Χαιρετισμός των Ζαπατίστας στην εξέγερση του Δεκέμβρη

Ο εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος απευθύνει χαιρετισμό στα ελληνικά στις εξεγερμένες και τους εξεγερμένους του Δεκέμβρη.

Στο πλαίσιο του 1ου Παγκόσμιου Φεστιβάλ της Αξιοπρεπούς Οργής, που λαμβάνει χώρα στο Μεξικό, ο εξεγερμένος υποδιοικητής Μάρκος ξεκινάει την παρέμβασή του, με τίτλο "Πρώτος άνεμος. Μια οργισμένη αξιοπρεπής νεολαία", με ένα χαιρετισμό στα ελληνικά:

"Συντρόφισσα, σύντροφε. Εξεγερμένη Ελλάδα. Εμείς, οι πιο μικροί, από αυτή τη γωνιά του κόσμου, σε χαιρετάμε.

Δέξου το σεβασμό μας και το θαυμασμό μας γι' αυτό που σκέφτεσαι και κάνεις. Από μακριά μαθαίνουμε από σένα. Ευχαριστούμε".

Ακούστε το ηχητικό απόσπασμα στα ελληνικά και τα ισπανικά.

Θα ακολουθήσει η πλήρης μετάφραση του κειμένου και ενημέρωση για όσα συνέβησαν σ' αυτό το φεστιβάλ.

Επίσης, οι Ζαπατίστας παρέδωσαν συμβολικό δώρο στους εξεγερμένους και τις εξεγερμένες της Ελλάδας.

Αλληλέγγυες/οι από τον αναρχικό, αντιεξουσιαστικό και ελευθεριακό χώρο.

solidaridadzapatist@gmail.com

 

 

 

 

Αρχεία:

από rouk 03/01/2009 5 μμ.


anatrixila
viva!

από Sygkinish 03/01/2009 6:24 μμ.


Etsi? Tosh empneysh apo toys zapatistas, ayta ta xronia. Entaksei dakrysa.
Venceremos!

από emilio zapata 03/01/2009 6:53 μμ.


ειλικρινα ανατριχιασα

από @ 03/01/2009 6:56 μμ.


του περιοδικού ΑΛΑΝΑ.

http://enlacezapatista.ezln.org.mx/comision-sexta/1201

http://periodikoalana.blogspot.com/


από Wild Youth 03/01/2009 7:08 μμ.


Υπαρχουν πολλοι αλλοι που θα το εκαναν αυτο??Πειτε μου ειλικρινα...Ανατριχιασα.. Venceremos Commadante..

από Zapatakias 03/01/2009 7:14 μμ.


όποιος ξέρει ισπανικά ας μεταφράσει το ηχητικό ή έστω ας πει και τι πάνω κάτω λέει και για εμάς τους άσχετους!

Κατά τα λοιπά όντως φοβερή συγκίνηση να ακούς τον Μάρκος να μιλά ελληνικα!

Venceremos

από snh 03/01/2009 7:31 μμ.


sigkinitikotato

Το φεστιβάλ, ο χαιρετισμός, η εξέγερση, η μετάφραση;

Έχει καταντήσει γελοιότητα.

από κάποιος εξεγερμένος 03/01/2009 9:55 μμ.


Ώστε έγινε με την πρωτοβουλία του περιοδικού Αλάνα; Δηλαδή σε παγκόσμιο φεστιβάλ που διοργανώνεται εκεί, με τα γεγονότα από την Ελλάδα να έχουν κάνει το γύρω του κόσμου, ειδικά από κινηματικά μέσα και πηγές, και ευτυχώς που βρέθηκε η ελληνική αριστερά να ενημερώσει τους ιθαγενείς; Αμάν με τη σκύλευση. Αμάν με την υπεραξία. Αμάν με το να προβάλουμε τους εαυτούς μας.

Η αναφορά έγινε από επαναστατημένους σε αλληλεγγύη προς μία άλλη γωνιά της γης. Όπου η αξιοπρέπεια εξεγέρθηκε. Δεν έγινε από καμμία πρωτοβουλία κανενός. Ή πάλι θα μας πουν οι εν ελλάδι αριστεροί εργολάβοι των ζαπατίστας, ότι τους εκπροσωπούν και μιλάν εξ αυτών;

Αμάν!!!!!!!!!! Έλεος

.

