Ανάληψη Ευθύνης

από Χ 02/05/2008 7:14 μμ.

Απελευθέρωση πειραματόζωων

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΖΩΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Ο κόσμος της «μόλυνσης», αυτός που για μεγάλα κοινωνικά κομμάτια έχει γίνει πεδίο μελέτης, είναι αυτός που για άλλους αποτελεί καθημερινά πεδίο άμεσης δράσης για την ανατροπή του. Η ζωή στον καπιταλισμό μοιάζει να έχει χάσει το νόημά της, όλα μοιάζουν προβλέψιμα, γνωστά και πεθαμένα πριν καν πραγματοποιηθούν. Χωρίς κανένα μέτρο, το καθετί αποκτά υπόσταση και αξία ανάλογα μόνο με το κέρδος που παράγει. Το Σύστημα δεν διστάζει να εκμεταλλευτεί οτιδήποτε ζωντανό για την αναπαραγωγή του, να μετατρέψει οτιδήποτε το έμβιο σε γρανάζι της τρομαχτικής του μηχανής. Δεν έχει κανένα ενδοιασμό να μολύνει τον αέρα, την τροφή και το νερό των «υπηκόων» του για την αύξηση του κέρδους. Αυτοί που ισχυρίζονται ότι μας κυβερνούν, πειραματίζονται και εκμεταλλεύονται ανθρώπους με την ίδια ευκολία που το κάνουν και στα ζώα.

ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ, ΟΛΑ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΙΔΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ.

Καθημερινά εκατοντάδες πειραματόζωα σφαγιάζονται μέσα σε εργαστήρια. Η ζωή τους μετατρέπεται σε μια, μικρή σε διάρκεια, μελέτη, σε ένα αδιάφορο εργαστηριακό αριθμό, το πολύ-πολύ σε μια ενδιαφέρουσα αντίδραση. Πολυεθνικές (οι ίδιες που οδηγούν τους εργάτες τους σε λιμοκτονία) δοκιμάζουν τα προϊόντα τους πάνω τους. Φαρμακοβιομηχανίες και ιατρικές ομάδες (οι ίδιοι που ευθύνονται για αμέτρητους θανάτους ασθενών) τεστάρουν τις μελέτες τους πάνω τους.

Φυσικά, τα ζώα χρησιμοποιούνται εκτός από την εξέλιξη των ιατρικών μεθόδων και στην εκμάθησή τους. Ως μέρος του «ιερού» εγχειρήματος της παιδείας, αποτελούν μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας μέσα στις πανεπιστημιακές αίθουσες. Δεν αντιμετωπίζονται σαν κάτι ζωντανό με αναφαίρετο το δικαίωμα στην ελευθερία, αλλά βασανίζονται σαν μέρος ενός μαθήματος.

Θέλοντας να αντισταθούμε με κάποιο τρόπο στην γενικότερη εκμετάλλευση της γης και των ζώων, πριν λίγες μέρες απελευθερώσαμε περίπου 250 λευκά ποντίκια από το κτίριο του Α.Π.Θ. που στεγάζει τα τμήματα βιολογίας, ζωολογίας και φαρμακευτικής. Ποντίκια, που στοιβαγμένα ασφυκτικά σε βρώμικα κλουβιά, ποτέ δεν είχαν νιώσει το άγγιγμα του αέρα, το μόνο χρώμα που ήξεραν ήταν το άσπρο των τοίχων και ποτέ τους δεν είχαν δει το φως του ήλιου...

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

...μέχρι ο πολιτισμός τους να γίνει ερείπια

Θεσσαλονίκη 2/5/2008

από ... 03/05/2008 5:02 μμ.


