Φίλαθλοι «δύο ταχυτήτων» -Πολιτικη και αθλητικες ομαδες στην κυπρο

Πολιτικη και αθλητικες ομαδες στην κυπρο

Στο μεγαλύτερο μέρος του σύγχρονου ποδοσφαιρικού κόσμου η πολιτική με το ποδόσφαιρο ελάχιστη σχέση έχουν μεταξύ τους. Τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με την επιλογή υποστήριξης μιας συγκεκριμένης ομάδας από τους οπαδούς. Τα κριτήρια είθισται να είναι συγκυριακά, τοπικιστικά, οικογενειακά. Στην Κύπρο, εντούτοις, τα ποδοσφαιρικά δεδομένα είναι αρκετά διαφορετικά...

Οι πολιτικές τάσεις είναι άμεσα συνδεδεμένες με την επιλογή των οπαδών ως προς την ομάδα που υποστηρίζουν. Οι «ρίζες» βρίσκονται στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και δη μετά τον εμφύλιο πόλεμο στην Ελλάδα. Η εξέλιξη του κυπριακού ποδοσφαίρου έχει σημαδευτεί έντονα από την ιστορική αντιπαράθεση Δεξιάς - Αριστεράς, όταν οι υπάρχουσες ομάδες χωρίστηκαν στα δύο και δημιουργήθηκαν αμιγώς αριστερά σωματεία. Εκτοτε οι ποδοσφαιρικές αναμετρήσεις, όχι μόνο στη μεγάλη κατηγορία, αλλά και στα χωριά και στις συνοικίες των πόλεων, ήταν πολιτικά φορτισμένες, δίχως να λείπουν οι βίαιες συγκρούσεις.

Τη δεκαετία του '70 η αντιπαράθεση μεταξύ δεξιών και αριστερών πήρε νέα μορφή, αφού μετά το πραξικόπημα και την εισβολή τα «εθνικόφρονα» ιδεώδη αμφισβητούνται έντονα και ταυτίζονται με τη Χούντα και την ΕΟΚΑ Β' (που ίδρυσε ο Γρίβας). Τα φορτισμένα συναισθήματα της πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων εκφράζονταν έντονα στα γήπεδα μέσα από την ταύτιση, από τους αντιπάλους τους, των δεξιών οπαδών με το πραξικόπημα.

Σταδιακά, με τη δυναμική ανάκαμψη της Δεξιάς, οι οπαδοί των δεξιών σωματείων επανήλθαν δριμύτεροι, προβάλλοντας το έθνος, την εθνική ταυτότητα και τα εθνικά σύμβολα ως σημαντικότερα των αντίστοιχων ταυτίσεων που απορρέουν από το κράτος.

Οι νέοι φίλαθλοι την σήμερον ημέρα είναι κατ' ουσίαν συνεχιστές μιας παράδοσης αντιπαραθέσεων Δεξιάς και Αριστεράς σε όλα τα επίπεδα ζωής, συμπεριλαμβανομένου και του ποδοσφαίρου. Και αν οι «εντάσεις» έχουν πλέον αμβλυνθεί, είναι σαφές ότι χρειάζεται ακόμα πολύς χρόνος για να ξεριζωθεί η συγκεκριμένη λογική.

Αλλωστε, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την ημέρα που στην εξέδρα των φανατικών οπαδών της Ομόνοιας υπήρχαν τουρκικές σημαίες (!), μαζί με κυπριακές, ενώ οι κομμουνιστικές έχουν πλέον αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από άλλου είδους σύμβολα, όπως ο Τσε Γκεβάρα. Την ίδια στιγμή που στις εξέδρες των φίλων της Ανόρθωσης και του ΑΠΟΕΛ κυριαρχεί το γαλανόλευκο χρώμα της ελληνικής σημαίας και (λιγότερο) ο δικέφαλος αετός.

