εκρηκτικό.
Αν δεν αναγνωρίζεται στο ΚΚΕ μια ευδιάκριτη πολιτική σκέψη με την έννοια της στρατηγικής άρθρωσης και ανανέωσης της πολιτικής, πρέπει να αποδεχτούμε τότε την αξιοποίηση εκ μέρους του ενός ενστίκτου και μιας εμπειρίας. Διότι τίθεται το ερώτημα τι είδους πολιτική είναι αυτή που |κάνει |το ΚΚΕ, η οποία μάλιστα συγκεντρώνει αυξημένη υποστήριξη, όπως δείχνουν πλέον και τα εκλογικά αποτελέσματα. Η συζήτηση δεν περιορίζεται στην απομόνωση του σε συνθήκες "παγκοσμιοποίησης" ούτε στην πολλαπλώς διαπιστωμένη ανάγκη έκφρασης των "ηττημένων από την αγορά" κοινωνικών στρωμάτων. Το πρόβλημα είναι πλέον η εξακρίβωση του μηχανισμού της αποτελεσματικότητας του στην παραγωγή και στην εκπροσώπηση πολιτικών ταυτοτήτων.
Καταρχήν, η πολιτική της απομόνωσης, δηλαδή το γεγονός ότι φαίνεται να μην επικοινωνεί με ότι συμβαίνει εκτός αυτού και να μην διαλέγεται, αποτελεί σχετικά νέο χαρακτηριστικό. Καθίσταται πιο αισθητό στην περίοδο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αν θεωρήσουμε ότι στην προηγούμενη μακρά ιστορική περίοδο ήταν υποχρεωμένο να επικοινωνεί και να ανταλλάσσει, ως ένα ορισμένο βαθμό, μέσω της αναφοράς σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Εντάσσονταν σε ένα πραγματικό ιδεώδες, σε μια "ολοκλήρωση" και όταν αυτά εξέλιπαν, εκείνος ο λόγος ανταλλαγής και ιδεολογίας έλαβε σταδιακά πιο απόλυτη μορφή. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι παραμένει "ανοξείδωτο" από την εμφάνιση των νέων κινημάτων κατά της ή υπέρ μιας εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης, κινήματα που όλοι υποδεχτήκαμε αν μη τι άλλο ως μια ιστορική δυνατότητα για ένα νέο καθολικό σημείο αναφοράς, ένα νέο απαραίτητο συμβολικό. Και όμως, το ΚΚΕ αναζήτησε το ρόλο του στο πολιτικό σύστημα σε άλλους δρόμους. Έτσι, ακόμη και αν θεωρήσουμε ότι χρησιμοποιείται από ένα τμήμα των μαζών για τους δικούς τους σκοπούς, άλλους από εκείνους που διακηρύσσει ή πιστεύει το ίδιο, δεν παύει να συνιστά ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο, μια υπαρκτή κοινωνική και πολιτική τάση. Οπωσδήποτε, φαίνεται ότι τελικά |εκπληρώνει μια ορισμένη πολιτική λειτουργία| μέσα σε δεδομένη μια πολιτική συγκυρία.
Η βασική ιδέα, μήνυμα και αντίληψη του ΚΚΕ ήταν "όλα έχουν αλλάξει, εμείς παραμένουμε ίδιοι και συνεπείς, άλλαξε εσύ και πλησίασε το ΚΚΕ το οποίο αποτελεί την δύναμη". Η επιμονή στην απομόνωση, στη άρνηση να αλλάξει παράγει αποτελέσματα μέσα σε μια πραγματικότητα. |Τι είναι αυτό άραγε που δεν αλλάζει και εντούτοις διατηρείται και μάλιστα ενισχύεται|;
Για να αποκωδικοποιηθεί η απορία θα πρέπει να τοποθετήσουμε την πολιτική αυτή στη συγκυρία της αποκάλυψης της αποδυνάμωσης του κράτους, της κρίσης των συλλογικών ιδεωδών, της έντασης του προβλήματος της ασφάλειας τόσο κοινωνικά όσο και πολιτισμικά, των ταυτοτήτων. Δεν μπορεί να παίρνει νόημα παρά μέσα σε αυτά τα ιστορικά συμφραζόμενα του συνολικού προβλήματος ηγεμονίας. Το ΚΚΕ λειτουργεί ως κόμμα - καταφύγιο της ιστορικής |μνήμης| (της αντίστασης) και ως μηχανισμός - καταφύγιο |μέσα στο| κράτος. Τα δυο αυτά χαρακτηριστικά αρθρώνονται πολιτικά με ιδιαίτερο τρόπο.
Όσον αφορά το πρώτο, η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός της μετατροπής της αντίστασης σε υπεράσπιση μιας ταυτότητας. Όταν ο Ναπολέων κατέκτησε την Γερμανία σε συνθήκες πλήρους ήττας και κατοχής ο Φίχτε στις περίφημες |Επιστολές προς το γερμανικό έθνος| έδειξε ότι πέρα από την έννοια της |αντίστασης| για την ανάκτηση των εξωτερικών συνόρων είναι η εσωτερική ελευθερία που προετοιμάζει την απελευθέρωση. Η μετατροπή στηρίζεται στην άρνηση- αποποίηση του πολιτισμού του εχθρού και επιτυγχάνεται με την |καταφυγή (refuge)| στη βαθύτερη "ψυχή" του έθνους. Ο αναχωρητισμός από τα εγκόσμια και η στροφή στο, αόρατο από τον εχθρό, εσωτερικό εξασφαλίζει ασφάλεια και προστασία.
Η εσωτερίκευση αυτή απαιτεί πνευματική δραστηριότητα με την οποία συλλαμβάνεται μια χρονικότητα και μια ένταση σχέσεων |διασφαλίζοντας έναν εαυτό μέσα από την ενεργητική μνήμη|, από τον ενεργητικό μετασχηματισμό του παρελθόντος σε παρόν και ακόμη περισσότερο σε μέλλον. Σε αυτή τη διαδικασία την οποία ο Σβορώνος, αναφερόμενος στο έθνος, χαρακτήριζε "να παραμένεις πάντα ο ίδιος". Είναι γνωστό πόσο βαρύνουσα είναι η παρουσία του στοιχείου της μνήμης και της ιστορίας στον λόγο του ΚΚΕ το οποίο αναγνωρίζουν οι υποστηρικτές του ως το μόνο κόμμα "που τα λέει, που έχει πάντα δίκιο".
Υπ' αυτή την έννοια, καθίσταται, ενδεχομένως, ερμηνεύσιμη η εμφάνιση και καταλυτική παρουσία της ηθικής στο γενικότερο κοινωνικοπολιτικό ρεύμα από το οποίο το ΚΚΕ επωφελείται. Δεν πρόκειται μόνο για την διαφθορά στη διαχείριση. Διότι τέτοιες επιλογές επεξεργάζονται τα στοιχεία μιας ιδιαίτερης κουλτούρας και μιας |ηθικότητας|. Αποτελούν κινήματα "μορφωτικά" με μια κατεξοχήν εκπαιδευτική πολιτική όπως φάνηκε στη σύγκρουση για το εγχειρίδιο της Ιστορίας.
Όσον αφορά το δεύτερο χαρακτηριστικό, εδώ τα πράγματα είναι πιο γνώριμα. Σε περίοδο αποδυνάμωσης του κράτους και ανασφάλειας, το ΚΚΕ προορίζεται να υπάρχει ως δύναμη-αντίβαρο, ένας κομματικός μηχανισμός ο οποίος εξ ορισμού είναι μέσα στο κράτος. Μας το υπογράμμιζε το προεκλογικό μότο όλων των μηνυμάτων "ΚΚΕ - Η Δύναμη" καθώς και η επιτελεστική δήλωση της Παπαρήγα ότι θέτει τις δυνάμεις του κόμματος στη διάθεση του κράτους για την κατάσβεση των πυρκαγιών. Η |δύναμη - μηχανισμός| λειτουργεί ως προσομοίωση του κράτους ώστε να καταφεύγουν οι αδύναμοι. Πρόκειται για την παροιμιώδη ιστορική ιδιοτέλεια του ΚΚΕ σύμφωνα με την κλασική αντίληψη του της διαμεσολάβησης για την αντιπροσώπευση υπό την εγγύηση του μηχανισμού. Υπάρχω για να είμαι ο μόνος αντιπρόσωπος του λαού και της εργατικής τάξης. Η εμμονή αυτή σημαίνει, ακριβώς, ότι δεν χρειάζεται να αλλάξει ώστε να υπάρχει εκεί ως καταφύγιο.
Επιπλέον, ο μοναδικός εκπρόσωπος-μηχανισμός κρίνεται φυσικά από το μέγεθος της δύναμης του η αύξηση της οποίας δεν προκύπτει από την σύνθεση και αλληλεπίδραση αλλά από την εξαφάνιση άλλων δυνάμεων. Το γεγονός ότι το ΚΚΕ είναι το μεγαλύτερο από τα μικρά κόμματα το καθιστά αυτομάτως το μόνο άξιο λόγου και χρήσιμο αντιπρόσωπο, πράγμα που αποτυπώθηκε προεκλογικά στην κατάπτυστη χρήση της θεωρίας της χαμένης ψήφου.
Συνεπώς μιλάμε για μια διπλή λειτουργία του καταφυγίου: πολιτιστικό και κοινωνικό. Το καταφύγιο είναι κάτι διαφορετικό από την παράσταση του οχυρού που επιφυλάσσει το ίδιο το ΚΚΕ για τον εαυτό του ή του περίκλειστου που βλέπουν οι έξω. Το καταφύγιο είναι στην πραγματικότητα ανοικτό, βγαίνει κανείς και επιστρέφει όταν απειλείται. Επίσης, σημαίνει ότι ένα τέτοιο κόμμα δεν παύει να δοκιμάζει, να διαπραγματεύεται, να ασκεί μια διαχείριση των δυνάμεων ή των πιέσεων που υπο-δέχεται. Το πρόβλημα δεν έγκειται στην "πλήρη και απόλυτη" απομόνωση, η οποία άλλωστε δεν μπορεί να είναι πραγματική, αλλά στον τρόπο λειτουργίας του κόμματος μέσα στο κράτος και στο πολιτικό θεσμικό πλαίσιο. Ένα τέτοιο κόμμα δεν μπορεί να είναι ποτέ πλήρως κλειστό στις ανταλλαγές εν γένει, και αυτό το γνωρίζει το ΚΚΕ καλώντας προεκλογικά να το υπερψηφίσουν χωρίς απαραίτητα να συμφωνούν μαζί του.
Είναι εντούτοις κλειστό σε σχέση με την απειρία των πρακτικών (της πάλης των τάξεων) που υπερβαίνουν το αναγνωρισμένο πολιτικο-θεσμικό όριο. Και τούτο διότι η παραδοσιακή αντίληψη "όλα ή τίποτα" υποχρεώνει σε έναν υποκριτικό ρεαλισμό και στην "κατάψυξη" των στόχων συγχρόνως. Το απόλυτο της ταυτότητας δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι αυτή δεν σχετικοποιείται κατά την ανταλλαγή εντός του κράτους και των σχέσεων εξουσίας. Την επικοινωνία την πραγματώνει μόνο μέσα από το κράτος, από την "κρατική" υπόσταση του ως κόμμα, την ένταξή του στον ιδεολογικό μηχανισμό. Κατά συνέπεια, δεν διανοείται μια πολιτική λειτουργία αυθεντικής αναγνώρισης των πρακτικών και μεταφοράς τους εντός του θεσμικού πεδίου. Εστιάζοντας σε αυτά τα χαρακτηριστικά δεν σημαίνει ότι αγνοούμε τη δυνατότητα παρέμβασης του ΚΚΕ σε ριζοσπαστικά στρώματα και την υπερψήφισή του από αυτά. Όσο για την ατίθαση νεολαία, η κ. Παπαρήγα θεωρεί ότι: "με ευκολία αποδέχεται τις αλλαγές, έλκεται από το ρίσκο, αναζητεί ιδεώδη και ιδανικά", όμως "μακριά από εμάς κάθε διάθεση κολακείας της νεολαίας με στόχο τον προσεταιρισμό της για κοντόφθαλμους και στενούς κομματικούς στόχους... το ΚΚΕ δεν φοβάται τα ξεσπάσματα, ούτε και εκείνους τους αγώνες "που έχουν αιτήματα και στόχους κατώτερους των αναγκών και των περιστάσεων είναι όμως και δικαίωμά του να κάνει κριτική προκειμένου να συμβάλει στην αποτελεσματικότητα της πάλης (ομιλία στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ στις 7-10-2007).
Το ΚΚΕ εκφράζει προς τα έξω αυτό που είναι, δίνοντας μια σαφή εικόνα του εαυτού του. Δεν μπορεί να εκφράσει όμως το έξω του πολιτικού στοιχείου, δηλαδή τα άγνωστα και νέα φαινόμενα που ανανεώνουν την πολιτική. Μπορεί να εκφραστεί προς τα έξω, αλλά με μια γλώσσα που του επιβάλλει η ανταλλαγή που επέλεξε. Παρότι με τον ίδιο τρόπο εννοείται μια επικοινωνία που οδηγεί επιτυχώς στην εκπροσώπηση και συνεπώς στον μετασχηματισμό των δυο όρων της σχέσης, εδώ δεν πρόκειται όμως για αυτό. Στην πραγματικότητα γίνεται μια ανταλλαγή για να μην αλλάξει τίποτε. Ποιανού τη γλώσσα δανείζεται και χρησιμοποιεί το ΚΚΕ (και βεβαίως όχι μόνο στα τηλεοπτικά παράθυρα); Δεν αναγνωρίζει ότι πολλές φορές δεν μιλάει το ίδιο αλλά στη θέση του μιλάει αυτό(δηλαδή το ρεύμα, το κοινό του) από το οποίο χρησιμοποιείται (ca parle). Είναι φανερό ότι εδώ εντοπίζεται το μη αναπαραστάσιμο, το εσωτερικό όριο ως εμπόδιο, ως εσωτερικός αποκλεισμός σημείο στο οποίο συγκεντρώνονται οι απορίες της πολιτικής στην εποχή μας. Δεν ξενοιάζουμε με το να χαρακτηρίζουμε το ΚΚΕ απλώς εθνικιστικό, διότι έχουμε ένα πραγματικά πιο περίπλοκο πρόβλημα: λειτουργεί πετυχημένα με το μοντέλο του έθνους. Μπορούμε να προσθέσουμε, λοιπόν, ότι τελικά λειτουργεί με την επεξεργασία της μνήμης αλλά |μέσα από τον αποκλεισμό|. Αυτή είναι η εσωτερική ένταση που το διαπερνά.
Συνοψίζοντας, η παραπάνω προσέγγιση μπορεί να χρησιμεύσει στο να κατανοήσουμε τις αντιφάσεις της κομματικής μορφής, την "επιστροφή" της καθώς και τα όρια των κινημάτων. Διαπερνά όλα τα κόμματα ως ένας ορισμένος τρόπος συγκρότησης ταυτότητας, ιδεολογίας και πολιτικής. Αρκεί να μην είναι η κλασική συνταγή που περιλαμβάνει μια απόλυτη ιδέα συν έναν μηχανισμό, δηλαδή εμπόριο αθωότητας. Τι είναι αυτό το παραπάνω που απαιτείται; Το καταφύγιο σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη, κατανόηση, συγκίνηση αλλά και κατοπινό εφαλτήριο της ενδυνάμωσης των αρχών μας με την έξοδο στο νέο, το άνοιγμα στον κόσμο. Αυτή είναι αναβάπτιση στο "αγαθό σημείο" της αθωότητας, το μόνο που είναι εφικτό να υπερασπιστεί κανείς στη βάση της ίδιας της ήττας ή της διάψευσης, δηλαδή μιλώντας με την ευρύτερη σημασία της κρίσης της Αριστεράς.
Εξ αντιδιαστολής, σχεδόν, μπορούμε να εξάγουμε ένα άλλο μοντέλο. Το μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ, ανοιχτό προς τις πρακτικές που αναδύονται πέραν του κράτους, θετικό στο να αναδεικνύει την αμφισβήτηση, να μεταφέρει εντός του πολιτικού συστήματος τον λόγο των κινημάτων, να συγκροτεί πολιτικές συλλογικότητες και εξ αυτών να παράγει σιγουριά και ασφάλεια. Μοντέλο της συγκρουσιακής δημοκρατίας, ανοιχτό και εύθραυστο από τη φύση του αλλά το μόνο στο οποίο παίζεται κάτι. Σηματοδοτεί επιπλέον το κόμμα ως ενότητα διαφοράς, δηλαδή το άλλο εσωτερικό όριο, το δικό μας το οποίο δικαιώθηκε όντας ανταγωνιστικό με το προηγούμενο. Πρέπει, συνεπώς, να αποφύγουμε την λογική της συμπληρωματικότητας, να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι ποιοτικά διαφορετικές μοναδικότητες και να μην αθροίζουμε απλά ποσοστά.

|Ο Μιχάλης Μπαρτσίδης είναι "ανένταχτος ενταγμένος" στον ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης|

http://193.218.80.70/cgi-bin/hwebpressrem.exe?-A=470690&-w=&-V=hpress_int&-P

από ε/φ 18/11/2007 2:59 μμ.


μιχάλη και καλά κάνει και αναλύει το "φαινόμενο κκε" αλλά ας αναλύσει και το "φαινόμενο συριζα" πρίν τό κάνει για το κκε ...αλλιώς τί ανένταχτα ενταγμένος είναι ?

ένας ενταγμένα ανένταχτος !

από καθαρά πράματα 18/11/2007 3:04 μμ.


ότι πλέον ασχολιέται μέχρι και το ...

http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?p=95274#95274

από Ανένταχτος 18/11/2007 3:22 μμ.


Αποκτά ενδιαφέρον πως γίνεται η μεταπήδηση από διαπάλη "ιδεών" σε διαπάλη "μηχανισμών". Υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα εσωτερικής δημοκρατίας στο ΚΚΕ. Επειδή σε μερικούς εδώ μέσα δεν τους αρέσει η λέξη "δημοκρατιία¨, θα το πω διαφορετικά: μιας εσωκομματικής ζωής δημιουργικής και παραγωγικής, κάτι διαφορετικό από τον ..στρατό. Το πρόβλημα δεν είναι ηθικό, είναι πολιτικό: Διότι αν δεν υπάρχουν κάποιοι στοιχειώδη όροι λειτουργίας που εξασφαλίζουν την συμμετοχή των μελών στην διαμόρφωση της γραμμής, τότε απλά μιλάμε για έναν εξουσιαστικό μηχανισμό. Οι όροι που διεξάγεται η συζήτηση εδώ θυμίζει τους όρους που γίνεται η συζήτηση εντός του ΚΚΕ! Η αδυναμία να απαντήσουν σε ζητήματα που αφορούν την φυσιογνωμία και την πολιτική του ΚΚΕ, μετατρέπονται σε κυνήγι μαγισσών! Δυστυχώς, είτε μας αρέσει, είτε όχι, στην διαπάλη των μηχανισμών καταφεύγουν αυτοί που δεν μπορούν να ηγεμονεύσουν με άλλους όρους...  Η πρακτορολογία και η προβοκατορολογία είναι γνωστή στους κύκλους της Αριστεράς και ιδιαίτερα του ΚΚΕ. Μέρες που είναι, υπενθυμίζω την Προβοκατορολογία που είχε αναπτύξει το 73 για την εξέγερση του Πολυτεχνείου...


από Λενινιστής 18/11/2007 3:30 μμ.


Το παραδέχτηκε και ο ιστοριο-φίδης που μίλησε με τον Πετρόπουλο άρα γιατί φίλε παρατηρητή συμπεριφέρεσαι λες και μιλάμε για κάποιο "σκοτεινό" γεγονός;

Δεν έχει δικαίωμα ένα μέσο πληροφόρησης να σχολιάσει ένα γεγονός; Μήπως μπορείς να μας δώσεις μια λίστα με το τι θα συζητάμε;

από Ανυπόμονος 18/11/2007 3:44 μμ.


Το κείμενο του Μιχαλη Μπαρτσιδη είναι αρκετά συγκροτημένο και ..πειστικό. Αναμένω αντιδράσεις από τους σ. του ΚΚΕ. Πάλι θα εγκαλούν κανένα ..."Γιωργάκη" στην τάξη και θα μιλάνε για ασφαλίτικα κατασκευάσματα!...

από ιστοριο-φίδης 18/11/2007 5:55 μμ.


