Νάξος: Παρέμβαση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους των φυλακών

από Αυτόνομη Πρωτοβουλία Νάξου 15/11/2008 4:45 μμ.

Θεματικές:  Αλληλεγγύη, Φυλακές, 

Σήμερα κατά τις 1.00μμ και για περίπου δυο ώρες στήσαμε μικροφωνική και πανώ και μοιράσαμε το παρακάτω κείμενο σε μια κίνηση αντιπληροφόρησης και αλληλεγγύης στους εξεγερμένους κρατούμενους. Υπήρξε θετική ανταπόκριση από τους περαστικούς, ενώ η πλειοψηφία δεν είχε ιδέα για τον αγώνα χάρη στα μμε...

post image

«Φυλακή, η πιο σωτήρια ανακάλυψη της κοινωνίας γιατί μέσα της προστατεύει την ελεεινή της ύπαρξη καθώς μέσα εκεί αγκαλιάζει την κτηνώδη ηθική της» Γιάννης Πετρόπουλος, πρώην ισοβίτης

 

      Οι φωνές που ακούγονται σήμερα από τα σύγχρονα κολαστήρια της ελληνικής δημοκρατίας δεν είναι πια κάποιοι σκόρπιοι ψίθυροι απόγνωσης και απελπισίας αλλά οι κραυγές ενός αγώνα για ζωή, μια οργισμένη διαμαρτυρία, μια μάχη για λίγη αξιοπρέπεια.

      Μετά τις περσινές εξεγέρσεις και τη βίαιη καταστολή που ακολούθησε, ένα νέο κύμα αντίστασης γεννιέται πίσω από τους γκρίζους τοίχους των φυλακών. Από τις αρχές του μήνα οι κρατούμενοι των φυλακών ξεκίνησαν την αποχή από το καθημερινό συσσίτιο, ενώ από τις 7 τους Νοέμβρη κοντά στους 6.000 μετέτρεψαν την αποχή σε απεργία πείνας. Οι φυλακές είναι οι χώροι εξόντωσης και βαρβαρότητας ενός άδικου συστήματος, είναι το νοσηρό προϊόν της ταξικής κοινωνίας. Ο εγκλεισμός είναι είδος βασανιστηρίου που συγκαταλέγεται εδώ και δυο αιώνες στο εκδικητικό οπλοστάσιο της εξουσίας μαζί με τα κάθε λογής βασανιστήρια και τις θανατικές ποινές. Στην σύντομη ιστορική διαδρομή των φυλακών έχουν καταγραφεί χιλιάδες εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο, εξεγέρσεις που πνίγηκαν στο αίμα στη συντριπτική πλειοψηφία τους.

       Η βιαιότητα του εγκλεισμού στηρίζεται σε ένα εξίσου βίαιο και άδικο σύστημα δικαιοσύνης αφού πάνω στο φόβο και την απειλή του καταναγκασμού στηρίζεται και νομιμοποιείται η εξουσία. Σε έναν κόσμο που οι νόμοι έχουν καθορισμένη ταξική προέλευση και στοχεύουν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης και στην εμπέδωση της παντοδυναμίας της, τότε είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς τον βασικό ρόλο της φυλακής σήμερα. Τα φληναφήματα περί σωφρονισμού δεν είναι παρά μια χοντροκομμένη κοροϊδία για ανόητους.

       Ποια είναι όμως η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές που οδήγησε τους χιλιάδες κρατούμενους να θέσουν σε κίνδυνο την υγεία και τη ζωή τους; Τα στοιχεία είναι ενδεικτικά αν και δεν αρκούν για να περιγράψουν τη ζοφερή πραγματικότητα μέσα στα «σωφρονιστικά καταστήματα».

       Από 8.300 κρατούμενοι το 2004, το 2008 έχουν φτάσει στους 14.000 οι άνθρωποι που στοιβάζονται σε 21 φυλακές οι οποίες έχουν δυναμικότητα για 8.000. Τέσσερεις ή πέντε κρατούμενοι μοιράζονται ένα κελί 5 τ.μ χωρίς βέβαια τους  κατάλληλους χώρους υγιεινής ούτε επαρκή φωτισμό ή αερισμό…

       Στους παραπάνω φυλακισμένους δεν συμπεριλαμβάνονται όσοι βρίσκονται in transit στα διαβόητα άθλια κρατητήρια των μεταγωγών και των αστυνομικών τμημάτων, όπως επίσης και τους χιλιάδες πρόσφυγες που λαθροβιούν στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Είδαμε άλλωστε πρόσφατα τι έγινε με τους Αφγανούς στην Πάτρα.

       Μέσα από τις φυλακές οι κρατούμενοι καταγγέλουν την ανύπαρκτη ιατρική περίθαλψη, την έλλειψη φαρμάκων, την κατανάλωση αλλοιωμένων ή και επικίνδυνων τροφίμων, την εξάπλωση των ναρκωτικών για να κρατούνται οι φυλακισμένοι πειθήνιοι και υποτελείς. Επίσης μιλάνε για την προνομιακή μεταχείριση όσων έχουν χρήμα και εξουσία, για τη συστηματική λογοκρισία της αλληλογραφίας, για τις εξοντωτικές πειθαρχικές ποινές, για τους άγριους ξυλοδαρμούς από τους ανθρωποφύλακες, για τις κάμερες παρακολούθησης και για τους θανάτους κρατουμένων. Τα τελευταία δέκα χρόνια 417 θάνατοι έχουν καταγραφεί ενώ μόνο για το 2008 σαράντα ένας φυλακισμένοι έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα στα μπουντρούμια.

