Πέθανε ο ποιητής θωμάς Γκόρπας

.

Στα 68 του έσβησε ο Θωμάς Γκόρπας «Αμάν, λιγότερη δυστυχία»... Του ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ Παθιασμένος, εκρηκτικός, αριστερός, καταγγελτικός, μεταϋπερρεαλιστής των λεωφόρων και των μικρών δρόμων των πόλεων. Ο Θωμάς Γκόρπας μ' ένα τσιγάρο μόνιμα στο στόμα να καπνίζει κι όλο να καπνίζει, να μιλάει κι όλο να μιλάει, να θυμάται κι όλο να θυμάται, ο ποιητής της σύγχρονης ερημιάς και του αυριανού παραδείσου της ελπίδας έσβησε χθες το απόγευμα, στο σπίτι του, χτυπημένος από την επάρατο σε ηλικία 68 ετών, μέσα στο ρεμπέτικο του τέλους, ενώ ένα μπουζούκι τον αποχαιρετούσε λυπημένο, αθεράπευτα πένθιμο. Ο Μεσολογγίτης, ο εσωτερικός μετανάστης από το 1954 στην πόλη που ήθελε να της μοιάσει η επαρχία, στην Αθήνα, τα τελευταία δεκατρία χρόνια μόνιμος εραστής και επισκέπτης της Αίγινας των ποιητών και των ζωγράφων. Ο Θωμάς Γκόρπας, μία από τις χαρακτηριστικότερες και ευκρινέστερες ποιητικές φωνές της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, κηδεύεται αύριο στις 11 π.μ., στο Κοιμητήριο Ζωγράφου (Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης). Δεν τελείωσαν όλα με την αποδημία του, αφού το έργο του θα εξακολουθεί να αναφέρεται και τα χρόνια τα ερχόμενα, όταν η πίκρα ανεβαίνει στο στόμα και γίνεται τραγούδι, όταν το τραγούδι γίνεται χαρά και γλεντοκόπι, όταν η σκέψη επανέρχεται στις πηγές της, στον αυθορμητισμό που τη γεννάει και την τρέφει, όταν η αμφισβήτηση δεν θα είναι μια έννοια προς εξαφάνιση, αλλά η μήτρα του στοχασμού και της βύθισης στο σκεπτόμενο εαυτό. Τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο στο Μεσολόγγι και πρωτόγραψε ποίηση το 1949-1950. Το 1954 μπήκε στην Πάντειο χωρίς να τη τελειώσει. Από το 1954 έως το 1961 μετήλθε διάφορα επαγγέλματα: του εργάτη, του λογιστή, του παλαιοβιβλιοπώλη και δημοσιογράφου. Υπήρξε από τους εμπνευστές της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών (1961) και την πενταετία 1965-70 δίδαξε ιστορία λογοτεχνίας και αγωγής του λόγου σε θεατρική σχολή. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο πρώτο διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Οστια της Ρώμης. Από το 1975 έως το 1980 έζησε στο Παρίσι. Εμφανίστηκε στα γράμματα στο περιοδικό «Λογοτέχνης», με το ποίημα «Αθήνα 1956, οδό Αθηνάς», τον Ιανουάριο 1957. Ακολούθησαν οι ποιητικές συλλογές «Σπασμένος καιρός» (1957), «Παλιές ειδήσεις» (1966), «Πανόραμα» (1975), «Στάσεις στο μέλλον» (1979 - πρώτη συγκεντρωτική έκδοση), «Περνάει ο στρατός...» (1980), «Τα θεάματα» (1983), «Τα ποιήματα, 1957-1983» (1995-δεύτερη συγκεντρωτική έκδοση στην οποία προστίθενται οι συλλογές «Ανεξάρτητα», «Γιουσουρούμ», «Ο μεγάλος δρόμος», «Το