Αγαπητέ φίλε (απευθύνομαι κι εγώ μόνο σ εσένα γιατί δείοχνεις μια ευαισθησία που τα "κομματικά μέλη" που σουλατσάρουν εδώ δεν την έχουν καν φανταστεί).
Το πρόβλημα δεν είνα τόσο απλό. Δε μιλάμε για έναν από τους πολλούς κκεδολόγους της πλατείας. Το συγκεκριμένο νούμερο χρησιμοποιεί ονόματα και καταστάσεις (έστω και έντεχνα διαστρεβλομένα) για να δείξει πως είναι άνθρωπος από τα μέσα που "ξέρει πολλά" αλλά δεν τολμά να τα πει εκεί που πρέπει. Έχει επιλέξει το διαδίκτυο (όχι μόνο το ιντι) για να πέρδεται.
Φυσικά πολλοί που τον διαβάζουν τον πιστεύουν γιατί θέλουν να τον πιστέψουν. Το ζήτημα είναι πως ανακατεύει ονόματα ανθρώπων καθόλα έντιμων (Πετρόπουλος, Μπογιόπουλος, Αμπελογιάννης) και (με άλλα ονόματα) μπλέκει όλο σχεδόν το ΚΚΕ σε μια κατάσταση που ο ίδιος ξέρει πολύ καλά πως δεν είναι αλήθεια.
Το κακό γι αυτόν είναι πως η μανιοκατάθλιψη του και η "επιχειρηματολογία" του είναι ευκρινέστερες κι απ την υπογραφή του.
Εγώ (ευτυχώς ή δυστυχώς) έχω "δει" ποιος είναι. Ήδη απαντώντας σε μένα έχει αποκαλύψει εντελώς την ταυτότητα του. Ελπίζω να το καταλάβουν κι αυτοί που πρέπει και να προστατεύσουν το χώρο από τέτοια αποβράσματα. Με όποιο τρόπο αυτοί νομίζουν.
Φιλικά

από όχι άλλα "πρακτοριλίκια" 18/11/2007 6:19 μμ.


Συμφωνώ γενικά με το κείμενο του Μιχαλη Μπαρτσιδη,αλλά θα ήθελα να κάνω μια παρατήρηση με αφορμή στην  παρακατω διαπιστωση που κάνει:

"Την επικοινωνία την πραγματώνει μόνο μέσα από το κράτος, από την "κρατική" υπόσταση του ως κόμμα, την ένταξή του στον ιδεολογικό μηχανισμό. Κατά συνέπεια, δεν διανοείται μια πολιτική λειτουργία αυθεντικής αναγνώρισης των πρακτικών και μεταφοράς τους εντός του θεσμικού πεδίου."

Το πιο ενδιαφέρον, από πολιτική άποψη, στοιχείο που απουσιάζει από το κείμενο αυτό είναι είναι ο προσδιορισμός των αντιθέσεων που το διαπερνά. Δεν  νομίζω ότι ως μηχανισμός, με τα ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά που περιγράφεται είναι ανέπαφος από αντιθέσεις, και μάλιστα από αντιθέσεις  που δεν μπορούν εύκολα να αφομοιωθούν. Σε ένα προηγούμενο σημείο αναφέρει:

"Το ΚΚΕ λειτουργεί ως κόμμα - καταφύγιο της ιστορικής |μνήμης| (της αντίστασης) και ως μηχανισμός - καταφύγιο |μέσα στο| κράτος. Τα δυο αυτά χαρακτηριστικά αρθρώνονται πολιτικά με ιδιαίτερο τρόπο."

Αυτές οι δυο παράλληλες λειτουργίες μερικές φορές μπορούν να έρθουν σε σύγκρουση μεταξύ τους... Επίσης, οι "λειτουργίες" αυτές, χρειάζονται και  κάποιους  "παπάδες" για να επιτελεστούν. Και δεν είναι πάντα οι καλύτεροι. Και αυτό έχει συμβεί, γιατί υπάρχουν προβλήματα στην ίδια την αναπαραγωγή του, ως μηχανισμού με τα χαρακτηριστικά που έχει περιγραφεί.Το γενονός ότι δημόσιος εκφραστής του κόμματος είναι η Λ. Κανέλλη και όχι κάποιο παραδοσιακό στέλεχος του κόμματος, δεν οφείλεται στα "προσόντα" της  Λιάνας, τα οποία δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν ώς κάτι το ιδιαίτερο, αλλά ακριβώς σε αυτές τις αδυναμίες  "αναπαραγωγής". Αυτά προς το παρόν..

από ενας 18/11/2007 6:22 μμ.


Γιατί ο ιστορικός που υποστητίζει τον Πετρόπουλο είναι ο χαφιές ή ότι άλλο θέλετε, και όχι ο ιστοριο-φιδης που "δινει" κανονικά τον Πετρόπουλο στην καθοδήγηση του ΚΚΕ, λέγοντας ότι μιλά μαζί του.

από όχι άλλα "πρακτοριλίκια 18/11/2007 6:48 μμ.


Είναι γνωστή η πρακτική του ΚΚΕ και όχι μόνο (γιατί και άλλοι την χρησιμοποιούν). Το ζήτημα με τον "Πετρόπουλο" δεν είναι ποιός είναι χαφιές και ποιός δεν είναι. Θεωρητικά μπορεί να μην είναι κανένας, μπορεί όμως να είναι και οι δύο. Δυστυχώς από το τι γράφει ο καθένας, αυτό δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό. Ούτε επίσης από το τι προθέσεις μπορεί να αποδώσει κάποιος σε αυτά που γράφει κάποιος άλλος.

Το ζήτημα προκύπτει γιατί υπάρχει τόσο ενδιαφέρον για το θέμα. Και η απάντηση είναι νομίζω προφανής: Γιατί, είτε αλήθεια, είτε δεν είναι, το σίγουρο είναι ότι όλοι έχουν την αίσθηση ότι αυτά μπορούν να γίνουν μόνο στο ΚΚΕ! Αν το ίδιο περιστατικό αναφερόταν π.χ. στον ΣΥΝ, όλοι θα γέλαγαν και θα το προσπερνούσαν ως ένα καλό η κακό αστείο...  Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα: ότι ανάλογα περιστατικά έχουν συμβεί πολλά και ο καθένας κάτι ανάλογο γνωρίζει, και το γνωρίζει πολύ καλά χωρίς αμφισβήτηση!

από ... 18/11/2007 7:08 μμ.


Φωτογραφίζει ως "ιστορικό" τον Γιώργο Μαργαρίτη.

από Εκ του Αγίου Όρους 18/11/2007 7:15 μμ.


Από την εποχή που χάσαμε τον υπαρκτό σοσιαλισμό, χάθηκε και η μετεκπαίδευση των Κνιτών στις κομματικές σχολές της Μόσχας. Γι’αυτό και σήμερα είναι χαμηλό το επίπεδο τους. Φαίνεται εξάλλου και από το πώς χειρίζονται το θέμα «Πετρόπουλος».  Όμως, εκείνο που έχει την πλάκα στην συζήτηση, είναι  η σφήνα με τις «συμβουλές» προς τους κνίνες για το πώς να γίνουν καλοί «φραξιονιστές». Όσο για το κείμενο του «Μιχάλη Μπαρτσίδη», χαραμίζεται εδώ. Δεν νομίζω πως κανένας κνίτης μπορεί να το καταλάβει, θα πρέπει να το διαβάσει αρκετές φορές για να βγάλει άκρη. Δεν μπορεί ρε παιδιά, να το μεταφράσει κανένας στα …Κνίτικα, μπας και αποκατασταθεί η επικοινωνία μαζί τους;

από περίεργος 18/11/2007 7:49 μμ.


Γιώργος Μαργαρίτης; Ο γνωστός τραγουδιστής "δε με νοιάζει"; Είναι κι αυτός ΚΚΕ;

από .. 18/11/2007 8:54 μμ.


"Γιώργος" είνα μάλλον ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης ο οποίος δεν είναι μέλος του ΚΚΕ αλλά έχει καλές σχέσεις με τον Πετρόπουλο.

από Αντιγραφέας 18/11/2007 9:24 μμ.


γιατί να μην είναι αληθινά αυτά που γράφονται για τον 'Πετρόπουλο':

.....
Η \Αλέκα Παπαρήγα\ ήταν σαφής: Καμία συνεργασία με τον ΣΥΝ, και βεβαίως με τις δυνάμεις του δικομματισμού. Όμως, υπάρχουν σειρά παραδειγμάτων που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτό δεν μπορεί να "περάσει" χωρίς απώλειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Δήμος Ελληνικού, όπου η ΚΟΒ προχώρησε στη διαγραφή του επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης και πρώην μέλους της Κ.Ε. του ΚΚΕ \Χρήστου Κορτζίδη\ και της δημοτικής συμβούλου \Ροδής Γεωργακάκη\, διότι δεν υπάκουσαν στην απαίτηση της καθοδήγησης να "διώξουν" από την παράταξη, μέλη που πρόσκεινται στον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Η διαγραφή των δυο αυτών στελεχών, είχε ως αποτέλεσμα, αρκετά μέλη της ΚΟΒ Ελληνικού, να αποχωρήσουν.
Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισε η καθοδήγηση και στη Γλυφάδα, όπου πριν λίγους μήνες διέγραψε τον επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης "Προοπτική" \Θανάση Ηλιόπουλο\, με την κατηγορία ότι "η Παράταξή του ήταν προσωποκεντρική", και ότι την είχε "ανοίξει πάρα πολύ".
Και όλα αυτά γιατί; Διότι στις περιοχές των νοτίων προαστίων έχουν δημιουργηθεί κινήσεις πολιτών για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων και του πρώην αεροδρομίου, στις οποίες, όπως είναι φυσιολογικό, συμμετέχουν αριστεροί πολίτες, όλων των αποχρώσεων. "Τι πιο φυσιολογικό οι κινήσεις αυτές να μετεξελιχθούν σε δημοτικές παρατάξεις", αναρωτιούνται τοπικά στελέχη!
....

από ο,τι να'ναι 18/11/2007 10:57 μμ.


Ο Ηλιόπουλος ασχετοι ουδέποτε ήταν στην ΚΟΒα Γλυφαδας. Απο αυτό και μόνο φαίνεται πόσο σχετικοί είστε. Απλά μία φορά είχε συνεργαστεί με το ΚΚΕ. Και για πες μας, ποιες ήταν οι τόσες κινήσεις πολιτών στη γλυφάδα;Ε γλυφαδιώτη κουκουεδολόγε;;;

από περίεργος 18/11/2007 11:06 μμ.


είναι αυτός που λέτε ο Μαργαρίτης; Φίλος του Πετρόπουλου είναι (άρα μιλάνε) μέλος του ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ (όπως παραδέχεται).
Λες;

Ανακοίνωση της Αχτιδικής Επιτροπής Υγείας - Πρόνοιας

Η ΚΟΒ Ιδιωτικών Κλινικών του ΚΚΕ διέγραψε από μέλος της τον Βασίλη Τουμπέλη. Ο Βασ. Τουμπέλης, που ήταν πρόεδρος του κλαδικού Σωματείου Ιδιωτικών Κλινικών και αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Συλλόγων Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων Ελλάδας (ΟΣΝΙΕ), στην απεργία της 31-3-2004 για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ήταν απεργοσπάστης, ενώ στη συνέχεια αρνήθηκε να παραιτηθεί από τα συνδικαλιστικά του αξιώματα, όπως του είχε ζητηθεί από την Κομματική Οργάνωση.

από ο από πάνω 18/11/2007 11:21 μμ.


* Με ψήφους 8 έναντι 4, 2 αποχές και 6 απουσίες η ΚΟΒΑ Κάτω Πατησίων του ΚΚΕ διέγραψε τον Μήτσο Κωστόπουλο. Μπορεί να έπαψε να είναι μαζικό κόμμα το ΚΚΕ αλλά τηρούνται άψογα οι διαδικασίες ­ αυτές, τουλάχιστον, που επιτρέπουν να κάνουν τις «βρωμοδουλειές» οι μικροί για να κρατούν οι μεγάλοι καθαρά τα χέρια.

από ο από πάνω 18/11/2007 11:25 μμ.


«Με διέγραψε ένας στενός ηγετικός πυρήνας που επιχειρεί να επιβάλει το νόμο της σιωπής απέναντι σε κάθε φωνή που αντιστέκεται στην περιφρόνηση θεμελιακών αρχών του κόμματος», αναφέρει σε γραπτή του δήλωση ο Αντώνης Ντρέκος, ο οποίος διεγράφη από τη θέση του μέλους του Οικονομικού Tμήματος της Κ.Ε. του ΚΚΕ.

Η διαγραφή έγινε επειδή ο κ. Ντρέκος διαφώνησε ανοικτά με την πολιτική του ΚΚΕ στο θέμα των σχέσεων Eκκλησίας-κράτους, αλλά και με τη συνεργασία του ΚΚΕ με τους Λιάνα Κανέλλη και Κώστα Ζουράρι.

από ο από πάνω 18/11/2007 11:33 μμ.


"...ο Χ. Ζαχαρογιάννης, γενικός γραμματέας του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ, που υπογράφει την ανακοίνωση μαζί με τον πρόεδρο της Ενωσης, δεν εκπροσωπεί εδώ και καιρό το ΚΚΕ, ούτε τη «Δημοκρατική Πανεπιστημονική Κίνηση Γιατρών», όπως έχει ανακοινωθεί επισήμως."

http://www2.rizospastis.gr/moreLikeThis.do?storyId=2459545

από ο από πάνω 18/11/2007 11:37 μμ.


"Οταν μια ηγεσία φτάνει παραμονές συνεδρίου να διαγράφει, να διώχνει, να αποκλείει στελέχη για τις απόψεις τους, να συκοφαντεί δοκιμασμένους κουμμουνιστές, τι είναι; Αν ήταν μόνον ο Κωστόπουλος, ο Θεωνάς, ο Μαντζουράνης, ο Ντρέκος, εντάξει, να πούμε δεν χάλασε κι ο κόσμος!

- Είναι και άλλοι;

- Οσοι παροικούμε την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε ότι τα σκάγια παίρνουν πολλούς, παίρνουν εκατοντάδες μέλη και στελέχη, που βαφτίζονται «εχθροί» του κόμματος.

Τους πρωτοπόρους της ΚΟΒ-Δημοσιογράφων , Π. Τσίμα , Γ. Βλάστάρη , Τ. Τέλογλου , Ι. Μάνδρου , Σ. Θεοδωράκη κ.α. τι τους δίδαξαν και μας τα ζαλίζουν σήμερα ;  Τους διέγραψαν ποτέ ; Και εάν ναι , γιατί δεν δημοσιεύουν και τις σχετικές αιτιολογικές αποφάσεις για να ξέρουμε με τι μπουμπούκια έχουμε να κάνουμε. Θα αποτελούσε μια συμβολή στο δημοκρατικό κίνημα.

από Φαντάρος 19/11/2007 9:05 πμ.


Ότι γράφεται εδώ για διαγραφές είναι ψέματα! Εδώ το κόμμα δεν έχει διαγράψει την Λ. Κανέλλη, που σταθερά προπαγανδίσει  και κάνει πράγματα εκτός γραμμής,

Υ.Γ. Την επόμενη φορά που θα κάνει επερώτηση γιατί δεν έγινε η άσκηση "ΠΑΡΜΕΝΙΩΝ", θα την καρυδώσω...

από !@! 19/11/2007 9:46 πμ.


Μπορεί η Λ. Κανέλλη να έχει ασυλία γιατί φέρνει ψήφους, αλλά όποιος πει άσχημη κουβέντα για αυτή, διαγράφεται!. Πρόσεχε λοιπόν.

από είναι 19/11/2007 11:12 πμ.


ο καθηγητής τής έδρας στο ΑΠΘ ... δέν έχει σχέση μέ τόν γνωστό τραγουδιστή ( sic ) ... αλλά φαντάζομαι ότι θα δυσκολεύεται να παρακολουθήσει τόν εξαίρετο τούτο διάλογο, όπου παρελαύνουν διαγραμμένοι ...διάφοροι ...σημαίνοντες.

Γιώργος δέν είναι ο Πετρόπουλος ?

α και πού σαι καλέ ...φίδη...

εσύ που σαι μακριά απο την χαφιεδολογία και την πρακτορολογία ...γιά κάποιν Γιάννη ...δέν μίλησες ?

ε... "Τάκη" ?

από στωικος 19/11/2007 11:58 πμ.


Εκει στη "φραξια κατα του Μαυρικου" πολυ "Αριστερα!" διαβαζετε... Τα ιδια και τα ιδια αναπαραγετε.

από ..Τάκης 19/11/2007 11:59 πμ.


Το έχετε παρακάνει. Με διακόψατε από την μετάφραση του κειμένου του Μιχάλη Μπαρτσίδη στα "Κνίτικα", γιατί ένα τόσο σοβαρό κείμενο και δεν ασχολείται κανένας μαζί του, αλλά ποιός διέγραψε ποιόν. Το πρόβλημα είναι αλλού σύντροφοι. Να μην διαγραφεί κανένας άλλος, αλλά να μπορούμε να λέμε και την γνώμη  μας στην ΚΟΒΑ...

Υ.Γ. Το κείμενο του Μιχάλη Μπαρτσίδη καλό είναι, αλλά τα λέει υπερβολικά καλά για το ΣΥΡΙΖΑ. Την τρελαθούμε για την ..δημοκρατία που έχουν εκεί. Θα ήθελα την γνώμη του για το ..ΔΗΚΚΙ, που εκφράζει ακριβώς αυτά που λέει.

από "Α/ριστερά" 19/11/2007 12:09 μμ.


Ενώ στην φράξια της Κανέλλη, διαβάζουν μόνον "Αγία Γραφή"...

από μια ερώτηση 19/11/2007 12:14 μμ.


...γιατί ο ¨ιστρορικός¨ είναι γένους αρσενικού και όχι θηλυκού ?

αυτήν την εκδοχή τήν έψαξες ?

από Α/ριστερά 19/11/2007 12:15 μμ.


Το πρόβλημα δεν είναι στην  "αναπαραγωγή" αλλα στην .."παραγωγή". Και το Κόμμα, δόξα τω Θεώ,  μια χαρά τα πάει από παραγωγή φαινομένων "Πετρόπουλου"....

από που το λέγανε κάποτε 19/11/2007 12:18 μμ.


ως προς το πιο σύντομο ανέκδοτο, υπάρχει ακόμα πιο σύντομο:
"Διαφωνών Κνίτης": Δύο λέξεις, λιγότερα γράμματα...

Γιατί ειδικά "Αριστερά!" δε διαβάζουν μόνο οι "φραξιονιστές" αλλά και τα ηγετικά στελέχη μέχρι πάνω-πάνω!

από σε ότι λέμε 19/11/2007 12:45 μμ.


 Μα τα ηγετικά στελέχη είναι οι μεγαλύτεροι "φραξιονιστές" στο κόμμα. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να επιβιώσουν...

από αντεπαλι 19/11/2007 1:45 μμ.


Ώστε "η ηγεσία του ΚΚΕ διαβάζει "Αριστερά!""!
(Αυτό σημαίνει ότι μάλλον θα έχει πολύ χρόνο για χάσιμο...)

Καλά ρε παιδιά, δεν υπάρχει (πολιτική ελπίζω μόνο) λοβιτούρα και βρωμιά που να μην είσαστε μέσα;
Πριν 20 χρόνια περιμένατε με αγωνία και ξερογλυφόσαστε στις Συσπειρώσεις πότε θα φύγουν οι διαφωνούντες μπας και τσιμπήσετε κανένα και μιλάγατε για διάχυση στην..."διάχυτη δυσαρέσκεια."
Τελικά τζίφος από εκεί.
Πιο παλιά ακόμη κι από άλλο πόστο, περιμένατε την...ανταρσία της ριζοσπαστικής βάσης του ΠΑΣΟΚ ενάντια στον Ανδρέα Παπανδρέου.
Τζίφος κι από εκεί. Μια ζωή με σχέδιο, μια ζωή μπουκάλα...

Τώρα;
Θα πιάσει το "μεγάλο κόλπο" ή θα συνεχίσετε να τη κουτσο-βγάζετε με κανένα χαρούμενο και πολύχρωμο του ΣΥΝ που πιάστηκε αφηρημένος;

Για τους υπόλοιπους:
Δεν ξέρω αν είσαστε μέλη του ΚΚΕ ή όχι, αλλά από τις απόψεις και από τον τρόπο διεκδίκησης των "απόψεων", είσαστε πραγματικά πολύ ρεζίλια...

από Ο καθρέφτης σου 19/11/2007 2:04 μμ.


Και συ ρε φίλε μάλλον από την καθοδήγηση του ΚΚΕ είσαι και ρίχνεις την γραμμή της αποχώρησης με ελαφριά πηδηματάκια! Αν πράγματι σε ενδιέφερε το θέμα, θα έλεγες τουλάχιστον και μια κουβέντα για το κείμενο του Μιχάλη Μπαρτσιδη, που τουλάχιστον λέει και δυο τρία σοβαρά πράγματα. Όσο για ηθικολογίες, να πας στην Λιάνα να τις πεις…

από γνώστης 19/11/2007 2:13 μμ.


Είναι λογικά ο Τάκης Τσίγγας του 902.

από κ 19/11/2007 2:17 μμ.


είδες εδώ μέσα να μιλάει κανείς από την ΚΟΕ; Φαντάσματα βλέπεις;

από αντεπαλι 19/11/2007 2:25 μμ.