ΑΝΟΡΘΩΣΗ: «Μαχητές»
Η ομάδα της Ανόρθωσης θεωρείται «δεξιά». Οι οπαδοί της Ανόρθωσης θεωρούν ως κυριότερο αντίπαλο την Ομόνοια λόγω κυρίως της μακρόχρονης πολιτικής αντιπαράθεσης και οι φανατικοί ονομάζονται «μαχητές». Εκτός της Ομόνοιας, υπάρχει έντονη αντιπαλότητα με την ΑΕ Λεμεσού και τη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, που επίσης έχουν αριστερές καταβολές. Στις εξέδρες όπου βρίσκονται οι οπαδοί της Ανόρθωσης κυριαρχούν η ελληνική σημαία και τα γαλανόλευκα χρώματα, ενώ σε διάφορα σημεία του γηπέδου μπορεί να διακρίνει κανείς και σύμβολα του δικέφαλου αετού. Οι οπαδοί της Ανόρθωσης θεωρούνται σαφώς πιο μετριοπαθείς στις αντιδράσεις τους από τους αντίστοιχους του ΑΠΟΕΛ, στους οποίους έχουν παρεισφρήσει και ακροδεξιά στοιχεία.

Το προσωνύμιο «μαχητές» συμβολίζει τη μόνιμη μάχη τους για την κορυφή και τις προσπάθειές τους να επιστρέψουν στην αγαπημένη τους Αμμόχωστο.

ΑΠΟΕΛ: «Πορτοκαλί»
Ο ΑΠΟΕΛ είναι μαζί με την Ανόρθωση οι δύο μεγαλύτερες ομάδες της Κύπρου που έχουν «δεξιές» καταβολές. Οι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ θεωρούν ως τους πιο μεγάλους τους αντιπάλους τους οπαδούς της ΑΕ Λεμεσού και της Ομόνοιας Λευκωσίας. Και τα δύο είναι αριστερά σωματεία και επιπλέον η ΑΕΛ είναι ομάδα της Λεμεσού, πόλη με την οποία υπάρχει διαρκής αντιπαράθεση (τα αρχικά του ΑΠΟΕΛ σημαίνουν Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Ομιλος Ελλήνων Λευκωσίας). Η Ομόνοια, πάντως, θεωρείται ως ο «αιώνιος αντίπαλος». Το όνομα «πορτοκαλί» δόθηκε το 1992 στο παιχνίδι του πρωταθλήματος με την ΑΕΛ, όταν οι οργανωτές της κερκίδας γύρισαν τα μπουφάν τους στο πορτοκαλί χρώμα και όλο και περισσότεροι άρχισαν να προσαρμόζονται σε αυτήν την κίνηση. Εκτοτε καθιερώθηκε.

ΑΕΛ, ΑΛΚΗ ΚΑΙ ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ: Βεντέτα με τον ΑΠΟΕΛ
Οι οπαδοί της ΑΕΛ ("Θύρα 3") θεωρούν σαν τους κυριότερους αντίπαλους τις ομάδες που πρεσβεύουν τη δεξιά, αλλά κυρίως τον Απόλλωνα, λόγω τοπικής ιστορικής αντιπαράθεσης (διεκδικούν τα πρωτεία στην πόλη της Λεμεσού). Βασικός αντίπαλος είναι και το ΑΠΟΕΛ, λόγω πολιτικής αντιπαράθεσης αλλά και «βεντέτας» μεταξύ πόλεων. Χρησιμοποιούν την κυπριακή σημαία και τα χρώματα της ομάδας τους (κίτρινο - μαύρο), αλλά είναι σαφώς πιο μετριοπαθείς σε σχέση με αυτούς της Ομόνοιας. Η ΑΕ Λάρνακας μπορεί να χαρακτηριστεί ως σχετικά «αδέσμευτη», καθώς έχει μεν ως βάση της την αριστερά, αλλά στις τάξεις της υπάρχουν και άλλες τάσεις. Η ΑΛΚΗ, ομάδα Λάρνακας και η Νέα Σαλαμίνα, της Αμμοχώστου, υποστηρίζουν πιο φανατικά την αριστερά και διαθέτουν επίσης αρκετούς οπαδούς.