πατάρι»). Είχε γράψει ακόμη το χρονικό «Ισιδώρα! Ισιδώρα!» (1995) και τις μελέτες «Διάγραμμα ιστορίας της νεοελληνικής λογοτεχνίας» (1966), «Το πανηγύρι τ' Αη Συμιού» (1972), «Περιπετειώδες, κοινωνικό και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα, 1850-1950» (1981). Ουκ ολίγα είναι τα κείμενα για ζωγράφους και ξένους συγγραφείς, ανέδειξε το λαϊκό τραγούδι και την τέχνη του Καραγκιόζη. Συμμετείχε ως σεναριογράφος στις ταινίες «Βλάχικος γάμος», «Αγάπη που δεν σβήνει ο χρόνος», «Τι κι αν γεννήθηκα φτωχός», «Ενα Σάββατο βράδυ, μια Κυριακή πρωί», «Το πατάρι του Λουμίδη». Είχε πει σε έρευνα της «Ε» (2.1.1997): «Μετά την κατανάλωση, μετά το θέαμα, μετά τη μοναξιά, μετά τον έρωτα, στρατιές ανυπεράσπιστων και δυστυχισμένων είναι έτοιμοι να υποδεχθούν έναν καινούργιο φασισμό. Η παγκοσμιότητα της οικονομίας, λένε. Η Ευρωπαϊκή Ενωση. Ισως, αυτοί που το λένε να υπολογίζουν χωρίς τον ξενοδόχο, μακάρι. Οι μουσουλμάνοι, οι Αφρικάνοι, οι Κινέζοι και άλλοι θα έχουν το λόγο. »Εγώ τι να φανταστώ; Τα πρώτα χρόνια του 2000 τα ζω από τότε που με φακέλωσαν και από το 1981 και δώθε μάλιστα μέσα σε μια ασφυξία και μια βρώμα "προοδευτική", της "αλλαγής", του "εκσυγχρονισμού" πάλι. »Η τεχνολογία έχει μηδενίσει σχεδόν την ανθρώπινη επικοινωνία. Ο αθλητισμός διακινεί τα πιο βρώμικα λεφτά, επιχορηγούμενος από το κράτος, το οποίο κράτος είναι θεατής της τραγωδίας με τα ναρκωτικά. Οι περισσότεροι διανοούμενοι συνεργάζονται με την εξουσία, όπως τους προέτρεψε προεκλογικώς ο κύριος τάδε. Η εκπαίδευση ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο ξεχαρβαλωμένη και θλιβερή. Οι μαύρες τρύπες έναν αιώνα τώρα βουλώνουν με τις κτηνώδεις αυξήσεις των τσιγάρων, των ποτών, των ασφαλίστρων παντός τύπου, των καυσίμων, των διοδίων. »Η δημοκρατία, η δικαιοσύνη, οι θεσμοί και τα λοιπά ηχηρά προ πολλού έχουν καταντήσει οικτρά. Εχουν χαθεί όλα; Αλλά ας κάνουν κάτι όσοι δεν είναι ρουφιάνοι, δεν είναι κομματόσκυλα, δεν είναι κλέφτες, δεν είναι τοκογλύφοι... »Πολλή η απελπισία. Αλλά όσοι έχουμε αγωνιστεί για μια καλύτερη Ελλάδα, ελπίζουμε ακόμα. Πάντως στον 21ο αιώνα θα πάμε με τα τέσσερα. Σιγά σιγά πιθανώς να σταθούμε στα πόδια μας, όχι βέβαια με τη βοήθεια αδελφών και παπάδων. »Πλειοψηφούν οι τραυλοί, οι κακομούτσουνοι, οι βλάκες και οι αγράμματοι στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, κρατικά και μη. Αν λιγόστευαν, θα βοηθούσε κι αυτό λιγάκι. »Αμάν, λιγότερη δυστυχία στους Ελληνες και σε όλους. Παλιά είχα γράψει: "Ψωμί για όλους ή για κανέναν. Χασίς για όλους ή για κανέναν". Τώρα λέω: Ας ξεβρωμίσουμε τον ουρανό, τον αέρα, τη θάλασσα και τη γη μας από τις βρωμιές του πολιτισμού». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 02/04/2003