       Μπροστά σε αυτές τις μεσαιωνικές συνθήκες το υπουργείο δείχνει τώρα ένα ανθρωπιστικό και ελεήμον προσωπείο σαν να μην είχε καμιά ευθύνη γι’ αυτά που συμβαίνουν. Στην πραγματικότητα, πολύ πριν ξεκινήσει ο τωρινός αγώνας οι διευθύνσεις των φυλακών και οι δεσμοφύλακες είχαν επιχειρήσει ανεπιτυχώς να αποτρέψουν την κινητοποίηση με απειλές και τρομοκρατία.

       Στην πλημμυρίδα των δίκαιων αιτημάτων που θέτουν οι κρατούμενοι το υπουργείο απαντάει με αοριστολογίες, ενώ το μόνο που είναι βέβαιο είναι ότι στοχεύει στην αποσυμφόρηση των φυλακών με την κατασκευή νέων φυλακών μέσα από τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (τα περιβόητα ΣΔΙΤ). Το ζήτημα των φυλακών και των συνθηκών που επικρατούν σε αυτές δεν είναι αποκομμένο από την αναβάθμιση της κατασταλτικής πολιτικής της ευρωπαϊκής ένωσης και του ελληνικού κράτους. Ένα από τα κυρίαρχα σημεία αυτής της πολιτικής είναι και η εγκληματοποίηση των κοινωνικοπολιτικών αγώνων με τη θέσπιση αντιτρομοκρατικών νομοθεσιών και τη συνεργασία των δικαστικών και αστυνομικών αρχών σε διακρατικό επίπεδο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι απαγωγές των πακιστανών στην Αθήνα, οι πτήσεις της CIA όπως και η τελευταία τροπολογία-όνειδος που πέρασε από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για τη δημιουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης για τους πρόσφυγες που επιχειρούν να περάσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα.

        Την ίδια ώρα στην Ελλάδα γίνονται απόπειρες να περάσει ο αντιτρομοκρατικός και στις κινητοποιήσεις εργαζομένων, φοιτητών και μαθητών, ενώ οι εξευτελισμοί, οι βιαιοπραγίες και οι δολοφονίες μεταναστών και προσφύγων από την αστυνομία είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Ακόμη, σε τοπικό επίπεδο, στη Νάξο, η αναβάθμιση του αστυνομικού τμήματος, η ίδρυση της δημοτικής αστυνομίας, τα κατοχικά μπλόκα, η επανασύσταση της αγροφυλακής αλλά και οι κάμερες παρακολούθησης στο δημαρχείο και αλλού, διαμορφώνουν τη νέα πραγματικότητα της αστυνομοκρατίας και του ελέγχου.

        Η αλληλεγγύη μας στους εξεγερμένους φυλακισμένους είναι ο δικός μας αγώνας για την εξάλειψη της κοινωνικής αδικίας και των ταξικών αντιθέσεων που παράγουν τους αποκλεισμούς και την εξαθλίωση. Ποιοι είναι άλλωστε οι έγκλειστοι των φυλακών; Μετανάστες, τοξικομανείς, το κοινωνικό περιθώριο και οι φτωχοί.

        Αυτοί που χτίζουν αυτοκρατορίες από τις ρεμούλες και τη στυγνή εκμετάλλευση, αυτοί που λεηλατούν και κατακρεουργούν τη φύση προς όφελός τους, όσοι εν ολίγοις λυμαίνονται τον κοινωνικό πλούτο και ζουν εις βάρος των πολλών δεν βρίσκονται πίσω από τα κάγκελα αλλά απολαμβάνουν τα προνόμια και τα ευεργετήματα αυτής της κοινωνίας. Οι σύγχρονοι αυτοί μαυραγορίτες που ακόμη και σε περιόδους κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος όπως η σημερινή βγαίνουν από πάνω, είναι οι μόνοι και πραγματικοί εγκληματίες.        

  

ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΥΛΑΚΕΣ

 

 

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Νάξου                                                               15.11.08

 

Οι κρατούμενοι και κρατούμενες ζητάνε μεταξύ άλλων

  • τη μείωση του ορίου έκτισης της ποινής για την απόλυση υπό όρους,
  • την κατάργηση των πειθαρχικών ποινών,
  • την αποσυμφόρηση των φυλακών,
  • τη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και των όρων επισκεπτηρίου,
  • τον εξανθρωπισμό των συνθηκών στα κέντρα μεταγωγών,
  • να γίνεται χρήση αδειών
  • να εφαρμοστεί το μέτρο των  εναλλακτικών ποινών,
  • να πάψει η κατάχρηση της προφυλάκισης.

Εικόνες:

από Α.Π.Ν. 15/11/2008 4:47 μμ.



Εικόνες:

από Α.Π.Ν. 15/11/2008 4:49 μμ.



Εικόνες:

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

Τίτλος:

Δημιουργός:

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License