Ο ΖΩΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ

Ο ζωικός πειραματισμός επιδοτείται γενναία. Τα ζώα και όχι μόνο, χρησιμοποιούνται κυρίως ως πειραματόζωα, για την παραγωγή διαφόρων χημικών παρασκευασμάτων όπως το κολλαγόνο στις κρέμες ομορφιάς ή για δότες οργάνων. Κατά πόσο είναι χρήσιμα αυτά τα προϊόντα, περισσότερο από την ανθρώπινη ηθική που δοκιμάζεται από τον βασανισμό τους;

Ο Ρομπέρ Κομπ είναι ο επιστημονικός διευθυντής του Ταμείου για την αντικατάσταση των ζώων στα ιατρικά πειράματα (Frame)..
Σύμφωνα με τον καθηγητή Κομπ, η υποτιθέμενη αναγκαιότητα της πραγματοποίησης πειραμάτων σε ζώα αποτελεί σε μεγάλο βαθμό «επιστημονικό συντηρητισμό»:
«Η θεμελιώδης έρευνα δεν ενδιαφέρεται για εναλλακτικές λύσεις. Ετσι, το τεράστιο δυναμικό της εξομοίωσης μέσω συστημάτων πληροφορικής παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτο».
Η αναγκαιότητα για την πραγματοποίησή τους υπακούει κυρίως στην οικονομική λογική: «Στην Ιαπωνία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα πειράματα σε ζώα είναι υποχρεωτικά».
Αυτό επιβεβαιώνεται και από την πηγή του στο υπουργείο Εσωτερικών: «Οι επιχειρήσεις θέλουν να πουλήσουν τα προϊόντα τους σε περισσότερες οικονομικές ζώνες και, συνεπώς, πραγματοποιούν αυτά τα πειράματα».
Ο καθηγητής Κομπ συμπληρώνει: «Καθώς η πραγματοποίηση πειραμάτων σε ζώα είναι ευκολότερη και η χρηματοδότηση των εναλλακτικών λύσεων περιορισμένη, αυτές οι λύσεις δεν αποτελούν προτεραιότητα».
Η φαρμακευτική βιομηχανία πραγματοποιεί εκστρατείες για να προβάλλει τη «θλιβερή αναγκαιότητα» για την πραγματοποίηση αυτών των πειραμάτων. Ωστόσο, επιδεικνύει ιδιαίτερη τσιγκουνιά όταν τίθεται το ζήτημα της χρηματοδότησης των εναλλακτικών λύσεων

ΖΩΙΚΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ;

