Καταστροφή των γραφείων της Adecco στη Θεσσαλονίκη

σήμερα περιπου 100-150 αναρχικοί αντιεξουσιαστές πριν από την διαδήλωση επιτεθηκαμε στη πολυεθνική εταιρεία επινοικίασης εργαζομένων Adecco στην Βασιλής Όλγας ως ελάχιστη ενδειξη αλληλεγγύης στην εργάτρια κούνεβα. Τα γραφεία ισοπεδώθηκαν και στη συνεχεια σχηματίστικε μπλόκ που κινούμενο από κεντρικούς δρόμους κατέληξε στη συγκέντρωση για το πανεκπαιδευτικό στη καμάρα

θα ακολουθήσουν φωτογραφίες

από @ 10/01/2009 1:40 πμ.


Το πρωί σπάστηκαν και τα γραφεία της ΟΙΚΟΜΕΤ στη Θεσσαλονίκη από όμαδα συντρόφων, ως ελάχιστη απάντηση στη δολοφονική επίθεση ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα. Θα ακολουθήσει αναλυτικότερη ενημέρωση...

από ΜΠΡΑΒΟ 10/01/2009 1:52 πμ.


ΜΠΡΑΒΟ!!!! Τέτοιες στοχευμένες δολιοφθορές μπορούν να έχουν μαζική υποστήριξη από όλο τον κόσμο. Πρέπει, έξω από το σημείο τέτοιων συμβάντων, να υπάρχει ενημέρωση για το ποια είναι η συγκεκριμένη εταιρεία, ώστε να γίνεται αμέσως η δικαιολόγηση στα μάτια του περαστικού. ΜΠΡΑΒΟ και πάλι!!!!!

από @ 10/01/2009 2:12 πμ.


post image
που κυκλοφόρησε στη Θεσσαλονίκη

Εικόνες:

από .. 10/01/2009 10:43 πμ.


σύντροφοι μαζί σας μέχρι την κατάργηση της μισθωτής σκλαβιάς

από destroyadecco 10/01/2009 1:01 μμ.


post image
-

Εικόνες:

από adeho 10/01/2009 1:06 μμ.


post image

Εδώ μπορείτε να δείτε το site της Adeho (http://www.adeho.gr/) εταιρεία επινικοίασης εργαζομένων

Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες προώθησης ανθρώπινου δυναμικού, αποτελεί την σίγουρη απάντηση στο άγχος σας για επαγγελματική αποκατάσταση. (Μεταστροφή του γνωστού κολοσσού επινοικίασης εργαζομένων adecco)

Εικόνες:


Εδώ ένα κείμενο για την επισφάλεια και ενοικίαση εργαζομένων από το περιοδικό ΣΤΑΣΗ στο συνεχές τρέξιμο των επισφαλών σχέσεων

ΕΠΙΣΦΑΛΕΙΑ ΚΑΙ ENOIKΙΑΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Οκτωβρίου 29, 2008

Ψάχνετε για δουλειά,

ψάχνουμε για ανθρώπινους πόρους*1


«Ενοικιάζεται εργαζόμενος σε τιμή ευκαιρίας. Χαμηλές απολαβές, μηδαμινά δικαιώματα, ελάχιστες δεσμεύσεις». Θα μπορούσε να είναι πραγματική αγγελία ευρέσεως εργασίας, αν έπεφταν τα προσχήματα, που συσκοτίζουν τις νέες εργασιακές σχέσεις.

Σαραπέντε πέντε χιλιάδες άτομα εργάζονται σήμερα υπό καθεστώς ενοικίασης σε μεγάλες ιδιωτικές και κρατικές επιχειρήσεις. Η επινοικίαση εργαζόμένων αυξάνεται ιλιγγιωδώς καθώς μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι παρακάμπτοντας τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας προχωρούν σε ιδρύσεις θυγατρικών εταιρειών ενοικίασης εργαζομένων με τις οποίες στρατολογούν ανέργους και τους ενοικιάζουν στους εαυτούς τους επιτυγχάνοντας ευελιξία και χαμηλό εργασιακό κόστος.

Από 1500 άτομα το 2004, οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι σήμερα έχουν υπερδεκαπλασιαστεί και ξεπερνούν τους 45.000. Αναμένεται το 2010 να φτάσουν τους 80.000 και μέσα σε λιγότερο από μια πενταετία θα χουν ξεπεράσει το 10% του συνολικού εργατικού δυναμικού. Ο μέσος όρος της απασχόλησής τους είναι μέχρι έναν μήνα, η πλειοψηφία είναι γυναίκες, νέοι και μετανάστες και ο μέσος όρος ηλικίας είναι στα 30 χρόνια. Το ενδιαφέρον δεν είναι τόσο η ποσοτική αύξησή τους τα τελευταία χρόνια, όσο τα ποιοτικά χαρακτηριστικά που αναδύονται σε αυτή τη νέα μορφή επισφαλούς εργασίας.


Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης

ή ο παράδεισος του εργοδότη


Μετά από πολυετείς πιέσεις και στο όνομα της «ευελιξίας», με το νόμο 2956/2001 νομιμοποιήθηκε στην Ελλάδα η ενοικίαση εργαζομένων, μέσω της θέσπισης των «Εταιρειών Προσωρινής Απασχόλησης». Υπό αυτόν τον κόσμιο τίτλο λειτουργούν πάνω από 40 δουλεμπορικές, κερδοσκοπικές επιχειρήσεις ενοικίασης εργαζομένων. Πρόκειται για εταιρίες που λειτουργούν με την μέθοδο του μαστροπού καθώς προσλαμβάνουν με μισθούς πείνας ανέργους και τους ενοικιάζουν σε τρίτους. Οι εταιρίες ενοικίασης αμείβουν τους εργαζόμενους αναλόγως των συμφωνιών που κάνουν με τους πραγματικούς εργοδότες, και πληρώνονται παρακρατώντας ένα ποσοστό του μισθού του εργαζόμενου για τη δική τους «μεσιτεία». Το νόμιμο κέρδος τους φτάνει μέχρι 18% του μισθού του εργαζόμενου αλλά στη πραγματικότητα υπάρχουν περιπτώσεις που ο μισθός του εργαζόμενου στραγγαλίζεται και κόβεται στη μέση ώστε όσα παίρνει αυτός αλλά τόσα να καρπώνεται η εταιρία υπεκμίσθωσης. Το σύγχρονο δουλεμπόριο ενοικίασης εργαζομένων από εργοδότη σε εργοδότη εξωραΐζεται με τον τίτλο «διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού» και υπόκειται στο εμπορικό και όχι στο εργατικό δίκαιο έχοντας ως πρότυπο το δανεισμό αθλητών*2!

Το κράτος ήταν ο πρώτος διδάξας καθώς τον χορό των ενοικιάσεων άνοιξε η Εθνική Τράπεζα, η οποία προσέλαβε το 2001 δανεικούς υπαλλήλους, χωρίς να έχει οποιαδήποτε δέσμευση απέναντί τους, καθώς η σύμβαση του οργανισμού ήταν με την εταιρία ενοικίασης. Σήμερα από τις μεγάλες κρατικές εταιρείες (Ολυμπιακή, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ, κ.α.) ως πολλές ιδιωτικές τράπεζες, σουπερμάρκετ, αλυσίδες φαστ φουντ, βενζινάδικα, πολυκαταστήματα, εργοστάσια, υπηρεσίες καθαριότητας και ασφάλειας, η μέθοδος της ενοικίασης καλά κρατεί. Στις εταιρείες ενοικίασης, ο εργαζόμενος υποχρεώνεται να εργαστεί σε όποιο πόστο τον στείλουν, όσες ώρες του ζητήσουν, με μισθό μικρό και με αμφίβολα bonus ή πριμ παραγωγικότητας, καθώς δεν συμμετέχει στην πολιτική της εταιρείας που τον μισθώνει αλλά της εταιρείας που τον νοικιάζει*3. Η δουλεμπορική μέθοδος της μεσιτείας υπάρχει φυσικά από την αρχαιότητα αλλά θεσμοθετήθηκε στην Ευρώπη αρχικά στις φιλελεύθερες Ελβετία – Ολλανδία – Δανία μετά το τέλος του β’ παγκόσμιου πόλεμου και πλέον αφορά πάνω από το 10% των εργαζομένων στην Ε.Ε..


Υπηρέτες δυο αφεντάδων

Τι σημαίνει ενοικίαση εργαζομένων


Συγκριτικά με τις υπόλοιπες μορφές εργασίας, η απασχόληση διαμέσου των Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης είναι η πλέον ευέλικτη και επισφαλής. Για πρώτη φορά θεσμοθετείται η άρση της αρχής «της μη διάκρισης έναντι των εργαζόμενων».

Ένας εργαζόμενος που προσλαμβάνεται σε μια επιχείρηση ή στο δημόσιο αμείβεται με βάση την κλαδική συλλογική σύμβαση, ασφαλίζεται στο αντίστοιχο κλαδικό ταμείο και από τη μακρόχρονη απασχόλησή του προκύπτουν δώρα και επιδόματα. Επίσης έχει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να εγγραφεί σε σωματείο.

Ένας ενοικιαζόμενος εργαζόμενος στην ίδια επιχείρηση πληρώνεται, στην καλύτερη περίπτωση, με το κατώτερο μεροκάματο ανειδίκευτου εργάτη, δεν ασφαλίζεται στο κλαδικό ταμείο, δεν δικαιούται κανένα επίδομα ή δώρο, δεν μπορεί να γραφτεί σε σωματείο. Τα εργατικά σωματεία παραμένουν άβατο για τους νοικιασμένους εργαζόμενους και με αυτόν τον τρόπο χωρίς συνδικαλιστική κάλυψη, τα αφεντικά εκβιάζουν τους ενοικιαζόμενους να δεχτούν παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους και μέσω του φόβου και της απειλής της ανεργίας, στοχεύουν να τους μετατρέπουν σε απεργοσπαστικό μηχανισμό απέναντι σε κάθε προσπάθεια εργατικής κινητοποίησης.