από Αντρεας 03/04/2003 2:33 πμ.


ποιος ειναι αυτος;; σκατα στην χαφιεδοτυπια

από anti-antreas 03/04/2003 3:05 πμ.


sevasou to gegonos oti i Eleutherotipia afierwnei selida se anthrwpo twn grammatwn esi ti eisai antrwpos tis vomoloxias mono e?

από ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙΔΗΣ 03/04/2003 3:30 πμ.


Δυο φορες ειχαμε συναντηθει και παντα θυμαμαι τις κουβεντες σου.

από ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΙΔΗΣ 03/04/2003 3:45 πμ.


Ο Θωμας ειχε επιλεγει αναπληρωτης διευθυντης της ΕΡΤ αμεσως ματα την πτωση της δικτατοριας,με προεδρο τον Τακη Χορν,πιθανον με εισηγηση του Τακη Λαμπρια που δουλευαν νομιζω μαζι στην προδιδακτορικη <Καθημερινη>.Ο Θωμας η δεν δεχθηκε την θεση η πηγε και την κοπανησε αμεσως η αυτοι που τον διορισαν το μετανιωσαν γρηγορα. Τον θυμαμαι να γυριζει με ενα σορτς στην πλατεια Εξαρχειων οπου διατηρουσε και το παλαιοβλιοπωλειο του.Τον γνωρισα οταν το εκλεινε και ξεπουλαγε για να μετακομισει στην Αιγινα. Ηταν μια ζωντανη εγκυκλοπαιδεια της λογοτεχνιας,της δημοσιογραφιας και ισως και της πολιτικης.Νομιζω οτι ειχε στο συρταρι του πολλες ανεκδοτες εργασιες.Εργασιες για πραγματα και προσωπα πραγματικα εντυπωσιακες.

από ΙΑΤΡΟΠΟΥΛΟΣ 03/04/2003 4:12 πμ.


Μαζί με το Μιχάλη Κατσαρό, ήταν ο πρόδρομος ποιητής της Αμφισβήτησης. Του χρωστάμε πολλά, οι αμέσως νεότεροι. Το τσαγανό του, την άπλα της ψυχής, την πίστη του σε αξίες και ιδανικά. Ο ποιητικός του λόγος του ήταν ευθύς, πολιτικός, άμεσος και πάνω απ' όλα κοντινός του ανθρώπου. Είχε κι ένα καημό μέσα του, ήτανε ρεμπέτισσα η ποίησή του κι ο ίδιος, ποιητής-σημάντορας. Θα τον αποχαιρετίσω κι αλλού κι αλλιώς. Υπήρξε στενός μου συνεργάτης σε χρόνια δύσκολα μα και δημιουργικά. Δουλέψαμε και ζήσαμε παρέα.΄Ομως, επειδή το περισσότερο έγραψε για σας, εδώ, για τους ανένταχτους και τους διαμαρτυρόμενους, είπα να τον μνημονεύσουμε και έτσι. Αντίο Θωμά, γεια σου ρε μάγκα, όλα είναι "πολτός", ξέρεις εσύ... γειά σου. Δημήτρης.

Παρεπιπτόντως, το διήγημα "Γκορπισμός" του Χάκκα έχει καμμιά σχέση με τον νεκρό;

από Ζωντανός 03/04/2003 11:42 πμ.


Αλήθεια αυτός ο ποιητής είδε Φως? Βρήκε το λόγο που ζούσε? Μπόρεσε να φέρει παιδιά στον κόσμο Για πιο λόγο αξίζει η ζωή γιαυτόν. Θημηθείτε τον Σεφέρη Πάντα ο τελευταίος στίχος του έχει το φως.

από Μπαμπης 03/04/2003 12:39 μμ.


Θωμάς Γκόρπας θεωρείται ως ένας, ίσως ο πιο σημαντικός, ποιητής της γενιάς του 1960. Είναι γέννημα και θρέμμα Μεσολογγίτης. Τύπωσε, ως τώρα, τις ποιητικές συλλογές "Σπασμένος Καιρός" (1957), "Παληές Ειδήσεις" (1966), "Ανεξάρτητα" (1970), "Πανόραμα" (1975), και "Ο Μεγάλος Δρόμος" (1975), "Γιουσουρούμ" (1976), "Τάσεις στο Μέλλον" (1979, περιέχει και όλες τις προηγούμενες συλλογές). `Εγραψε και κινηματογραφικά σενάρια. Εργάσθηκε και ως επαγγελματίας δημοσιογράφος. Ασχολήθηκε και με την ιστορία της λογοτεχνίας και τύπωσε τη σημαντική μελέτη "Περιπετειώδες κοινωνικό και μαύρο νεοελληνικό αφήγημα" α' και β' τόμος (1981).`Αλλα έργα του: "Στέρης" (1982) - μελέτη για τον σημαντικό αλλά ξεχασμένο ζωγράφο - "Περνάει ο στρατός...." (1980) και το "Το πανηγύρι τ' Αη-Συμιού" (1972) - λαογραφική μελέτη γραμμένη μαζί με τον Βησσαρίωνα Γκόρπα. Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε το 1935 στο Μεσολόγγι αλλά από πολλά χρόνια εζησε και δημιουργησε στην Αθήνα.