Το 1882, κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας στο Μπέρμιγχαμ, ο μεγάλος χειρούργος 19ου-αιώνα, Lawson Tait, υποστήριξε ότι ο ζωικός πειραματισμός πρέπει να σταματήσει " η επιστημονική έρευνα πρέπει να κατευθυνθεί σε ασφαλέστερα κανάλια". Ο Tait είχε αναμφισβήτητα μια σημαντική συμβολή στην πρόοδο της κοιλιακής χειρουργικής επέμβασης, αλλά δήλωσε χωρίς δισταγμό ότι είχε παραπλανηθεί επανειλημμένως από τα δημοσιευμένα αποτελέσματα των πειραμάτων στα ζώα, έτσι ώστε τελικά έπρεπε να τα απορρίψει εξ ολοκλήρου. (Tait 1880).
Ο Tait εθεώρησε ότι η ζωοτομία είναι ένα λάθος, όχι μόνο επειδή μπορεί να παράγει παραπλανητικά αποτελέσματα, αλλά επειδή υπάρχει ο κίνδυνος ότι η προσοχή θα εκτραπεί από τις πιό αξιόπιστες πηγές πληροφοριών, που είναι οι κλινικές μελέτες. Ο Alexander Cawadias (1953) υποστήριζε ότι, όποτε η ιατρική έχει απομακρυνθεί από την κλινική παρατήρηση, το αποτέλεσμα είναι χάος, στασιμότητα και καταστροφή. Η άποψη πρέπει να υποστηριχθεί σοβαρά επειδή η υπόθεση ότι οι άνθρωποι και τα ζώα είναι όμοιοι εμπόδισε την ιατρική πρόοδο για εκατοντάδες χρόνια. . Ο Γαληνός έχει περιγραφεί ως ιδρυτής της πειραματικής φυσιολογίας και βάσισε την ανατομία του σχεδόν εξ ολοκλήρου στη μελέτη των πίθηκων και των χοίρων. Ο Γαληνός μετέφερε χωρίς δισταγμό τις ανακαλύψεις του στα ανθρώπινα όντα, διαιωνίζοντας κατά συνέπεια πολλά λάθη (Guthrie 1945).
Το δογματικό ύφος του Γαληνού, μαζί με την απροθυμία της εκκλησίας να επιτραπεί η ανατομή των ανθρώπινων πτωμάτων, σήμανε ότι τα λάθη του πήγαν μη διορθωμένα για κυριολεκτικά εκατοντάδες έτη (Fraser Harris 1936). Τα λάθη του Γαληνού πέρασαν στην τρέχουσα διδασκαλία και έγιναν επιταγές των πανεπιστημίων μέχρι το 16ο αιώνα
Μόνο με τη δημοσίευση Vesalius Structur του ανθρώπινου σώματος το 1543, βασισμένη στις πραγματικές ανθρώπινες ανατομές, έκανε τη μεγάλη περίοδο του γαληνικού σκοταδιού να αρχίζει να καθαρίζει. Ο Γαληνός κατηγορείται όχι μόνο για τα ελαττωματικά αποτελέσματά του αλλά και για τη χρησιμοποίηση της λανθασμένης μεθόδου του (Tomkin 1973).
Κατά τη διάρκεια του 19ου ου αιώνα η ζωοτομία μετασχηματίστηκε από περιστασιακή, συχνά επικριμένη, μέθοδος στην επιστημονική μόδα που ξέρουμε σήμερα.
Το 1865 ο διάσημος γάλλος φυσιολόγος, Claude Bernard, δημοσίευσε την εισαγωγή στη μελέτη της πειραματικής ιατρικής, μια εργασία που προορίστηκε ειδικά για να δώσει τους κανόνες και τις αρχές παθολόγων για να καθοδηγήσει τη μελέτη πειραματικής ιατρικής τους. Ο Bernard θεώρησε το εργαστήριο ως "αληθινό άδυτο της ιατρικής επιστήμης", και το θεώρησε πολύ σημαντικότερο από την κλινική έρευνα για τους ασθενείς. Το Bernard διέδωσε την τεχνική παραγωγή της ασθένειας με τα χημικά και φυσικά μέσα, ανοίγοντας έτσι το δρόμο για τη σημερινή εμπιστοσύνη στα "ζωικά πειράματα" στην ιατρική έρευνα. Επιπλέον, δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι τα ζωικά πειράματα ισχύουν άμεσα στους ανθρώπους. «Τα πειράματα στα ζώα, με τις επιβλαβείς ουσίες ή στις επιβλαβείς περιστάσεις, είναι πολύ χρήσιμα και εξ ολοκλήρου αποφασιστικά για την τοξικότητα και την υγιεινή του ατόμου. Οι έρευνες για τις ιατρικές ή για τοξικές ουσίες ισχύουν επίσης πλήρως στο άτομο από τη θεραπευτική άποψη.» (Bernard 1865).
Η θέση του Bernard επρόκειτο να σχεδιάσει το χάρτη για την ιατρική στον 20 ο αιώνα αλλά δεν ήταν μόνος στην καθιέρωση της μεθόδου ζωοτομίας.
Ένας άλλος βασικός ήταν ο Louis Pasteur, ο οποίος προφανώς μετά από επιτυχείς προσπάθειες να αναπτυχθεί ένα εμβόλιο ενάντια στη λύσσα είχε περαιτέρω ρόλο για την εργαστηριακή έρευνα και τα ζωικά πειράματα.
Το εμβόλιο του Pasteur έγινε από το σκόπιμα μολυσμένο ιστό εγκεφάλου των οικόσιτων ζώων, αλλά ξέρουμε ότι απλά δεν λειτουργεί όταν εγχέεται μετά από ένα γρήγορο δάγκωμα (Hattwick και Gregg 1985).
Η κλινική εμπειρία έχει δείξει ότι λίγοι άνθρωποι που δαγκώνονται στα γρήγορα αναπτύσσουν πραγματικά την ασθένεια (DHSS 1977) έτσι εκείνοι που ως εκ θαύματος "ανάκτησαν" δεν μπορεί να είχαν μολυνθεί αρχικά μετά την πορεία των εμβολιασμών. Εντούτοις η προφανής επιτυχία Pasteur και οι μέθοδοί του ήταν επικράτησαν , με τα οικόσιτα ζώα και οι ιστοί τους χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια για να παραγάγουν τα εμβόλια και τους ορούς ενάντια σε μια ευρεία ποικιλία των μεταδοτικών ασθενειών. Αυτό έχει αποδείχτεί μια επικίνδυνη προσέγγιση δεδομένου ότι οι μολυσματικοί παράγοντες και εμβολιασμοί από ζωικούς ιστούς έχουν παραγάγει συχνά μοιραία αποτελέσματα στους ανθρώπους (Hayflick 1970).