Η νοικιασμένη εργασία είναι λοιπόν ένα από τα αγαθά της ευελιξίας της αγοράς που λύνει τα χέρια των επιχειρήσεων για πιο φτηνούς εργαζόμενους, για απαλλαγή των εταιρειών από τις ασφαλιστικές εισφορές στα ταμεία, για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, με λίγα λόγια για περισσότερη εκμετάλλευση των εργαζομένων και περισσότερα κέρδη για τους εργοδότες. Το σημαντικότερο όφελος των αφεντικών είναι ότι παρακάμπτεται το δίκαιο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, και αποδυναμώνεται η συλλογική εκπροσώπηση και διαπραγμάτευση τόσο για το προσωπικό της επιχείρησης, όσο κυρίως για τους εργαζόμενους διαμέσου των εταιριών ενοικίασης. Όπως τονίζει στο website της δουλεμπορική εταιρία ενοικίασης «η χρήση εργαζόμενων διαμέσου Εταιριών Προσωρινής Απασχόλησης αντί της πρόσληψης νέου προσωπικού είναι επικερδής, καθώς αποφεύγεται το κόστος προσλήψεων και απολύσεων».

Στο νόμο 2956/2001 προβλέπεται η δυνατότητα οι Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης να προσλαμβάνουν εργαζόμενους μόνο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Η ενοικίαση εργαζομένων μπορεί να διαρκέσει μόνο 18 μήνες από τη στιγμή που ο ενοικιαζόμενος ξεκινά να εργάζεται στον πραγματικό εργοδότη και μετά γίνεται πρόσληψη αορίστου χρόνου. Ωστόσο προκειμένου να αποφύγουν δυσάρεστες δικαστικές εκπλήξεις, τα αφεντικά απολύουν τους εργαζομένους το πολύ στους 17 μήνες, προτού κλείσουν 18μηνο, και τους επαναπροσλαμβάνουν έπειτα από τρεις-τέσσερις μήνες ώστε να μην κατοχυρώνουν δικαιώματα. Επίσης παρατηρείται το φαινόμενο να προσλαμβάνεται άλλος εργαζόμενος διαμέσου εταιρίας ενοικίασης για να καλύψει την ίδια θέση ή παραμένει ο ίδιος εργαζόμενος στην ίδια θέση αλλά μέσω διαφορετικής εταιρίας ενοικίασης κάθε φορά.

Ο δανεισμός εργαζομένων λοιπόν, αποτελεί ένα ακόμα μέσο για να ξεπεραστούν τα εμπόδια που θέτει η εργατική νομοθεσία και η από τα κάτω δράση των εργατών. Ανατρέπονται οι συλλογικές συμβάσεις, αφού ο κάθε μισθωτός εντάσσεται σε διαφορετικό εργασιακό πλαίσιο. Με τη μέθοδο της ενοικίασης, χιλιάδες εργαζόμενοι χάνουν δικαιώματα και απαρτίζουν ένα πολύ φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Το σλόγκαν άλλωστε των εταιρειών ενοικίασης προς τις επιχειρήσεις - πελάτες, είναι δηλωτικό: «Συνεργαζόμαστε μαζί σας με στόχο την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της αποτελεσματικότητάς σας, τοποθετώντας το καταλληλότερο ανθρώπινο δυναμικό με τον πιο οικονομικό για εσάς τρόπο».


Έξοδος από τη νοικιασμένη ζωή


Είναι φανερό λοιπόν ότι οι Εταιρίες Ενοικίασης Εργαζόμενων μετατρέπονται σταδιακά σε καθοριστικό ρυθμιστή των μελλοντικών μορφών εργασίας, οι ίδιες αυτοαποκαλούνται αλαζονικά ως «οι παγκόσμιες ηγετικές δυνάμεις στο χώρο της εργασίας»*4. Δεν πρόκειται απλώς για ιδιωτικούς ΟΑΕΔ, αλλά μιλάμε για τις σύγχρονες βαριές βιομηχανίες οι οποίες έχουν υπό τον έλεγχό τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους*5.

Αφού έχει επιτευχθεί η αποκαθήλωση μεγάλου μέρους των κατακτήσεων της εργατικής τάξης των προηγούμενων δεκαετιών βρισκόμαστε στο σημείο να κατοχυρώνονται και να νομιμοποιούνται πλέον τα σύγχρονα εργασιακά σκλαβοπάζαρα. Οι δουλέμποροι λοιπόν των εταιριών ενοικίασης ελέγχουν τις οδοντοστοιχίες των υποψήφιων εργατών υποβάλλοντάς τους σε ψυχοτεχνικά τεστ, ερωτηματολόγια προσωπικότητας και συνεντεύξεις με ειδικούς ψυχολόγους εγκαθιδρύοντας τις σύγχρονες μορφές πειθαρχίας και εκμετάλλευσης. Πατεντάρουν και δημιουργούν τις σύγχρονες τράπεζες ανθρώπινου δυναμικού. Η ποιοτική διαφορά με τα τυπικά αφεντικά είναι ότι οι δουλέμποροι των εταιρειών «εξεύρεσης εργατών» απογυμνώνουν τους εργάτες από κάθε υλική υπόσταση και κωδικοποιούν τις γνώσεις, την επινοητικότητα, τις γλωσσικές και κοινωνικές δεξιότητες, τα στοιχεία της προσωπικότητας μετατρέποντάς τα σε αποστειρωμένα πακέτα χρόνου. Θέλουν να μας πείσουν ότι οι εργάτες είναι απλά ανταλλάξιμα πακέτα χρόνου, χωρίς δικαιώματα ανά πάσα στιγμή διαθέσιμοι στην προσταγή της εργασίας. Έπειτα έρχονται οι επιχειρήσεις οι οποίες νοικιάζουν, αγοράζουν ή δανείζονται αυτά τα πακέτα χρόνου από τις εταιρίες ενοικίασης χωρίς καμία ευθύνη για την ασφάλιση, την υγεία και τη συνταξιοδότηση των εργαζομένων.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικά που αποκτά η επισφαλειοποίηση της εργασίας μέσα από την ενοικίαση είναι ότι τα αποεδαφικοποιημένα απρόσωπα αφεντικά των εταιριών ενοικίασης απονοηματοδοτούν την εργατική δύναμη, ληστεύουν τον χρόνο των εργατών και τους αντιμετωπίζουν σαν εμπόρευμα με την μορφή του αυτοαπασχολούμενου, του εξωτερικού συνεργάτη, του freelancer.

Το όραμα του αυτοδημιούργητου μικροεπιχειρηματία – μικροαφεντικού που «θα βρει την άκρη» και «θα πιάσει την καλή» της δεκαετίας του ‘80 και του ‘90, μετατρέπεται 20 χρόνια μετά στο κοινωνικό εφιάλτη του αυτοαπασχολούμενου σκλάβου που παρακαλεί τους νταβατζήδες των εταιριών ενοικίασης για μια έστω και κακοπληρωμένη προσωρινή θεσούλα εργασίας.

Μια νέα λοιπόν διαδικασία μαζικής προλεταριοποίησης πραγματοποιείται καθώς οι νοικιαζόμενοι εργάτες φοβισμένοι, κακοπληρωμένοι με ισχυρά αισθήματα υπαρξιακής αδυναμίας, χωρίς νομικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, με πλήρη απαγόρευση συλλογής διαπραγμάτευσης βιώνουν τον αποκλεισμό κάθε πολιτικής δράσης.

Εμείς χωρίς να νοσταλγούμε την σταθερή εργασία του κράτους πρόνοιας, αλλά επιδιώκοντας να αρθρωθεί πολιτικά η βιωμένη εμπειρία της επισφάλειας δε μας μένει παρά να προτείνουμε, ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στις αδερφές και αδερφούς ενοικιαζόμενους, μαζικές επιθέσεις στα δουλεμπορικά γραφεία ενοικίασης εργαζόμενων. Και γιατί όχι, να επαναφέρουμε με αυτοοργανωμένους συλλογικούς τρόπους την αποχή, την απαλλοτρίωση, το σαμποτάζ, την άρνηση της εργασίας, τα από τα κάτω ταμεία αλληλεγγύης των εργαζομένων και άλλους ωραίους δρόμους εξόδου από το καπιταλιστικό σύστημα κυριαρχίας.

1. www.adeho.gr επισκεφτείτε το website της ADEHO, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες προώθησης ανθρώπινου δυναμικού, αποτελεί την σίγουρη απάντηση στο άγχος σας για επαγγελματική αποκατάσταση. (Μεταστροφή του γνωστού κολοσσού επινοικίασης εργαζομένων adecco)


2. Η ενοικίαση εργαζόμενων ξεκίνησε τη δεκαετία του ‘90 στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ. Όλοι έχουμε ακούσει ότι ο τάδε παίχτης δόθηκε δανεικός από τη μια ΠΑΕ ή ΚΑΕ σε μια άλλη, ή δόθηκε ως αντάλλαγμα και η ομάδα στην οποία παραχωρήθηκε με την σειρά της τον δάνεισε σε κάποια άλλη κτλ. Ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων εκθειάζει το εργασιακό μοντέλο που υπάρχει στον χώρο του αθλητισμού και ζητάει επιτακτικά την κατάργηση των συμβάσεων και την εδραίωση των ελεύθερων ατομικών διαπραγματεύσεων κατά τα πρότυπα των αθλητών.


3. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ΗΕLΕΧΡRΟ (θυγατρική επιχείρηση ενοικίασης εργαζομένων της κρατικής ΗΕLΕΧΡΟ) η οποία είχε εκτεθεί πέρυσι, όταν βγήκαν στη δημοσιότητα τιμολόγιο που κοστολογούσε με διαφορετικές τιμές τα «εμφανίσιμα» ή «ιδιαίτερα εμφανίσιμα» promo girls που παρείχε.


4. Οι εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων αυτοαποκαλούνται αλαζονικά ως «οι παγκόσμιες ηγετικές δυνάμεις στο χώρο της εργασίας». Πραγματοποιούν ημερίδες και έρευνες του τύπου «ανθρώπινο δυναμικό χωρίς σύνορα», «έλλειψη ταλέντων 2008» με τις οποίες αποκαλύπτουν ότι 47% των εργοδοτών στην Ελλάδα δυσκολεύεται να καλύψει τις θέσεις εργασίας άρα έχει ανάγκη τους δουλέμπορος - μεσάζοντες και το 87% των ελλήνων διατίθεται να αλλάξει πόλη η χώρα για να βρει δουλειά. Αυτοπαρουσιάζονται μάλιστα ως ανθρωποκεντρικές εταιρίες που λειτουργούν με βάση την πολιτική των ίσων ευκαιριών αντιμετωπίζοντας το κάθε άτομο με βάση τις δυνατότητές του, ανεξάρτητα από το φύλο την εθνικότητα, και το σεξουαλικό του προσανατολισμό. Τέλος οι πιο ευαίσθητες από αυτές αποθαρρύνουν τους υποψήφιους εργαζόμενους να βρουν δουλειά σε επιχειρήσεις που βλάπτουν το περιβάλλον ή την κοινωνία !


5. περίπου 15 εκ. εργαζόμενοι την Ε.Ε. βρίσκονται υπό καθεστώς ενοικίασης. Οι σημαντικότερες εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων στην Ε.Ε. και στην Ελλάδα είναι οι παρακάτω:

- Adecco Ελβετικός όμιλος διαθέτει 6.600 γραφεία σε 70 χώρες, ενοικιάζει 750.000 εργαζόμενους σε 350.000 εταιρίες και πραγματοποιεί 20,4 δις ευρώ ετήσιο κύκλος εργασιών (στην Ελλάδα ενοικιάζει πάνω από 10.000 εργαζόμενους)

- Manpower από τις ΗΠΑ διαθέτει 4.500 γραφεία σε 80 χώρες, ενοικιάζει 500.000 εργαζόμενους σε 300.000 εταιρίες (στην Ελλάδα ενοικιάζει πάνω από 10.000 εργαζόμενους σε 2.000 εργοδότες)

- Select Θυγατρική στην Ελλάδα του ολλανδικού και δανέζικου ομίλου Randstad – Vedior που διαθέτει 5.300 γραφεία σε 50 χώρες, ενοικιάζοντας εργαζόμενους σε 35.000 επιχειρήσεις και πραγματοποιώντας 17,3 δις ευρώ ετήσιο κύκλος εργασιών (στην Ελλάδα ενοικιάζει πάνω από 1000 εργαζόμενους)

- ISS ιδρύθηκε στη Δανία το 1901 και διαθέτει γραφεία σε 44 χώρες και ενοικιάζει 440.000 εργαζόμενους (στην Ελλάδα ενοικιάζει 900 εργαζόμενους)

- άλλες εταιρίες ενοικίασης εργαζομένων: ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ Α.Ε., BOYDEN Global Search, ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Α.Ε., DRM STYLIANOY SA, ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΠΕ, EXCEED CONSULTING, EX-SALES CONSULTANCY, JOB CENTRES HELLAS SA, JOBQUEST AE, KPMG, κ.α.


βιβλιογραφία


1. Γ. Κουζής: Εργασιακές σχέσεις και ευρωπαϊκή ενοποίηση – Ευελιξία και απορρύθμιση ή αναβάθμιση της εργασίας; Μελέτες – 14, Αθήνα 2001


2.http://noikiasmenoi-ergazomenoi.blogspot.com/ το blog των νοικιαζόμενων εργαζομένων στην Αθήνα


http://stasiepisfaleias.wordpress.com/category/%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CE%B6%CE%BF%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD/

από nikos 16/01/2009 1:15 πμ.


Εταιρείες προσωρινής απασχόλησης διοχετεύουν προσωπικό σε έμμεσους εργοδότες

 

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εργαζόμενος

 

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ

 

Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα στοιχεία του Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων, με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους λειτουργούν νόμιμα τουλάχιστον 11 εταιρείες προσωρινής απασχόλησης, οι οποίες διοχετεύουν προσωπικό σε έμμεσους εργοδότες. Δηλαδή νοικιάζουν από διευθυντικά στελέχη μέχρι συνεργεία καθαρισμού και τραπεζικούς υπαλλήλους σε επιχειρήσεις, βενζινάδικα, πολυκαταστήματα, τράπεζες και εργοστάσια.


Πρόκειται κυρίως για ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού (νέους, γυναίκες) που πλήττονται από την ανεργία και αναγκάζονται να εργάζονται με χαμηλές αποδοχές, χωρίς επιδόματα και ωράρια.


Ορισμένοι από αυτούς έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών. Άλλοι, απολύθηκαν από τα εργοστάσια που δούλευαν για πολλά χρόνια και βρέθηκαν στην ίδια θέση ως επινοικιαζόμενοι με χαμηλότερες αποδοχές.


Οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι δεν απολαμβάνουν ασφαλιστικά, εργασιακά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, τα αυτονόητα δηλαδή για όλους τους συναδέλφους τους. Ούτε αμείβονται με την ίδια αμοιβή για την ίδια εργασία.

 

Αντίθετα, όσοι διεκδίκησαν, απολύθηκαν. Τα μέλη του συλλόγου υποστηρίζουν ότι «η πολιτική και η συνδικαλιστική ηγεσία κλείνουν τα μάτια, αρνούμενες ακόμα και να μας δεχτούν. Κι εμείς βιώνουμε διαρκώς την απόλυση».


Πρόκειται για τουλάχιστον 5.000 εργαζόμενους, μόνο στον τραπεζικό τομέα. Περίπου 900 επινοικιασμένοι εργαζόμενοι εργάζονται μόνο στον όμιλο της Εθνικής Τράπεζας, άλλοι τόσοι στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Το φαινόμενο έχει απλώσει τα πλοκάμια του σε όλες τις μεγάλες τράπεζες, με αποτέλεσμα οι ενοικιαζόμενοι εργαζόμενοι να υπερβαίνουν το 10% του συνόλου των εργαζομένων.


«Σύγχρονη μορφή δουλεμπορίου» ονομάσθηκε από τα συνδικάτα αυτής της μορφής η απασχόληση που εφαρμόζεται στη χώρα μας σχεδόν επί μία εικοσαετία. Ενδεικτικά είναι τα στοιχεία της ΓΣΕΕ: Το ποσοστό των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων, από 0,2% που ήταν το 2005, σήμερα ανέρχεται σε 2%. Δηλαδή, μέσα σε ενάμιση χρόνο δεκαπλασιάσθηκε.


Σύγχρονες μορφές δουλεμπορίου

 

Σύμφωνα με τον Ν. 2956/2001, εταιρείες προσωρινής απασχόλησης είναι αυτές που έχουν αντικείμενο δραστηριότητας την παροχή εργασίας σε άλλον εργοδότη (έμμεσο) με τη μορφή της προσωρινής απασχόλησης. Ως προσωρινή εργασία νοείται η εργασία που παρέχεται σε άλλον εργοδότη (έμμεσος) για περιορισμένο χρονικό διάστημα από μισθωτό, ο οποίος συνδέεται με τον εργοδότη του με σχέση εξαρτημένης εργασίας ή αορίστου χρόνου.


Η απασχόληση μισθωτού σε έμμεσο εργοδότη δεν επιτρέπεται, πρώτον, όταν με αυτή αντικαθίστανται εργαζόμενοι που ασκούν το δικαίωμα της απεργίας και δεύτερον όταν ο έμμεσος εργοδότης το προηγούμενο έτος είχε πραγματοποιήσει ομαδικές απολύσεις εργαζομένων.


Η διάρκεια απασχόλησης του μισθωτού από τον έμμεσο εργοδότη δεν επιτρέπεται να είναι πάνω από 8 μήνες. Επιτρέπεται η έγγραφη ανανέωση για τον ίδιο έμμεσο εργοδότη, με την προϋπόθεση η συνολική διάρκεια ανανέωσης να μην υπερβαίνει τους 8 μήνες. Σε περίπτωση συνέχισης της απασχόλησης του μισθωτού από τον ίδιο έμμεσο εργοδότη μετά τη λήξη της διάρκειάς της και τυχόν ανανέωσής της για διάστημα μεγαλύτερο από 2 μήνες, η σύμβαση εργασίας του μισθωτού με την εταιρεία προσωρινής απασχόλησης θεωρείται ότι μετατρέπεται αυτοδίκαια σε σύμβαση αορίστου χρόνου μεταξύ μισθωτού και έμμεσου εργοδότη.


Σύμφωνα με τον Πανελλήνιο Σύλλογο Υπαλλήλων με παραχώρηση εργασίας σε Τρίτους, στην Ελλάδα λειτουργούν νόμιμα 11 εταιρείες προσωρινής απασχόλησης, οι οποίες παρέχουν διάφορες υπηρεσίες στους έμμεσους εργοδότες (από συνεργεία καθαρισμού μέχρι τραπεζικούς υπαλλήλους).


Πρόκειται συνήθως για ευαίσθητες κοινωνικά ομάδες (νέους και γυναίκες) που αναγκάζονται να εργαστούν με αυτό τον τρόπο εξαιτίας της ανεργίας που πλήττει κυρίως αυτές τις ομάδες του πληθυσμού.