"Στωικέ, μη μιλάς για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.
από συμπαθών 12:24μμ, Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2007
Γιατί ειδικά "Αριστερά!" δε διαβάζουν μόνο οι "φραξιονιστές" αλλά και τα ηγετικά στελέχη μέχρι πάνω-πάνω!"
Φαντάζομαι ότι όταν λέει "αριστερά" με θαυμαστικό, δεν εννοεί την εφημερίδα της ασυνέχειας, αλλά τα συναισθήματά του απέναντι στην αριστερά...

Κατά τα άλλα φυσικά και δεν με ενδιαφέρει το θέμα
Όπως είπα και πιο πριν είναι άλλο η πολιτική και άλλο οι λοβιτούρες και οι βρωμιές. Στις δεύτερες άλλοι έχουν ειδικότητα.
Απλά έκανα μια αφιέρωση στην αιώνια λιγουριά και το αιώνιο γλύψιμο.

Αν θέλατε να κουβεντιάσετε το κείμενο που λες, δεν θα το βάζατε εμβόλιμο στην αχαλίνωτη μαλακία. Μη νομίζεις όμως ότι λέει και τίποτε. Μπορεί να δυσκολεύει κάποιους μοναχούς εκ του Αγίου όρους να το καταλάβουν, επί της ουσίας όμως είναι οι γνωστές μπαρούφες.
Αν θελήσεις κάποτε να το κουβεντιάσεις όντως, βάλτο με ένα πιο αξιοπρεπή τρόπο κάποια άλλη φορά.

 "Φαντάσματα" βλέπουν οι  ,,ξύπνοι. Οι κοιμισμένοι  βλέπουν μόνον ...όνειρα...

Υ.Γ. Εσείς στην ΚΟΕ είσαστε τόσο σίγουροι για το τι κάνουν τα μέλη σας. και ξέρετε ότι δεν γράφουν εδώ;

από ιστοριο-φίδης 19/11/2007 2:54 μμ.


Εντάξει με καταλάβατε και δεν έχει νόημα να κρύβομαι άλλο.
Ναι, είμαι ο Τάκης. Ο Τάκης Μαμάτσης. Όσοι με ξέρετε, καταλαβαίνετε ΓΙΑΤΙ δεν ανήκω πια στην ΚΟΒα του Ριζοσπάστη. Όσο για τον Γιάννη; Είναι ο Γιάννης Πασαλίδης.
Στα σοβαρά τώρα:
1. Απαντώντας σε "μια ερώτηση" για το φύλο του "ιστορικού" να πω αρχικά πως δεν υπάρχουν μόνο 2 φύλα. Θα μπορούσε να ανήκει και στο 3ο. Όμως, καλώ όποιον έχει απορίες να ξαναδιαβάσει προσεκτικά όσα έχω αναφέρει. Ούτε στιγμή δεν εξέφρασα αμφιβολίες για το φύλο επειδή ξέρω ποιος (κι όχι ποια) πραγματικά είναι.
2. Επειδή η συζήτηση έχει μετατραπεί σε καλαμπαλίκι κι επειδή δεν βοηθά κανέναν απ' όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για το ΚΚΕ, εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα περισσότερο. Οι καλοπροαίρετοι κατάλαβαν το νόημα της παρέμβασης μου. Το ίδιο και οι κακοπροαίρετοι από τη δική τους σκοπιά. Άρα δεν έχει νόημα να συνεχίζω εγώ τουλάχιστον. Σας εύχομαι καλή συνέχεια στο σήριαλ (που όπως βλέπω έχει και παλιά επεισόδια).
3. Ευχαριστώ τη ΣΟ του indymedia για τη φιλοξενία και μιας άλλης άποψης: της άποψης ενός ανθρώπου που κάποτε ήταν συμφοιτητής -ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!- του Πετρόπουλου και διατηρεί ακόμα το προνόμιο της φιλίας του (αν και πολύ αμφιβάλω αν θα συνεχίσω να την έχω όταν εκείνος διαβάσει όσα έγραψα γι αυτόν εν αγνοία του).

από κ 19/11/2007 3:03 μμ.


...που να ξερουμε τι κανει ο καθενας; και γιατι;

Απλα, στην παραπανω κουβεντα, με βαση τις αποψεις και τις πληροφοριες που ανταλασσονται, δεν φαινεται να συμμετειχαν μελη της ΚΟΕ και καλα κανανε, μιας και ειναι ενα εσωκομματικο κουτσομπολιο μεταξυ κομματικων και εξωκομματικων με χειριστους ορους ("σουπα, μουπες", "σε καταλαβα Τακη", "φυλαξου Γιαννη" κλπ)

Καποιος ειπε κατι χωρις να προκυπτει οτι ειναι ΚΟΕ και που δεν ητανε κατι για το αν εχει δικιο η ΚΟΕ ή κατι τετοιο. Και αμεσως πεταγεται καποιος να πει οτι ειναι μπλεγμενη η Α/συνεχεια(!) κλπ μαζι με διαφορες αναμασημενες αθλιοτητες (περι πασοκ κλπ). Βρηκε ο αλλος τον δακτυλο της ανωμαλιας απο το πουθενα... Τι να πω, αστειοι ειναι μερικοι...

Αυτο σχολίασα, καλη συνεχεια.


Ωστόσο όλοι παιδιά του Τσολάκη και της Ρούλας είσαστε ιστοριο-φίδη μου.

Και αν ο Γ.Π. έχει στοιχεία για το κομμουνιστικό κίνημα από το '40 μέχρι και το '90 και για την διαπάλη στο εσωτερικό του ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ δημοσιοποιήσει όχι που περιμένατε  να περάσουν 50 χρόνια για να βγάλετε το πόρισμα για το Ζαχαριάδη. Αυτή είναι η συνεισοφρά σας στην ιστορική μελέτη; Τα πρακτικά της 3ης Ολομέλειας κτκλοφορούν τόσο καιρό από αλλού, τις 6ης ήταν γνωστά.

Ακόμα ο ο Σταυρόπουλος το βρίσκει το βγάζει.

από Κουτσουμπικός 20/11/2007 3:28 πμ.


Το Κόμμα ξαναγυρνάει στην παλιά, προ 1956,  εποχή εφαρμόζοντας το παλιό τρίπτυχο Στάλιν-Μπέρια-Gulag, στο δρόμο για την επανάσταση και την οικοδόμηση της σοσιαλιστικής κοινωνίας.

Η φωτισμένη καθοδήγηση υπό το σ. Κουτσούμπας (διάδοχο της σ. Παπαρήγα) θα δώσει την τελική νικηφόρα μάχη με τα απομεινάρια του Χρουτσιωφικού ρεβιζιονιστικού κατεστημένου και  οργανώνοντας τις μάζες σε επαναστατική προοπτική, θα οδηγήσει το Κόμμα στην κατάληψη της εξουσίας.

από Αδιάκριτος 20/11/2007 9:02 πμ.


Κουτσουμπικέ, την Λ. Κανέλλη τι θα την κάνετε; Γιατί νομίζω ότι εκεί είναι το πρόβλημα. Αν γίνει το κόμμα παραθρησκευτική οργάνωση, δεν έχει σημασία ποιο ..πεθαμένο θα υποστηρίζει, τον  Σεραφείμ ή τον Ζαχαριάδη!.. Όπως δεν έχει και σήμερα τι λέει, γιατί αυτά που λέει και υποστηρίζει δεν μακριά από που ..προφητεύεις. Όμως, ο κόσμος που το στηρίζει θέλει Λιάνα για Γραμματέα! Πώς το εξηγείς το φαινόμενο;

Υ.Γ. Καλό είναι τους ..πεθαμένους να μην τους ανακατεύουμε με τα δικά μας προβλήματα. Δεν μπορούν να μας τα λύσουν, Ούτε ο Ζαχαριάδης, που ήταν ο μόνος πραγματικός ηγέτης στο κομμουνιστικό κίνημα της χώρας μας, ούτε όμως ο Λένιν, ούτε και ο Μάρξ. Τα πράγματα από την εποχή τους έχουν προχωρήσει αρκετά και τα ...κενά μεγάλα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Παπαρήγα και η "παρέα" της , είναι μικροί για να τα καλύψουν. Το χειρότερο είναι ότι δεν καταλαβαίνουν την ανεπάρκειά τους. Και αυτό είναι η κύρια πλευρά της αντίθεσης που σφραγίζει την εσωκοματική ζωή στο ΚΚΕ. Ή για να το πως διαφορετικά: Η ηγετική ομάδα δεν αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει πραγματικό πρόβλημα στην γραμμή αλλά και στην φυσιογνωμία του κόμματος...

από παρατήρηση 20/11/2007 10 πμ.


Αν δεν είσαστε δικαιολογείται. Αν είστε όμως είστε για λύπηση πραγματικά.

Αφού λοιπόν ένα από τα "αιτήματά" σας είναι να μπορούν να λένε γνώμη και οι ψηφοφόροι, φίλοι κλπ. του ΚΚΕ, ακούστε μια τέτοια γνώμη:
Αν είχατε έστω και την παραμικρή σχέση με τα ονόματα των κομμουνιστών που αναφέρετε (ο Ζαχαριάδης σας μάρανε), δεν θα βγαίνατε να λύσετε τις διαφορές σας στο διαδίκτυο. Ακόμη και δίκιο να είχατε (που από αυτά που λέτε καταλαβαίνω ότι είστε απλά μαλάκες, με κακους μάλιστα συμβούλους πιθανά) δεν θα βγαίνατε σε ένα μέσο όπου ο οποιοσδήποτε με ένα απλό ψευδώνυμο μπορεί να προβοκάρει, να πει ψέμματα, να παραστήσει τον οποιονδήποτε, να μεταμορφώσει μια διαφωνία 5 ανθρώπων σε διαφωνία χιλιάδων ή την συμφωνία χιλιάδων σε συμφωνία 5 ανθρώπων. (είναι η φύση του μέσου τέτοια που αυτά είναι αναπόφευκτα)

Και μόνο που διαλέξατε ένα μέσο όπως το διαδίκτυο για τέτοιου τύπου (αδύνατη επί της ουσίας) αντιπαράθεση, δείχνει την ωριμότητα, το ποιόν σας και πιθανά τη μαζικότητά σας.

Θα μου πείτε εσύ γιατί τα παίρνεις αφού δεν είσαι οργανωμένος;
Τα παίρνω γιατί δεν ανέχομαι 5 ή 15 (ή 1500, δεν με νοιάζει το νούμερο) τσόγλανοι όχι απλά να δυσφημούν το κόμμα που (πολιτικά και όχι σαν "διαμμαρτυρία") στήριξα (αυτό δεν με νοιάζει, ειλικρινά), αλλά να χρησιμοποιούν χαφιέδικες τακτικές απλά για να δημιουργήσουν πρόβλημα όπου και όπως μπορούν, δηλώνωντας μάλιστα ότι δεν πρόκειται να φύγουν (παρόλο που βρίσκονται σε ένα κόμμα αυταρχικό, που δεν τους αφήνει καν να μιλήσουν, έλεος!!!), αλλά θα παραμείνουν για να χαφιεδίζουν ότι δεν τους αρέσει, με τον τρόπο που τους αρέσει, χωρίς οι άλλοι να έχουν τη δυνατότητα απάντησης!!! (γιατί προφανώς δεν είναι δυνατόν να μεταφερθεί στο δίκτυο μια εσωτερική συζήτηση)

Κι όλα αυτά επικαλούμενοι (απλά με ένα ψευδώνυμο, που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω κι εγώ και ο οποιοσδήποτε) "έλλειψη εσωκομματικής δημοκρατίας"!! Τόσο κότες είστε που φοβάστε μη σας διαγράψουν;;; Εδώ οι κομμουνιστές παλιά δήλωναν την ιδιότητά τους μπροστά στο απόσπασμα κι εσείς αλλάζετε 100 ψευδώνυμα στο δίκτυο με το φόβο της...διαγραφής;
Το ΝΑΡ (που είχε και μια μαζικότητα πραγματική) μπορεί να μην τα κατάφερε και να κουβάλησε μαζί του πολλά από τα προβλήματα του ΚΚΕ προσθέτοντας και αυτά του αριστερισμού , είχε όμως την τόλμη να βάλει ανοιχτά κάποια ζητήματα και μάλιστα, σε κάποια από αυτά, σήμερα το ίδιο το ΚΚΕ το δικαιώνει.

Μετά από αυτά που εσείς κάνετε και αν όντως είστε μέλη του ΚΚΕ σε ποιόν πιστεύετε ότι μοιάζετε;
Στο Ζαχαριάδη ή στο Μανιαδάκη;
Γιατί εγώ πιστεύω στο δεύτερο...

από Πολιτιστική Επανάσταση 20/11/2007 11:44 πμ.


Η «συνωμοτικότητα» στο ΚΚΕ - για είναι ένα κοινοβουλευτικό κόμμα και όχι μια παράνομη οργάνωση - είναι ένα εργαλείο χειραγώγησης των μελών και τίποτα άλλο. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός ο μύθος λειτουργεί, εκτός των άλλων και για να καταστείλει την εσωκομματική πάλη. Επενδύεται μάλιστα και με τον μύθο της «αποτελεσματικότητας» για να γίνει αποδεκτός: Πρέπει εσωτερικά να λύνουμε τις διαφορές μας, και απέναντι στον εχθρό να είμαστε ενωμένοι σαν μια γροθιά. Καλό «παραμύθι» ακόμα και για το κατηχητικό σχολείο της Λ. Κανέλλη. Όμως, αυτός ο μύθος εκφράζει την πιο σημαντική διαστρέβλωση στον «Δημοκρατικό Συγκεντρωτισμό».

Σύντροφοι, έχετε αναρωτηθεί αν ο «εχθρός» θέλει σήμερα να μάθει τι γίνεται από την πιο μικρή ΚΟΒΑ ως την ΚΕ δεν μπορεί να το κάνει; Και με τους «ανθρώπους» του, αλλά και με τεχνικά μέσα. Αυτό το κλίμα συνωμοτικότητας που καλλιεργείται – και γίνεται αποδεκτό ακόμα και από «μη μέλη», όπως δηλώνει παραπάνω κάποιος με το όνομα «παρατήρηση» - στην πραγματικότητα είναι ένα «κλίμα» που διαμορφώνεται με ιδεολογικούς όρους, παρά ένας πραγματικός μηχανισμός προφύλαξης του κόμματος και της «αυτοτέλειάς» του.  Αλλού αποβλέπει: Όχι βέβαια στον «ταξικό» εχθρό αλλά τις λαϊκές μάζες! Αυτές φοβάται το κόμμα, και από αυτές θέλει να διαχωρίζεται με αυτόν τον πράγματι ιδιότυπο τρόπο: Θέλει να κρατάει τις αποστάσεις του από αυτές, γιατί τελικά λειτουργεί ως κρατικός ιδεολογικός μηχανισμός, ο οποίος ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει την «συναίνεση» και τελικά την διαμεσολάβηση δια της «ψήφου» και όχι την ενεργή συμμετοχή των λαϊκών μαζών στα δρώμενα. 

Ο «δημοκρατικός συγκεντρωτισμός»,σύντροφοι δεν είναι ένα σύστημα κανόνων λειτουργίας που αφορά την εσωτερική λειτουργία του κόμματος, αλλά το εργαλείο που προσδιορίζει τις σχέσεις του κόμματος με τις μάζες. Αν διαταραχτεί αυτή η «εσωτερική» σχέση με τις μάζες που εξασφαλίζεται μέσω του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού», τότε το κόμμα  «αυτονομείται» από αυτές. Η «πρωτοπορία» του κόμματος δεν εξασφαλίζεται με κανένα μέτρο «συνωμοτικότητας», ούτε ο «ταξικός εχθρός» μένει έξω από το κόμμα με αστυνομικά μέτρα. Δυστυχώς, όταν τα κομμουνιστικά κόμματα «αυτονομούνται» σαν μηχανισμοί από τις λαϊκές μάζες, αυτονομούνται από τις πραγματικές τους ανάγκες  και τα «ταξικά» τους συμφέροντα. Οι εμπειρίες της πολιτιστικής επανάστασης, για την ταξική πάλη μέσα στο κόμμα, αλλά και για το πως οι αντιθέσεις μέσα στο κόμμα λύνονται στους κόλπους του λαού, είναι αρκετά διδαχτικές. 

Είναι φανερό σήμερα, ότι το ΚΚΕ φοβάται τις λαϊκές μάζες, φοβάται να συζητήσει μπροστά του τα ζήτήμα της πολιτικής του και της φυσιογνωμίας του, γιατί κινδυνεύουν οι όροι αναπαραγωγής του ως μηχανισμού, και για να ακριβολογούμε, ως κρατικού ιδεολογικού μηχανισμού. Και ως τέτοιος μηχανισμός, νομίζω ότι περιγράφονται σε μεγάλο βαθμό αρκετά καλά από το άρθρο «Το κόμμα-καταφύγιο» του Μιχάλη Μπαρτσιδη, που έχει αναδημοσιευτεί παραπάνω.

από παρατήρηση 20/11/2007 12:56 μμ.


Αφού τουλάχιστον προσπαθείς να μιλήσεις "κάπως" πολιτικά, ας σε ενθαρρύνω λιγάκι:

Θα ήθελα να μου απαντήσεις αν είσαι σε κάποια οργάνωση (αν είσαι σαν κι εμένα πάω πάσο, το κουβεντιάζουμε θεωρητικά το ζήτημα). Μάλιστα θα ήθελα αν γίνεται να μου πεις σε ποιά οργάνωση είσαι, έτσι ώστε να γνωρίζουν τα μέλη σας ότι μπορούν οποιαδήποτε στιγμή κάποια διαφωνία στην ΚΟΒα τους ή στον τομέα τους (ή οτιδήποτε διάρθρωση έχετε), να την βγάζουν στο δίκτυο, για να λέω κι εγώ μια γνώμη π.χ.

.....και κάτι ακόμη και κλείνω με τα "αιτήματα": Είναι "κοινός τόπος" και το γνωρίζω πολύ καλά (γιατί ναι μεν είμαι συνειδητά ανοργάνωτος -και άρα όχι κομμουνιστής- αλλά δεν είμαι εκτός τόπου και χρόνου) ότι σε όλα τα μαζέματα όλων σχεδόν των καθ' όλα νόμιμων οργανώσεων, βγάζουν τις μπαταρίες από τα κινητά τους. Αν έχεις βάσιμες πληροφορίες ότι όλοι αυτοί ματαιοπονούν με τα σύγχρονα μέσα παρακολούθησης, σε παρακαλώ επίσης να τους ενημερώσεις, για να μην ταλαιπωρούνται άδικα.

Τέλος θα ήθελα να σου πω ότι το νόημα της "εσωτερικής συζήτησης" που δεν βγαίνει προς τα έξω, έχει να κάνει με μια συνομωτικότητα όταν υπάρχει παρανομία, έχει όμως να κάνει πολύ περισσότερο με τη δημοκρατία. Ξέχνα τις οργανώσεις, την καταπίεση και το μαρξισμό: Όταν εσύ μιλάς στην παρέα σου, για να μιλήσεις ελεύθερα, θα πρέπει να ξέρεις ότι δεν θα βγούν να πούνε π.χ. δημοσίως (άρα και στο αφεντικό σου) ότι είπες πως "Το αφεντικό μου είναι μεγάλος μαλάκας" ή ότι  "Αύριο θα δηλώσω άρρωστος στη δουλειά για να την κοπανήσω". Αν δεν έχεις μια τέτοια εμπιστοσύνη (που στην παρέα προκύπτει απ' τη φιλία, στην οργάνωση από την υποχρέωση των συντρόφων σου), τότε πολύ απλά θα κάνεις τον εσκιμώο στην καλύτερη περίπτωση και δεν θα πεις αυτό που πιστεύεις ή αυτό που θα κάνεις.

Έτσι λοιπόν και σε ένα πολιτικό μάζεμα, για να μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα χωρίς να κρατάς τους τύπους, για να μπορείς να διαφωνείς χωρίς να το ξέρει αυτό ο x μαλάκας που αύριο θα παίξει με τη διαφωνία σου για να σου κάνει κακό (εσένα ή στην οργάνωσή σου) με ένα δημοσίευμα π.χ. όπου θα ανακατεύει την αλήθεια με το ψέμα, θα πρέπει να μείνει εσωτερικά. Αλλιώς άντε μετά να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, όπως καλή ώρα τώρα οι διάφοροι θιγόμενοι. Θα μου πεις, το να μη μπορώ να την δημοσιοποιήσω, σημαίνει ότι μπορεί ένας εσωτερικός μηχανισμός που πιθανά να δημιουργηθεί κάποια στιγμή να με φιμώσει και η ελευθερία μου να γίνει καταπίεση.

Σωστά!