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΖΩΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ
Παρά τα λάθη του Γαληνού, η αποδοχή ότι τα ποντίκια δεν είναι "μικροσκοπικά άτομα", αλλά πράγματα η αυξανόμενη επιρροή των εργαστηριακών επιστημόνων όπως Bernard, Koch και Pasteur μετέτρεψαν τα ζωικά πειράματα σε καθημερινή πρακτική: η ιατρική έρευνα ήρθε να στηριχθεί στα τεχνητά προκληθέντα ζωικά πρότυπα της ανθρώπινης ασθένειας. Και δεδομένου ότι η άμεση μελέτη των ανθρώπινων ασθενών απαιτεί τόσο πολλές περισσότερες ικανότητες και υπομονή έτσι ώστε οι περιττοί κίνδυνοι για τους εθελοντές να αποφεύγονται, δεν ήταν ίσως εκπληκτικό ότι οι ερευνητές προτίμησαν τη μεγαλύτερη ευκολία που προσφέρθηκε από ένα "μίας χρήσης είδος".
Αλλά με τα ζώα που χρησιμοποιούνται τώρα όχι μόνο για να αξιολογήσουν, και να αναπτύξουν τις χειρουργικές τεχνικές, ποιες είναι οι επιπτώσεις στους ασθενείς; Λαμβάνοντας υπόψη τη σύνθετη και συχνά λεπτή φύση της ανθρώπινης ασθένειας, για τη μεγάλη πλειοψηφία των ασθενειών, τα ζωικά πρότυπα θεωρούνται είτε πολύ φτωχά είτε δεν υπάρχουν (Dollery 1981). Παράδειγμα η αρτηριοσκλήρωση. Η αρτηριοσκλήρωση θεωρείται ως μια από τις αιτίες που οδηγούν σε καρδιακά νοσήματα και επηρεάζει και την επούλωση των τραυμάτων. Στα ζωικά πειράματα έχουν συμπεριληφθεί τα πουλιά, τα σκυλιά, οι αρουραίοι, οι χοίροι, τα κουνέλια και οι πιθήκοι, αλλά οι διαφορές ειδών έχουν φανεί σε κάθε περίπτωση. Το ευρύτατα χρησιμοποιημένο είδος είναι το κουνέλι, που όταν ακολουθεί μια αφύσικη, υψηλή σε χοληστερίνη διατροφή, οι αρτηρίες του φράζουν γρήγορα, αλλά τα τραύματα είναι αρκετά διαφορετικά σε ανθρώπους και κουνέλια είναι σπάνιο για τα τραύματα στα κουνέλια να αναπτυχθεί η ίνωση, η αιμορραγία, το έλκος ή/και η θρόμβωση, αντίθετα από τους ανθρώπους. (Whisnat 1958).
Τεράστιοι πόροι έχουν χρησιμοποιηθεί στους τεχνητά προκληθέντες καρκίνους στα ζώα, που όμως έχουν αποδειχθεί συχνά αρκετά διαφορετικοί από τους αυθόρμητους όγκους που προκύπτουν στους ασθενείς. Πράγματι το νυστέρι (1972) προειδοποίησε ότι, δεδομένου ότι κανένας ζωικός όγκος δεν συσχετίζεται πολύ με έναν καρκίνο στα ανθρώπινα όντα, ένας όγκος που είναι ενεργός στο εργαστήριο μπορεί να αποδειχθεί άχρηστος κλινικά.
Σε ένα 25ετές πρόγραμμα του εθνικού ιδρύματος καρκίνου στο οποίο εξετάστηκαν 40.000 ουσίες σε ζώα στα οποία είχε προκληθεί εργαστηριακά όγκος και φάνηκαν αποτελεσματικά, οι κλινικές έρευνες απέδειξαν ότι τα αποτελέσματα στους ανθρώπους ήταν αρνητικά Έτσι τώρα το εθνικό κέντρο καρκίνου χρησιμοποιεί για τα εργαστηριακά πειράματα ένα απόθεμα ανθρωπίνων κυττάρων(Bross 1987).