από . 04/01/2009 12:26 πμ.


fobero!! anebaste kai alles leptomereies!
NO RETREAT! NO SURRENDER!
VIVA EZLN!

από κάποιος με γνώση και μνήμη 04/01/2009 1:58 πμ.


Σχετικά με την ανακοίνωση για το 1ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ της Αξιοπρεπούς Οργής, αλλά και αντίστοιχα γεγονότα αλληλεγγύης προς τους Ζαπατίστας και τον αγώνα τους


Επειδή πάντα η αλληλεγγύη προς τους Ζαπατίστας πούλαγε. Και επειδή φαίνετε ότι πλέον και η προβολή της εξέγερσης του Δεκέμβρη θα αρχίσει να πουλάει. Και επειδή όλα αυτά βοηθούν στις εγχώριες και ξένες δημόσιες σχέσεις θεωρώ ότι απαιτούνται ορισμένα σχόλια και απαντήσεις επί αυτών.


Αρχίζω με το ζήτημα της ανωνυμίας του γράφοντος. Επίτηδες μπαίνει έτσι ώστε η προσοχή να επικεντρωθεί στα γραφόμενα και όχι στο ποιος τα γράφει. Άλλωστε η υπογραφή δεν εξασφαλίζει στο ελάχιστο ότι τα γραφόμενα είναι αληθινά, ή ότι η δράση και η πραγματικότητα ακολουθεί αυτά.


Αναφέρομαι στο γεγονός της συμμετοχής διαφόρων ομάδων, όπου παρουσιάσαν εικόνες και κείμενα από την εξέγερση στην Ελλάδα στο 1ο παγκόσμιο Φεστιβάλ. Καταρχήν υπάρχει εδώ (http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=960479) σχόλιο (σχόλιο για Αλάνα σε ανακοίνωση για δήλωση Μάρκος) που δείχνει ότι σε ορισμένες εξ αυτών λείπει το μέτρο. Αλλά και γενικότερα, από εκδηλώσεις ορισμένων εξ αυτών και από τα site τους από τα οποία γίνεται πολύς λόγος για αλληλεγγύη. Και αυτό δεν είναι πάντα καλό όταν αναφερόμαστε σε γεγονότα που κοστίζουν την ελευθερία κάποιων και πολύ περισσότερο τη ζωή τους. Έχουμε και λέμε λοιπόν:


Φάρμα: θεωρώ ότι είναι ενδιαφέρουσα η ιδέα πίσω από τις δράσεις της ομάδας και ειδικά όσον αφορά τις ΑΠΕ. Εδώ και χρόνια, αν δεν κάνω λάθος, δηλώνουν και κάνουν εκδηλώσεις παντού ότι σκοπεύουν να φτιάξουν μικρό υδροηλεκτρικό στην Τσιάπας. Μάλιστα έχουν κάνει και συναυλία στην Πετρούπολη για αυτό. Επίσης το έχουν ήδη δηλώσει και άρα δεσμευτεί στους Ζαπατίστας. Δεν θα ήταν λογικό όμως να περιμένει κάποιος να έχουν κάνει κάτι αντίστοιχο εδώ; Ως δοκιμή εννοώ, πριν μιλάνε για κάτι ανάλογο στην άλλη άκρη του κόσμου; Δεν είναι τουλάχιστον επίδειξη αμετροέπειας εκ μέρους τους; Για να μην σκεφτούμε κακοπροαίρετα και πούμε ότι είναι ένδειξη δημιουργίας εντυπώσεων και φήμης, με εκμετάλλευση μίας επανάστασης που παίζονται ζωές. Υπάρχει έστω και μία λειτουργούσα εγκατάσταση δική τους όσο απλή και αν είναι; Αν ναι, έχουν στοιχεία του πώς πήγε, τί απόδοση είχε τελικά, τι διαθεσιμότητα; Έχουν εξάγει εμπειρία πάνω στο πώς μπορεί να βελτιωθεί; Αν όχι, πώς θα εκπαιδεύσουν άλλους, όταν όλη η γνώση που έχουν είναι εγκυκλοπαιδική και χωρίς εμπειρία; Και αν αποκτήσουν τέτοια εμπειρία, μήπως θα ήταν εξίσου καλό να την προάγουν και στην Ελλάδα, σε μικρές κοινότητες και χωριά. Στα πλαίσια έμπρακτης αντίστασης στην εμπορευματοποίησης της φύσης, του αέρα, του νερού, του ήλιου. Στην κατεύθυνση αυτοοργάνωσης της παραγωγής ενέργειας και γειτνίασης της παραγωγής με την κατανάλωση αυτής.