Ορισμένοι από αυτούς έχουν υψηλό μορφωτικό επίπεδο και εμπειρία στο εργασιακό αντικείμενο, είναι απόφοιτοι ΑΕΙ, ακόμη και κάτοχοι μεταπτυχιακών διπλωμάτων. Οι ίδιοι οι εργοδότες τους διαφημίζουν το υψηλό επίπεδο του προσωπικού και την ποιότητα της παρεχόμενης εργασίας.


Εξαιτίας της ιδιαίτερης φύσης της εργασιακής σχέσης τους, οι εργαζόμενοι οι οποίοι ενοικιάζονται σε τρίτους δεν απολαύουν τα εργασιακά, ασφαλιστικά, συνδικαλιστικά δικαιώματα τα οποία είναι αυτονόητα για τους συναδέλφους τους που είναι μόνιμο προσωπικό:


* Δεν λαμβάνουν την ίδια αμοιβή για παροχή ίδιας εργασίας.


* Δεν δημιουργούν εργατικά σωματεία (ο Πανελλήνιος Σύλλογος είναι το μοναδικό που εκπροσωπεί υπαλλήλους με τέτοιου είδους εργασιακή σχέση).


* Δεν ασφαλίζονται στο ίδιο ασφαλιστικό ταμείο με το μόνιμο προσωπικό.


* Βρίσκονται διαρκώς υπό την απειλή επικείμενης απόλυσης, που ονομάζεται «διακοπή ενοικίασης».


Επιπλέον, η δυνατότητα των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης να προσλαμβάνουν «εργαζόμενους προς ενοικίαση» με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, επιτρέπει στους εργοδότες με την απειλή της μη ανανέωσης αυτών των συμβάσεων να εκβιάζουν τους «εργαζόμενους προς ενοικίαση» να αποδέχονται παραβιάσεις των εργασιακών τους δικαιωμάτων, σε θέματα αμοιβών, ωραρίου, αδειών κ.ά.


"Το προσωρινώς δανειζόμενο προσωπικό δεν συμβάλλεται με τη δανειζόμενη επιχείρηση -τον έμμεσο εργοδότη- αν και η τελευταία ασκεί το διευθυντικό δικαίωμα απέναντί του για το διάστημα που απασχολείται"

 

Ευέλικτη και φτηνή εργατική δύναμη για τις επιχειρήσεις

 

Ιδιαίτερη μορφή ενοικίασης εργαζομένων αποτελεί ο κατ' επιχείρηση δανεισμός προσωπικού, μέσω γραφείων προσωρινής απασχόλησης που ασκούν κερδοσκοπική δραστηριότητα.

 

Η μορφή αυτή απασχόλησης άρχισε να εφαρμόζεται στη χώρα μας την τελευταία 20ετία, παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχε νομοθετική ρύθμιση που να την προβλέπει και παρά την αντίθεση των συνδικάτων που τη θεωρούσαν σύγχρονη μορφή δουλεμπορίου, αναφέρει στο βιβλίο του «Οι εργασιακές σχέσεις στη δίνη του νεοφιλελεύθερου τυφώνα» (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, 2005), ο αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ Δημήτρης Στρατούλης.


Ο ίδιος εξηγεί ότι το ποσοστό των ενοικιαζόμενων εργαζομένων από 0,2% που ήταν το 2005, σήμερα ανέρχεται σε 2%, δηλαδή μέσα σε ενάμιση χρόνο έχει δεκαπλασιαστεί.

Για την ιστορία του θέματος, στο βιβλίο του αναφέρει: Αρχικά οι επιχειρήσεις δικαιολογούσαν την εφαρμογή της στο πλαίσιο γενικότερων διατάξεων του Αστικού Κώδικα (άρθρα 361, 651, 648 ΑΚ) χωρίς σαφείς ρυθμιστικούς κανόνες, με αποτέλεσμα τη λειτουργία ενός θεσμού χωρίς στοιχειώδεις προστατευτικούς κανόνες για το δανειζόμενο προσωπικό.

Μετά από πολυετείς πιέσεις και στο όνομα της «ευελιξίας» και της πολυαπασχολησιμότητας, με το νόμο 2956/2001 νομιμοποιήθηκε στη χώρα μας η ενοικίαση των εργαζομένων, μέσω της θέσπισης των «εταιρειών προσωρινής απασχόλησης».

Τι συμβαίνει σήμερα; Αυτές οι εταιρείες προσλαμβάνουν για λογαριασμό τους προσωπικό και το παραχωρούν έναντι αμοιβής για ορισμένο χρονικό διάστημα σε άλλες επιχειρήσεις. Με τον τρόπο αυτό τις απαλλάσσουν από τη χρονοβόρα διαδικασία και τη χωρίς «εγγυήσεις» αναζήτηση εργατικού δυναμικού. Το προσωρινώς δανειζόμενο προσωπικό δεν συμβάλλεται με τη δανειζόμενη επιχείρηση -τον έμμεσο εργοδότη- αν και η τελευταία ασκεί ουσιαστικά το διευθυντικό δικαίωμα απέναντί του για το διάστημα που απασχολείται. Άμεσος εργοδότης που υπογράφει τη σύμβαση εργασίας με το προς δανεισμό προσωπικό θεωρείται η δανείζουσα «εταιρεία προσωρινής απασχόλησης».


Συνεπώς, στην πράξη είναι αδύνατο να κατοχυρωθούν τα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των «δανεικών» εργαζομένων λόγω αδυναμίας του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας και κυρίως λόγω της μορφής αυτής της απασχόλησης. Οι «δανεικοί» εργαζόμενοι, λόγω της απόλυτης εξάρτησής τους από την εταιρεία που τους δανείζει, δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους. Στη πράξη, οι «δανεικοί» εργαζόμενοι λόγω της άμεσης και διαρκούς απειλής της διακοπής της ενοικίασής τους δεν έχουν δυνατότητα διαπραγμάτευσης με τους εργοδότες τους, δεν συνδικαλίζονται, δεν λαμβάνουν ούτε ολόκληρο το προβλεπόμενο νόμιμο ημερομίσθιο, δεν απολαμβάνουν την προστασία του Εργατικού Δικαίου, εργάζονται με πολύ χειρότερους όρους από τους μόνιμους εργαζόμενους της εταιρείας στην οποία τους δανείζει ο εργοδότης τους, κατά παράβαση της συνταγματικής αρχής της ίσης μεταχείρισης, και στις περισσότερες των περιπτώσεων δεν ασφαλίζονται, όπως αποδεικνύεται από ελέγχους των επιθεωρητών εργασίας ή των ελεγκτών του ΙΚΑ.


Στο νόμο 2956/2001 προβλέπεται η δυνατότητα των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης να προσλαμβάνουν εργαζομένους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Ο «άμεσος εργοδότης», κάνοντας χρήση της δυνατότητάς του, προσλαμβάνει προς ενοικίαση εργαζομένους με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, και με την απειλή της μη ανανέωσης των συμβάσεων μετά τη λήξη τους, μπορεί να εκβιάζει τους ενοικιαζόμενους εργαζόμενους να αποδέχονται κατά τη διάρκεια της εργασίας τους στον «έμμεσο εργοδότη» παραβιάσεις δικαιωμάτων τους και καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας. Για το λόγο αυτό αλλά και λόγω ελλιπούς κατάρτισης και εμπειρίας τους έχουμε αύξηση του ποσοστού ατυχημάτων μεταξύ των εργαζομένων με δανεισμό.


Δεν προβλέπεται η δυνατότητα των «δανεικών εργαζομένων» να συγκροτούν σωματεία και ομοσπονδίες. Συνεπώς δεν τους επιτρέπουν να ασκήσουν το συνταγματικό τους δικαίωμα να συνδικαλίζονται. Η συνδικαλιστική τους ένταξη στα συνδικάτα που καλύπτουν μόνιμα εργαζόμενους στην επιχείριση είναι αδύνατη και λόγω απειλής ένταξής τους σε «μαύρη λίστα» με κίνδυνο να μην ανανεωθεί η σύμβασή τους αλλά και επειδή τα καταστατικά των συνδικάτων δίνουν δυνατότητα ένταξης μόνο των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση.


Παραβιάσεις

Προκύπτει λοιπόν ότι ουσιαστικά η «επιχειρηματική δραστηριότητα» των «εταιρειών προσωρινής απασχόλησης», που συνίσταται στο δανεισμό εργαζομένων σε άλλες επιχειρήσεις, λειτουργεί σε βάρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων που απορρέουν από το άρθρο 23 και ενδεχομένως από το άρθρο 4 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.


Η μορφή αυτή απασχόλησης προσβάλλει βάναυσα την προσωπικότητα των δανειζομένων και αντίκειται στα άρθρα 2 παρ. 1 και 22 του ελληνικού Συντάγματος. Αποτελεί απλά μια νέα μορφή εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, στην ουσία μια μορφή σύγχρονης ομηρίας και γι' αυτό πρέπει να καταργηθεί. Υπονομεύει το δικαίωμα των εργαζομένων και ανέργων για πλήρη και σταθερή απασχόληση και τους μετατρέπει σε «εργαζόμενους-λάστιχο». Τους μόνους που εξυπηρετεί είναι οι επιχειρήσεις, αφού τους εξασφαλίζει ευέλικτη, φτηνή εργατική δύναμη και τους διευκολύνει τα μειώσουν το κόστος εργασίας προς όφελος των κερδών τους.


"Στην ενοικίαση εργαζομένων σε άλλους εργοδότες" ― Οι τράπεζες πρωτοστατούν

 

Ο «Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους» ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2004 στην Αθήνα, με σκοπό την εξασφάλιση των συμφερόντων και δικαιωμάτων των εργαζομένων, των οποίων ο συμβατικός εργοδότης δανείζει την εργασία τους σε άλλο πραγματικό εργοδότη. Είναι μέλος του Εργατικού Κέντρου Αθηνών.