ΟΜΟΝΟΙΑ: «Θύρα 9»
Χρησιμοποιούν την κυπριακή σημαία, τα χρώματα της ομάδας τους, τον Τσε Γκεβάρα και (λιγότερα πλέον) κομμουνιστικά σύμβολα. Οι οπαδοί της Ομόνοιας θεωρούν αντίπαλους γενικά τις «δεξιές» ομάδες, την Ανόρθωση, την Ενωση Νέων Παραλιμνίου και το ΑΠΟΕΛ, που θεωρείται ο "αιώνιος" αντίπαλος. Κατά τη διάρκεια ενός ντέρμπι με τον ΑΠΟΕΛ για τα ημιτελικά του Κυπέλλου, στην κερκίδα των οργανωμένων της Ομόνοιας είχαν αναρτηθεί σημαίες του ψευδοκράτους και ελληνικές σημαίες βαμένες κόκκινες με ένα σφυροδρέπανο στη θέση του σταυρού. Επειτα από εκείνο το παιχνίδι οι διοικήσεις των δύο ομάδων είχαν καταδικάσει με γραπτές ανακοινώσεις τους τα γεγονότα. Παλαιότερα, όταν είχαν ανοίξει τα οδοφράγματα, στην κερκίδα της Ομόνοιας είχαν φιλοξενηθεί περίπου 500 Τουρκοκύπριοι, που υποστήριζαν την Ομόνοια πριν από την εισβολή, φέρνοντας μαζί τους πανό που έγραφε Baris-Ειρήνη.

"Goal"  30/9

από κρας 30/09/2008 8:55 μμ.


υπαρχουν πολλες ανακριβειες και λανθασμενες τοποθετησεις..

η ΑΕΛεμεσου (και οχι Λαρνακας) ειναι η μονη κυπριακη ομαδα που δεν προσαρτιζεται σε καποια πολιτικη παραταξη η τουλαχιστον  δεν προβαλουν τα πολιτικα τους πιστευω στα γηπεδα ! εχουν ανεξαρτητοποιηθει απαυτα εδω και πολλα χρονια!

Απολλων Λεμεσος.. Ενα απο τα μεγαλυτερα εθνικοφρωνα σωματεια (αν οχι το μεγαλυτερο) αφου επι καιρο 'ΕΟΚΑ' που ιδρυθηκε και το σωματειο (1954) επιτιμος ιδρυτης ηταν ο Γριβας Διγενης οπως και αλλα μεγαλα στελεχη της οργανωσης.
Στο περσινο αγωνα μεταξυ Απολλωνα και ομονοιας οπαδοι της Λεμεσιανης ομαδας ειχαν αναρτησει πανο με ακραια φασιστικα εμβληματα οπως η σβαστιγα την νεκροκεφαλη των SS Τοτενκοπφ και το ονομα του Χιτλερ ! ! !

Η ομονοια θεωρειται ως η μοναδικη καθαρα αριστερη ομαδα αφου το 95% των οπαδων - φιλαθλων της δηλωνουν 'ακελικοι' και τον τελευταιο καιρο ορισμενοι προσπαθουν να συναψουν σχεσεις με τ/κ φιλαθλους !
Στον προπερσινο αγωνα οπου αναρτηθει μια σημαια του 'ψευδοκρατους' ο συγκεκριμενος πιτσιρικος ειχε φαει κατι ψιλες μετα το συμβαν ενω δεν του επιτραπηκε να ξαναπατησει στον συνδεσμο των φιλαθλων στη Λευκωσια. Επισης ειχε χτυπηθει ανανδρα απο 'αγνωστους' τις επομενες μερες και διακομηστει στο νοσοκομειο με βαρια τραυματα στο κεφαλι !

Αυτα περι κυπριακων ομαδων και σχεσεων τους με τα πολιτικα-κομματικα, τα οποια προσπαθουν ματαια να σταματησουν παραγοντες δημοσιογραφοι και λοιποι που ασχολουνται με το αθλημα του ποδοσφαιρου στη μεγαλονησο.

σας δινω και καποια σχετικα βιντεακια ..

http://www.youtube.com/watch?v=Exhg1d-u_t0
http://www.youtube.com/watch?v=8f_Gf9C75_4

?!

από !? 01/10/2008 1:18 μμ.


Αυτα που λες για τον πιτσιρικο δεν ισχυουν.Και καθε μερα στον συνδεσμο παει και μια χαρα ειναι δεν τον χτυπησε κανεις.
Τωρα για το αρθρο γενικα εχει πολλες ανακριβιες.Καταρχην δεν μας λεει γιατι δημουργηθηκαν τα αριστερα σωματεια.