Πηγή του βρετανικού υπουργείου Εσωτερικών σχολιάζει με τον εξής τρόπο τον Medicine Act (1968), τον νόμο που ψηφίστηκε μετά την καταστροφική εμπειρία της θαλιδομίδης: «Οι κανονισμοί δεν επιβάλλουν τη διεξαγωγή πειραμάτων σε ζώα. Η θαλιδομίδη ευθύνεται για την υγειονομική καταστροφή του 1957. Η θαλιδομίδη που χορηγείτο στις έγκυες γυναίκες προκάλεσε τη γέννηση χιλιάδων παιδιών χωρίς χέρια. Για τους αντίπαλους των πειραμάτων στα ζώα, αυτή η περίπτωση αποδεικνύει ότι τα πειράματα είναι άχρηστα, καθώς δεν μπορούν να εντοπίσουν τον κίνδυνο. Στη Βρετανία έχει απαγορευτεί, από το 1997, η πραγματοποίηση πειραμάτων σε ζώα για τη δημιουργία νέων καλλυντικών. Αντίθετα, στη Γαλλία επιτρέπονται, λόγω της μεγάλης επιρροής που διαθέτει η βιομηχανία καλλυντικών.

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΖΩΩΝ

Ο σεβασμός σε κάποιον άλλον προϋποθέτει να γίνει κατανοητός ο ρόλος του. Τα ζώα όπως και ο άνθρωπος δεν είναι απλά πράγματα όπως προσπαθούν να επιβάλλουν οι νεοταξικές τάσεις που επικρατούν. Παρουσιάζουν συμπεριφορές που υποδηλώνουν ψυχικά χαρίσματα και δεν είναι απλά ανακλαστικά.

Στο περιοδικό "ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ" τεύχος 266 (ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2002), δημοσιεύτηκε ένα σημαντικό άρθρο της βιολόγου Ελένης Φατσεα σχετικά με τη νοημοσύνη, τη συνειδητοτητα και τα συναισθήματα των ζώων:
«Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι οι αντιδράσεις των ζωών
είναι καθαρά "μηχανικές" (χωρίς καν να μπορούμε να ορίσουμε τι ακριβώς είναι αυτό το "μηχανικό")...
Πολλά ζώα στο χαμό αγαπημένου ατόμου εμφανίζουν καθαρά
σημάδια κατάθλιψης και ακόμη πένθους : αποσύρονται από
την ομάδα τους και δεν ανταποκρίνονται στις προσπάθειες
των άλλων ζωών να τα πλησιάσουν ή να τα παρηγορήσουν
(προσέξτε ότι όχι μόνο οι "πενθούντες" παρουσιάζουν
ισχυρά συναισθήματα, αλλά και τα αλλά μέλη της κοινότητας
που προσπαθούν να παρηγορήσουν).Σε ακραίες περιπτώσεις
παύουν να τρέφονται, δεν δείχνουν διάθεση για ζευγάρωμα,
αποκτούν εμμονές με το νεκρό ζώο, το οποίο ακόμη και να
αναστήσουν προσπαθούν ή να το μεταφέρουν μαζί τους μέχρι να επέλθει η αποσύνθεση...
- τα δελφίνια όταν πεθάνει νεαρό άτομο αγωνίζονται
να το επαναφέρουν (σσ.υπάρχουν και πρόσφατες περιπτώσεις όπου προσφέρουν βοήθεια ή επιζητούν βοήθεια σε ανθρώπους).
- οι νεαροί ελέφαντες που χάνουν τη μητέρα τους πέφτουν
σε κατάθλιψη, πετάγονται από τον ύπνο τους κραυγάζοντας,
και δείχνουν καθαρά σημάδια "πένθους"...»