Όπως έλεγε και ο Λένιν "Κάθε τι υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να μετατραπεί στο αντίθετό του" . Αν λοιπόν δημιουργηθούν για διάφορους λόγους τέτοιες συνθήκες ανελευθερίας, τότε είτε καταπιέζεις συνηδειτά τον εαυτό σου για κάποιο λόγο (π.χ. για το καλό του αγώνα), είτε συγκρούεσαι με ότι τίμημα υπάρχει κάθε φορά. Και η διαγραφή δεν είναι και κανένα σοβαρό τίμημα ε; Άλλοι έδωσαν τη ζωή τους για τέτοια θέματα. Μάλιστα, επειδή ακριβώς είμαστε σε νόμιμες συνθήκες, τίποτε άλλο δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στις επιλογές όλων μας, πέρα από τη συνείδησή μας και την ποινή της...διαγραφής από ένα καταπιεστικό κόμμα που σε εμποδίζει ακόμη και να εκφράσω την άποψή σου!!! (προσωπικά χάρη θα μου έκαναν) Οπότε λοιπόν αν καταπιέζονται πολλοί, να είσαι σίγουρος ότι το κόμμα αυτό θα αποκτήσει πρόβλημα μακροπρόθεσμα, μιας και δεν μπορεί να διαγράφει συνέχεια και μετά να βγαίνουν οι διεγραμμένοι να το καταγγέλουν για φίμωση...

Όταν όμως βγαίνεις στο δίκτυο ανώνυμα και χαφιεδίζεις όπως σε βολεύει (το δεύτερο είναι λόγικό, δεν μπορείς να χαφιεδίζεις όπως βολεύει τους άλλους...), τότε απλά είσαι μαλάκας. Μάλιστα γίνεσαι πολύ περισσότερο μαλάκας επειδή με αυτό τον τρόπο νομιμοποιείς το χαφιεδισμό γενικότερα. (Π.χ. εγώ έχω άχτι το ΚΚΕ, δεν έχω καμία σχέση, αλλά όπως βγήκες εσύ και είπες αυτά που είπες, βγαίνω κι εγώ και το παίζω δυσαρεστημένος καταγγέλοντας οτιδήποτε και λέγοντας οποιοδήποτε ψέμμα, αντλώντας "νομιμοποίηση" από τη δική σου ενέργεια) Ούτε με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό έχει να κάνει ούτε με τίποτε. Φαντάζομαι ότι και ο ΣΥΝ (που δεν έχει δημοκρατικό συγκεντρωτισμό) θα έχει πρόβλημα αν άρχιζε ο Λαφαζάνης να λέει ότι "Του τα είπα εγώ του μαλάκα του Παπαδημούλη για τη Πράσινη Βίβλο, αλλά όπως πάντα αυτός μου τα'χωσε μέσα απ' τα κανάλια, επειδή τα 'χει πλακάκια με το Χατζηνικολάου. Ας μη τα είχα με τη γκόμενά του και θα του 'λεγα εγώ..." (ψέμμα είναι, μη το πάρετε σοβαρά μερικοί...)

Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Μπράβο σου που προσπαθείς να ξεφύγεις λίγο από τη μπόχα και να "θεωρητικοποιήσεις" τον Κατινισμό, καλή η προσπάθεια, αλλά είναι λίγη. Αν είσαι και "Μαοϊκός" (τσίμπησα με την "πολιτιστική επανάσταση"), θα έπρεπε να τα ξέρεις αυτά....

από Πολιτιστική Επανάσταση 20/11/2007 2:49 μμ.


Δεν θα σου απαντήσω για τα «προσωπικά» μου δεδομένα που ζητάς, για ένα και μόνο λόγο: γιατί απλά θα είμαι μειονεκτικός από όρους ισότητας. Γιατί, αυτοί είναι οι κανόνες που γίνεται η συζήτηση εδώ. Και το πρόβλημα δεν λύνεται αν εγώ «υπογράφω» με το όνομά μου, αν δεν το κάνουν και αυτό όλοι οι άλλοι. Αν αποδέχεσαι τους όρους που γίνεται εδώ η συζήτηση συμμετέχεις, αν δε σου αρέσουν, δεν σε υποχρεώνει κανένας να συμμετέχεις. Συμφωνώ πάντως ότι οι «επώνυμες» συζητήσεις είναι σαφώς καλύτερες από τις «ανώνυμες», όμως και αυτές δεν είναι για πέταμα, γι’ αυτό και συμμετέχω.

Αν δεν σου αρέσουν αυτοί όροι, πήγαινε στην «ΚΟΒΑ» σου, κλείσε το κινητό σου και …ζήσε στις φαντασιώσεις του, απέναντι στους πραγματικούς και φανταστικούς εχθρούς σου. Αλλά, αν είσαι «φοβικός» τύπος, τότε τίποτα δεν σε σώζει από τις φοβίες σου. Υπάρχει και το αυτί του διπλανού σου συντρόφου και το μάτι της ..καθοδήγησης, που μπορεί να καταγράψει και την πιο μικρή σου διαφωνία! Πρόσεχε λοιπόν, κανένα μέτρο δεν μπορεί να προστατέψει την διαφορετικότητά σου: Μια λύση σου μένει ή πλήρης ταύτιση με την «γραμμή» και το «κόμμα»…

Δυστυχώς το θέμα δεν είναι τόσο απλό: να μην μας πάρουν χαμπάρι και να τους …κοροϊδέψουμε! Να μην το "μάθει" το "αφεντικό" μας! Έχεις μπερδέψει μάλλον τα μέτρα «συνωμοτικότητας» μιας επαναστατικής οργάνωσης με τις προφυλάξεις που παίρνει σε ένα ζευγάρι ο ένας σύζυγος όταν απατάει τον άλλο. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση που συζητάμε, ο ένας σύζυγος είναι το κόμμα και ο άλλος οι λαϊκές μάζες!...

Καταλαβαίνω βέβαια, ότι όταν πρόκειται να ληφθεί μια απόφαση για ένα ζήτημα δράσης, σχετικό με πρακτικές που μπορούν να κινούνται στα όρια της αστικής νομιμότητας ή να έχουν παραβατικές συμπεριφορές, έχουν νόημα κάποια μέτρα προφύλαξης, ώστε να πετύχει ο αιφνιδιασμός: Αυτό που μπορεί να κρυφτεί εκεί σταματά, στον ..."αιφνιδιασμό". Όλα έτσι κι αλλιώς θα γίνουν γνωστά δια της «πράξεως». Και δεν αναφέρομαι σε  καμιά βίαιη κατάληψη της εξουσίας,  αλλά σε καμιά ψευτοκατάληψη, συνήθως «δημόσιου» κτιρίου – που «φαντασιώνει» την κρατική εξουσία - για να κρεμάσουμε το πανό μας, να μας «δείξουν» τα κανάλια και μετά να ..φύγουμε. Ο «Μαυρίκος» αυτή την επαναστατική γυμναστική την ξέρει και την δουλεύει καλά! Αλλά μέχρι εκεί η φτάνουν τα πραγματικά όρια της ..«συνωμοτικότητας» στο κόμμα: για να κάνει το «Μαυρίκος» τα δικά του. Και όχι κάθε μέρα. Όλα τα άλλα κινούνται στο χώρο του «φανταστικού».

Τώρα, αν κάποιοι σύντροφοι που συζητάνε θέματα στην ΚΟΒΑ τους, όπως ο «ολοκληρωτικός καπιταλισμός» και  άλλα «θεωρητικά» παρόμοια, βγάζουν τις μπαταρίες από τα κινητά τους, είναι άξιοι της «πρακτικής» τους. Ο καθένας έχει το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζεται  στην «γιάφκα» του και να παθαίνει όσες ονειρώξεις επιθυμεί ως «επαναστάτης» και «ανατροπέας» του συστήματος. Δεν θα τον κρίνουμε,  κατά την προσφιλή σου έκφραση, πόσο «μαλάκας» είναι. Θα κριθεί μπροστά στις λαϊκές μάζες. Και δεν μπορώ να φανταστώ σήμερα - γιατί δεν είμαστε στη Ρωσία τον Απρίλη του 17 -  πόσο διαφορετικό θα είναι εκείνο που λέει μπροστά τους δημόσια, από εκείνο που συζήταγε στην ΚΟΒΑ του με το κινητό χωρίς …μπαταρίες!

από παρατήρηση 20/11/2007 3:23 μμ.


Κοίταξε να δεις αγαπητέ:

Εσύ που δεν είσαι φοβικός τύπος, εσύ που δεν ζεις με τις φαντασιώσεις σου κλπ. κλπ. δεν τολμάς να μου πεις όχι τ' όνομά σου (ποτέ δεν στο ζήτησα και απορώ γιατί αναφέρεις την "επωνυμία"!!), αλλά ούτε καν το όνομα της οργάνωσής σου, θεωρώντας την..."προσωπικό δεδομένο"! Πάντως εγώ που φοβάμαι και φαντασιώνομαι εχθρούς, σου είπα αν είμαι οργανωμένος και ποιόν στηρίζω. Εσύ που είσαι ατρόμητος και ρεαλιστής, γιατί κρύβεσαι πίσω από τα "προσωπικά σου δεδομένα"; Φοβάσαι μην επέμβει η Αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων;;  Τέλος πάντων, κράτα εσύ τα "προσωπικά σου δεδομένα", να κρατήσω κι εγώ τις φαντασιώσεις μου...

Πάντως ειλικρινά τσάμπα η "ενθάρρυνση":

Πέραν του ότι δεν κατάλαβες τίποτε (ελπίζω ηθελημένα κι όχι από ηλιθιότητα), άρχισες και τις υποθέσεις για το που είμαι οργανωμένος. Λοιπόν για να μη παιδεύεσαι έχω μεγάλες διαφωνίες με τον ολοκληρωτικό καπιταλισμό του ΝΑΡ κι αν κάτι με είχε ανησυχήσει στο ΚΚΕ είναι αυτά τα περί "μικρο-ιμπεριαλισμού της Ελλάδας" μιας και για μένα δεν υφίσταται το "ολίγον έγκυος" και κατά τη γνώμη μου η Ελλάδα μπορεί να είναι κατά περίπτωση επιθετική, όχι όμως ιμπεριαλιστική χώρα. Και κυρίως δεν σου είπα ψέμματα: Όντως είμαι ανοργάνωτος και όντως πιστεύω ότι πρέπει να στηριχτεί το ΚΚΕ.

Όμως ξέχασα: Αυτά είναι πολιτική/ιδεολογική κουβέντα και κάτι τέτοιο μάλλον δεν είναι μέσα σ' αυτά που σας απασχολούν. Συνεχίστε τώρα το ξεκατίνιασμα με την ησυχία σας, δεν πρόκειται να σας ξαναενοχλήσω.

από Πολιτιστική Επανάσταση 20/11/2007 4:06 μμ.


Αν σου έλεγα ότι είμαι από το ΚΚΕ, από την "φράξια" ενάντια στον Μαυρίκο, την ΚΟΕ ή την ΑΡΑΝ τι θα καταλάβαινες"πολιτικά" και όχι "κατινίστικα" ή  "ασφαλίτικα"παραπάνω;

από παρατήρηση 20/11/2007 6:18 μμ.


Θα ήθελα απλά να ξέρω ποιά είναι αυτή η οργάνωση που δίνει το ελεύθερο στα μέλη της να μεταφέρουν τις εσωτερικές τους συζητησεις-δράσεις στο διαδίκτυο για κουβέντα (εκτός κι αν είσαι στο ΚΚΕ οπότε άστα, καταπίεση μέχρι να πάρεις το πάνω χέρι και να φέρεις την γκλασνοστ...). Μάλιστα καλό θα είναι να μάθουν (αν δεν το ξέρουν) και τα μέλη αυτής της οργάνωσης ότι σε περίπτωση διαφωνίας ή μειοψηφίας, μπορούν να έρθουν εδώ να το κουβεντιάσουμε όλοι μαζί!

Πέραν όμως αυτών, μου κάνει εντύπωση που μιλάς για Κατινισμό και Ασφαλίτικη λογική!
Δηλαδή υποψιάζεσαι ότι μπορεί να είναι Κατινίστικο και Ασφαλίτικο το να λέει κανείς το όνομα της οργάνωσής του (και ζητάς εξηγήσεις και διευκρινήσεις για να το πεις), και δεν υποψιάζεσαι ότι μπορεί να είναι κατινίστικο και ασφαλίτικο να λέει τι συζητάνε μέσα σε αυτή την οργάνωση ή...κόμμα;!;!;!;;;
Άμα είναι έτσι, τότε να ερχόμαστε εδώ και (χωρίς φυσικά να λέμε ονόματα οργανώσεων- πράξη Κατινίστικη/Ασφαλίτικη) να λέμε τα πάντα για το εσωτερικό τους!!
Θα αποτελέσει πραγματική τομή για τη δημοκρατία και της διαφάνεια!!!! Ο Παπανδρέου θα σκίζει τα πτυχία του περί "συμμετοχικής δημοκρατίας"!!!

Τό 'χετε χάσει εντελώς μου φαίνεται...

από κομματικός 20/11/2007 6:44 μμ.


Aν το κόμμα έχει τέτοιους «φίλους» σαν τον «παρατήρηση» τι να τους κάνει τους εχθρούς! Η χαφιεδολογία, η πρακτορολογία και η  προβοκατσιολογία  έχουν την ιστορία τους στο κόμμα. Όποιος είναι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια λέει.

Δυστυχώς εσωτερική δημοκρατία δεν υπάρχει στο κόμμα. Ούτε όμως φράξιες μπορούν συγκροτηθούν με βάση πολιτική πλατφόρμα, γιατί απλά δεν μπορεί να υπάρξει πολιτική διαπάλη, αλλά μόνο οργανωτική διαπάλη ανάμεσα σε προσωποπαγείς ομάδες. Επίσης, «πολιτική πλατφόρμα» μπορούσε υποθετικά να υπάρξει μόνο ως στοιχείο εσωτερικής συγκρότησης κάποιας ομάδας ή φράξιας. Υποθετικά μόνο και όχι πραγματικά, γιατί δεν θα μπορούσε με κανένα τρόπο να δημιουργήσει «πολιτικά» αποτελέσματα εντός του κόμματος, και επομένως θα ήταν ματαιοπονία. Γι’ αυτό οι σύντροφοι που κάποιες φορές διαφωνούν σε ένα θέμα ή έχουν μια διαφορετική άποψη σε κάποιο άλλο, αυτή η αντίθεση δεν μπορεί να επιλυθεί με δημιουργικό και συνθετικό τρόπο. Συνήθως, οι σύντροφοι που έχουν τέτοιες ανησυχίες αποστασιοποιούνται, ή αποχωρούν αν δεν έχουν ..ήδη διαγραφεί.

Αυτές οι αντιδράσεις, είναι πολύ δύσκολο να αποκτήσουν συλλογικά χαρακτηριστικά. Ακόμα και η περίπτωση του ΝΑΡ, κυρίως στηρίχτηκε σε μια αυθόρμητη αντίδραση και δεν έγινε σε εφαρμογή κάποιου πολιτικού σχεδιασμού που ανταποκρίνονταν σε κάποια πολιτική πλατφόρμα. Η «διαφωνία», από την οποία προέκυψε το ΝΑΡ,  αφορούσε μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή του κόμματος. Δεν συγκροτούσε καμιά «πολιτική πλατφόρμα» που να δικαιολογεί οργανωτική ρήξη. Εξάλλου, οι σύντροφοι που έφυγαν τότε, ακόμα και σήμερα αναζητούν μια «ταυτότητα» αλλά ακόμα δεν την έχουν βρει.

Οι πιο σημαντικές περιπτώσεις, είναι αυτές που προκύπτουν από διαφορές που σχετίζονται με την ανάπτυξη και την πορεία του μαζικού κινήματος, και όχι από διαφορές και ανταγωνισμούς που αναπτύσσονται ανάμεσα στους τυφλοπόντικες των κομματικών γραφείων και του μηχανισμού. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Χρήστος Κορτζίδης, και εκεί είχε πραγματικό πρόβλημα το κόμμα. Δυστυχώς όμως μέχρι εκεί φτάνει το πράγμα. Το κόμμα δεν μπορεί πια να αλλάξει μέσα από κάποια εσωτερική διαδικασία, μάλλον θα καταρρεύσει όπως τα καθεστώτα του υπαρκτού σοσιαλισμού. Και πότε θα συμβεί αυτό; Όταν ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράψει εκλογική δύναμη μεγαλύτερη από το κόμμα. Θα διαλυθεί; Όχι, όπως εξάλλου δεν έχει διαλυθεί και το ΚΚΕ μ-λ.  

από παρατήρηση 20/11/2007 7:39 μμ.


Οκ, είναι το τελευταίο που γράφω μόνο και μόνο επειδή προκάλεσε ο "κομματικός" και φεύγω από αυτή την πραγματικά ηλίθια συζήτηση (θα είχα φύγει ήδη, αλλά δυστυχώς είδα την ερώτηση του "πολιτιστικού"):

Λέει ο "κομματικός": "Το κόμμα δεν μπορεί πια να αλλάξει μέσα από κάποια εσωτερική διαδικασία...μπλα μπλα"
Εγώ αν το έλεγα αυτό θα έφευγα από τις εσωτερικές διαδικασίες και δεν θα τις μετέτρεπα σε εξωτερικές.
Εσύ πάλι μένεις, βγάζεις "αποκαλύψεις" τύπου Αυριανής και προβλέπεις ότι το ΚΚΕ θα κατατροπωθεί απ' το ΣΥΡΙΖΑ που έχει "δυναμική". Κι αυτό το βγάζεις φαντάζομαι από τη δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ στα συνδικάτα, από τις χιλιάδες λαού που μαζεύει κάθε φορά στη ΓΣΕΕ, από την τρομακτική του δύναμη στους φοιτητές, στους εργαζόμενους κλπ., από την τρομερή δυναμική του Κοινωνικού Φόρουμ ή ακόμη καλύτερα από την φοβερή ήττα του 8,1%.

Κατά τη γνώμη μου λοιπόν ότι κι αν γίνει είσαι ΜΕΓΑΛΟΣ καραγκιόζης και αυτό είναι δέσμευση, από ένα εχθρό του κόμματος. Μείνε λοιπόν "κομματικέ" και μοιράσου τα όνειρά σου με τον Παπαδημούλη. Το έχουν κάνει κι άλλοι "επαναστάτες".

Συγνώμη για τους χαρακτηρισμούς και γειά σας.

Ρε, «παρατήρηση» μήπως είναι σκέτη ..«επιτήρηση»; Λοιπόν, σου λέω ότι είμαι μέλος του ΚΚΕ, αλλά και μέλος μιας φράξιας που έχει δυνάμεις στην ΚΝΕ αλλά και στο κόμμα. Κανόνες συνωμοτικότητας - σε πληροφορώ - ότι έχουμε, και δεν κινδυνεύουμε από το τι γράφεται εδώ και αλλού. Δεν φοβόμαστε από τέτοιου τύπου αντιπαραθέσεις που γίνονται στο indymedia, είναι γελοίες σε σχέση με το τι γίνεται στο κόμμα, ιδιαίτερα τον τελευταίο καιρό. Όμως, στο κόμμα είμαστε πολύ προσεκτικοί και έχουμε οργανώσει πανελλαδικό δίκτυο. Το πιο σημαντικό συνωμοτικό μέτρο δεν είναι οι μπαταρίες στα ..κινητά τηλέφωνα, αλλά η επιλογή των μελών που βάζουμε στη φράξιά μας. Μέχρι να γίνει το συνέδριο του κόμματος, έχουμε αποφασίσει να κάνουμε δημόσια κριτική με τον τρόπο και την θεματολογία που επιλέγουμε εμείς. Αν είναι πράγματι δυνατές και πιο πειστικές οι θέσεις μας, οι απόψεις μας και η κριτική που κάνουμε, θα έχουμε κάτι κερδίσει. Η δύναμή μας πιστεύουμε ότι βρίσκεται στην υπεροχή των θέσεων και των αντιλήψεών μας και όχι στον οργανωτικό έλεγχο των μηχανισμών. Όμως, επιλέγουμε αυτό τον τρόπο της «πολιτικής συγκρότησης» ως αναγκαστική επιλογή απέναντι στις πρακτικές της ηγετικής ομάδας της Αλέκας.

 Λοιπόν, τι έγινε, με πίστεψες; Είσαι σίγουρος ότι σου λέω αλήθεια ή σε δουλεύω χοντρά; Όλη την αλήθεια σου λέω ή την μισή; Θα με «καταγγείλεις» στον λαό και το κόμμα ως φραξιονιστικό σκουλήκι;  Θα ζητήσεις από τη Σ.Ο. να μην μου επιτρέπει να γράφω;

 Υ.Γ. Αυτά που γράφω παραπάνω - είτε αλήθεια είναι, είτε ψέματα – στην πραγματικότητα δεν αφορούν κανένα παρά τον μηχανισμό της Αλέκας. Όποιος άλλος έχει αγωνία για να τα επαληθεύσει, ας πάει καλύτερα στον ψυχίατρο. Δεν υπάρχει άλλη λύση….