Αλληλέγγυο εμπόριο Σπόρος: επίσης ενδιαφέρουσα ως επιλογή η στήριξη κινημάτων και τοπικών κοινοτήτων μέσω εμπορίας αγαθών που παράγουν. Επίσης στέκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα των Ζαπατίστας. Μπορείς όμως να σταθείς αλληλέγγυος ως φιλανθρωπία; Ή πρέπει να ασπάζεσαι σε κάποιο βαθμό και τις πολιτικές τους επιλογές; Ειδικά όταν οι Ζαπατίστας έχουν αντιδράσει στην πρώτη μορφή αλληλεγγύης και επιθυμούν τη δεύτερη; Ειδικά όταν μέσω της Άλλης Καμπάνιας ζητούν από τους λαούς του κόσμου (οι από τα κάτω) να εξεγερθούν απέναντι στον καπιταλισμό και τα αφεντικά όπου και αν βρίσκονται; Άρα αν επεκτείνουμε το συλλογισμό μας, μήπως θα έπρεπε ο Σπόρος, μετά από τόσα χρόνια λειτουργίας, να πάψει να κάνει απλώς το μεσάζοντα και έμπορο και να μπει στην ουσία της αλληλεγγύης στο ζήτημα της παραγωγής και διατροφής; Δηλαδή στη δόμηση και υποστήριξη παραγωγικών δομών και δομών προώθησης που αντιστρατεύονται την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την εκμετάλλευση της φύσης, τα κερατιάτικα των μεσαζόντων, την αγοραιοποίηση της παραγωγής και των αναγκών μας, κοκ. Και αυτή η δόμηση να γίνει εδώ, στην Ελλάδα και όχι μόνο μακριά; προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν εννοώ ότι η δόμηση τέτοιων δομών είναι ευθύνη του Σπόρου ή οποιασδήποτε συλλογικότητας από μόνης της. Απλώς λέω ότι και εδώ πρέπει να ισχύσει το μέτρο. Όταν μιλάς για αλληλέγγυο εμπόριο και μόνο για αυτό, και θεωρείς ότι επιτελείς μεγάλο έργο και ότι με αυτό (και μόνο) είσαι αλληλέγγυος στους Ζαπατίστας, τότε επιδεικνύεις αμετροέπεια. Για να μην σκεφτούμε κακοπροαίρετα και πούμε ότι είναι ένδειξη δημιουργίας εντυπώσεων και φήμης, με εκμετάλλευση μίας επανάστασης που παίζονται ζωές.


Για τις άλλες ομάδες δεν γνωρίζω τί κάνουν και τί λένε, οπότε θεωρώ πώς καλώς κάνουν και λένε.


Κάτι σχετικό από

“Ανοικτή Συνέλευση Αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας και Ενάντια στην Καταστολή στην Τσιάπας” που θεωρώ ότι κρύβει αντίστοιχες λογικές: κάνει παζάρι αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας στα Προπύλαια (δες εδώ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=856757) ενώ τα έσοδα πάνε για την προετοιμασία δικής τους συνάντησης, πανευρωπαϊκή ή εγχώρια δεν έχει σημασία. Πάλι η αλληλεγγύη πουλάει και δημιουργεί εύκολα φήμη.


Προς αναμονή απαντήσεων.

από .... 04/01/2009 2:12 πμ.


η μεγαλύτερη δικαίωση της εξέγερσης και το πρόταγμα για συνέχιση μέχρι τέλους...

από mary baby - merry baby 04/01/2009 8:57 πμ.


Νομιζω οτι με προτοβουλια του  περιοδικου αλανα εγινε ολη η επανασταση στο mexico ....
Nαι ρε παιδια διευκρινιστε λιγο ...να ειναι τωρα ο Μαρκος και να λεμε για περιδικα ...δηλαδη και με πρωτοβουλιας σας να μιλησε ελληνικα δεν τα λενε αυτα ...
απο την αποψη οτι το κανετε να δειχνει φτηνο ετσι ...ΜΑ τι στο διαλο δεν καταλαβαινετε ?????...
Παντως εβαλα τα κλαματα οταν τον Ακουσα και ειναι καιρος να συμπαρασταθουν και αλλοι για να ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ

VIVA

από ένας από Αλάνα 04/01/2009 1:37 μμ.