Όλα έγιναν το 1948, όταν στην Ελλάδα μαινόταν ακόμα ο εμφύλιος πόλεμος (μεταξύ του Δημοκρατικού Στρατού (κομμμουνιστές) και των μοναρχοφασιστών-Άγγλων), του οποίου το κλίμα έμελλε να μεταφερθεί και στην Κύπρο. Το κλίμα αυτό, της έντασης και της αντιπαράθεσης, πέρα από τις κομματικές και τις πολιτικές αντιδικίες που έφερε, έφερε και τις ανάλογες παρεμβάσεις στο χώρο του αθλητισμού. Όσο περίεργο και να φαίνεται, η διάσπαση του ποδοσφαίρου ξεκίνησε πρώτα από τον στίβο. Μέσα στο κλίμα που έφερε ο ελληνικός εμφύλιος οι ανά την Κύπρο Γυμναστικοί Σύλλογοι ήθελαν να επιβάλουν σε αθλητές στίβου την υποχρέωση άρνησης των ιδεολογικών τους «πιστεύω» με την υπογραφή δηλώσεων.

 

            Οι «αθλητικοί», εκείνοι, παράγοντες, των Συλλόγων αυτών, οι περισσότεροι των οποίων ασχολούνταν και με την πολιτική, είχαν ως στόχο την υποταγή των προοδευτικών αθλητών, με την καταπάτηση της αξιοπρέπειάς τους, ή ακόμα και την εκδίωξή τους από τα διάφορα σωματεία. Οι παράγοντες αυτοί, ζήτησαν από τους αθλούμενους να υπογράψουν δηλώσεις αποκήρυξης των αρχών τους, εγκατάλειψης της δημοκρατικής ιδεολογίας και των αριστερών πεποιθήσεών τους και της πλήρους υποταγής τους.

 

            Μ΄ αυτόν τον τρόπο η αθλητική ιδέα επλήττετο καίρια κι ανεπανόρθωτα. Αυτοί που ασχολούνταν με τον αθλητισμό, για δικούς τους λόγους και σκοπούς, παρέσυραν και αυτούς που δεν ήθελαν την πολιτικοποίηση του αθλητισμού, σε μια προσπάθεια κακοποίησης και καταστροφής των αθλητικών ιδεών.

 

            Η προσπάθεια των παραγόντων αυτών, όμως, απέτυχε παταγωδώς. Οι περισσότεροι από τους προοδευτικούς αθλητές και ποδοσφαιριστές δεν υπέκυψαν στον εκβιασμό. Δεν υπέγραψαν τις δηλώσεις με αποτέλεσμα να εκδιωχθούν και να αποχωρήσουν από τα σωματεία. Ένας από τους πρώτους διωχθέντες αθλητές στίβου, ήταν ο τότε κορυφαίος δρομέας μεγάλων αποστάσεων Αντώνης Τότσης του ΓΣΕ. Ακολούθησε η σφοδρή διαμάχη μεταξύ της ΤΕΣΚ και του Γυμναστικού Συλλόγου «Κινύρας» Πάφου που κατέληξε στη διαγραφή του «Κινύρα» από τον ΣΕΓΑΣ.

 

            Το αποκορύφωμα της διαμάχης αυτής, ήρθε από το ιδεολογικό αυτό «παιχνίδι» διείσδυσε και στα ποδοσφαιρικά σωματεία. Λόγω της άρνησης των ποδοσφαιριστών να υποκύψουν στον εκβιασμό, πολλοί απ’ αυτούς άρχισαν να εγκαταλείπουν τους συλλόγους τους. Μέσα σ’ αυτό το βαρύ κλίμα και αφού απαγορεύτηκε στους αριστερούς αθλητές να προπονούνται, χωρίς να υπογράψουν δηλώσεις, δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις της συγκρότησης και ίδρυσης νέων καθαρά αθλητικών σωματείων.