από Βελονιστής 21/11/2007 8:28 πμ.


…ακόμα και με την «μορφή» που διεξάγεται στο εσωτερικό του κόμματος. Κανένας μηχανισμός, είτε «κρατικός» είτε «επαναστατικός» δεν είναι αυτονομημένος σε τελική ανάλυση από την ταξική πάλη. Αυτό το ζήτημα δεν πρέπει να το βλέπουμε απλουστευτικά, ότι δηλαδή η έκβαση της ταξικής πάλης στο εσωτερικό του κόμματος κρίνεται από μόνο από την έκβαση της διαπάλης φραξιών ή ομάδων στο εσωτερικό του. Κυρίως κρίνεται από τα αποτελέσματα που δημιουργεί λειτουργία του κόμματος στα ζητήματα που προσδιορίζουν τα γενικά πλαίσια της συγκυρίας της ταξικής πάλης. Αν σας φαίνονται κινέζικα αυτά, θα τα πω στην κνίτικη γλώσσα, που την καταλαβαίνουν πιο πολλοί:  Ανάμεσα στον Παπαδημούλη και την Κανέλλη, δεν θα διάλεγα κανένα, όμως με τον Παπαδημούλη σε μερικά ζητήματα μπορεί να συμφωνήσω, όπως για τον διαχωρισμό εκκλησίας και κράτους, στον πόλεμο ενάντια στον εθνικισμό, στη προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στη λογική ότι στο εργατικό κίνημα πρέπει οι συνδικαλιστικές του οργανώσεις να μην χειραγωγούνται από τα πολιτικά κόμματα. Με την Κανέλλη στο μόνο ζήτημα που μπορώ να συμφωνήσω είναι το ζήτημα του ..τσιγάρου!..   Και τώρα, για όσους δεν κατάλαβαν τα κνίτικα, θα κάνω μετάφραση στα νεοελληνικά: Η ταξική πάλη «εσωτερικεύεται» στο ΚΚΕ σε βάρος του λαϊκού παράγοντα, από την γενικότερη τοποθέτησή του με το μπλοκ του αστισμού. Αυτό όμως το ζήτημα δεν θα το αναλύσω.

 Υ.Γ. Για όσους ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τις ..ανατριχιαστικές λεπτομέρειες και την οξύτητα που μπορεί να έχει η διαπάλη στο εσωτερικό του ΚΚΕ, συμφωνώ με ένα προηγούμενο, ότι χρειάζονται γιατρό. Αν δεν προτιμούν τον ψυχίατρο, για την περίπτωσή τους υπάρχει και ο …βελονισμός. Είναι επίσης αποτελεσματικός και για όσους έχουν το σύνδρομο της καταδίωξης και βγάζουν τις μπαταρίες από τα …κινητά τους όταν τους μιλά ο καθοδηγητής τους…


Ψεμματάκια λες πάλι.

Θέλεις να αφορούν όλους, γι αυτό και βγαίνεις και μιλάς δημόσια, γι αυτό και έχετε αποφασίσει "δημόσια κριτική" κλπ. κλπ. Αν ήθελες απλά να απευθυνθείς στο "μηχανισμό της Αλέκας" ανώνυμα, είχες ένα σωρό τρόπους. Εκείνο που σε ενδιαφέρει όμως είναι να σε διαβάσουμε εμείς, εκείνο που σ' ενδιαφέρει είναι να σπεύσουν εδώ μέσα οι διάφοροι καλοθελητές που ούτε το όνομα της οργάνωσής τους δεν τολμούν να πουν δημοσίως, για να σε στηρίξουν. Το κόμμα σου (αν υποθέσω ότι είσαι στο ΚΚΕ) ουσιαστικά το θεωρείς εχθρό και ζητάς τη βοήθεια των ανώνυμων "φίλων" σου για να δημιουργήσεις ντόρο και να σηκώσεις σκόνη.

Όσο για τις "απόψεις", είναι χαρακτηριστικό ότι παρόλες τις συνεχείς "παρεμβάσεις" εδώ μέσα, μια πολιτική κουβέντα δεν έχετε αρθρώσει. Όλο ονόματα, "σταλινικές δίκες" και παρλαπίπες τύπου μεσημεριανάδικων. Κόσμο λοιπόν δεν έχετε (φαίνεται αυτό απ' αυτά που κάνετε), οι "θέσεις" σας είναι άσε να μη πω, ο μόνος ρόλος που σας απομένει είναι αυτός των διαδικτυακών καραγκιόζηδων.

Όσο για σένα με τις αναλύσεις για την "ταξική πάλη" που τις μεταφράζεις και στα "κνίτικα", θα είσαι φαντάζομαι ένας από αυτούς που δεν έχει ακόμη αναγνωρίσει η Ελληνική κοινωνία την τεράστια προσφορά τους και η βαθιά τους σκέψη περιορίζεται από τα τείχη της παρέας του. Κι έτσι δεν έχεις πείσει ακόμη πολλούς ότι η τα πολιτικά κόμματα θα πρέπει να είναι μακρυά από το συνδικαλιστικό κίνημα....

Υγ: Συγνώμη δεύτερη φορά για την (πολλαπλή) αναντιστοιχία μου, αλλά με τρώνε τα δάκτυλά μου όταν διαβάζω τέτοια ανέκδοτα. Όσο για τις μπαταρίες που κολλήσατε όλοι σας (όπως κολλάτε σε όλα τα εξόχως πολιτικά ζητήματα!), για κάντε ένα γκάλοπ στο ΣΥΡΙΖΑ και τα ξαναλέμε.

από Κατίνα 21/11/2007 11:02 πμ.


Ρε, τι ρατσισμός είναι αυτός ενάντια στις "Κατίνες"! Όταν τα διαβάζετε κουφάλες από τα "παραπολιτικά" του αστικού τύπου δεν έχετε πρόβλημα. Και μην μου πείτε ότι όλοι εδώ δεν ξέρετε ότι ο επόμενος γραμματέας του ΚΚΕ θα είναι ο ...Κουτσούμπας! Από που το μάθατε; Σας το ..σφύριξε ο κολλητός σας στο κόμμα; Πόση υποκρισία κρύβεται στην αγανάκτησή σας  απέναντι σε κανένα δυσαρεστημένο κουκουές που πιθανόν να έχει γράψει και καμία μαλακιούλα εδώ.
Όμως καμία Κατίνα δεν μπορείτε να κοροϊδέψετε: σιγά μην πιστέψουμε ότι είναι και ...ανένταχτοι αυτοί που υποστηρίζουν το ΚΚΕ, εδώ πέρα! Τι λένε, μόνο στο indymedia υπάρχει σε αφθονία αυτό το φρούτο του "ανένταχτου ΚΚΕδα". Παραέξω, όλοι ενταγμένοι είναι και καμιά φορά κρατάτε και κανένα καδρόνι. Γιατί το κρατάνε δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω!


Απ' τον «Ριζοσπάστη» στον δέκατο όροφο του Περισσού

Το τηλεφώνημα που δέχθηκε το απόγευμα της περασμένης Τρίτης ο διευθυντής του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» Δ. Κουτσούμπας, ίσως αποδειχθεί καθοριστικό για την ανέλιξή του στην ιεραρχία του ΚΚΕ. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Μ. Μαΐλης: «Δημήτρη, θέλει να σε δει η Αλέκα», του είπε κι από το ύφος του ήταν σαφές ότι δεν επρόκειτο για μια από τις καθιερωμένες συναντήσεις της γραμματέως με κάποιο από τα στελέχη του Περισσού.

Το ραντεβού πραγματοποιήθηκε το πρωί της Τετάρτης και η γενική γραμματέας του ΚΚΕ φέρεται να τον προϊδέασε για τα επικείμενα: «Δημήτρη, η θητεία σου στην εφημερίδα τελείωσε, τώρα το κόμμα θα σε αξιοποιήσει σε άλλο πόστο» του είπε με χαμόγελο που δύσκολα ερμηνεύεται.

Ποιο θα είναι αυτό το πόστο; Οπως προεξοφλούν πολλοί στον Περισσό, ο Δ. Κουτσούμπας ήδη προβάρει το κοστούμι (τη φόρμα εργασίας, αν θέλετε) του νέου γραμματέα του κόμματος, το οποίο θα κληθεί να φορέσει επισήμως όταν η Αλέκα Παπαρήγα αποφασίσει να αφήσει τη θέση της, αρκούμενη στον τίτλο της προέδρου του ΚΚΕ και κρατώντας μόνο την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του κόμματος.

Στο ερώτημα «πότε θα γίνει αυτό», η απάντηση είναι μάλλον αναμενόμενη: «Στο συνέδριο του κόμματος, την άνοιξη, και αφού η Αλέκα βεβαιωθεί ότι το κόμμα παραμένει και θα διατηρηθεί "καθαρό", με σαφές ιδεολογικό στίγμα, χωρίς την ύπαρξη τάσεων, χωρίς γκρίνιες και μουρμούρες και -προφανώς- σταθερά προσανατολισμένο στον σοσιαλισμό».

Από την πλευρά του, ο νέος ισχυρός άνδρας του Περισσού πολύ δύσκολα θα διαψεύσει τις προσδοκίες της Αλέκας. Εχει δώσει εξετάσεις ότι θα ακολουθήσει τα βήματά της χωρίς κλυδωνισμούς και, κυρίως, «χωρίς ανοίγματα στη σοσιαλδημοκρατία και τους συνοδοιπόρους της». Ηδη, άλλωστε, ο Δ. Κουτσούμπας έχει αρχίσει να αποκτά και διεθνή εμπειρία και να αναπτύσει σχέσεις με «αδελφά» κόμματα.

Και, αν μέχρι το πρόσφατο παρελθόν προσόν για τον γραμματέα του ΚΚΕ αποτελούσε η γνώση της ρωσικής γλώσσας , ο Δ. Κουτσούμπας έχει μπει σε ταχύρρυθμο πρόγραμμα εκμάθησης αγγλικών και γαλλικών. Μέχρι εδώ, όμως, οι «νεωτερισμοί». Το δώρο που πήρε από συντρόφους, μ' αφορμή την αποχώρησή του από τον «Ριζοσπάστη», ήταν (για να μην ξεχνιόμαστε) το «Κεφάλαιο» του Μαρξ, και μάλιστα στα γερμανικά, σε συλλεκτική έκδοση.
ΦΩΤΗΣ ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 18/11/2007

από Ματίνα. 21/11/2007 12:54 μμ.


Τα σενάρια για αλλαγή φρουράς



Αριστερά, ο διευθυντής του «Ριζοσπάστη» κ. Δ. Κουτσούμπας και, δεξιά, ο κ. Σπ. Χαλβατζής. Και οι δύο θεωρούνται από τα στελέχη που μπορεί να διαδεχθούν την κυρία Παπαρήγα στη θέση του γενικού γραμματέα του ΚΚΕ

Αμεσα αλλαγή «φρουράς» δεν αναμένεται στον Περισσό. Ωστόσο είναι αρκετοί εκείνοι που εκτιμούν ότι η γενική γραμματέας «σκέπτεται τη διαδοχή της και την προετοιμάζει». Οχι όμως πριν από τις εκλογές, όπου «θα ήθελε να οδηγήσει το κόμμα διασφαλίζοντας ένα καλό ποσοστό», αλλά «ενδεχομένως στην πορεία προς το 18ο συνέδριο». Κατά κανόνα ο γραμματέας αλλάζει πριν από το συνέδριο (είναι να γίνει το 2009) στην ΚΕ με πρόταση του απερχόμενου γραμματέα.

Αν και εφόσον δρομολογηθεί η διαδοχή στο ΚΚΕ, επικρατέστερη επιλογή της κυρίας Παπαρήγα φέρεται να είναι το μέλος του ΠΓ και διευθυντής του «Ριζοσπάστη» κ. Δ. Κουτσούμπας. Η ανάθεση σε αυτόν και του Τομέα Διεθνών Σχέσεων του κόμματος κρίνεται ότι έγινε σε αυτή την κατεύθυνση καθώς του διασφαλίζει διευρυμένο κύρος μέσω των διεθνών επαφών του με τις ηγεσίες κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων του κόσμου. Πρόκειται για στέλεχος της «γενιάς της διάσπασης» (από το 1991 μέλος του ΠΓ) που διαδέχθηκε στη διεύθυνση του «Ριζοσπάστη» τον παραγκωνισθέντα κ. Τ. Τσίγκα, πρώην μέλος του ΠΓ, ενώ δεν δίστασε να έλθει δημοσίως σε (θεωρητική) διάσταση με τον κραταιό κ. Γόντικα πριν από το 17ο συνέδριο για θέματα τακτικής και στρατηγικής. Θεωρείται ότι είναι ο «εκλεκτός» της κυρίας Παπαρήγα και ως εκ τούτου «ο πιθανότερος διάδοχός της».

Τα σενάρια μιλούν και για ενδεχόμενες άλλες «λύσεις». Σε αυτές συγκαταλέγουν και τον πανίσχυρο γραμματέα της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας κ. Δ. Αρβανιτάκη, μέλος του ΠΓ με άριστες πολιτικές και προσωπικές σχέσεις με τον κ. Γόντικα, τον άνθρωπο δηλαδή «που ελέγχει το κόμμα» και ο οποίος, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, «δεν θα έβλεπε με κακό μάτι» την ανάδειξη του κ. Αρβανιτάκη στο κορυφαίο πόστο.

Από εκεί και πέρα για τους γνωρίζοντες τα εσωκομματικά του ΚΚΕ σε επίπεδο σεναρίων «παίζει» και ο κ. Σπ. Χαλβατζής, στην περίπτωση που προκριθεί η ανάγκη για ένα πρόσωπο το οποίο «θα συσπειρώνει το κόμμα πάνω από μηχανισμούς». Πρόκειται για προβεβλημένο στέλεχος με μεγάλη εμπειρία και άνθρωπο με απόλυτη προσήλωση στην «κομματική γραμμή» αλλά και δεσμούς με τον «έξω κόσμο». Συγκαταλέγεται σε εκείνες τις κομματικές δυνάμεις που «ανησυχούν και προβληματίζονται» για την πορεία του ΚΚΕ αλλά "είναι με την πλάτη στον τοίχο"

Το ΒΗΜΑ, 03/12/2006 , Σελ.: A28

από Ματίνα. 21/11/2007 12:59 μμ.


Αναταράξεις στο ΚΚΕ  
Για πάρα πολλά χρόνια το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος δεν αντιμετώπιζε κρίσεις ηγεσίας και σχετικά προβλήματα. Οι αποφάσεις δεν λαμβάνονταν από το ίδιο, αλλά από τη Μόσχα, που έδινε το χρίσμα και τη γραμμή μέχρι και την ανάληψη της γενικής γραμματείας από τον Χαρίλαο Φλωράκη, το 1972.

Σε όλο το διάστημα, από την ίδρυσή του το 1918 μέχρι τη μεταπολίτευση, το παράνομο ΚΚΕ γνώρισε μόνο μία μεγάλη κρίση, το 1968, όταν κορυφαία μέλη του κόμματος που βρίσκονταν εντός Ελλάδος, αποχώρησαν και δημιούργησαν το ΚΚΕ εσωτερικού, ένα κόμμα στηριγμένο στα ευρωκομμουνιστικά πρότυπα της εποχής.

Η μεταπολιτευτική περίοδος σήμανε για το ΚΚΕ την κοινοβουλευτική του περίοδο. Νομιμοποιημένο από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, έλαβε μέρος σε όλες τις εκλογές και μετείχε σε όλα τα κοινοβούλια μέχρι και σήμερα. Η δεύτερη σημαντική κρίση ήρθε το 1990, με την ίδρυση του Συνασπισμού και τη συμμετοχή του ΚΚΕ σε αυτόν. Η αποχώρησή του από το ΣΥΝ, άφησε πίσω μια σειρά στελέχη, που ως τότε αποτελούσαν την αφρόκρεμα του κόμματος και ελπίδες για τη μελλοντική του πορεία, όπως η Μαρία Δαμανάκη και ο Μίμης Ανδρουλάκης.

Το Φεβρουάριο του 1991 τη γενική γραμματεία του ΚΚΕ ανέλαβε για πρώτη φορά γυναίκα: η Αλέκα Παπαρήγα. Εξελέγη από το 13ο συνέδριο του κόμματος, με 57 ψήφους, έναντι 53 του αντιπάλου της, Γ. Δραγασάκη. Ήταν προσωπική επιλογή του Χαρίλαου Φλωράκη και είχε στο πλευρό της το πιο συντηρητικό κομμάτι του κόμματος.

Παρέλαβε από τον Γρηγόρη Φαράκο, ο οποίος είχε διαφωνήσει κάθετα με την εκλογή της. Ομοίως, συγκρούστηκε με ιστορικά στελέχη για να υπερασπιστεί τις πιο ρηξικέλευθες επιλογές της σε επίπεδο εκλογικών συνεργασιών - όπως τη Λιάνα Κανέλλη και τον Κώστα Ζουράρι. Έχει δεχθεί σκληρή κριτική και οι επιλογές της έθεσαν εκτός κόμματος προσωπικότητες όπως ο Μήτσος Κωστόπουλος και ο Γιάννης Θεωνάς.

Παρ' ότι η Αλέκα Παπαρήγα δεν φαίνεται να απειλείται, τα σενάρια για τη διαδοχή στο ΚΚΕ έχουν αρχίσει να βλέπουν το φως της δημοσιότητας ήδη από το 2005. Σύμφωνα με αυτά, η κ. Παπαρήγα ετοιμάζει η ίδια την διαδοχή της, έχοντας ήδη ξεχωρίσει τρία έμπειρα κομματικά στελέχη, με επικρατέστερο το Δ. Κουτσούμπα. Μεταξύ τους δεν περιλαμβάνεται η Λιάνα Κανέλλη, αν και σε πολλές δημοσκοπήσεις εμφανίζεται ως εκλεκτή των ψηφοφόρων του κόμματος για τη διαδοχή
21/09/2007 ΣΚΑΥ

από Μπάρμπα Στρουμφ 21/11/2007 1:57 μμ.


Θα πάνε σε συνέδριο όπου ο Χαλβατζής θα έχει 15 χρεώσεις, ο Γόντικας άλλες 20 και, ω τι σύμπτωση!, ο Κουτσούμπας θα έχει μόνο τα διεθνή και άπειρο χρόνο να γίνει γραμματέας!

Φυσικά, αφού έχουν καθορίσει τις αρμοδιότητες από πριν!

Άρα ακόμα και να μην είσαι σίγουρος για τον Κουτσούμπα τι θα κάνεις; Να τραβήξεις τους άλλους από τις άλλες χρεώσεις; Και ποιος να πάει εκεί μετά;... Ο Κουτσούμπας;;; Άρα θέλεις δε θέλεις ο μηχανισμός έχει ψηφίσει για σένα.

Θα γράψει και ο Κουτσούμπας ένα κείμενο που θα μετριάζει τις αμφιβολίες Γόντικα στον επόμενο προσυνεδριακό και θα είμαστε νταξει, όχι όπως στο 17ο. Κάτι σαν την ομιλία της Παπαρήγα στην ΚΟΑ που έγλειφε τον Γόντικα ένα πράγμα.

από Αρχειο-φορέας 22/11/2007 8:50 μμ.


Μεταφέρω τον προβληματισμό ενός σ. που δημοσιεύτηκε Σάββατο 11 Μάη 1996 στον "Ρ", όχι γιατί συμφωνώ ή διαφωνώ με αυτά που γράφει, αλλά για να δείξω ότι τότε ακούγονταν και κάποιες "διαφορετικές" απόψεις. Σήμερα θα μπορούσαν να ακουστούν αυτά τα πράγματα στο κόμμα;


Τάξεις και επιφαινόμενα

Είναι αναμφίβολο ότι έχουν διεθνώς ωριμάσει τάχιστα οι αντικειμενικές προϋποθέσεις του σοσιαλισμού, επίσης ότι έχει ενταθεί εκρηκτικά η ανισομετρία της ανάπτυξης. Ομως ο οπορτουνισμός κυριαρχεί στο εργατικό κίνημα, κυρίως στις αναπτυγμένες χώρες, καθυστερώντας δραματικά την ωρίμανση των υποκειμενικών προϋποθέσεων της σοσιαλιστικής επανάστασης.

Ο Λένιν στον "Ιμπεριαλισμό", είχε συνδέσει τη δυνατότητα σχετικά μακρόχρονης επιβίωσης του ιμπεριαλισμού με την αντοχή του οπορτουνισμού, ο οποίος στηρίζεται σε προνομιούχες κατηγορίες εργατών, δηλαδή σε "ένα αστικό προλεταριάτο" (1). Δεν έχουμε λοιπόν, κάποια απρόβλεπτη εξέλιξη, αλλά προσωρινή αδυναμία του κομμουνιστικού κινήματος να νικήσει τον οπορτουνισμό, διεθνώς και εδώ.