Δεν ξέρω τι ακριβώς εννοεί ο φίλος ή η φίλη με το ότι "αυτό γίνεται με πρωτοβουλία της Αλάνας". Ως ένας από την ομάδα όμως ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι οι μόνες πρωτοβουλίες που πήρε η Αλάνα ήταν να συμμετάσχει στο Φεστιβάλ, ανταποκρινόμενη στο κάλεσμα που έγινε σε πολλές ομάδες από την ελλάδα, και να ετοιμάσει μια εισήγηση για την εξέγερση, πάλι ανταποκρινόμενη στο αίτημα των διοργανωτών. Προωθώ τη εισήγηση.



Καλησπέρα σας συντρόφισσες και σύντροφοι. Ερχόμαστε από την Ελλάδα. Είναι μεγάλη τιμή για μας να είμαστε εδώ, στο ίδιο τραπέζι με τόσο σημαντικά κινήματα. Είμαστε πολύ συγκινημένες, γι' αυτό συγχωρήστε μας τα λάθη που σίγουρα θα κάνουμε.

Είμαστε μια μικρή συλλογικότητα, άνθρωποι που εδώ και χρόνια συμμετέχουμε σε ομάδες αλληλεγγύης στους Ζαπατίστας, και που τώρα μέσω του περιοδικού Αλάνα προσπαθούμε να κάνουμε γνωστούς στην Ελλάδα τους άλλους τρόπους να κάνεις πολιτική που διαμορφώνουν οι αντιστάσεις και οι αγώνες των λαών της Αμερικής, δίνοντας τη φωνή σε αυτούς τους ίδιους. Προσπαθούμε επίσης να φέρουμε εις πέρας προγράμματα αλληλεγγύης με κινήματα με τα οποία έχουμε μια άμεση σχέση.

Θέλουμε να μοιραστούμε κάποια λόγια σχετικά με αυτό μου συμβαίνει τώρα στην Ελλάδα. Δεν είμαστε εδώ ως επρόσωποι της εξέγερσης και δεν θέλουμε να μιλήσουμε ως τέτοιοι. Εμείς απλώς συμμετέχουμε σε αυτή την εξέγερση ανάμεσα σε πολλές άλλες συλλογικότητες και πολλές χιλιάδες ανθρώπους.

Αυτά είναι λοιπόν τα λόγια μας.


Ζήσαμε και ζούμε στην Ελλάδα τούτες τις μέρες μια απίστευτη έκρηξη κοινωνικής οργής. Μιας οργής σε εκκρεμότητα όπως την είπε κάποιος. Μιας οργής που συσσωρεύεται καθημερινά σε ανθρώπους με διαφορετικές εμπειρίες αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό: την απαξίωση του μόχθου και των ονείρων τους, την αίσθηση ότι οι από πάνω τους κοροϊδεύουν στερώντας τους όλο και περισσότερες ελπίδες για μια καλύτερη ζωή.


Θέλησαν να παρουσιάσουν τούτη την οργή σαν τυφλή. Όχι, Τυφλή είναι η οργή που εκδηλώνεται στα μικρά περιστατικά βίας που διαπερνούν την καθημερινή ζωή. Τυφλή είναι η οργή να δέρνεις τη γυναίκα σου γιατί σε απέλυσαν, τυφλή οργή είναι να πλακώνεσαι στο δρόμο για μια θέση πάρκινγκ και στα γήπεδα για ένα άδικο σφύριγμα. Τυφλή οργή είναι να βρίζεις τον υπάλληλο της τράπεζας για δεν μπορείς να βρίσεις τον διοικητή της.


Η οργή που εκφράστηκε και εκφράζεται στους δρόμους τόσων πόλεων της Ελλάδας είναι αντίθετα μια οργή που αναδεικνύει τους στόχους της. Παντού κάηκαν και σπάστηκαν τράπεζες. Τα ακριβά αυτοκίνητα έγιναν στόχος, τα μεγάλα και ακριβά μαγαζιά, τα σύμβολα του πλούτου και της επιδεικτικής κατανάλωσης. Και πάνω απ’ όλα η οργή στράφηκε κατά των μηχανισμών της καταστολής.