Το ιστορικό ενοικιαζόμενου προσωπικού στην ΕΤΕ σύμφωνα με τον σύλλογο:


* Πρώτη εταιρεία (1998-2001): Το 1988 η Εθνική Τράπεζα ως έμμεσος εργοδότης προσλαμβάνει προσωπικό μέσω της εταιρείας Intersys για την κάλυψη εποχικών αναγκών. Το 1999 οι εργαζόμενοι (με τη συγκεκριμένη σχέση εργασίας) φθάνουν τους 700.


* Δεύτερη εταιρεία (2001-2003): Τη θέση της Intersys παίρνει η Dataplan θυγατρική της Eθνοdata που ανήκει στον όμιλο εταιρειών της Εθνικής. Ενα τμήμα του προσωπικού που απασχολούσε η πρώτη εταιρεία απολύεται και το υπόλοιπο επαναπροσλήφθηκε με συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου.


Η πρώτη σύμβαση της Dataplan έληξε στις 10/6/2001 και ανανεώθηκε την 1 Ιουλίου 2001 έως τις 30 Ιουνίου 2002. Την 5/11/2001 η εταιρεία με ιδιωτικό συμφωνητικό, φοβούμενη το ν.2956/2001 αρ.22 παρ. 4 που διασφαλίζει δικαιώματα όποιου αναζητεί δουλειά με αυτό τον τρόπο και σύμφωνα με την πάροδο δύο 8μήνων και εφόσον υπάρξει συνέχιση απασχόλησης του εργαζόμενου στην επιχείριση επί δίμηνο, η σύμβαση μετατρέπεται αυτοδίκαια σε σύμβαση αορίστου χρόνου με την επιχείρηση -συγκεκριμένα την ΕΤΕ- που υποχρέωσε σε «συναινετική» λύση σύμβασης εργασίας και υπογραφής νέας με ημερομηνία 6 Νοεμβρίου 2001. Η επόμενη ανανέωση σύμβασης έγινε την 1 Ιουλίου 2002 έως τις 28 Φεβρουαρίου 2003.


* Τρίτη εταιρεία ΔΕΛΤΑ SINGULAR, μετονομάσθηκε σε FIRST DATA (Μάρτιος 2003 έως σήμερα)


Με τη λήξη των συμβάσεων τον Φεβρουάριο του 2003, η Εθνική διακόπτει τη συνεργασία της με την Dataplan και η εταιρεία κλείνει. Από τους 700 επινοικιαζόμενους που εργάζονταν στην Εθνική Τράπεζα, δεν ανανεώνεται η σύμβαση σε 400. Οι υπόλοιποι υπογράφουν σύμβαση αορίστου χρόνου με τη ΔΕΛΤΑ SINGULAR, θυγατρική της Alpha Bank. Οι 400 υπάλληλοι έκαναν αγωγές εναντίον της Εθνικής Τράπεζας.


Σημερινή κατάσταση


Από το Μάρτιο του 2003 μέχρι σήμερα οι εναπομείναντες υπάλληλοι που υπέγραψαν σύμβαση με τη ΔΕΛΤΑ SINGULAR και άλλοι που είχαν συμβάσεις με την εταιρεία μέλος του ομίλου ΕΤΕ Action Plan, εργάζονται:


-χωρίς διακοπή των συμβάσεων


-στις ίδιες θέσεις


-στα ίδια αντικείμενα


-παράγοντας τραπεζικό έργο χωρίς καμία διαφοροποίηση ως προς τις υποχρεώσεις και μάλιστα κάποια τμήματα της ΕΤΕ, όπως για παράδειγμα το Help Desk της διεύθυνσης Πληροφορικής, είναι επαναδρωμένα αποκλειστικά από ενοικιαζόμενους υπαλλήλους, ακόμα και γραμματείς διευθυντών είναι ενοικιαζόμενοι υπάλληλοι


-καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες


-με προϊσταμένους υπαλλήλους της Εθνικής Τράπεζας


-με τραπεζικό ωράριο


-με κάρτα εισόδου


-με αριθμούς μητρώου


-με κωδικούς για την πρόσβαση στα μηχανογραφικά συστήματα της τράπεζας


-χωρίς να έχουν έρθει ποτέ σε επαφή με τους άμεσους εργοδότες, αφού η επιλογή έγινε από στελέχη της ΕΤΕ κι όχι των εταιρειών.


Ανεξέλεγκτη διαχείριση προσωπικών δεδομένων

 

Στη διαφωνία των συνδικάτων για τη νομιμοποίηση αυτής της μορφής απασχόλησης που τη χαρακτήρισαν «απάνθρωπη» προστέθηκε μια σημαντική απόφαση της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου που καλεί την ελληνική κυβέρνηση να επανεξετάσει τη στάση της ως προς αυτό το ζήτημα λόγω ασυμβατότητας της ενοικίασης των εργαζομένων με διεθνείς συμβάσεις και με συνταγματικές διατάξεις. Στο κείμενο -που απευθύνεται στους αρμόδιους κρατικούς φορείς- μεταξύ άλλων αναφέρεται:


«Χρειάζεται επανεξέταση η σκοπιμότητα ύπαρξης του θεσμού της ενοικίασης, γιατί από τη φύση της και όπως προκύπτει από την εφαρμογή του στη χώρα μας αλλά και σε πρόσφατες έρευνες που πραγματοποιήθηκαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο για την εργασία, την υγιεινή και την ασφάλεια της εργασίας, δεν δίνει τη δυνατότητα στους δανεισμένους εργαζόμενους να διεκδικήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους και είναι πιο ευάλωτοι στην καταστρατήγηση της εργατικής νομοθεσίας. Τίθεται ακόμη σε αμφισβήτηση η συνταγματικότητα των διατάξεων του νόμου 2956/2001 με τις ρυθμίσεις του Συντάγματος, καθώς και η συμβατότητά τους με το σύγχρονο Διεθνές Δίκαιο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και συγκεκριμένα με τα άρθρα 4 και 23 της Οικουμενικής Διακήρυξης. Θα πρέπει επίσης να εξετασθούν σοβαρά από την αρμόδια Επιτροπή Προσωπικών Δεδομένων τα σοβαρά ζητήματα που προκύπτουν λόγω της ασύδοτης και ανεξέλεγκτης διαχείρισης προσωπικών δεδομένων των εργαζομένων (διαχείριση προφίλ από τις εταιρείες προσωρινής απασχόλησης).

 

Έρευνα-θέσεις ΓΣΕΕ: Αυξάνονται οι δανειζόμενοι

 

Ερευνα πραγματοποίησε το Ινστιτούτο Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ σε συνεργασία με την εταιρεία «Metron Analysis» σε 2.016 επιχειρήσεις της χώρας, ένα χρόνο περίπου μετά τη νομιμοποίηση της ενοικίασης εργαζομένων (2002). Διαπιστώθηκε ότι χρήση δανειζομένου προσωπικού έκανε το 0,3 των επιχειρήσεων και κυρίως οι μεγαλύτερες σε μέγεθος (με πάνω από 200 εργαζόμενους) και δυναμική ανάπτυξης. Το 2007 οι ενοικιαζόμενοι έφθασαν το 2% του εργατικού δυναμικού.


Για την ενοικίαση των εργαζομένων, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ ―εκτός της αριστερής αντιπολίτευσης που ζητά την κατάργησή της― προτείνει ορισμένα μέτρα για την προστασία των δανειζόμενων εργαζόμενων όπως:


* Η παραχώρηση εργαζόμενων σε τρίτο να μην υπερβαίνει το τρίμηνο.


* Εργαζόμενοι που απασχολούνται εκτός του εργοδότη τους να δικαιούνται τις απολαβές και παροχές που προβλέπονται για το προσωπικό της επιχείρησης που απασχολούνται.


* Για τα δικαιώματα που απορρέουν από την παροχή εργασίας σε τρίτο πρόσωπο ευθύνονται ο αρχικός και ο παραπέρα εργοδότης.


* Επιχειρήσεις που ασκούν κατ' επάγγελμα παραχώρηση εργαζομένων σε τρίτους, δεν επιτρέπεται να ασκούν άλλες οικονομικές δραστηριότητες.


* Η σύμβαση παραχώρησης εργαζομένων καταρτίζεται εγγράφως και πρέπει να αναφέρει τους όρους σύμβασης ανάμεσα στον αρχικό και τον παραπέρα εργοδότη.

* Οι εργαζόμενοι, που απασχολούνται σε ορισμένη επιχείρηση ή εκμετάλλευση, έχουν δικαίωμα να γίνονται μέλη των επιχειρησιακών συνδικαλιστικών οργανώσεων κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του νόμου 1264/82 ανεξάρτητα εάν εργοδότης τους είναι ο κύριος της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης ή τρίτος.


Υπό την απειλή απόλυσης

 

Τον περασμένο Νοέμβριο εκδικάσθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών η αγωγή των μελών του συλλόγου εναντίον της Εθνικής Τράπεζας με αιτήματα:


* Να αναγνωρισθεί ως πραγματικός εργοδότης η Εθνική Τράπεζα.


* Να αναγνωρισθεί ότι καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της Εθνικής.


* Να αναγνωρισθεί η ακυρότητα των εικονικών συμβάσεων εργασίας που υφίσταται σήμερα με εικονικούς εργοδότες-εταιρείες.