Επειδή η δημιουργία εργατικής αριστοκρατίας είναι γενική τάση, δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε εξαφάνιση του οπορτουνισμού, χωρίς ιδεολογικοπολιτικό αγώνα. Η αντιμετώπισή του είναι ένα σύνθετο πρόβλημα στρατηγικής και τακτικής, απαιτεί βαθιά και συγκεκριμένη επιστημονική ανάλυση της κίνησης της κοινωνίας των τάξεων και των στρωμάτων τους και κομματική οικοδόμηση υψηλής ποιότητας.

Το βέβαιο είναι ότι ο οπορτουνισμός δεν αντιμετωπίζεται με νηστεία και προσευχή, με το "να 'χουμε τα μάτια μας ανοιχτά μήπως και μας παραπλανήσει" ως άλλος σατανάς. Ακόμα περισσότερο, ο οπορτουνισμός δεν αντιμετωπίζεται με την κατάργηση του πρώτου σταδίου του ενιαίου επαναστατικού προτσές, με την "επαναστατικοποίηση" του Προγράμματος με τη θέση: "Η επαναστατική αλλαγή στην Ελλάδα θα είναι σοσιαλιστική".

Η μεταβολή αυτή, αναπόφευκτα, υποβαθμίζει σε τακτικό στόχο το θολό πια αντιμονοπωλιακό, αντιιμπεριαλιστικό μέτωπο και την αντίστοιχη αινιγματική κυβέρνηση, που δε θα είναι επαναστατική, αλλά "...θα ανταποκρίνεται στις λαϊκές προσδοκίες, στο βαθμό που θα παραμένει συνεπής στους προσανατολισμούς της...", δηλαδή θα είναι σωστή στο βαθμό που θα είναι σωστή!

Ηδη, σε ορισμένα σημειώματα έχει αποδειχτεί αυθαίρετη και αναιτιολόγητη η εγκατάλειψη του ενιαίου επαναστατικού προτσές σε δύο στάδια του 10ου Συνεδρίου. Καμιά ανάλυση δεν αποδεικνύει ότι η στρατηγική αυτή ήταν λαθεμένη ή είναι πια ανεπίκαιρη.

Το Σχέδιο Προγράμματος εκτιμά ότι ο καπιταλισμός αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις, αξιοποιώντας την επιστημονικοτεχνική επανάσταση (ΕΤΕ), ενώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο (2). Φρενάρει την ΕΤΕ όλο και περισσότερο, καταστρέφοντας, θάβοντας ή στρεβλώνοντας τα επιτεύγματά της. Παράλληλα, το Σχέδιο διαπιστώνει ότι ο ιμπεριαλισμός καταστρέφει παραγωγικές δυνάμεις, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση του και να αυξήσει τα κέρδη.

ΑΡΑ, Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΙΝ;

Η έχουν καταργηθεί οι αντικειμενικοί νόμοι κίνησης της κοινωνίας και έχουμε μια μονοπωλιακή καπιταλιστική "σχεδιοποίηση" χωρίς ουσιαστικά εμπόδια, ή ο καπιταλισμός διατηρεί τον προοδευτικό χαρακτήρα, που είχε πριν δύο αιώνες. Σαν η καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων να μην είναι συνέπεια της όξυνσης της αντίθεσης των παραγωγικών δυνάμεων με τις παραγωγικές σχέσεις, αλλά μόνο σκόπιμη, "πονηρή" πολιτική των μονοπωλίων.

Υπάρχει κενό στην εκτίμηση για την κυρίαρχη αντίθεση της εποχής μας, η ανάλυση παρουσιάζει αδυναμία στον τομέα της διάταξης των κοινωνικών δυνάμεων και την πάλη τους στο σύγχρονο κόσμο, θεωρώντας αρκετή την αναφορά στην όξυνση της βασικής αντίθεσης κεφαλαίου - εργασίας, ενώ στρέφεται κυρίως στο πολιτικό επίπεδο. Αγνοείται, χωρίς να έχει αναιρεθεί, η θεωρία του αδύνατου κρίκου του ιμπεριαλισμού.

Και οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας κρίνονται μόνο με βάση την πολιτική που σε τελευταία ανάλυση εξυπηρετούν (Εκθεση Δράσης σελ. 10) ΚΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ.

Μπορεί ένα κόμμα να εκπροσωπεί με τη μονοπωλιακή αστική τάξη, μεσαία στρώματα, την εργατική αριστοκρατία, τμήματα της αγροτιάς και απλώς να σύρει στρώματα σαν και αυτά στην πολιτική των μονοπωλίων, με προσδοκία μεγαλύτερου μεριδίου στη διανομή της υπεραξίας.

Είναι μέγιστο λάθος να αγνοείται η διαφορά ενός τέτοιου κόμματος, με ένα κόμμα που εκπροσωπεί κοινωνικά τη μονοπωλιακή ολιγαρχία και απλώς συσπειρώνει εκλογικά άλλα στρώματα και τμήματα της εργατικής τάξης. Αλλωστε και το κόμμα μας, όταν σε διάφορες εποχές σύρθηκε σε οπορτουνιστικές θέσεις, αντικειμενικά, εκπροσώπησε πολιτικά άλλες κοινωνικές δυνάμεις, κυρίως μικροαστικές και όχι την εργατική τάξη. Η ταύτιση της πολιτικής γραμμής με την κοινωνική εκπροσώπηση είναι αντιδιαλεκτική, αγνοεί την πολυπλοκότητα και τη μεταβλητότητα των κοινωνικοπολιτικών διαδικασιών.

Ετσι, συρθήκαμε σε συνεργασίες χωρίς αρχές, κυρίως με το ΠΑΣΟΚ, λόγω του προγράμματός του και τώρα που ο οπορτουνισμός έχει κυριαρχήσει στη χώρα, κάνουμε "κομματικές" παρατάξεις και ψηφοδέλτια σε όλους αδιακρίτως τους χώρους.

Η συζήτησή μας, επειδή λείπει η κοινωνική ανάλυση των κομμάτων, μένει στα επιφαινόμενα, συγχέει συχνά τα επίπεδα των κομματικών ηγεσιών με τις παρατάξεις, ακόμα και στο μικρότερο σωματείο και διαιρεί το κόμμα με βάση δύο υποτιθέμενες στάσεις: τη "ρεαλιστική" και την "επαναστατική".

Οταν το κόμμα δυσκολεύεται να αναλύσει το κύριο ζήτημα, τις κοινωνικές δυνάμεις και την πορεία της ταξικής πάλης, ο κίνδυνος της φραξιονιστικής πάλης χωρίς αρχές αυξάνει, ανεξάρτητα αν πρόκειται για φραξιονισμό που μειοψηφεί ή πλειοψηφεί. Η πλειοψηφία στις κομματικές κορυφές δεν είναι καθόλου δεδομένο ότι εκπροσωπεί τα αντικειμενικά κοινά συμφέροντα της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης.

Οι προτάσεις του Καταστατικού (βλέπε άλλο σημείωμα) και του Προγράμματος δείχνουν ότι η κομματική ηγεσία απομακρύνεται από την εργατική τάξη και την ιδεολογία της, όσο κι αν φραστικά επιδιώκει και ασφαλώς το μεγαλύτερο μέρος της επιθυμεί το αντίθετο. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την κομμουνιστική ανασυγκρότηση από τη στροφή στη βάση και την εργατική τάξη με εμπιστοσύνη. Η εργατική τάξη δεν πρόκειται να χαθεί, το ΚΚΕ δεν αποκλείεται. Και ας μη γελάσει κανείς χλευάζοντας. Τα τρανταχτά γέλια, που συνόδεψαν τους αντίστοιχους φόβους για τις σοσιαλιστικές χώρες (3), είχαν σαν αντίλαλο τον πάταγο της πτώσης τους (κατάρρευσης ή ανατροπής, αλήθεια, τι σχολαστικός καυγάς πάλι για τα επιφαινόμενα!).

ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΞΙΟΠΙΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ. Οσο δε θα έχουν αποσαφηνιστεί οι κοινωνικές αιτίες του κατά καιρούς οπορτουνισμού του (Λίβανος - Γκαζέρτα - Βάρκιζα, χειροκροτήματα κάθε καμπής του ΚΚΣΕ και της περεστρόικα μέχρι τέλους), δε θα μπορεί να πείσει την εργατική τάξη. Η ατομική αυτοκριτική είναι πολύ δημοφιλής στις γραμμές μας. Η συλλογική αυτοκριτική του κόμματος ποτέ δεν έφτασε το μαχαίρι στο κόκαλο. Δε βρήκα πουθενά αναφορά του Λένιν στην ατομική αυτοκριτική ως κομματική λειτουργία! Ισως θεωρούσε ότι έτσι θα μετατρεπόταν μια βασική λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης σε συμβατική τελετουργία. Αντίθετα, πάντοτε προέτρεπε σε αυτοκριτική του κόμματος μπροστά στην εργατική τάξη και δημόσια. "Δεν πρέπει να κρύβουμε τα λάθη μας μπροστά στον εχθρό. Οποιος το φοβάται αυτό δεν είναι επαναστάτης", έλεγε προς το 3ο Συνέδριο της ΚΔ (4).

Η κριτική ανάλυση της ιστορίας του κόμματος και η κριτική του ευρωπαϊκού σοσιαλισμού είναι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Αντιμετωπίζονται και οι δύο, όχι ως αποτέλεσμα της ταξικής πάλης, αλλά κυρίως ως αποτέλεσμα της δράσης προδοτών, πρακτόρων και εξωτερικών επεμβάσεων.

Ετσι, έμειναν αναπάντητα από τα κομματικά όργανα και σώματα τα θεμελιακά ερωτήματα: Ποιας τάξης οι πολιτικοί εκπρόσωποι πήραν την πολιτική εξουσία στην πρώην Σοβιετική Ενωση, τι εκπροσωπεί ταξικά η έμφαση στον ειρηνικό δρόμο, τι λέμε σήμερα γι' αυτό, ποιας τάξης τα συμφέροντα προώθησαν οι Συμφωνίες του Λιβάνου και της Γκαζέρτας και άλλα;

Ο Λένιν έλεγε ότι, σε περιόδους ανόδου, το κόμμα πρέπει να μιλάει γαλλικά, τη γλώσσα της εξέγερσης, σε περιόδους κάμψης γερμανικά, τη γλώσσα της λογικής. Εμείς τι γλώσσα μιλάμε σήμερα;

(1) Β. Ι. Λένιν, "Απαντα" ΣΕ Τόμος 27, σελ. 411 - 412 και 432.

(2) Βλ. και MONDE DIPLOMATIQUE αφιέρωμα στην οικονομία, Φεβρ. 93,

Αθήνα.

(3) Βλ. Υλικά 9ης Συνδιάσκεψης της ΚΟΑ Φεβρ. 90, Εκδ. ΚΟΑ, σελ. 54.

(4) Β. Ι. Λένιν. "Απαντα" ΣΕ Τόμος 44, σελ. 33.

ΧΡΗΣΤΟΣ Σ. ΣΕΛΙΑΝΙΤΗΣ

από Κουτσουμπικός 22/11/2007 9:43 μμ.


Ο Λένιν έλεγε ότι, σε περιόδους ανόδου, το κόμμα πρέπει να μιλάει γαλλικά, τη γλώσσα της εξέγερσης, σε περιόδους κάμψης γερμανικά, τη γλώσσα της λογικής. Εμείς τι γλώσσα μιλάμε σήμερα;

Ο σ. Κουτσούμπας ήδη κάνει ταχύρρυθμα μαθήματα εκμάθησης της Γαλλικής γλώσσας, ενώ με το δώρο που του έκαναν κατά την αποχώρηση από το "Ρ" (συλλεκτική έκδοση του Κεφαλαίου του Μαρξ, στα Γερμανικά) έχει αποφασίσει να μάθει και Γερμανικά.

Με τη λαμπρή καθοδήγηση του σ. Κουτσούμπα το Κόμμα θα οδηγηθεί στην Ιθάκη της λαϊκής εξουσίας, χωρίς κλυδωνισμούς, παιρνώντας το μέσα από της συμπληγάδες του οπορτουνισμού και ρεβιζιονισμού, διαμορφώνοντας τον επαναστατικό λόγο του Κόμματος, ώστε  να ανταποκρίνεται κατάλληλα και στη "φουσκοθαλασσιά" και στη "μπουνάτσα" του λαϊκού κινήματος.

 

από αναρχοκαταναλωτης 22/11/2007 10 μμ.


αλλά μέ τόν ιστορικό-δημοσιογράφο τι έγινε τελικα ?

από Αρχειο-φορέας 22/11/2007 10:32 μμ.


Πηγή: "Ρ", Παρασκευή 13 Οχτώβρη 2000

Μετρώντας 1.200 λέξεις κάθε 4 χρόνια

Οτρόπος με τον οποίο διεξάγεται η συζήτηση στο Κόμμα μας θεωρείται ότι αποτελεί μια από τις αρχές λειτουργίας του. Ομως αυτές οι «αρχές» δεν παραδόθηκαν σε κάποιο όρος Σινά πάνω σε πέτρινες πλάκες. Είναι προϊόν του επιστημονικού σοσιαλισμού, εξελίχθηκαν και διαμορφώθηκαν σε συγκεκριμένες συνθήκες και πρέπει να υπόκεινται σε διαρκή έλεγχο και κατά εποχές σε αναθεώρηση.

Η καταστροφή του υπάρξαντος σοσιαλισμού, αλλά και η μείωση (έως εξαφάνιση) της δύναμης των ΚΚ διεθνώς, που εξελίχθηκε κατά τις τελευταίες 3-4 δεκαετίες του 20ού αιώνα, αποδίδεται εκτός των άλλων και στην παραβίαση των αρχών λειτουργίας των κομμάτων. Επειδή όλα αυτά τα χρόνια θεωρούσαμε ότι τα περισσότερα από τα κόμματα (και αυτά που ήταν στην εξουσία) τηρούσαν σε γενικές γραμμές τις «αρχές», ανακύπτει το ερώτημα: Το πρόβλημα γεννήθηκε από την παραβίαση των «αρχών» ή μήπως από την εφαρμογή τους; Δηλαδή επειδή εφαρμόστηκαν αρχές που ήταν από κάποιες απόψεις λανθασμένες, ή επειδή οι αρχές έγιναν «πάγιες» και δεν προσαρμόστηκαν στις εξελισσόμενες συνθήκες των κοινωνιών;

Η αστική τάξη κάνει έρευνα και συζητάει, εμείς; Η αστική τάξη διεξάγει στη χώρα μας και διεθνώς επιστημονική έρευνα σε όλους τους τομείς. Διεξάγει δημόσιο διάλογο για πλήθος επιστημονικοτεχνικών και κοινωνικών ζητημάτων. Στα πανεπιστήμια, τα ερευνητικά κέντρα, σε διάφορα συμβουλευτικά κρατικά και διακρατικά όργανα, στα πλαίσια μεγάλων δημόσιων και ιδιωτικών επιχειρήσεων, στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Προσπαθεί να συνεργάζεται μ' αυτούς που την αμφισβητούν, μαθαίνει από τους αντιπάλους της.

Η δική μας έρευνα

Τα μέλη του Κόμματος για δεκαετίες διάβαζαν σχεδόν αποκλειστικά κομματικά πολιτικά βιβλία και άρθρα, ελληνικά και ξένα (ακόμα και λογοτεχνικά). Ορισμένα στελέχη διάβαζαν βιβλία γραμμένα από «... ταξικούς αντιπάλους, αναθεωρητές, αποστάτες, πρώην μέλη του ΚΚΕ....» (1) κλπ. Κατά κανόνα όμως διάβαζαν αυτά τα βιβλία με μόνο σκοπό να «αποκαλύψουν» την αντιδραστικότητά τους και να «δώσουν επιχειρήματα» πολεμικής στα μέλη του Κόμματος και τους οπαδούς. Τα κομματικά βιβλία διαβάζονταν κατά κανόνα άκριτα, θεωρούνταν ότι αντιπροσώπευαν την Αλήθεια. Η κριτική αφορούσε τους άλλους (συνήθως μηδενιστική). Με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζονταν οι «ενοχλητικές» μαρτυρίες εξωκομματικών, ακόμα και συντρόφων που είχαν ζήσει στις χώρες του υπάρξαντος σοσιαλισμού. Θεωρούνταν ψεύδη αποστατών, ανθρώπων που «κουράστηκαν», «υποκειμενισμοί», «γενικεύσεις» ειδικών περιπτώσεων ή περιθωριακών φαινομένων (όπως π.χ. για τη μαύρη αγορά συναλλάγματος). Κάθε επιστημονική μελέτη, κάθε πηγή πληροφόρησης που δεν ταυτιζόταν με την κομματική θέση κινδύνευε να θεωρηθεί συλλήβδην εχθρική και να κατακεραυνωθεί, ιδιαιτέρως αν προερχόταν από την υπόλοιπη Αριστερά. Ισως ο μόνος Αμερικανός πολιτικός συγγραφέας που έχει διαβαστεί από τα μέλη του Κόμματος να είναι ο Τζον Ριντ. Ο Σουίζι, ο Μπαράν, ο Μπετελέμ, ο Ελενστάιν, ο Μαρκούζε, ο Πουλαντζάς, ο Μαντέλ, ο Ψυρούκης, ο Ντόιτσερ, ο Χόμπσμπάουμ, όπως και πλήθος άλλων, ίσως ακόμα και ο Λούκατς, αποτέλεσαν σκοτεινή περιοχή για το συντριπτικό ποσοστό των κομματικών μελών. Κυριάρχησε ένα κλίμα αυτάρκειας, υπεροψίας («ξέρουμε εμείς»), καχυποψίας για την «αίρεση», υποτίμησης της αστικής σκέψης και επειδή ο Λένιν το 1922 είχε γράψει ότι ο ιμπεριαλισμός είναι το τελευταίο στάδιο του καπιταλισμού, ένας καπιταλισμός που σαπίζει, ένας καπιταλισμός που πεθαίνει, τρέχαμε από το πρωί μέχρι το βράδυ σε συνελεύσεις, διαδηλώσεις και διαφόρων ειδών εξορμήσεις, κάνοντας ένα έργο τίμιο, αλλά από ποιοτική άποψη απολύτως ανεπαρκές, ενώ αναμέναμε τη θανάσιμη κρίση του. Περίπου το ίδιο εξακολουθούμε να κάνουμε και σήμερα, μόνο με μεγαλύτερες απορίες και αμφιβολίες.

Το Κόμμα, δείχνοντας δυσπιστία προς την έρευνα και τις διάφορες πρωτοπορίες, δυσκόλεψε τη σχέση του με τους διανοούμενους, σταδιακά τους έχανε και χάνοντάς τους μπήκε σε μια διαλεκτική φθοράς, έχανε όλο και περισσότερο τη δυνατότητα για επιστημονική έρευνα και μελέτη γενικότερα. Στα πλαίσια αυτά κοντεύει να φαίνεται φυσιολογικό στους νέους κομμουνιστές το να μην έχει το Κόμμα και πολλή σχέση με τους διανοούμενους και τους ανθρώπους της Τέχνης, κάτι δηλαδή που διεθνώς θα θεωρούνταν παράδοξο στα χρόνια του '60 (ως αψευδής έντυπη μαρτυρία για τη χώρα μας αρκούν και μόνο τα 146 τεύχη της «Επιθεώρησης Τέχνης» από το 1954 μέχρι το 1967).

Ο αυτοαποκλεισμός από ένα πολύ μεγάλο μέρος των προϊόντων της επιστήμης και της ανθρώπινης σκέψης γενικότερα, όπως και τομέων της καλλιτεχνικής δημιουργίας, δημιούργησε μια παραμορφωμένη εικόνα της πραγματικότητας και κατά συνέπεια μια τεράστια έκπληξη στο χώρο μας για τα συμβάντα του τέλους του 20ού αιώνα.

Η δική μας συζήτηση στο σύνολο του Κόμματος, η συζήτηση για ζητήματα θεωρίας και γενικής πολιτικής διεξάγεται κατά τις προσυνεδριακές περιόδους για δυο περίπου μήνες κάθε 4 χρόνια. Κατά το υπόλοιπο διάστημα διεξάγεται στις ΚΟΒ, άρα σε νησίδες, που επικοινωνούν μέσω της κομματικής δομής. Ομως η επιστημονική συζήτηση με διαμεσολάβηση (των οργάνων των οργανώσεων και της ΚΕ) δεν μπορεί παρά να είναι ελάχιστα αποδοτική (ακόμα λιγότερο σε ζητήματα Τέχνης). Επίσης διεξάγεται διάλογος σε επιτροπές παρά τα κεντρικά όργανα του Κόμματος. Ακόμα κι αν αυτές έχουν την καλύτερη δυνατή σύνθεση, κι αν υποθέσουμε ότι το Κόμμα συγκεντρώσει κάπου το σύνολο των μελών του που διαθέτουν κάποια επιστημονική και ιδεολογική κατάρτιση (ποιος ξέρει ποια είναι αυτά;), το σύνολο αυτό θα είναι αποκομμένο από το σώμα των κομματικών μελών, τους προβληματισμούς και τις εμπειρίες τους.