Σίγουρα κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί αστυνομικά τμήματα σε όλη της Ελλάδα να πολιορκούνται από διαδηλωτές ακόμη και πόλεις που δεν γνώριζαν τι θα πει διαδήλωση.


Η οργή δεν είχε τον τόνο μιας λύσσας εκδίκησης, μιας λύσσας που θα ταίριαζε σε μια απελπισμένη έκρηξη των περιθωριακών και των αποκλεισμένων. Δεν ήταν η οργή που πλημμύρισε τα προάστια του Παρισιού ή τους δρόμους του Λος Άντζελες, παρόλο που και εδώ πολλοί από τους αποκλεισμένους ένιωσαν τούτο τον ξεσηκωμό και δικό τους. Ήταν ίσως μια οργή που έκφρασε, με τον πιο σύνθετο και ευθύ τρόπο ταυτόχρονα, μια ογκούμενη κρίση νομιμοποίησης του συστήματος.


Η δολοφονία του νέου στα Εξάρχεια από τον Rambo της αστυνομίας συμβολοποίησε την αίσθηση μια απόλυτης και καταστροφικής αδικίας που διαπερνά την κοινωνία. Κανείς και καμιά δεν θεώρησε ούτε για μια στιγμή ότι ο μπάτσος θα πληρώσει για τούτο το έγκλημα. Κανείς μπάτσος στην Ελλάδα δεν πλήρωσε ποτέ, ούτε τα αποδεδειγμένα βασανιστήρια μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα, ούτε τις αποδεδειγμένες δολοφονίες διαδηλωτών, ούτε τους ξυλοδαρμούς απεργών, ούτε την ενεργό συμμετοχή τους σε κυκλώματα νύχτας, σε κυκλώματα διακίνησης ναρκωτικών ή οργανωμένης πορνείας.


Η αίσθηση αδικίας, χωρίς καμιά απολύτως εγγύηση επανόρθωσης, η αίσθηση ατιμωρησίας και διαπλοκής της οικονομικής με την πολιτική εξουσία είναι μια αίσθηση που ο κόσμος την έχει βιωμένη βαθιά. Και το σύστημα σαν να κλείνει το μάτι στους υπηκόους του, πίσω από τα μεγάλα λόγια περί κοινωνικής ευθύνης, κοινωνικής συνοχής και συλλογικής ευμάρειας, τους λέει, κλέψε και εσύ όπως μπορείς, ξεγέλασε, πάτησε πάνω στους άλλους και θα τα καταφέρεις.


Οι νέοι την αδικία την ζουν ξεγυμνωμένη στις εκδηλώσεις της σαν ωμή καθημερινή βία. Το σχολείο τους οργανωμένο πάνω απ’ όλα σαν απόλυτος μηχανισμός πειθάρχησης και ελέγχου δεν είναι παρά ένα νεκροταφείο των ονείρων τους. Μετρά μόνο η επιτυχία στις εξετάσεις, οι βαθμοί που πρέπει να ----, οι έλεγχοι επιδόσεων που πρέπει να περάσουν. Και όλα αυτά με την ψευδαίσθηση ότι οι «άξιοι» θα πετύχουν. Οι νέοι την αδικία τη ζουν στην διαρκή διάψευση αυτής της υπόσχεσης, κάθε κίβδηλης υπόσχεσης για το μέλλον τους στο όνομα της οποίας τους αναγκάζουν να παραιτούνται από τη χαρά της ζωής, την τρυφερότητα της αλληλεγγύης. Και οι νέοι ξέρουν ίσως πιο πολύ από τους γονείς τους, ότι ελάχιστοι θα τα καταφέρουν παρά τις αιματηρές προσπάθειες όλων. Και ξέρουν ότι για τους περισσότερους το μέλλον είναι ήδη προδιαγεγραμμένο.


Στα πανεπιστήμια, η ίδια αίσθηση αδικίας διαπερνά τους φοιτητές και τις φοιτήτριες. Η δημόσια δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση καταστρέφεται συστηματικά από τις θεσμικές επιθέσεις του νεοφιλελευθερισμού. Η ιδιωτικοποίηση και η προσαρμογή στην λογική της αγοράς απαξιώνει την ανώτατη παιδεία υποβαθμίζοντάς την σε κατάρτιση απασχολήσιμων χωρίς κριτική σκέψη και συλλογικά εργασιακά δικαιώματα.