ΖΩΑ ΚΑΙ "ΗΘΙΚΗ"
Ορισμένα τουλάχιστον είδη ζώων δείχνουν να έχουν ένα
αρκετά ανεπτυγμένο κώδικα ηθικής συμπεριφοράς.
Μια μελέτη που τάραξε τα νερά στα 1964 όταν η
ομάδα του Stanley Wechlin στην ιατρική σχολή του Παν.
Northwestern του Illinois ανακοινώνει ότι: μετά από
έρευνες και πειράματα επαλήθευσαν πως ένας πίθηκος
rhesus έπαυσε να δέχεται νερό και γενικά να τρώει, όταν
συνειδητοποίησε ότι κάθε φορά που εκείνος έτρωγε, ένας
άλλος πίθηκος δεχόταν ηλεκτρική εκκένωση...
Ανάλογα συμπεριφέρθηκαν ποντικοί που γνώριζαν ότι οι πράξεις τους προκαλούσαν πόνο σε άλλους ποντικούς. Αναφέρθηκε η ακόλουθη περίπτωση. Κατά τη διάρκεια πειράματος, ένας θηλυκός πίθηκος για να φάει έπρεπε να πετύχει σε κάποιο τεστ. Σε 3 περιπτώσεις που απέτυχε, άλλος πίθηκος που ήταν παρών και παρακολουθούσε, με δική του πρωτοβουλία πήρε τη θέση της, κέρδισε το έπαθλο της τροφής επιτυγχάνοντας στο τεστ και της ΠΡΟΣΦΕΡΕ την τροφή που εκείνος είχε κερδίσει.
Αποδεικνύουν έτσι ότι αυτά τα ζώα διαθέτουν υψηλού βαθμού αλτρουισμό, αλληλεγγύη και ανιδιοτέλεια, δηλαδή υψηλού επιπέδου ηθική. Μήπως αυτά τα ψυχικά χαρίσματα είναι στο στόχαστρο των σύγχρονων εξουσιαστών και πρέπει να εξοντωθούν;

ΖΩΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Όσο τώρα για την μελέτη του παιχνιδιού των ζωών, έχουμε
μερικά σημαντικά συμπεράσματα : τα ζώα στα αλήθεια
διασκεδάζουν παίζοντας (σύμφωνα με νευροβιολογικα ευρήματα και μελέτες πάνω στη χημεία του παιχνιδιού)...
Ενώ συγχρόνως το παιχνίδι είναι για τα νεώτερα απ'αυτα ένας χώρος εκμάθησης κανόνων κοινωνικής συμπεριφοράς, δηλ. ηθικών κανόνων...τα δυνατότερα κουτάβια, μετριάζουν την ίδια τους τη δύναμη παίζοντας με ασθενέστερα ώστε να έρθουν στο "ίδιο επίπεδο"...
Δηλαδή έχουμε να κάνουμε στα ζώα με την εκδήλωση συμπεριφοράς, παρόμοιας με αυτής των παιδιών.
Βέβαια η συμπεριφορά επιχειρηματικών συμμοριών απέναντι στα ζώα και στα παιδιά συχνά είναι συχνά εξίσου βάρβαρη και δυστυχώς η κατάσταση διαρκώς επιδεινώνεται. Το παράξενο είναι ότι γίνεται σταθερή προσπάθεια έμμεσα ή άμεσα και με διάφορους τρόπους να αποδεχτούμε αυτή την «επιχειρηματική» λογική.

To παραδειγμα της θαλιδομιδης που ειχε δοκομαστει χωρις παρενεργειες σε ζωα, ειναι το κατεξοχην παραδειγμα για το ποσο αχρηστα ειναι και τι εξυπηρετουν τα πειραματα σε ζωα, μονο οι επιδοτησεις ειναι που τα κανουν να υπαρχουν