 

            Αρχικά ιδρύθηκαν η Αλκή στη Λάρνακα, η Νέα Σαλαμίνα στην Αμμόχωστο, ο Ορφέας στη Λευκωσία και τέλος η Ομόνοια που ήταν το τελευταίο νεοϊδρυθέν σωματείο της περιόδου εκείνης. Τα τέσσερα αυτά σωματεία μαζί με τον ΑΜΟΛ Λεμεσού που υπήρχε από πριν και το Νέο Αστέρα Μόρφου που ιδρύθηκε το 1944 συγκρότησαν την Κυπριακή Ερασιτεχνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΚΕΠΟ) και διοργάνωσαν ξεχωριστά πρωταθλήματα από την ΚΟΠ. Η ΑΕΛ, που προϋπήρχε, αρνήθηκε να διαχωρίσει τους αθλητές και αρνήθηκε να εκδιώξει τους αθλητές με βάση τα πολιτικά τους πιστεύω. Λίγα χρόνια αργότερα η μεγάλη πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών και του συμβουλίου της ΑΕΛ αποχώρησαν και ίδρυσαν τον Απόλλωνα. Έτσι ξεκίνησαν οι χαρακτηρισμοί  περί αριστερών και δεξιών σωματείων.

 

 

 

Μέσα από τον τύπο της εποχής

 

            Μερικά δημοσιεύματα στον κυπριακό τύπο της εποχής εκείνης, μας βοηθούν όσο τίποτα άλλο να καταλάβουμε το κλίμα που επικρατούσε και που οδήγησε στην αθλητική διάσπαση.   Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα του τύπου η αρχή της διάσπασης έγινε στην Αμμόχωστο, όπου διώχθηκαν αρκετοί αθλητές τόσο από τον ΓΣΕ όσο και από την Ανόρθωση. Στους αθλητές αυτούς δεν επιτρεπόταν ούτε να προπονηθούν στους αθλητικούς χώρους.

 

            Στις 25 Απριλίου 1948 δημοσιεύτηκε στον τύπο η είδηση για την ματαίωση των αγώνων στίβου που διοργάνωνε Γυμναστικός Σύλλογος «Κινύρας» Πάφου. Ο ΣΕΓΑΣ απέστειλε προς τον Κινύρα το ακόλουθο τηλεγράφημα: « ΣΕΓΑΣ μετ’ οδυνηράς καταπλήξεως επληροφορήθη άρνησιν του Συλλόγου «Κινύρας» Πάφου, προσυπογράφει διαμαρτυρίαν Μητροπολίτου δια παιδομάζωμα. Αίρωμεν έγκρισιν τελέσεως Παμπάφιων Αγώνων. Σωματείον μη ελληνικώς σκεπτόμενον δεν έχει θέσιν Ελληνικήν Αθλητικήν οικογένειαν ».

 

            Ακόμα πιο ενδεικτικό για το κλίμα της εποχής είναι το άρθρο της δεξιάς εφημερίδας «Νέος Κυπριακός Φύλαξ», για τα τεκταινόμενα στον ΑΠΟΕΛ, με ημερομηνία 26 Μαΐου 1948. Το άρθρο αναφερόταν στο τηλεγράφημα του ΑΠΟΕΛ προς τον ΣΕΓΑΣ στο οποίο χαρακτηρίζεται η άρνηση των ποδοσφαιριστών να υπογράψουν σαν «εθνοκτόνος ανταρσία». Γράφει λοιπόν η εφημερίδα: «Το τηλεγράφημα του ΑΠΟΕΛ προς τον ΣΕΓΑΣ εις το οποίον χαρακτηρίζεται η ανταρσία ως «εθνοκτόνος» επροκάλεσε την μήνιν των κομμουνιστικών εφημερίδων και 5-6 κομμουνιστών ποδοσφαιριστών οι οποίοι ετοιμάζουν ανταρσίαν και δη εις τας παραμονάς της μεγαλυτέρας συναντήσεως της περιόδου. Το διοικητικόν συμβούλιον του ΑΠΟΕΛ εγνώριζε βέβαια τας συνεπείας του τηλεγραφήματος, αλλά δεν εδίστασε να το αποστείλη. Διπλά λοιπόν συγχαρητήρια αξίζουν στον ΑΠΟΕΛ. Όσον δια τους 5-6 κομμουνιστάς ποδοσφαιριστάς του, δεν έχουμε παρά να τους επαναλάβωμεν όσα είπαμε δια τους ομοϊδεάτας των άλλων συλλόγων. ΟΞΩ από τα γήπεδα μας. Κάμετε δικά σας και φροντίστε να υπαχθήτε στην Ρώσσικη Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Εις τα δικά μας γήπεδα θα μπαίνουν μόνο εκείνοι που σκέπτονται ως Έλληνες και όχι εκείνοι που εξυμνούν τους προδότας».