Εδώ και τρία χρόνια ένα κίνημα πανεπιστημιακό που περιλάμβανε τα συνδικάτα φοιτητών και καθηγητών αγωνίστηκε ενάντια στην νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση. Κατάφερε να εμποδίσει την αναθεώρηση του συντάγματος που απαγορεύει ρητά την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Όμως τούτη τη χρονιά η κυβέρνηση επιχειρεί την ακύρωση αυτής της συνταγματικής επιταγής με την αναγνώριση ιδιωτικών κολεγίων που επιτρέπει να λειτουργούν ως παραρτήματα franchising πανεπιστημίων εξωτερικού.


Η αδικία πήρε μια ακόμη μορφή: δεν υπάρχει τρόπος πια οι εγγυήσεις του ίδιου, του δικού τους, του κρατούντος δικαίου, να εμποδίσουν τους κυρίαρχους. Όπως δεν υπάρχει πια καμιά εγγύηση ότι οι παραβάτες καταχραστές του δημόσιου χρήματος και της δημόσιας περιουσίας θα τιμωρηθούν.


Είναι η αίσθηση της αδικίας που έκανε τη νεολαία να στραφεί σε εκδηλώσεις συμβολικής ή πραγματικής καταστροφής. Είναι η αίσθηση της αδικίας που πολιόρκησε τα αστυνομικά τμήματα, αναποδογύρισε αυτοκίνητα, πυρπόλησε τράπεζες και ενέπνευσε ένα σωρό εκδηλώσεις διαμαρτυρίας. Σε τούτη την αδικία, στο όνομα της οργής που γεννά θέλησαν οι νέοι να στρέψουν τα μάτια της κοινωνίας. Άλλοι πρόσφεραν λουλούδια στους μπάτσους συμβολοποιώντας την απόσταση των δύο κόσμων, άλλοι τους πέταξαν πέτρες κάνοντας αυτήν την απόσταση πεδίο μάχης. Άλλοι κατέλαβαν σταθμούς τηλεόρασης και ραδιοφώνου, άλλοι κρέμασαν πανώ στην Ακρόπολη, πολλοί κατέλαβαν δημαρχεία, πανεπιστήμια, τα γραφεία της ΓΣΕΕ και των εργατικών συνδικάτων (ξεχωρίζοντας τους εργάτες από την ελεγχόμενη ηγεσία των συνδικάτων τους).


Είναι εξέγερση; Ναι, αν στην εξέγερση εκφράζεται με τρόπο απρογραμμάτιστο και απρόβλεπτο, η συσσωρευμένη οργή. Ναι, αν στην εξέγερση αμφισβητείται η νομιμοποίηση των κυρίαρχων αξιών μιας κοινωνίας, αν στην εξέγερση παράγονται μορφές δράσης που υπερβαίνουν τις δικλείδες ασφαλείας τους συστήματος. Ναι, αν στην εξέγερση είναι που γεννιούνται μορφές αυτοοργάνωσης αλλιώτικοι, που εκφράζουν την κρίση της πολιτικής, κρίση εκπροσώπησης και παρέμβασης των μελών της κοινωνίας.


Τούτες τις μέρες γεννήθηκαν στην Ελλάδα ένα σωρό τρόποι να επικοινωνούν οι εξεγερμένοι, ένα σωρό τρόποι να συντονίζονται, να σκέφτονται, να οργανώνουν συλλογικά της δράσεις τους. Από την επιστράτευση όλων των δυνατοτήτων ταχύτατου συντονισμού μέσω κινητών τηλεφώνων και του ιντερνέτ μέχρι τις μεγάλες ανοιχτές συνελεύσεις σε πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και κατειλημμένα δημόσια κτίρια, τούτο το πολύμορφο, ακέφαλο και πολυτασικό κίνημα κατάφερνε να είναι παντού. Πάντα απρόβλεπτο και δημιουργικό αιφνιδίαζε τους μηχανισμούς καταστολής και συμπαρέσυρε με την επινοητικότητά του την κοινωνία.