Η θαλιδομίδη, ένα ηρεμιστικό και αντιεμετικό φάρμακο που κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του '60 μπήκε στο εμπόριο σαν φάρμακο ακίνδυνο στην εγκυμοσύνη και προκάλεσε τη γέννηση 10.000 φωκομελικών παιδιών (χωρίς χέρια και πόδια). Η απόσυρση του με τα ολέθρια αποτελέσματα καθυστέρησε και πάλι όπως σε άλλα φάρμακα. Η δίκη για την Θαλιδομίδη κατά της Grunenthal άρχισε στις 12/4/67 στο Alsdorf και ήταν η μεγαλύτερη δίκη της Ευρώπης μετά από εκείνη της Νυρεμβέργης. Εξετάστηκαν 1200 μάρτυρες και τελικά η δίκη έκλεισε με την πληρωμή αποζημίωσης 114 εκατομμυρίων μάρκων στα θύματα της Θαλιδομίδης στη Γερμανία


Η παγκόσμια ιατρική βιβλιογραφία αποκαλύπτει ότι τα περισσότερα νέα φάρμακα προσθέτουν πολύ λίγο ή τίποτε σε αυτά που ήδη υπάρχουν. Για παράδειγμα μία ανάλυση του υγιεινολόγου για θέματα υγείας Etlenne Barral αναφέρει ότι πάνω από το 70% των φαρμάκων που μπήκαν στην αγορά από το 1975 μέχρι το 1984 δεν προσέφεραν τίποτε για την βελτίωση της υγείας, τα διάφορα ιδιοσκευάσματα, αναπτύχθηκαν από παρόμοια φάρμακα για να πάρουν την πατέντα (αποκλειστικότητα), χωρίς να έχουν να δώσουν τίποτε καινούριο. Αποτέλεσμα είναι να παίρνουν καινούργιες τιμές, να προκαλούν σύγχυση στους γιατρούς που πρέπει να διαλέξουν από πολλά φάρμακα με το ίδιο θεραπευτικό εύρος.

Ενας τρόπος για να σταματήσει αυτή η ανεξέλεγκτη παραγωγή παρόμοιων φαρμάκων θα ήταν ο αποκλεισμός τους από τα διάφορα ασφαλιστικά ταμεία υγείας εφ' όσον δεν είναι απαραίτητα σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας. Το αποτέλεσμα θα ήταν η ταχύτατη ελάττωση των ιατρογενών νοσημάτων, θα υπάρξει εξοικονόμηση χρημάτων από την υπερβολική σπατάλη που γίνεται σήμερα λόγω της πριμοδοτούμενης συνταγογραφίας και θα σωθούν εκατομμύρια ζώα που δοκιμάζονται τα φάρμακα επάνω τους στο βωμό τους κέρδους που καλύπτεται με τον μανδύα της επιστήμης.

Το 6% των παθήσεων που καταλήγουν στο θάνατο και το 25% όλων των παθήσεων οφείλονται στα φάρμακα..

Βέβαια η επιλογή των προϊόντων που προωθούνται είναι μακριά από τις πραγματικές ιατρικές ανάγκες. Ετσι ενώ έχουνε πολλές πωλήσεις, πολύ μικρή έρευνα γίνεται για τις χώρες του τρίτου κόσμου που δεν μπορούν να πληρώσουν ακριβά φάρμακα. Αλλά όχι μόνο οι φαρμακοβιομηχανίες αδιαφορούν για τον τρίτο κόσμο αλλά και οι κυβερνήσεις και τα ιδρύματα έρευνας που ξοδεύουν για τις χώρες αυτές μόνο το 1% του προϋπολογισμού τους για έρευνες.

Η έρευνα και η ανάπτυξη είναι κατευθυνόμενη κυρίως για παθήσεις της κοινωνίας της αφθονίας όπως αρθρίτις, άσθμα, παχυσαρκία, άγχος, κατάθλιψη, υπέρταση και άλλα καρδιοκυκλοφοριακά προβλήματα.

Το 10-20% των συνταγών είναι φάρμακα που δρουν στην ψυχική σφαίρα του ανθρώπου όπως αντικαταθλιπτικά, υπνωτικά, ηρεμιστικά διεγερτικά κλπ. Και βέβαια πολλά χάπια θεραπεύουν μόνο το σύμπτωμα και αφήνουν αθεράπευτη την πάθηση. Ετσι ο καταναλωτής είναι σίγουρος και μόνιμος πελάτης για το μέλλον.