Μετά την εκδίκαση της αγωγής, η Εθνική Τράπεζα προχώρησε σταδιακά σε απολύσεις, μαζικές μετακινήσεις στην εταιρεία First Data 50 ενοικιαζομένων υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων ήταν ο πρόεδρος, η αντιπρόεδρος, η αναπλ. γραμματέας, η ταμίας του συλλόγου και δύο μέλη της ελεγκτικής επιτροπής. Η ταμίας ήταν έγγυος, μία ακόμη σε άδεια λοχείας και ήταν εργαζόμενοι ήδη 8-10 χρόνια.


Συγκεκριμένα, στις 2 Φεβρουαρίου κι ενώ εργάζονταν κανονικά στις υπηρεσίες τους στην ΕΤΕ, έλαβαν επιστολή στο τόπο εργασίας τους στην οποία τους ζητούσαν να παρουσιασθούν στην εταιρεία First Data στο Κρυονέρι τρεις μέρες αργότερα. Ταυτόχρονα απενεργοποιήθηκαν οι κωδικοί πρόσβασης στα τραπεζικά συστήματα. Με τον τρόπο αυτό η τράπεζα έπαψε να δέχεται πλέον τις υπηρεσίες τους. Η μετακίνηση, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι, έγινε σκόπιμα, εν αναμονή δικαστικής απόφασης του Πρωτοδικείου Αθηνών για τον καθορισμό του πραγματικού εργοδότη των ενοικιαζομένων υπαλλήλων με σκοπό να τους εκφοβίσει και να τους εξωθήσει σε μαζικές παραιτήσεις


Στις 20 Φεβρουαρίου η ΕΤΕ προχώρησε σε 5 νέες απολύσεις επινοικιαζομένων υπαλλήλων. Η εταιρεία που τους επινοικιάζει έστειλε επιστολές στα σπίτια τους ζητώντας να παρουσιασθούν στα γραφεία της και να αναλάβουν νέα καθήκοντα.


Στο διάστημα που μεσολάβησε, όσοι μετακινήθηκαν απολύθηκαν από την εταιρεία ενώ αναμένονται και νέες απολύσεις. Ηδη κοινοποιήθηκε σε δύο μέλη του συλλόγου να παρουσιασθούν στην εταιρεία με τις γνωστές συνέπειες. Ο λόγος που αναφέρουν οι ίδιοι είναι ότι αποτελούν μέλη του σωματείου και δεν δέχθηκαν να υπογράψουν πολλαπλές συμβάσεις με την εταιρεία που βρίσκονται σε δικαστική διαμάχη.


Το Πρωτοδικείο Αθηνών με απόφασή του απέρριψε την αγωγή κατά της ΕΤΕ και ο σύλλογος ετοιμάζει έφεση στην πρωτόδικη απόφαση.


* Δεν ασφαλίζονται στο ίδιο ασφαλιστικό ταμείο με το νόμιμο προσωπικό του «έμμεσου εργοδότη».


* Βρίσκονται διαρκώς υπό την απειλή μιας επικείμενης απόλυσης, αφού η απόλυση ενός «δανειζόμενου» εργαζόμενου ονομάζεται διακοπή της «ενοικίασης» και ο άμεσος εργοδότης του μπορεί να τον μεταφέρει σε άλλο έμμεσο εργοδότη, χωρίς να μπορεί να τεκμηριωθεί μονονομερής βλαπτική μεταβολή σε βάρος του εργαζομένου. Η δυνατότητα των εταιρειών προσωρινής απασχόλησης να προσλαμβάνουν «εργαζόμενους προς ενοικίαση», όχι μόνο με συμβάσεις αορίστου χρόνου, αλλά και με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δίνει τη δυνατότητα στους εργοδότες με την απειλή της μη ανανέωσης αυτών των συμβάσεων να μπορούν να εκβιάζουν τους «ενοικιαζόμενους εργαζόμενους» να αποδέχονται παραβιάσεις των εργασιακών τους δικαιωμάτων (σε θέματα αμοιβών, ωραρίου, αδειών κ.λπ.).


Εισπράττουμε απογοήτευση

 

 «Έχουμε απογοητευτεί. Εκτός του Αλέκου Αλαβάνου, που μας δέχθηκε προεκλογικά, δεν βρήκαμε ανταπόκριση από καμία πολιτική ηγεσία τόσα χρόνια», επισημαίνει ο Δημήτρης Κατσούλης, πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εργαζομένων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους (ΠΑΣΥΠΕΤ). Ο ίδιος υποστηρίζει ότι απολύθηκε λόγω συνδικαλιστικής δράσης.


- Ζητήσατε την υποστήριξη των σωματείων εργαζομένων;


«Ούτε τα σωματεία των τραπεζοϋπαλλήλων μάς στήριξαν. Ο Σύλλογος Εργαζομένων της Εθνικής, απλά, δεν μας θέλει. Έτσι όπως προχωράει η κατάσταση όμως, σε κάποιο διάστημα δεν θα υπάρχει ΟΤΟΕ, αλλά μόνο νοικιασμένοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα και εκπροσώπηση...».


-Τι ζητάτε;


«Να απορροφηθούν όλοι οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι που εργάζονται 10 και πλέον χρόνια, τα πιο παραγωγικά τους χρόνια, κι απ' τη μια στιγμή στην άλλη τους πετάνε. Και δεύτερον, να σταματήσει αυτό το καθεστώς των νοικιασμένων ανθρώπων γιατί όσο παραμένει, πολλαπλασιάζεται διαρκώς».


-Πώς θ' αλλάξει το καθεστώς αν δεν διεκδικήσετε;


«Σε όλες τις απεργίες του κλάδου μετέχουν μόνο τα μέλη του δ.σ. του σωματείου. Οι άλλοι ξέρουν καλά ότι, αν απεργήσουν, την επομένη θα χάσουν τη δουλειά τους».


-Ποιος είναι ο αριθμός του νοικιασμένου προσωπικού στις τράπεζες;


«Ξεπερνά τους 5.000 εργαζόμενους. Μόνο στον όμιλο της Εθνικής εργάζονται περίπου 900».


-Ποια ήταν η διαδικασία πρόσληψής σας;


«Περάσαμε συνέντευξη από την τράπεζα. Και ακολούθως μας έστειλε στην εταιρεία για να... προσληφθούμε. Αλλά εμείς δεν κάναμε αίτηση στην εταιρεία. Δυστυχώς, η διαδικασία είναι οργανωμένη. Η τελευταία σύμβαση υπογράφτηκε στα γραφεία της τράπεζας. Μας έφεραν τη σύμβαση οι υπάλληλοι της εταιρείας, την ώρα της δουλειάς».

-Είναι πολλές οι εταιρείες που νοικιάζουν εργαζόμενους;


«Είναι περίπου 7 εταιρείες. Οι τράπεζες έχουν ιδρύσει και δικές τους θυγατρικές, που κάνουν αυτή τη δουλειά. Μόνον η Εθνική έχει δύο: Την "Action Plan" και την Εθνοdata-Data Plan.


-Πού αλλού διοχετεύουν νοικιασμένο προσωπικό οι εταιρείες;


«Στα μεγάλα καταστήματα, πολυκαταστήματα, καταστήματα ηλεκτρικών ειδών, ακόμα και στα βενζινάδικα».


-Αν δεν σας απέλυαν με ευκολία, θα ήσασταν ευχαριστημένοι;


«Ρωτήστε αυτούς που δουλεύουν στο υπόγειο της Εθνικής Τράπεζας στη πλατεία Κοτζιά. Οι μόνιμοι υπάλληλοι πληρώνονται το ανθυγιεινό και όποια επιδόματα δικαιούνται. Τα κορίτσια που έχουν υπογράψει σύμβάσεις με την εταιρεία, δεν παίρνουν απολύτως τίποτα πέραν του ελαχίστου βασικού μισθού».


ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

 

Ιωάννα Βουλγαράκη, 48 ετών

 

«Ημουν άνεργη και πήγα. Εχω δύο κόρες 18 και 23 ετών. Παίρνω 1.000 ευρώ μισθό κι έχω προϋπηρεσία 30 ετών στον ιδιωτικό τομέα. Από το 1999 μέχρι σήμερα εργάζομαι στην Εθνική Τράπεζα ως ενοικιαζόμενο προσωπικό μέσω τριών εταιρειών που άλλαξα μέχρι στιγμής».


Η κ. Βουλγαράκη επισημαίνει ότι «δεν αναγνωρίσθηκε η προϋπηρεσία, δεν συμβαδίζουμε με το μόνιμο προσωπικό στο μισθό, τις αξιολογήσεις, αναβαθμίσεις και επιπλέον είμαστε ανά πάσα στιγμή στον αέρα. Ζούμε με την αβεβαιότητα. Μπορεί αύριο το πρωί να μου πουν φύγε».


Απαντά πως «δεν μας πληρώνει η τράπεζα αλλά η εταιρεία. Εργοδότης μου είναι η εταιρεία την οποία δεν γνωρίζω, δεν έχω επισκεφθεί ποτέ, δεν συνάντησα τους εκπροσώπους της. Δύο είναι οι εταιρείες που ενοικιάζουν προσωπικό στην Εθνική Τράπεζα. Περίπου 70 άτομα από το ενοικιαζόμενο προσωπικό, μέλη του σωματείου μας, καταθέσαμε αγωγή κατά της τράπεζας. Πρωτόδικα, χάσαμε το δικαστήριο, χωρίς στην απόφασή του το δικαστήριο να αναφέρει συγκεκριμένη αιτιολογία. Ακολούθως, η μία εκ των δύο εταιρειών ξεκίνησε την αντικατάστασή μας. Απέλυσε πάνω από 10 μέλη του σωματείου, αποκλείοντας το συνδικαλισμό. Από τότε συνεχίζεται το "φύγε εσύ, έλα εσύ". Εργάζομαι εννέα χρόνια στην τράπεζα και δεν μπορώ να προγραμματίσω ούτε την καθημερινότητα. Αλλά σ' αυτή την ηλικία δεν μπορώ να βρω δουλειά».


ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ

 

Πόπη Κουτσουμπέλη, 46 ετών

 

«Από το 1998 εργάζομαι στην Εθνική Τράπεζα. Με προσέλαβαν για χειρισμό κομπιούτερ αλλά έχω δουλέψει στο σύστημα on line, σε προγράμματα θεματοφυλακής και σε ό,τι άλλο χρειαζόταν. Εχω περάσει σχεδόν από όλες τις υπηρεσίες της διεύθυνσης εξυπηρέτησης χρηματοοικονομικών οργανισμών».


«Αυτά μέχρι πρότινος που με έδιωξαν. Μου ανακοίνωσαν απλώς ότι δεν χρειάζονται πλέον τις υπηρεσίες μου. Και μ' έστειλαν πίσω στην εταιρεία First Data, η οποία με χρησιμοποιεί στο τηλεφωνικό κέντρο, στο Κρυονέρι.


Πώς ξεκίνησε; «Μέσω θυγατρικών της Εθνικής Τράπεζας προσελήφθησαν ως ενοικιαζόμενο προσωπικό το 1998, με συμβάσεις δίμηνες, τρίμηνες ανάλογα. Αυτό διήρκεσε περίπου δύο χρόνια. Λίγο πριν κλείσει η διετία μάς απέλυσαν. Μια εβδομάδα αργότερα επαναπροσληφθήκαμε στην ίδια υπηρεσία. Ενάμιση χρόνο μετά, μας μετέφεραν στη θυγατρική της Εθνικής, την Data Plan, χωρίς ν' αλλάξουμε αντικείμενο. Αυτό συνέβαινε περίπου δυόμισι χρόνια μέχρι το 2003. Στο ενδιάμεσο, μας υποχρέωσαν να παραιτηθούμε από τις ετήσιες συμβάσεις και να υπογράψουμε εξάμηνες. Από τον Φεβρουάριο του 2003 και μετά ανήκουμε στη "Δέλτα Σίγκιουλαρ", η οποία αποτελεί τμήμα της First Data. Μέσω της «Εθνο-Data» βρεθήκαμε στην Εθνική όπου ξεκινήσαμε με το βασικό μισθό, ανεξάρτητα από την εργασία που αναλαμβάνουμε και τον προηγούμενο μισθό μας».


Πότε εμφανίσθηκε το πρόβλημα; «Οταν αρχίσαμε να διεκδικούμε, να δημιουργούμε σύλλογο. Στείλαμε κάποια υπομνήματα στην τράπεζα υποστηρίζοντας ότι οι συμβάσεις μας μπορούν να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου στον εργοδότη που μας απασχολεί κι όχι σ' αυτόν που μας νοικιάζει. Η τράπεζα δεν μας απάντησε ποτέ».


Οι μισθοί κάτω από την συλλογική σύμβαση

 

Υπάρχουν πολλοί νοικιασμένοι από εταιρείες που εργάζονται στον κλάδο τροφίμων-ποτών, επιβεβαιώνει ο Κώστας Νικολάου, συνδικαλιστής στο σωματείο εργαζομένων στον κλάδο τροφίμων-ποτών. Επισημαίνει ότι στις μεγάλες βιομηχανίες αναψυκτικών και μπίρας, η φόρτωση, εκφόρτωση και διαλογή γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από αυτή την κατηγορία εργαζομένων». «Οι δανειζόμενοι εμφανίζονται ως εργαζόμενοι μόνο στην έμμεση εταιρεία κι όχι στη βιομηχανία που εργάζονται. Οι μισθοί τους είναι πολύ χαμηλοί, κάτω της συλλογικής σύμβασης. Οι ηλικίες τους διαφέρουν, μεταξύ τους είναι και αρκετοί μεσήλικες, περίπου 50 ετών. Οι εταιρείες τούς πηγαινοφέρνουν στα εργοστάσια αναλόγως των εποχικών αναγκών. Υπάρχει εταιρεία που διαθέτει περισσότερους από 2.000 εργαζόμενους με τέτοιες συμβάσεις. Συνολικά, αυτής της κατηγορίας οι εργαζόμενοι αποτελούν τουλάχιστον το 30% του συνόλου των εργαζομένων που καλύπτουν εποχικές ανάγκες στη βιομηχανία.


Εργάζονται για πολλά χρόνια με συμβάσεις

 

Ζώης Πεπές (οργανωτικός γραμματέας ΟΤΟΕ)

 

Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε το 1990, λίγο αργότερα ψηφίσθηκε ο νόμος που κατοχυρώνει αυτή τη μορφή εργασίας. Αρχικά, δημιουργήθηκε η πρώτη εταιρεία όταν γινόταν η αποϋλοποίηση των μετοχών στο Χρηματιστήριο κι έφεραν εργαζόμενους που θα έκαναν αυτή τη δουλειά (αποϋλοποίηση μετοχών), που απαιτούσε περιορισμένο, βέβαια, χρόνο. Ολα έγιναν χωρίς αντιδράσεις της συνδικαλιστικής ηγεσίας.


Η λειτουργία αυτής της εταιρείας ήταν απλή: Η εταιρεία έκανε την πρόσληψη αλλά παραχωρούσε τους εργαζόμενους στην Εθνική, για πρόσκαιρη εργασία, χωρίς να υπάρχει σχετικό νομοθετικό πλαίσιο. Αυτή η μορφή εργασίας, μετά τη νομιμοποίησή της, επεκτάθηκε σε άλλες διευθύνσεις της Εθνικής Τράπεζας, που όμως δεν υπήρχε πρόσκαιρη εργασία, με ημερομηνία λήξης και από το 1991 και μετά άρχισε να επεκτείνεται. Γιατί ήταν η εύκολη λύση. Με τον τρόπο αυτό βόλευαν τις κομματικές λίστες. Σ' αυτή τη διαδικασία μάλιστα είχαν εμπλακεί και συνδικαλιστές και για τον λόγο αυτό δεν υπήρξαν αντιδράσεις από μέρους των συνδικαλιστών. Μετά το 1993-94 υπήρξε συγκάλυψη. Βόλευαν ορισμένους σε συνεργασία με τη διοίκηση της τράπεζας. Στην Εθνική, οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι έφθασαν τα 1.000 άτομα με μόνιμο προσωπικό 12.000.


Σήμερα, αντίστοιχα φαινόμενα εμφανίζονται στην Eurobank (μέσω τριών θυγατρικών). Χαρακτηριστική περίπτωση είναι το κατάστημα της συγκεκριμένης τράπεζας στη Νέα Ιωνία, όπου από τους 2.000 εργαζόμενους, περίπου το 20% απασχολούνται για όλες τις εργασίες της τράπεζας με συμβάσεις παραχώρησης.


Τι είδους υπηρεσίες παρέχουν στις τράπεζες; Από απλή διεκπεραίωση με κομπιούτερ (εισαγωγή στοιχείων, έλεγχο δεδομένων) μέχρι πολύ σύνθετες, όπως είναι η ανάλυση προγραμμάτων, χρηματοοικονομικές συμβουλές, γενικότερα καλύπτουν όλο ο φάσμα των εργασιών μιας τράπεζας. Υπάρχουν ακόμα και εξειδικευμένα στελέχη που παρέχουν εργασία με αυτή τη μορφή. Και στο μηχανογραφικό κέντρο του υπουργείου Οικονομικών, εργάζονται στην καταχώριση στοιχείων.


Και ο ίδιος επισημαίνει πως «μόλις ξεκίνησαν από μέρους των εργαζομένων κάποιες αγωγές, ζητώντας να μετατραπούν οι συμβάσεις σε αορίστου χρόνου, απολύθηκαν 400 άτομα. Τότε ένας μεγάλος αριθμός εργαζομένων ζήτησαν συμβάσεις αορίστου χρόνου από τις εταιρείες που τους είχαν προσλάβει. Μόνο που αυτές οι εταιρείες τούς είχαν προσλάβει με τη δυνατότητα να λύεται η σύμβαση όταν λήξει το έργο το οποίο έχουν αναλάβει. Με αποτέλεσμα να τους απολύουν με το πρόσχημα ότι δεν υπάρχει το συγκεκριμένο έργο. Στη συνέχεια προσλαμβάνουν άλλον ή επαναφέρουν κάποιον τρίτο. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται κάποιοι να εργάζονται περισσότερα από 8 χρόνια με συμβάσεις, αλλάζοντας θέσεις διαρκώς, ώστε να μην μπορούν να κατοχυρώσουν ότι καλύπτουν πάγιες ανάγκες».


Απαντά ότι στο χώρο των τραπεζών, οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι ανέρχονται σε πάνω από το 10% του προσωπικού. Αυτό συμβαίνει στο σύνολο των τραπεζών και ιδιαίτερα σε μεγάλες τράπεζες, όπως είναι η Εθνική, η Πίστεως, η Πειραιώς, η Eurobank, σύμφωνα με πληροφορίες αυτό συμβαίνει και στην Εμπορική μετά την εξαγορά της. Πολλοί εργάζονται με ωράρια διαφορετικά από τα ωράρια των τραπεζών. Διότι δουλεύουν με εργασιακές σχέσεις που δεν εμπίπτουν στις συμβάσεις των υπαλλήλων και μάλιστα στο θεσμικό πλαίσιο είτε αφορά το ωράριο είτε την ασφάλιση στο Ταμείο Τραπεζουπαλλήλων καθώς και στις πρόσθετες αμοιβές. Πληρώνουν μόνον τις ελάχιστες συμβατικές αποδοχές. Δεν τους δίνουν επιδόματα και παροχές που δίνουν για την αντίστοιχη εργασία στο μόνιμο προσωπικό της τράπεζας.