Αλλά και γεννούσε, γέννα δύσκολη και επώδυνη, τις δικές του μορφές οριζόντιας επικοινωνίας, άμεσης δημοκρατίας, και πολιτικού διαλόγου. Οι υπογραφές στις προκηρύξεις και στα πανώ σχεδόν χάθηκαν. Δεν πρόκειται για τις πλατφόρμες και τα συνθήματα γνωστών ομάδων της αριστεράς και του αναρχικού χώρου. Πρόκειται για συνθήματα που γεννιόνται καθημερινά στους δρόμους, από ανώνυμους και ανώνυμες. Πρόκειται για πρωτοβουλίες χωρίς αναγνωρίσιμο όνομα, όπως «κάτοικοι της τάδε γειτονιάς» ή χωρίς όνομα καν.


Και τούτο φοβίζει και πάντα φόβιζε τους υπέρμαχους της κοινωνικής τάξης. Ποιοι είναι αυτοί που βρίσκονται στους δρόμους τελοσπάντων; Ο κύριος χαρακτηρισμός που χρησιμοποιούν όλοι τούτοι οι υπέρμαχοι της τάξης είναι «κουκουλοφόροι». Αυτοί που έκρυψαν τα πρόσωπά τους στις πορείες της οργής, τα έκρυψαν για να προστατευτούν από τις πανταχού παρούσες κάμερες επιτήρησης και τα χημικά που η αστυνομία ρίχνει με τους τόνους. Δεν είναι αυτό όμως που φοβίζει πιο πολύ τους εγγυητές της τάξης. Είναι ότι όλοι αυτοί που εξεγείρονται και διαδηλώνουν την οργή τους, δεν είναι ταξινομήσιμοι -και άρα ελέγξιμοι- σε ένα πολιτικό σκηνικό που ορίζει τα όρια της «νόμιμης» αμφισβήτησης του συστήματος. Τους φοβίζει το απρόσωπο αυτών των παιδιών που έκρυψαν τα πρόσωπά τους για να τους δούμε: είναι τα παιδιά της διπλανής πόρτας, τα παιδιά όλων μας που εισέβαλαν στην σκηνή ανατρέποντας ισορροπίες και ψευδαισθήσεις.

Αυτές τις μέρες, στην κεντρική πλατεία της Αθήνας, το χριστουγεννιάτικο δέντρο το φυλάνε πάνοπλες διμοιρίες της αστυνομίας. Αυτές τις μέρες η βιτρίνα της χριστουγεννιάτικης φαντασμαγορίας με τις ψεύτικες υποσχέσεις αγάπης και κατανάλωσης έχει μείνει σπασμένη.


Η εξέγερση της οργής, η έκρηξη της αδικημένης νεολαίας που απαιτεί ένα αλλιώτικο μέλλον, πλάθει το λόγο της, τις μορφές οργάνωσής της, εκδηλώνει τις δικές της αξίες της αλληλεγγύης και της συλλογικής χαράς. Μοιάζει όσα έγιναν αυτές τις μέρες να είναι μόνο η προαναγγελία μιας νέας περιόδου: Ως εδώ! Τίποτα δεν θα είναι αύριο ίδιο, είπαν οι νέοι. ΩΣ ΕΔΩ! Τίποτα δεν θα είναι αύριο ίδιο, είπαν όσοι θεώρησαν τούτες τις μέρες και δικές τους. Τίποτα δεν θα είναι ίδιο αύριο: Το κατάλαβαν και οι κυρίαρχοι. Και τρόμαξαν. Ας κάνουμε την δύναμη της οργής που τους τρόμαξε, δύναμη που θα γεννήσει έναν άλλο κόσμο.

 

από προς κάποιος με γνώση και μνήμη 05/01/2009 11:21 μμ.


για τις δύο συλλογικότητες που λες ότι τις ξέρεις (Φάρμα, Σπόρος), γνωρίζεις τί κάνουν και τί λένε, θα ήθελα να σε ενημερώσω ότι κάνεις λάθος. Επίσης επειδή δεν έχεις ασχοληθεί ιδιαίτερα με τα θέματα που καταπιάνονται να σου γεννιούνται κάποιες εύλογες αρχικά απορίες.

Μπορείς πολύ εύκολα να έρθεις σε επαφή μαζί τους και να ενημερωθείς καλύτερα και όχι να κράζεις δεξιά και αριστερά ανεύθυνα, αν θέλεις πιο τεκμηριωμένες απαντήσεις.


re

από paidia 06/01/2009 2:34 πμ.


an mporeite,valte to arxeio mp3 gia download.opos kai polloi alloi edo mesa,tha ithela na to katevaso.

από @ 06/01/2009 2:37 πμ.


kane dexi click kai epelexe save link as

από Loki 08/01/2009 11:48 πμ.