Η κατευθυνόμενη συνταγογραφία αποτελεί σήμερα κοινό μυστικό των διαφόρων ταμείων, του κράτους, των γιατρών και των φαρμακευτικών εταιρειών. Στο ΙΚΑ που είναι ο κύριος αγοραστής φαρμάκων το φαινόμενο της κατευθυνόμενης συνταγογραφίας έχει πάρει τραγικές διαστάσεις γιατί από μία πλευρά οι φαρμακοβιομηχανίες πιέζουν τους γιατρούς να συνταγογραφούν όλο και περισσότερο, από την άλλη πλευρά οι γιατροί ενδίδουν. Ετσι ο γιατρός συνταγογραφεί, ο ασθενής καταναλώνει και τα ταμεία πληρώνουν.

από επιστημονας 04/05/2008 10:26 μμ.


Η ανθρωποτητα εχει ευεργετηθει εξαιρετικα απο την ερευνα πανω σε ζωα. Πραγματικα σχεδον όλα τα κατορθωματα της ιατρικης εχουν βασιστει με τον ενα η τον αλλο τροπο πανω στη χρηση ζωων σε καποια φαση της ερευνας. Εξελιξεις στη θεραπεια του διαβητη, τη λευχαιμια και την καρδιοχειρουργικη μεταξυ αλλων εχουν γινει δυνατες μονο χαρη στη χρηση ζωων για την επιστημονικη ερευνα. Η συντριπτικη πλειοψηφεια της επιστημονικης κοινοτητας θεωρει οτι τα ωφελει απο την ερευνα σε ζωα ειναι τοσα πολλα που η χρηση τους δικαιολογειται. Φυσικα με την προυποθεση οτι τηρουνται αυστηροι κανονες δεοντολογιας, με περιορισμο στο μετρο του δυνατου την οδυνη του ζωου, και η χρηση του να γινεται μονο για ερευνες που σκοπο έχουν την σωτηρια της ζωης.

 

Αντιπαλοι της χρησης ζωων για ερευνα συχνα αναφερουν τη χρηση εναλλακτικων μεθοδων ερευνας προσπαθωντας να καταστησουν την χρηση ζωων ως μη απαραιτητη. Αποκρυπτουν το γεγονος οτι οι διαφορες μεθοδοι, οπως καλλιεργεια ιστων, μοντελα σε υπολογιστη, ερυενα στον ανθρωπινο πληθυσμο, ηταν παντα συμπληρωματικες μεθοδοι και οχι εναλλακτικες. Δεν ειναι υπερβολη να πουμε πως σχεδον ολες οι  ιατρικες μεθοδοι θεραπειας, φαρμακα, εμβολια,  ακτινοβολιες, εγχειρησης έχουν βασιστει πανω σε ερευνες σε ζωα. Μερικα παραδειγματα θεραπειων που εχουν βασιστει σε πειραματα σε ζωα ειναι, το εμβολιο της πολυμηελυτιδας ασθενεια που κυριως επλειτε μικρα παιδια. Αιμοκαθαρση και μεταμοσχευση νεφρων, μεταμοσχευση ανοικτης καρδιας, δημιουργια αντισταμινικων που κάθε χρονο σωζουν εκατομυρια ζωες παιδιων από αλλεργιες.

 

Για περισσοτερες πληροφοριες χωρις παροπιδες και υποκριτικες ευαισθησιες αχαριστων βολεμενων νεοχιπιδων παραθετω ενα κειμενο της αγγλικης Royal Society, http://royalsociety.org/displaypagedoc.asp?id=11514 επισης μπορειτε να διαβασετε το βιβλιο της αμερικανικης εθνικης ακαδημιας "Science, Medicine, and Animals" . Τωρα αν θεωρειται ότι δυο ακαδημιες με μελη τους νομπελιστες σε ολους τους τομεις αποτελουνται από απληστους σαδιστες φασιστες μου θελουν να πετσοκοβουν ζωα είναι δικαιωμα σας αλλωστε ακομα υπαρχουν ατομα που πιστευουν στην αστρολογια δεν μπορω να κανω κατι γι αυτό.

από labrat 06/05/2008 8:27 πμ.


http://www.directaction.info/news_may04_08.htm

http://directactiongr.blogspot.com/2008/05/lab-rats-liberated-from-university.html


Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License