Η μόνη πραγματικά παραγωγική συζήτηση θα ήταν αυτή που θα γινόταν μπροστά σε όλο το Κόμμα, μπροστά στην εργατική τάξη, θα ήταν αδιάκοπη και δε θα είχε απολύτως κανέναν περιορισμό ως προς το περιεχόμενο. Το τεχνικό πρόβλημα του τρόπου διεξαγωγής επιδέχεται πολλές επιλύσεις. Οσο παραμένουμε μόνο στον προσυνεδριακό διάλογο, θα έχουμε ολοφάνερο μόνιμο μειονέκτημα επεξεργασιών απέναντι στην αστική τάξη. Ακόμα, επειδή τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει τη συζήτηση ανάμεσα σε σκεπτόμενους ανθρώπους, όπως είναι η μεγάλη πλειοψηφία των κομμουνιστών, αυτή θα συνεχίζεται άτυπα, δίπλα στα όργανα, μέσα από τις προσωπικές σχέσεις, θα παράγει ενοχές και συνενοχές, παρεξηγήσεις και φήμες, αδικαιολόγητες συμπάθειες και αντιπάθειες και όπως πάντα κατά διαστήματα «φράξιες» και διασπάσεις.

Η αυστηρή προειδοποίηση: «Σύντροφε, δε θα κάνουμε το Κόμμα λέσχη συζητήσεων ούτε ερευνητικό ινστιτούτο» σήμερα θα ηχούσε κωμικοτραγική. Μερικές λέσχες και ινστιτούτα έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στους στόχους τους από όση το Κόμμα μας στους δικούς του. Σίγουρα έχουν μεγαλύτερη από όση είχε το υπόδειγμά μας, το ΚΚΣΕ, που η πενιχρή συμβολή του στον επιστημονικό σοσιαλισμό είναι και μια βασική αιτία για όσα συνέβησαν. Τέλος, η δημοσιοποίηση από εμάς των ποικίλων απόψεών μας για θεωρητικά και γενικά πολιτικά ζητήματα, καθόλου δεν απειλεί σήμερα την εργατική τάξη και το Κόμμα, αντιθέτως θα επιδρούσε θετικά στη συνειδητή πειθαρχία, στην ενότητα δράσης του. Επίσης θα προήγε την υπευθυνότητα των μελών και των στελεχών, που θα βρίσκονταν υπό διαρκή κρίση για τις απόψεις τους μπροστά σ' όλο το Κόμμα και την εργατική τάξη. Οσο για τα ευάλωτα μέλη και στελέχη του Κόμματος, δεν τα ψάχνει η αστική τάξη, η πείρα δείχνει ότι βρίσκουν το δρόμο προς αυτή μόνα τους.

«Ως τώρα, δεν ξέρω γιατί έχουμε συνηθίσει όλοι να γράφουμε αποφάσεις. Λένε ότι όλα τα είδη του γραπτού λόγου είναι καλά, εκτός από τα πληκτικά. Νομίζω ότι τις αποφάσεις πρέπει να τις κατατάξουμε στα πληκτικά είδη του γραπτού λόγου. Θα ήταν καλύτερα αν... γράφαμε λιγότερες αποφάσεις και περισσότερες μπροσούρες έστω και με τόσα πολλά λάθη...» (2).

1. Γιώργου Πολυμερίδη. Κριτική στην «Κριτική του Σοβιετικού σχηματισμού», «Ριζοσπάστης», 7.2.2000, σελ. 12.

2. Β. Ι. Λένιν: «Απαντα», «Σύγχρονη Εποχή», τ. 40, σελ. 256.


ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΕΛΙΑΝΙΤΗΣ

από 'Τ', οπαδός του ΚΚΕ 23/11/2007 9:14 πμ.


Παρακολουθώ την συζήτηση και δεν μπορώ να βγάλω άκρη το τι σημβαίνει. Το κείμενο του Χ. Σελιανιτη το θεωρώ σημαντικό, αλλά θα ήθελα να μάθω αν αυτός ο άνθρωπος είναι σε κανένα καθοδηγητικό όργανο ή στο περιθώριο του κομματικού μηχανισμού; Από αυτά που λέει, δεν νομίζω ότι κάνει κανένα κακό στο κόμμα, το αντίθετο μάλιστα.
Όσο αυτά που γράφονται εδώ για τις συνομωτικότητες και τις ,,,μπαταρίες τα θεωρώ μαλακίες, εδικά αν συμβαίνουν. Από την εμπειρία μου πάντως γνωρίζω ότι δεν συμβαίνουν και θα σα το αποδείξω: Προχθές έλαβα ένα μύνημα στο κινητό μου από σύντροφο μέλος του κόμματος και του  ΠΑΜΕ και με ειδοποιούσε για μια "εκδήλωση" που θα γίνει την Τρίτη στις 27 του μήνα. Καλό είναι αυτή την "εκδήλωση", να μην την μάθει η Αστυνομία, και να μην είναι γνωστό το σημείο που θα γίνει, όπως το μύνημα τα έλεγε .όλα. Δεν ξέρω αν είχαν κλειστά τα κινητά τους όταν την αποφάσιζαν, αλλά όταν την στέλνουν με μυνήματα στα κινητά άλλων, δεν νομίζω ότι την προστατεύουν...

Υ.Γ. Αν κάποιος αμφισβητεί το συμβάν, ας  περιμένει λίγο, περισσότερες πληροφορίες στις 28/11.

από @@@ 23/11/2007 10:17 πμ.


Σας δίνουν και σας ..παραδίνουν και άλλα πράγματα. Από τότε που το ΚΚΕ έγινε καθεστωτική δύναμη, είχε άριστη συνεργασία με το κράτος. Τα ΚΝΑΤ έχουν συνεργαστεί πολλές φορές με τα ΜΑΤ, αυτά είναι γνωστά.
Όσο για την επαναστατική γυμναστική που κάνει το ΠΑΜΕ, εκτός από τους μπάτσους ενημερώνει και τα κανάλια για να το δείξουν στα βραδινά δελτία. Εξάλλου, για αυτή την "δημοσιότητα" το κάνει και όχι για τίποτε άλλο. Σιγά μην κάνει πράγματα έκνομα το ΚΚΕ!....

20'

από @@@ 23/11/2007 10:21 πμ.


Είναι οι "καταλήψεις" των 20' λεπτών!.... από την "επαναστατική γυμναστική" που προσφέρει το ΠΑΜΕ.


ψεκάστε - σκουπίστε - τελειώσαμε

από παρατήρηση 23/11/2007 12:18 μμ.


Ας ξεκινήσω με το αστείο:
Επειδή παρατράβηξε αυτή η ιστορία με τα κινητά, όπως σας είπα εγώ δεν είμαι στο ΚΚΕ και δεν έχω και πληροφορίες για τις εσωτερικές τους διαδικασίες.
Όμως, αφού επιμένετε τόσο πολύ θα παρακαλούσα αυτοί που το κάνουν (και αυτή την στιγμή κάνουν την πάπια, αν και γενικώς λαλίστατοι) να βγουν να το πουν. Δεν είναι κακό να υπερασπίζουν που και που κάποια πράγματα που τα πιστεύουν και τα εφαρμόζουν, ειδικά αν είναι υπέρ τέτοιων "ανοιχτών" διαδικασιών που εφαρμόζονται εδώ μέσα (και μάλλον θα είναι, γιατί αντίρρηση δεν έφεραν μέχρι τώρα).

Προσωπικά δεν το θεωρώ κακό. Προσωπικά, επειδή θεωρώ ότι ταξική πάλη υπάρχει και συνεχίζεται, πιστεύω ότι υπάρχει και ταξικός εχθρός. Εχθρός που μελετά τις αδυναμίες σου, τις εκμεταλλεύεται και σε χτυπά.

Θα ήθελα απλά ένα πράγμα από αυτούς που δεν έχουν "φοβίες", που δεν είναι κότες σαν κι εμένα και δεν έχουν κι επαναστατικές ονειρώξεις αφού μάλλον θα τους πηγαίνει μια χαρά το "έρωτας κι επανάσταση" (όπως σε κάθε χαζοχαρούμενο):
Είτε να βγουν (επιτέλους!) δημοσίως και να πουν ότι "Ταξική πάλη (και άρα ταξικοί εχθροί) δεν υπάρχουν",
είτε να μας πουν επιτέλους τι σημαίνει γι αυτούς "ταξική πάλη":

Σημαίνει απλά δεκάρικους λόγους στο κοινοβούλιο και προτάσεις στο Ευρωκοινοβούλιο
ή

μήπως σημαίνει και καταστολή; 
μήπως σημαίνει και ασφαλίτες στα διάφορα μαζέματα και εκδηλώσεις;
μήπως σημαίνει και απολύσεις συνδικαλιστών ή έστω ανθρώπων που τολμούν              να σηκώσουν κεφάλι;
μήπως σημαίνει στημένα δημοσιεύματα;
μήπως σημαίνει και ηθική και πολιτική εξόντωση και διαπόμπευση αγωνιζόμενων ανθρώπων;
μήπως σημαίνει και υπονόμευση των πολιτικών ή κοινωνικών στηριγμάτων του αντιπάλου;

Γιατί αν σημαίνουν όλα αυτά, τότε δεν  είναι και τόσο παράξενο αυτό το "νέο" που σας είπα, που μάλιστα είναι τόσο "νέο" που έχει δημοσιευτεί και στις εφημερίδες πλέον σαν μέθοδος που χρησιμοποιείται, αν δεν θέλεις η κουβέντα που κάνεις να αναμεταδίδεται ακόμη και σε μεγάφωνα (γιατί τεχνικά είναι πλέον αυτό δυνατόν, ακόμη κι αν το κινητό είναι κλειστό). Όσοι μάλιστα πιστεύετε ότι "άμα θέλουν να σε ακούσουν σε ακούν", ας πάνε να κάνουν το μάζεμά τους σ' ένα καφενείο. Δεν καταλαβαίνω γιατί να κλείνονται σε γραφεία με τις ίδιες και τις ίδιες φάτσες και να μην  κάνουν και τον καφετζή τους χαρούμενο.

Το δεύτερο κομμάτι έχει να κάνει με τις αναδημοσιεύσεις του Ριζοσπάστη, από ένα συγκεκριμένο απ' ότι είδα δημοσιογράφο.
Εγώ θα διαφωνήσω σε πολλά από αυτά που λέει.
Παράδειγμα με τη φράση που μπήκε και με κεφαλαία:
"Το κόμμα που δεν έχει ξεκαθαρίσει με την ιστορία του δεν μπορεί να κάνει αξιόπιστο πρόγραμμα"
Βαρύγδουπο μεν, κενό περιεχομένου δε κατά τη γνώμη μου.
Ας μας απαντήσουν λοιπόν οι φίλοι:
ΠΟΙΟ κόμμα (αστικό ή εργατικό) έχει ξεκαθαρίσει με την ιστορία του (και άρα ποιό έχει το δικαίωμα να κάνει πρόγραμμα);

Κι ας αφήσουμε τα "κόμματα εξουσίας" που στο κάτω κάτω έχουν την εξουσία και κάνουν και τις κωλοτούμπες τους άνετα με την ιστορία και όχι μόνο.
ΠΟΙΟ από τα υπόλοιπα κόμματα έχει ¨"ξεκαθαρίσει" με την ιστορία του;;;
Ο Συνασπισμός;
Ας γελάσω! Εδώ ο Συνασπισμός ακόμη δεν έβγαλε μια επίσημη αυτοκριτική για το Μάαστριχτ, θα έχει ξεκαθαρίσει την ιστορία του Ευρωκομμουνισμού (από την οποία προέρχεται);
Το μ-λ κίνημα;
Ας ξαναγελάσω!!!
Δίπλα ακριβώς υπάρχει κουβέντα που δείχνει ότι είμαστε ακόμη πολύ μακρυά από ένα τέτοιο ξεκαθάρισμα!!
Να μην πολυλογώ, όμοια πάει με όλους, άρα κανείς δεν μπορεί να βγάλει πρόγραμμα, άρα ο αγνωστικισμός και το "όλοι μαζί" είναι η νέα μας ιδεολογία μέχρι το τελικό "ξεκαθάρισμα"!!
Πολύ φτωχό μα την αλήθεια...

Για να δούμε όμως, δεν έχει νόημα μια προσπάθεια ιστορικού ξεκαθαρίσματος;
Δεν έχει σημασία κάτι τέτοιο να γίνει στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό;
Θα ήμουν ηλίθιος αν έλεγα κάτι τέτοιο κι αν θέλετε είμαι ο πρώτος που διαφωνεί με τη φράση "Το κόμμα δεν είναι όμιλος συζητήσεων", αλλά διαφωνεί πολύ περισσότερο με τη φράση "Αγνωστικισμός είναι η θεωρία μας μέχρι το ξεκαθάρισμα" ή πολύ χειρότερα "Κάνουμε ένα διάλειμμα στην ταξική πάλη για να το...κουβεντιάσουμε".

Το ΚΚΕ λοιπόν επιχειρεί (έστω και με αργά βήματα) κάτι τέτοιο;
Μπορεί να μην αρέσουν σε κάποιους τα συμπεράσματα που βγάζει, όμως το επιχειρεί πολύ περισσότερο από κάποιους που το μόνο που λένε είναι "ενότητα και πάλι ενότητα" ή "Μαλάκες Σταλίνες μας φάγατε μπαμπέσικα".
Και τι να κάνουμε, τα μεγέθη αυτά είναι σχετικά και όχι απόλυτα.
Και κείμενα βγάζει λοιπόν και αυτοκριτική κάνει, σε βαθμό μάλιστα που για κάποιους αποτελεί ακόμη όνειρο θερινής νυκτός.
Όταν π.χ. λέει
"Κατά την δεκαετία του '80 είχε κυριαρχήσει πλήρως ο δεξιός οπορτουνισμός στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης και σε άλλα κόμματα της σοσιαλιστικής κοινότητας, είχαν υιοθετηθεί οι αντισοσιαλιστικές και οικονομικές μεταρυθμίσεις που έδωσαν νέα δυναμική στη διείσδυση των αστικών πολιτικών επιδιώξεων και ιδεολογημέτων στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα βεβαίως και στο ΚΚΕ. Είχε εγκαταλειφθεί η μαρξιστική, ιστορική υλιστική ανάλυση των κοινωνικών φαινομένων και η διαμόρφωση ανάλογων πολιτικών θέσεων. Η οπορτουνιστική διολίσθηση οδήγησε στην υιοθέτηση της θέσης "Ευρώπη κοινό σπίτι των λαών" και την αποδοχής της ενιαίας Ευρωπαϊκής αγοράς"
δεν μιλά πουθενά για "πράκτορες". Μιλά για "διείσδυση των αστικών πολιτικών επιδιώξεων και ιδεολογημάτων". Αν οι "αστικές πολιτικές επιδιώξεις και ιδεολογήματα" γίνονται για σας μόνο μέσω "πρακτόρων", ε τότε μάλλον εσείς έχετε μια αστυνομική αντίληψη για την ιστορία και όχι το ΚΚΕ...
Ακόμη όμως και τα κείμενα του Σελιανίτη που βάλατε αποτελούν "όνειρο θερινής νυκτός" για κάποιες οργανώσεις, που εσωτερική κριτική στη γραμμή δεν δημοσιεύεται που να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα.

Μήπως όμως δεν μπορεί να βγάλει κάποιος πρόγραμμα χωρίς την πλήρη "εκκαθάριση" των ιστορικών εκκρεμοτήτων;
Με αυτό τον τρόπο ΠΟΤΕ δεν μπορεί να βγάλει κάποιος πρόγραμμα, γιατί πολύ απλά πλήρες "ξεκαθάρισμα" με την ιστορία δεν μπορεί να γίνει (και μάλιστα υπο συνθήκες έντονης ταξικής πάλης, όπως οι σημερινές)

Δυστυχώς σύντροφοι, φίλοι και εχθροί, ολονών οι επιλογές μας γίνονται και θα γίνονται πιθανά χωρίς να ειμαστε πλήρως ξεκαθαρισμένοι για όλα, πόσο μάλλον για την ιστορία που ακόμη γράφεται (και ξαναγράφεται όπως θα έχετε παρατηρήσει...). Πάντα θα υπάρχει μια πάλη του εφικτού και του αναγκαίου. Ο άλλος δρόμος είναι ο αγνωστικισμός και η μεταμοντέρνα σχετικοποίηση των πάντων που, αν δεν ξέρετε, καλό είναι να φανταστείται που οδηγεί.
Κατά τη γνώμη μου όμως δεν είναι ανάγκη να λειτουργούμε πάντα σαν τα σκυλιά του Παβλόφ....

Για το τέλος:
Αν βάζατε κάποια τέτοια θέματα έστω και ανώνυμα να κουβεντιαστούν, δεν θα είχα εγώ προσωπικά κάποιο φοβερό πρόβλημα. Όμως το να βγαίνετε σαν Κατίνες του κερατά και να λέτε μαλακίες για τον ένα και για τον άλλο, έχω μεγάλο πρόβλημα.
ΤΕΡΑΣΤΙΟ πρόβλημα.
Όταν μάλιστα ουσιαστικά καλείτε να πάρουν θέση για τέτοια ζητήματα άνθρωποι που το μόνο ξεκάθαρο που έχουν μέσα τους είναι το "ενότητα, ενότητα, ενότητα"(κι αυτό μέχρι ν' αλλάξει πάλι η γραμμή των "εγκεφάλων" που τους καθοδηγούν...) και η κλάκα, ε τότε είναι και κατάντια από πλευρά σας.
Αλλά που μιλάω τώρα...

Η ταξική πάλη δεν κρίνεται από την πάλη των μηχανισμών και μυστικών υπηρεσιών. Αυτό έχει δείξει η ιστορία. Τα κομουνιστικά καθεστώτα δεν έπεσαν γιατί τα χαφιέδωσε η CIA, ούτε το ΚΚΕ έκανε «δεξιά οπορτουνιστική στροφή» από τους πράκτορες που εισχώρησαν στις γραμμές του. Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και τέτοιου τύπου παρεμβάσεις, αλλά αυτές αφορούν την διαπάλη μηχανισμών και όχι το μαζικό κίνημα. Δεν πρέπει να υποτιμάμε και να φοβόμαστε τον κόσμο.  Ούτε να έχουμε την αντίληψη ότι θα κοροϊδέψουμε τους αντίπαλους και θα τους την φέρουμε χωρίς να το καταλάβουν. Αυτά είναι παιδικά καμώματα και δεν έχουν να κάνουν με την ταξική πάλη και τους όρους που διεξάγεται. Το ΚΚΕ, όσο και να φυλάγεται από πρακτοριλίκια  και διεισδύσεις  μυστικών υπηρεσιών, μόνον με την Λιάνα Κανέλλη που έχει και τις υποχωρήσεις που έχει κάνει στην φυσιογνωμία μου για να μαζέψει κανένα συντηρητικό ψήφο,  έχει κάνει τεράστια βήματα προς τον αστισμό, που τα «μέτρα συνωμοτικότητας» φαίνονται γελοία.

Όμως πράγματι το ΚΚΕ τηρεί σε ένα ζήτημα άκρα μυστικότητα. Δεν είναι βέβαια τα ζητήματα της πολιτικής του, αλλά τα ζητήματα που αφορούν τις οικονομικές (καπιταλιστικές) επιχειρήσεις του! Και για αυτά τα ζητήματα ούτε και τα μέλη της Κ.Ε. είναι ενημερωμένα και δεν έχουν πλήρη εικόνα. Αυτό είναι σημαντικό ζήτημα. Και μάλιστα, οι οικονομικές προτεραιότητες των επιχειρήσεών του, είναι δεσμευτικές για την πολιτική του.

Όσο για τα κείμενα του Σελιανίτη, θα πω δυο λόγια, χωρίς να μπω στο περιεχόμενό τους. Καταγράφουν τις αγωνίες ενός ανθρώπου που ανησυχεί πραγματικά για την πορεία του κόμματος, έχει ανοικτό μυαλό και βλέπει κάποια προβλήματα, αλλά πιστεύει στον "διάλογο" μέσα στο κόμμα. Και νομίζω εκεί είναι το λάθος του: Δυστυχώς ο κομματικός μηχανισμός συντρίβει ακόμα και τις πιο αγαθές προθέσεις που μπορεί να έχουν τα μέλη του. Δεν γνωρίζω την πορεία του στο ΚΚΕ, αλλά αν κρίνω από άλλες ανάλογες περιπτώσεις, θα πρέπει σήμερα να βρίσκεται το περιθώριο.


Όταν λέω εδώ "ξεκαθαρίσει", δεν εννοώ ότι έχει ξεσκονίσει κάθε λεπτομέρεια της ιστορίας του και ότι αυτή είναι απολύτως διαυγής και αποδεκτή σε κάθε μέλος του, αλλά ότι δεν υπάρχουν απαγορευμένα σημεία και ταμπού, δεν υπάρχει αυτή η μυστικοπάθεια. Αυτό εννοούμε εδώ. Τουλάχιστον όχι στην έκταση που υπάρχει στο ΚΚΕ.