Τα λόγια του Μάρκος είναι μια υπενθύμιση. Οι πράξεις μας, όσο μικρές κι αν είναι, όσο ασήμαντες κι αν φαίνονται μέσα στην καθημερινή μούχλα, είναι σημαντικές και μάλιστα σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπάρχει σε αυτό τον κωλότοπο μια φλόγα που δε σβήνει και που ενίοτε κάνει ακόμη και τους σαρκοζίδες και τα λοιπά μεγαλοκωλόπανα να κοιτάνε κατά δω με ανησυχία.

Το επόμενο σχολείο που θα χρηματοδοτηθεί στην Τσιάπας να ζητήσουμε να ονομαστεί Αλέξης. Να ρωτάνε τα ινδιανάκια στο Μεξικό "τι σημαίνει το όνομα;" και οι δάσκαλοι να τους μιλάνε για το Δεκέμβρη του 2008 στην ελλάδα και για έναν άλλο πιτσιρικά που δεν πρόλαβε να ζήσει και τον σκότωσαν τα σκυλιά.

Α, ρε μικρέ... Ακούστηκε τ' όνομά σου "σ' όλης της Γης τα γκέτο" πούλεγε κι η Γώγου. Μόνο που δεν είσαι εδώ να τα δεις ρε γαμώτο...

Λόγος του υποδιοικητή Μάρκος στο "Εθνικό και Διεθνή Καραβάνι Παρατήρησης και Αλληλεγγύης στις Ζαπατιστικές Κοινότητες" στις αρχές Αυγούστου 2008, όπου εξηγεί την 6 διακύρηξη της ζούγκλας λακαντόνα αλλά γίνεται αναφορά και στην Ελλάδα. Επίσης κατακεραυνώνει την αριστερά, τον λενινισμό και τους "ζαπατολόγους":

Πώς ξεκίνησαν όλα... 15 χρόνια πριν , μια μικρή ομάδα κατοίκων πήγε από την πόλη σε μια περιοχή μέσα στη ζούγκλα της Montes Assules… Στη ζούγκλα υπήρχαν ζώα με τέσσερα πόδια κι εμείς ήμασταν τα μόνα μεγάλα δίποδα... Γύρω στο ΄83 με ΄84 η λογική μας ήταν η ίδια με τη λογική της παράδοσης των αριστερών ένοπλων ανταρτών, η ίδια με όλους αυτούς που πιστεύουν στον φοκισμό, η πίστη πως ένας μικρός στρατός ανθρώπων μπορεί να γίνει ο σωτήρας της κοινωνίας που θα τον ακολουθήσει και με αυτόν τον τρόπο θα καταλάβουν την κυβέρνηση... Αλλά δεν ξέραμε από ένοπλο αντάρτικο.. Κάποιοι από εμάς σκοτώθηκαν στις μάχες με την αστυνομία και τις κρατικές μυστικές υπηρεσίες του Μεξικού. Εκείνο τον καιρό, κανείς σ’ αυτό το βουνό δεν ήξερε αυτούς τους ανθρώπους... Αυτή η περιοχή ήταν εντελώς ξεχασμένη από το κράτος κι αυτό ήταν μεγάλο πλεονέκτημα για εμάς εκείνη την εποχή. Ήμασταν άγνωστοι και ξεχασμένοι κι αυτό μας έδωσε την ευκαιρία να υπάρχουμε. Ήμασταν άνθρωποι και γίναμε μαϊμούδες. Γι’ αυτό βάλαμε μάσκες στα πρόσωπά μας. Κάτω από την κουκούλα είμαστε άσχημοι, πολλοί άσχημοι...

η συνέχεια εδώ http://katalipsisxolistheatrou.blogspot.com/2009/01/blog-post_05.html

από τυχαιος. 08/01/2009 1:02 μμ.


ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΙΓΜΗ !!! ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ !! ΑΝΑΤΡΙΧΙΛΑ !! ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙΤΤΑ .....

από loki 08/01/2009 11:50 μμ.


Τι δώρο παρέδωσαν;

από κάποιος 03/08/2009 4:34 μμ.


Είναι πραγματικά μεγάλη τιμή να ακούς από τον μεγαλύτερο επαναστάτη του 21ου αιώνα αυτά τα λόγια. Και η τρίχα κάγκελο Gracias Markos

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License