 

            Στις 28 Μαΐου η ίδια εφημερίδα μεταξύ άλλων έγραφε: «Οι κομμουνισταί αθληταί δεν έχουν θέσιν μέσα εις τα σωματεία. Θα συρρεύσωμεν μεθαύριον εις το γυμναστήριον δια να χειροκροτήσωμεν την ομάδα του ΑΠΟΕΛ είτε κερδίσει είτε χάσει, εάν εις αυτήν ΔΕΝ συμπεριλαμβάνωνται οι κομμουνισταί ποδοσφαιρισταί. Όταν η ομάς του ΑΠΟΕΛ κατέλθη στο γήπεδον χωρίς αυτούς, θα έχει κερδίσει μιαν μεγαλειώδη νίκην. Και προ παντός περί αυτής της νίκης πρόκειται.».




Αυτα για την ιστορια και πως εγινε ο πολιτικος διαχωρισμος.Τωρα για το τι γινεται σημερα δεν μας λεει ο δημοσιοκαφρος θα ελεγα εγω οτι οι δεξιες ομαδες δεν μεταφερουν στα γηπεδα απλα ελληνικες και βυζαντινες σημαιες αλλα και σβαστικες,νεκροκεφαλες των ss,πανο white power,χιτλερ ζεις,εοκα Β ξαναχτυπα και αλλα τετοια εμετικα.



Για τους ομονοιατες αυτο που λεει με τους τουρκοκυπριους ειναι αληθεια και απο τοτε αρχισαν οι φασιστες να τους αποκαλουν τουρκους.
Η πλειοψηφια των ομονοιατων ειναι με το ακελ και το διοικητικο συμβουλιο της ομαδας αποτελειται κυριως απο μελη του ακελ αλλα σε οτι αφορα τους οργανωμενους καθε αλλο παρα παραρτημα του ακελ ειναι


Το προηγουμενο συμβουλιο αναγκαστηκε να παραιτηθηκε καθως οι οργανωμενοι του ειχαν κυρηξει πολεμο και ενας απο τους λογους ηταν οτι ηθελαν η ομαδα να ειναι ανεξαρτητη απο το ακελ και τον πρωτο και τελευταιο λογο να τον εχουν τα μελη του σωματειου και οχι το ακελ.

Γι αυτο και στο νεο συμβουλιο αρκετα μελη δεν ειναι μελη του ακελ.Βεβαια εχουν μπει 2 μεγαλοι επιχειρηματιες μεσα και εχουν ριξει πολυ χρημα και καποιοι τους εχουν δει σαν σωτηρες λογω της κακιστης καταστασης που βρεθηκε το σωματειο εξαιτιας της προγουμενης διοικησης αλλα δεν συζητηθηκε καν το ενδεχομενο να γινει εταιρια η ομονοια λογω της δεδομενης αντιθεσης του κοσμου.


Τα αντεθνικα πανο στο ματς στο ματς με τους φασιστες του αποελ βγηκαν γιατι ακριβως πολυ μικρη επιρροη εχει πλεον το ακελ στους οργανωμενους οπαδους.Και φυσικα δεν βγηκαν μονο για να ενοχληθουν οι φασιστες αλλα και γιατι εκφραζει μια μεριδα κοσμου.Αρκετα απ αυτα οπως το οι εθνικες γιορτες μας αηδιαζουν,ελληνες ειστε και φενεστε,η κυπρος ανηκει στα αγρινα της,ειναι εμπνευσμενα απο τους αναρχικους στη ελλαδα.Για τα πανο υπηρχε και αρθρακι στο περιοδικο αntifa!στην αθηνα.

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License