 

Ως παράδειγμα αναφέρει ότι το μόνιμο προσωπικό στην Εθνοκάρτα εντάσσεται στο ανθυγιεινό (συν 12%) και επιπλέον παίρνει κάποιο επίδομα 50-90 ευρώ. Από αυτό εξαιρούνται οι εργαζόμενοι μέσω εταιρειών. Ασφαλώς, πολύ περισσότερα επιδόματα γλιτώνουν οι τραπεζικοί οργανισμοί από το εξειδικευμένο προσωπικό. Αυτές οι διαφορές φθάνουν μέχρι και το 50% των αμοιβών.


Επισημαίνει ότι το μεγάλο θέμα είναι η ανασφάλεια που νιώθει αυτός ο κόσμος. Υπάρχουν εργαζόμενοι με εξειδικευμένες γνώσεις που πρόσκαιρα αξιοποιεί η τράπεζα και είναι αναλώσιμοι. Οι περισσότεροι είναι σε ηλικία 23-35 ετών και βιώνουν διαρκώς την απόλυση.


Εκτός των τραπεζών, το σύστημα εφαρμόζεται και σε άλλους κλάδους της οικονομίας, όπως στο εμπόριο, σουπερμάρκετ, λογιστήρια μεγάλων εταιρειών, υπηρεσίες σεκιούριτι. Προσπαθούν μέσω των εταιρειών που νοικιάζει εργαζόμενους να λύσουν το πρόβλημά τους χωρίς υποχρεώσεις. Στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο έφθασαν οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι να αποτελούν το 30% των εργαζομένων που μειώθηκαν πρόσφατα με κάποιες προσλήψεις. Ενδιαφέρον είναι ότι ο διευθύνων σύμβουλος του Ταχ. Ταμιευτηρίου κ. Τσουπίδης είχε ενημερώσει την ΟΤΟΕ ότι οι εργαζόμενοι που απασχολούνται με αυτή την μορφή κοστίζουν πολύ περισσότερο, διότι οι εταιρείες, που είναι οι μεσάζοντες, κερδίζουν πολλά.


Οι εταιρείες


Ο ίδιος διευκρινίζει ότι οι εταιρείες που νοικιάζουν εργαζόμενους δημιουργούνται πάρα πολύ εύκολα. Για τον λόγο αυτό είναι πολλές. Και αλλάζουν πολύ εύκολα μορφή. Η κάθε εταιρεία μέσα στις αρμοδιότητές της περιλαμβάνει ότι παρέχει υπηρεσίες σε τρίτους. Είναι απλούστατο και μπορεί ο καθένας να φτιάξει μια εταιρεία που νοικιάζει πέντε ανθρώπους για να δημιουργούν ηλεκτρονικά αρχεία.


Σαν πρόβατα επί σφαγήν

 

Εκτορας Καβαδίας (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο)

 

Στους 1.200 μόνιμους υπαλλήλους αντιστοιχούν 950 νοικιασμένοι υπάλληλοι. Δηλαδή είναι περίπου μισοί-μισοί, διευκρινίζει ο αντιπρόεδρος του συλλόγου εργαζομένων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ο Εκτορας Καβαδίας, επισημαίνοντας ότι αυτοί οι υπάλληλοι διοχετεύονται μέσω των δύο εταιρειών.


Εξηγεί ότι η πόρτα ουσιαστικά άνοιξε με νομοθέτημα (1998-99) της Βάσως Παπανδρέου.

Προσθέτει ότι στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, αυτοί οι εργαζόμενοι κάνουν τα πάντα. Εργάζονται στον γκισέ, στα δάνεια, σε επιτελικές θέσεις και αμείβονται με 680-750 ευρώ το μήνα. Δηλαδή το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο δεν μπορεί να δουλέψει χωρίς αυτούς και δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με το Ταμιευτήριο.


Επισημαίνει όμως ότι το φαινόμενο έχει πάρει φοβερή έκταση στην Εθνική Τράπεζα, με τεράστιο αριθμό εργαζομένων, που η διοίκηση κρατάει κρυφό. Και όπως και στο Ταμιευτήριο, δεν προσδοκούν να προσληφθούν. Οι οργανισμοί αναθέτουν μια εργολαβία στην εταιρεία, τους αναθέτουν ένα έργο, αυτοί προσλαμβάνουν κάποιους, τους στέλνουν και τους εκμεταλλεύονται στυγνά. Αρκετοί αναλαμβάνουν τραπεζικές εργασίες χωρίς εμπειρία και εκπαίδευση. Κι αν ένα παιδί από αυτά δημιουργήσει ένα ταμειακό έλλειμμα, χάθηκε. Τα χρησιμοποιούν σαν πρόβατα επί σφαγήν. Ποτέ κανένα από τα παιδιά αυτά δεν αποκτούν δικαιώματα μόνιμου προσωπικού. Οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι που εργάζονται στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο είναι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ. Και χωρίς να το θέλουν, λειτουργούν ως απεργοσπαστικοί μηχανισμοί. Οταν οι εργαζόμενοι συμμετέχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις, γίνονται διαπληκτισμοί επειδή δουλεύουν. Γιατί είναι στον αέρα και προσδοκούν μια πρόσληψη, την οποία τους έχουν υποσχεθεί. Κι έτσι ο ρόλος τους είναι διπλός: εξυπηρετούν τη διοίκηση παίρνοντας ψεύτικες υποσχέσεις και λειτουργούν κατά των εργαζομένων.


Πόσο κοστίζουν; Τα στοιχεία των μετρήσεων στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο αποδεικνύουν ότι οι νοικιασμένοι εργαζόμενοι κοστίζουν 40% περισσότερο απ' ό,τι το μόνιμο προσωπικό. Διότι το 50% ίσως και παραπάνω, το κρατάει η εταιρεία που τους νοικιάζει. Δηλαδή, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο πληρώνει το μισθό, το ΙΚΑ του εργαζόμενου και το κέρδος της εταιρείας. Κι αν η εταιρεία κερδίζει 200 ευρώ από κάθε εργαζόμενο, στους 1.000 κερδίζει 200.000 ευρώ το μήνα μόνο από το Ταμιευτήριο.



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/12/2007

 



από nikos 16/01/2009 1:27 πμ.


H ICAP εξαγόρασε το 100% των εταιρειών Action Plan ΑΕ και Action Plan Human

 

 

H ICAP εξαγόρασε το 100% των εταιρειών Action Plan ΑΕ και Action Plan Human Resources AE. Οι δύο εταιρείες, που ανήκαν κατά 85% στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη και κατά 15% στην Εθνική Τράπεζα, δραστηριοποιούνται στην παροχή υπηρεσιών σε επιχειρήσεις, όπως εξυπηρέτηση πελατών, τηλεφωνικές υπηρεσίες, τηλεπωλήσεις, είσπραξη απαιτήσεων, υπηρεσίες μάρκετινγκ, έρευνες αγοράς, δανεισμός προσωπικού, προσωπικό προσωρινής απασχόλησης κ.α.

 

Με την ενσωμάτωση των δύο εταιρειών, η ICAP, που ανήκει κατά πλειοψηφία στην Global Finance και στην οποία συμμετέχουν τα ανώτατα διοικητικά στελέχη της, καθώς και η πολυεθνική Coface, προσθέτει 11,5 εκατ. τζίρο στα ήδη 20 εκατ. που πραγματοποιεί και 160 άτομα στα ήδη 290 που απασχολεί σήμερα. Επιπλέον θα διαθέτει και δύναμη 600 ατόμων που θα εργάζονται στους χώρους των πελατών της.

 

2007-11-14

από nikos 16/01/2009 1:37 πμ.


st1\:*{behavior:url(#ieooui) }

Την παρακάτω λίστα μου την είχε στείλει με e-mail Μετά από ερώτηση μου ο Πανελλήνιος Σύλλογος Υπαλλήλων με Παραχώρηση Εργασίας σε Τρίτους. Δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει η λίστα..

 

http://www.sitemaker.gr/PASYPET/page_GREEK_6.htm

 

 

 

1. ACTION PLAN HUMAN RESOURCES ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

2. ADECCO ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ  http://www.adecco.gr/

3. IN GROUP ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ http://www.ingroup.gr

4. ISS HUMAN RESOURCES ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ  http://www.gr.issworld.com/Pages/Frontpage.aspx

5. KSM HR SERVICES ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

6. ΓΚΛΟΜΠΑΛ ΤΖΟΜΠ ΙΝΟΒΕΪΣΟΝΣ (INNOVATIONS) ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

7. ΔΙΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

8. ΕΡΓΟΚΕΝΤΡΟ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Α.Ε. (ΠΡΩΗΝ Τ.Μ.Δ. ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ)

9. Κ. ΠΑΡΟΧΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

10. ΝΕΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΔΙΑΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΠΡΩΗΝ ΕΡΜΗΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ)

11. ΟΡΑΜΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

 

Προσθέστε περισσότερες πληροφορίες

To μέγιστο μέγεθος των αρχείων είναι 16ΜΒ. Επιτρέπονται όλες οι γνωστές καταλήξεις αρχείων εικόνας,ήχου, βίντεο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Για να υπάρχει η δυνατότα embed ενός video πρέπει να είναι της μορφής mp4 ή ogg.

Νέο! Επιλέξτε ποιά εικόνα θα απεικονίζεται στην αρχή του σχόλιου.

Creative Commons License

Όλα τα περιεχόμενα αυτού του δικτυακού τόπου είναι ελεύθερα προς αντιγραφή, διανομή, προβολή και μεταποίηση, αρκεί να συνεχίσουν να διατίθενται, αυτά και τα παράγωγα έργα που πιθανώς προκύψουν, εξίσου ελεύθερα, υπό τους όρους της άδειας χρήσης Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License