Στο παρελθόν του Συνασπισμού αναμφίβολα μπορεί να υπάρχουν σημεία με τα οποία εσύ δεν συμφωνείς πολιτικά. Αυτό φυσικά είναι δικαίωμά σου. Δεν υπάρχουν όμως σημεία για τα οποία να μην μπορεί να γίνει συζήτηση, για τα οποία τα μέλη του Συνασπισμού είναι υποχρεωμένα να εκφράζουν την ενιαία άποψη του κόμματος ή να σιωπούν.


Το να λέει ο καθένας ότι του κατέβει;
Το να τους ρωτά ένας τρίτος εκτός κόμματος "ποιά είναι η ιστορία του κόμματός σου;" και να παίρνει 1000 διαφορετικές απαντήσεις ανάλογα με το ποιόν μιλάει και πως έχει ξυπνήσει σήμερα;
Έτσι "ξεκαθαρίζουν" τα κόμματα με την ιστορία τους;

Έχεις ακούσει ποτέ σου φίλε μου τίποτε για "συλλογικές διαδικασίες",  για "συλλογικότητες" εν γένει;
Για μένα λοιπόν η ιστορία ενός κόμματος δεν είναι ένα απλό άθροισμα των προσωπικών ιστοριών των μελών του, ούτε πολύ περισσότερο το άθροισμα των προσωπικών απόψεων των μελών του γι αυτή.
Για μένα υπάρχει μία αλληλένδετη και διαλεκτική σχέση του ατόμου με το σύνολο, που τελικά και τα δύο μαζί δημιουργούν μια νέα ποιότητα, την συλλογικότητα, που καλείται εν τέλει να πάρει θέση απέναντι στην ιστορία της.
Αυτήν  καλεί(;) και ο Σελιανίτης να τοποθετηθεί κι όχι το Μπάμπη, την Ελένη και το Μήτσο που μπορούν να έχουν φυσικά την άποψή τους και να έχουν "ξεκαθαρίσει" ή όχι (προσωπικά).

Βέβαια το ξέρω ότι για πολλούς το "συλλογικό" είναι έως και ξεπερασμένο. Πιθανά ακόμη και να καταπιέζει το "άτομο" που είναι το κέντρο όλου του κόσμου.
Το ίδιο ακριβώς δεν έλεγε και η (αντινεοφιλελεύθερη;) Θάτσερ όταν κάπως "διευρυμένα"  υποστήριζε ότι "δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο άτομα";

Τέλος όσον αφορά την "απαγόρευση των συζητήσεων" μέσα στο ΚΚΕ, εγώ δεν το ξέρω. Εσύ το ξέρεις;

Υγ: "Κομμουνιστή", σίγουρα δεν είμαι καμία διάνοια, όμως εντελώς βλάκας επίσης δεν είμαι. Σκέψου στοιχειωδώς πριν γράψεις, γιατί πιθανά να υπάρχουν κι άλλοι που δεν είναι εντελώς βλάκες.

Δήλωση για την Κυβέρνηση Τζανετάκη
Ιούλιος 1989

Κατά την ψηφοφορία για την εκλογή α, β και γ αντιπροέδρων της Βουλής των Ελλήνων ψήφισα λευκό, γιατί είμαι αντίθετος στη συνεργασία του Συνασπισμού με τη Νέα Δημοκρατία.
Βεβαίως είμαι κατά της Συνεργασίας του Συνασπισμού και με το ΠΑΣΟΚ. Η δική μου θέση είναι ότι έπρεπε να διατηρηθεί η Βουλή για λίγες μέρες, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής, ώστε να διακοπεί η παραγραφή για τις ποινικές ευθύνες των υπουργών του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια να διαλυθεί η Βουλή και να προκηρυχθούν εκλογές.
Αυτό βέβαια θα αποδυνάμωνε τα επιχειχηρήματα υπέρ της απλής αναλογικής αλλά είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι το κόστος της συνεργασίας του Συνασπισμού και της Νέας Δημοκρατίας είναι πολύ μεγαλύτερο για την εργατική τάξη και για όλους τους εργαζόμενους. Πιστεύω επίσης, ότι η συνεργασία αυτή είναι ολέθρια για το ΚΚΕ.
Επίσης δηλώνω ότι θα ψηφίσω «παρών» κατά την ψηφοφορία για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης , διότι προεκλογικά ο Συνασπισμός είχε αποκλείσει οποιαδήποτε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. θα ψηφίσω «παρών» διότι το ΚΚΕ τείνει να υποταχτεί σε μικροαστικές και αστικές «εκσυγχρονιστικές» θέσεις.
Αυτό γίνεται φανερό, αν πάρουμε υπόψη μας το κοινό πόρισμα Κ.Κ.Ε.-ΕΑΡ, που άλλαξε τη θέση του ΚΚΕ για την αποδέσμευση της χώρας από την Ε.Ο.Κ, αποδυνάμωσε τις θέσεις για τις αμερικανικές βάσεις και το ΝΑΤΟ και στη στρατηγική και τακτική , τη θέση για την επαναστατική αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας.
Με την απόφαση για τη μη συγκρότηση ανεξάρτητης κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ στα πλαίσια της κοινοβουλευτικής ομάδας του Συνασπισμού με την αναγνώριση του Λεωνίδα Κύρκου σε αποκλειστικό, ουσιαστικό, κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο του Συνασπισμού στη Βουλή των Ελλήνων υποβαθμίζεται ο ηγετικός ρόλος του ΚΚΕ και κατ επέκταση της εργατικής τάξης.
Αποκορύφωμα αυτής της στάσης υποταγής είναι η στήριξη της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας από το Συνασπισμό.
Αυτό σημαίνει ότι δίνοντας στη Νέα Δημοκρατία πιστοποιητικό «δημοκρατικότητας», της ανοίγουμε το δρόμο , ώστε στις προσεχείς εκλογές να κυριαρχήσει με τις εξής συνέπειες:

1. Επιβολή του νεοσυντηριτισμού, λιτότητα για την εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους , περιορισμό των κοινωνικών δαπανών και νέα προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο, στα μονοπώλια.

2. Εφαρμογή μιας εξωτερικής πολιτικής ανοιχτά υποταγμένης στα κελεύσματα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του ΝΑΤΟ, διαιώνιση της παραμονής των αμερικανικών βάσεων στη χώρα μας.

3. Εφαρμογή αυταρχικής πολιτικής ενάντια στην εργατική τάξη και όλους τους εργαζόμενους, για να περάσει ο νεοσυντηριτισμός, η λιτότητα και η εξάρτηση.

Οφείλω να υπογραμμίσω και πάλι, ότι ήμουν αντίθετος και στη συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ , για το λόγο ότι η ηγεσία του εξυπηρέτησε και εξυπηρετεί , με διαφορετικούς τρόπους τα ίδια συμφέροντα της άρχουσας τάξης και του ιμπεριαλισμού.

Κώστας Κάππος

http://www.kostaskappos.gr/main.html

Μετά τη δήλωση αυτή ακολούθησε διαγραφή από την Κ.Ε.

.............................................................................................................«Tράβα το δρόμο σου και άσε τους άλλους να μιλάνε».

Έτσι μου έλεγε πάντα όταν συνέβαινε μια αναποδιά. Ποτέ δεν το έβαλε κάτω ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Τον θυμάμαι όταν έκανε την περίφημη δήλωση για τον σχηματισμό της Κυβέρνησης Τζανετάκη και την συνεργασία του Συνασπισμού με την Νέα Δημοκρατία, ήταν στα πρόθυρα εγκεφαλικού επεισοδίου αλλά δεν έκανε με τίποτα πίσω γιατί προείχε πάνω από όλα η προάσπιση των συμφερόντων του λαού και της εργατικής τάξης.
Όταν έφτασε η στιγμή της βουλευτικής αποζημίωσης, τα πράγματα άρχισαν να «δυσκολεύουν» πολύ. Έπρεπε σε μικρό χρονικό διάστημα να αποφασίσει πως θα διατεθούν τα χρήματα τα οποία ήταν ιδιοκτησία άλλων όπως συνήθιζε να λεει χαρακτηριστικά. Κάναμε διάφορες κουβέντες για να βρεθεί η καλύτερη λύση. Έπεσαν πολλές ιδέες σο τραπέζι χωρίς όμως να βρούμε την πρόσφορη λύση. Μετά από δύο μέρες εξαντλητικών συζητήσεων χωρίς αποτέλεσμα έρχεται σε ανύποπτο χρόνο η μητέρα μου λέγοντας μια αξέχαστη ατάκα: «Γιατί δεν στέλνετε τα λεφτά στην Κούβα, για να βοηθήσουμε και εμείς λίγο την Επανάσταση»; Αμέσως ξεκίνησαν όλες οι απαραίτητες κινήσεις για να υλοποιηθεί η ιδέα. Από τη στιγμή εκείνη μέχρι την ημέρα που πέθανε έδινε τη μισή βουλευτική του σύνταξη στον λαό της Κούβας και την υπόλοιπη στο ΚΚΕ. Για τον εαυτό κρατούσε μόνο ένα μικρό κομμάτι για να μπορεί να καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες της οικογένειας του.

Πολλές φορές όταν τον ρωτούσα πως κατάφερε να επιβιώσει από τις σκληρές κακουχίες της φυλακής στα χρόνια της χούντας.«Όταν με είχαν στην απομόνωση σκεφτόμουνα, τραγουδούσα και κοιμόμουνα. Δεν ήθελα με τίποτα να τους δώσω τη χαρά να πούνε πως με κέρδισαν».

Τον Κώστα Κάππο, τα τελευταία χρόνια, κυρίως μετά τη διαγραφή του από το ΚΚΕ τον πολέμησαν αρκετοί με θεμιτά και αθέμιτα μέσα. Όταν μάλιστα έβγαλε το βιβλίο για τη Σοβιετική Ένωση, πολλοί έπεσαν σαν τα κοράκια να τον φάνε.«Εντολές» για να μην φτάσει το βιβλίο στις κομματικές οργανώσεις, κριτική ή οποία σε πολλές περιπτώσεις έφτασε μέχρι το σημείο της λασπολογίας, γιατί ο Κάππος έγινε δήθεν αρνητής του μαρξισμού.«Κριτική» γιατί τους έθετε σοβαρά ζητήματα όπως τι πραγματικά έγινε στη Σοβιετική Ένωση, γιατί πρέπει να αλλάξουν τα εσαεί επαγγελματικά στελέχη και διάφορα άλλα. «Κριτική» από ανώτερα στελέχη του ΚΚΕ, τα οποία τη μόνη σχέση που έχουν με το κίνημα και τη μάζα είναι η διατήρηση της αγαπημένης τους καρέκλας για να ηγούνται των αγώνων από τον όγδοο και τον δέκατο όροφο του Περισσού. Αν καμία φορά στραβώσει ο διάολος το ποδάρι του και κανείς τους αποφασίσει να μιλήσει, τότε τα πράγματα περιπλέκονται .......

Ο Κώστας Κάππος στην ψυχή και τη συνείδηση των αγωνιστών του εργατικού λαϊκού κινήματος από όποιο χώρο και αν προέρχονται συνεχίζει να είναι ζωντανός μέσα από το σύνολο των έργων του για την υπεράσπιση της μαρξιστικο-λενινιστικής θεωρίας. Είναι ζωντανός μέσα από τη συνολική στάση ζωής του για μια καλύτερη κοινωνία.

Ο γιος του
Θανάσης Κ. Κάππος

από προσκυνητής 24/11/2007 2:16 πμ.


σε όλη τη ζωή του είτε έφερε είτε δεν έφερε τον τίτλο αυτό. Σεμνός αγωνιστής και με πολιτική σκέψη (πράγμα δυσεύρετο πια). Ακόμα κι όταν έφυγε από το "σπίτι" του ακόμα κι όταν άκουσε αρκετά αυτός εκεί. Ποτέ δεν είπε κακό λόγο ποτέ δεν εμφανίστηκε παραπονούμενος.
Θυμάμαι πολλούς που από το 89 ως τώρα αποχώρησαν από αυτό. Άλλοι έκαναν δικαστικούς αγώνες κι αγωγές διεκδικώντας αποζημείωση για τα "χαμένα τους χρόνια" (ακόμα και για να κρατήσουν στο όνομα τους μια τηλεφωνική σύνδεση). Άλλοι πήραν όσα μπορούσαν από αυτά που τους είχαν εμπιστευτεί. Άλλοι απλά έφυγαν κι έβριζαν και μισθοδοτούνται από τα κανάλια ως "έγκριτοι" ΚΚΕδολόγοι.
Ο Κάππος ΟΛΟΡΘΟΣ "ορθοστατών κι ορθοβαδίζων". Κι ας ήταν αυτός που κι αν ακόμα έλεγε κάτι αρκετοί θα τον άκουγαν με σαβασμό.

Αναρωτιέμαι αν μπορούσε να δει αυτή τη συζήτηση τι θα έκανε. Μη μου πει κανείς πως θα συμφωνούσε με τον τρόπο που επέλεξαν μερικοί (κατά δήλωση τους) κομμουνιστές για να βρίσουν και να χλευάσουν το ΚΚΕ. Όσοι τον ξέραμε είμαστε σίγουροι πως θα άστραφτε και θα βρόνταγε από θυμό και λύπη για την κατάντια τους.

Τα παραπάνω ως ένας ταπεινός φόρος τιμής για τον ΑΩΝΙΣΤΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ ΚΩΣΤΑ ΚΑΠΠΟ.

από Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ 27/11/2007 8:53 πμ.


-          Οι πολιτικοί πρόσφυγες, που γνώριζαν από πρώτο χέρι τι σημαίνει υπαρκτός σοσιαλισμός ήρθαν στο ΠΑΣΟΚ. Και δεν ήταν μόνο η αναγνώριση της εθνικής αντίστασης που τους απομάκρυνε από το ΚΚΕ, αλλά η προσωπική τους εμπειρία από τον κομματικό μηχανισμό, όταν έχει πραγματική εξουσία και πως την χρησιμοποιεί.

-          Επίσης, ένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι το ΚΚΕ είναι από τα πιο αντιδραστικά και αντιδημοκρατικά κόμματα, είναι το ζήτημα εκλογής του πολιτικού αρχηγού του. Οι διαδικασίες ανάδειξης έχουν πιο πολλά κοινά στοιχεία με το τι γίνεται στην εκκλησία και πως βγαίνει ο ..αρχιεπίσκοπος, παρά με το πώς εκλέγεται ένας πολιτικός αρχηγός σε ένα κόμμα! Ήδη είναι γνωστός ποιος θα είναι ο επόμενος Γ.Γ. του ΚΚΕ, όπως είναι γνωστό ότι καμία διαδικασία βάσης δεν μπορεί να ανατρέψει αυτό το αποτέλεσμα.

-          Άλλο ένα σημαντικό σημείο με το ΚΚΕ είναι ότι τους ψηφοφόρους του τους έχει για πέταμα. Θέλει μόνο υφαρπάξει την ψήφο τους, και τίποτα άλλο. Γι’ αυτό δεν το ενδιαφέρει καν η γνώμη των ψηφοφόρων για κανένα θέμα της πολιτικής του. Είναι επίσης γνωστό ότι αν ψήφιζαν οι ψηφοφόροι του θα έβγαινε Γ.Γ.  η Λ. Κανέλλη. Αυτή πραγματικά εκφράζει τον κόσμο του ΚΚΕ. Η κλίκα όμως της Παπαρήγα, δεν θέλει να αφήσει την εξουσία του κόμματος και των επιχειρήσεών του. Και κυρίως των επιχειρήσεων του, γιατί το ΚΚΕ είναι το κόμμα που έχει τις περισσότερες επιχειρήσεις στην ελλάδα, είναι δηλαδή κανονικός καπιταλιστής επιχειρηματίας. Και αυτό είναι ένα σημαντικό ζήτημα, γιατί δεν θα υπήρχε το ΚΚΕ χωρίς αυτές τις επιχειρήσεις.

από δια βοής 27/11/2007 1:03 μμ.


καλο! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;
Όλα τα περίμενα να τα ακούσω αλλά να εγκαλούν οι ΠΑΣΟΚΟΙ το ΚΚΕ για τις μεθόδους εκλογής των οργάνων, ε αυτό πρέπει να είσαι Ερνέστο Παπανδρέου ή Βλαδίμηρος Βενιζέλος για να το καταλάβεις.
Μετά από δεύτερη σκέψη, βέβαια, είναι απόλυτα κατανοητή η αδυναμία των μελών του ΠΑΣΟΚ να καταλάβουν πώς εκλέγονται τα κομματικά όργανα των άλλων κομμάτων.
Μπροστά στα δια βοής και τα άλλα δημοκρατικά η ύπαρξη πολλών υποψηφιοτήτων τους μπερδεύει. Φέτος οι υποψήφιοι ήταν τρεις οι εξής δυο. Την επόμενη φορά μπορεί να καταλάβουν μερικά παραπάνω πράγματα από διαδικασίες.
Κουράγιο. Τα πρώτα 100 χρόνια στο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό είναι τα δύσκολα. Μετά θα συνηθίσουν.

από Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ 27/11/2007 1:54 μμ.


 Τέτοιες μαλακίες να λέτε και μετά θα απορείτε γιατί πολλοί  συντροφοί σας ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ! Τουλάχιστον εσείς ούτε δια βοής εκλέγετε τον Γ.Γ. Είναι δωτός από τον μηχανισμό. Ακόμα και η ιερά σύνοδος έχει πιο δημοκρατικές διαδικασίες για την εκλογή του Αρχιεπισκόπου!...   

από Κανελλικός 27/11/2007 1:59 μμ.


Σιγά μην αφήσουν τον κόσμο να ψηφίσει ελεύθερα στο ΚΚΕ! Αν το τολμούσαν θα έβγαινε η Λ. Κανέλλη γραμματέας! Εδώ, πάνε να στήσουν οικογενειοκρατία. Δεν πήρατε χαμπάρι πως η Αλέκα προωθεί την κόρη της την Βασιλικούλα...

από δια βοής 28/11/2007 12:14 πμ.


να με βάλουν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο ΟΑΚΑ ή -έστω- στον Περισσό να ψηφίσω Παπαρήγα διά βοής. Αν είναι υποψήφια η Κανέλη, θέλω να ψηφίσω με SMS.
Βαρέθηκα τις χρονοβόρες "αντιδημοκρατικές" διαδικασίες με συνελεύσεις, συνδιασκέψεις κι άλλα τέτοια "αναχρονιστικά".
ΥΓ: Πού πήγε;
       Πού πήγε;
       Πού πήγε;

Τη σοβαρότητα ψάχνω αλλά μάταια.

από Κανελλικός 28/11/2007 8:31 πμ.


Αφού, έτσι κι αλλιώς  ο Κουτσούμπας θα βγει Γ.Γ. καλά κάνεις και δηλώνεις πως:
"Βαρέθηκα τις χρονοβόρες "αντιδημοκρατικές" διαδικασίες με συνελεύσεις, συνδιασκέψεις κι άλλα τέτοια "αναχρονιστικά"."
- Πάμε στοίχημα πως ότι και να ψηφίσεις, Κουτσούμπας θα βγει;
Εξάλλου, η παγερή και μονότονη μονοφωνία που επικρατεί στο ΚΚΕ είναι έτσι κι αλλιώς βαρετή...

Ο Χ. Σελιανίτης είναι αρχιτέκτονας μηχανικός και δραστηριοποιείται συνδικαλιστικά εδώ και πολλά χρόνια στο "Νέο Κίνημα Αρχιτεκτόνων". Είναι η παράταξη που πρόσκειται στο ΚΚΕ, αλλά δεν ονομάζεται "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ", όπως ονομάζεται στους άλλους επιστημονικους συλλόγους. Έχει αποχωρίσει από το ΚΚΕ, όπως έχει δηλώσει δημόσια ο ίδιος με κείμενο του, που δημοσιεύτηκε εδώ και καιρό, στο ενημερωτικό δελτίο του Τεχνικού Επιμελητηρίου.

από α/ρ 28/11/2007 7:20 μμ.


Θα ήταν πραγματικά ενδιαφέρον να το έβαζες να το δούμε.

Καλαματιανό μαντύλι έχε γεια

από ... 11/10/2008 10:26 μμ.


Τελικά ο Πετρόπουλος φτηνά τη γλίτωσε.

από κοκκινος ρεπορτερ 31/01/2013 4:05 μμ.


ΟΥΤΕ Ο ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΝ ΓΛΥΤΩΣΕ. ΤΟΝ ΑΠΕΛΥΣΑΝ ΣΤΙΣ 29 ΓΕΝΑΡΗ ΤΟΥ 2013....

O σχολιασμός έχει απενεργοποιηθεί.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License