από του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ 03/04/2003 12:39 μμ.


Τα ανεξίτηλα στίγματα... ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ ...Τη μέρα που έφυγε ο Θωμάς, κάποιοι ρωτούσαν «ποιος είναι αυτός ο Γκόρπας». Αλλά όσοι (τον) ήξεραν, χαμήλωναν το βλέμμα σαν μαθήτριες του κατηχητικού κρύβοντας θυμούς και ανεπίδοτα παράπονα *** Τη μέρα που έφυγε ο Γκόρπας, σμήνη θανάτου συνέχιζαν τις φρικώδεις περιπολίες στη Μεσοποταμία. Με δυο λόγια, οι ελεεινοί σκότωναν αβέρτα, κρυμμένοι πίσω από τα θλιβερά επιχειρήματα του «ελευθερωτικού» τους ψεύδους (...Βουλιάζουν στο τέλμα της αδίστακτης προπαγάνδας οι συμμορίτες, αλλά απτόητοι συνεχίζουν να ψεύδονται και να σκοτώνουν) *** Τη μέρα που ο Θωμάς «επέστρεφε» στο χώμα του Μεσολογγιού (Τι κι αν το ξόδι στου Ζωγράφου; Εκεί, στις ντάπιες της Ιερής Πόλεως θα αναπαύεται αιωνίως ο νους του σώματος), όλα χόρευαν στους γνώριμους ρυθμούς: Οι στίχοι των ποιητών αναζητούσαν οξυγόνο, τα πεζά ονειρεύονταν ανθοστόλιστες λεωφόρους υποδοχής και οι άνθρωποι της λογοτεχνίας -οι περισσότεροι, τέλος πάντων- έβλεπαν με εξηγήσιμη πίκρα και αδιάψευστη ζήλια τις συνεχείς πιρουέτες μιας δράκας ομοτέχνων στις ακόρεστες σελίδες της άκρατης προβολής (...Λόγου χάριν, η συμπαθής Σώτη Τριανταφύλλου, με άποψη εκπεφρασμένη επί παντός, δεν αποκλείεται να -κληθεί να- σχολιάσει τις μετεγγραφές Τάτση και Πάντου στον Ολυμπιακό) *** Τη μέρα που κάποιοι (φίλοι του) έλεγαν ότι «τον Θωμά τον σκότωσε το ηφαίστειο που σιγοβράζει στην ψυχή των ικανών, που συμβαίνει να είναι μοναχικοί και αθώοι», ο υποβολέας θυμήθηκε τις «Σημειώσεις» του Λυκιαρδόπουλου: Ο Γκόρπας διαβάστηκε «μυθοποιητικά, κανιβαλιστικά», και προβλήθηκε σαν ένας «ρεμπέτης μετακαρούζος, μπήτνικ και σουρεαλιστής», έγραψε ο Λυκιαρδόπουλος, παίζοντας άμυνα στις επιθέσεις της ευκολίας *** Τη μέρα που έφυγε ο Θωμάς Γκόρπας - τζώρας, τρυφερός, «παράλογος», εκτεθειμένος στους βοριάδες και ακάλυπτος, με στόμα απύλωτο και γλώσσα που κεντούσε πέλαγα - ένας μαύρος άνεμος άφηνε ανεξίτηλα στίγματα στην πρόσοψη του Απριλίου...

από Μ.Β 03/04/2003 12:48 μμ.


«Πατριωτικοί Στίχοι» του Θωμά Γκόρπα. «Ξέρω πολλούς μεγάλους πατριώτες, μεταξύ αυτών και ο Αλή Πασάς Τεπελενλής, Ελλην εκ πεποιθήσεως, φιλέλλην έστω εξ ενστίκτου, νάρκισσος, μπεκρής, εραστής των γραμμάτων και των τεχνών, λάτρης της μουσικής, η αόρατη πλευρά του Αιτωλού Κοσμά, άλλος αυτός τυχοδιώκτης, ξεροκέφαλος, αντικαριερίστας, άγιος από άλλο ανέκδοτο...»

από dalaras 03/04/2003 1:17 μμ.


H an8rwpothta 8a einai pragmatika eytyxismenh otan o teleytaios poihths aytoktonisei me ta antera tou teleytaiou skhno8eth

από df68may 08/04/2003 1:11 πμ.


dalaras εκτος απο μισανθρωπος, ρατσιστης εισαι και μεγαλος μαλ_ _ _

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License